La Carrière de Suzanne (1963)

Net de eerste twee delen van Rohmer's Moral Tales gezien.

Wat blijft het toch fascinerend om een ontwikkeling van een "genre" (Nouvelle Vague) te zien. Ook al was dit niet zo baanbrekend als de eerste films van Godard of Truffaut, deze vroege Rohmer laat toch een regisseur zien die goed mee kon komen met zijn stijlgenoten.

Persoonlijk vond ik La Boulangère de Monceau sterker, maar ook La Carrière de Suzanne was sterk. Goed (losjes) geacteerd en met prachige (grofkorrelige) beelden van Parijs.

La Boulangère de Monceau: 4*

La Carrière de Suzanne: 3,5*

Eéntje van de zes "Contes Moraux" van Eric Röhmer. Een typisch nouvelle vague-filmpje dat het inderdaad enkel heeft over de wisselende gevoelens die bij een viertal jongeren onderling leven. Vond het niet bepaald begeesterend en ik zag betere in de reeks.

Ik zie nu een aantal Rohmers na elkaar en met die uit de jaren 60 alvast zich steeds afspelen in Parijs. Vaak met een soortgelijk onderwerp gaande over relaties en sterke soms diepgaande dialogen. Niet zelden ook ondersteund met een voice-over. Het lijken wel films van Woody Allen, maar dan niet in New York, maar in Parijs.

We zien hier de spanningen en percepties van een viertal jonge studenten waarbij de houding en het beeld van de ene, de womanizer, invloed heeft op het gedrag en gevoel van de anderen. Hoe ga je om met situaties waarbij je beste vriend zijn vriendin ziet als een verzetje en haar niet steeds respectvol behandelt? Ben je mede schuldig door verzuim? Wat zegt het over iemand wanneer hij bewust een 'simpele' aan de haak slaat omdat je dan dominanter kan zijn? Wat dan te zeggen van die aanhankelijke kritiekloze vrouw? Verdient ze gewoonweg niet beter dan zo behandeld te worden?

Interessante materie dus en het wordt nog boeiender wanneer blijkt dat eenieder zich miskijkt op de situaties en de mannen achterblijven met leegte als een soort karma. Niet slecht allemaal. Een Rohmer op niveau.