'n Beetje Verliefd (2006)

Vond ook dit weer een erg leuke, charmante, vlotte film van Koolhoven. Wederom weer een geweldige geanimeerde aantiteling! Energiek en vrolijk vermaak met fijne romantiek. Martijn Schimmer's score is naar verwachting, en vind ik zijn beste tot op heden. Ben er erg enthousiast over! De cast is genietbaar, de montage uitstekend... En Jacques D'Ancona in een geweldige cameo! Heerlijk vermaak. 3.5 sterren

Begint erg leuk, kakt na een half uurtje in en weet dat dal eigenlijk nergens meet écht uit te kruipen. Enkele losstaande stukjes waren wel erg lollig, maar niet genoeg om de film meer te laten zijn dan middelmatig. Jammer...

2,5*

Grappig dat veel van de consternatie en aandacht toch naar de casting van Yes-R gaat, want hoewel je daar wel wat vraagtekens bij kunt zetten (zijn er geen jonge (Marokkaanse) rasacteurs?) is het hem moeilijk te verwijten dat 'n Beetje Verliefd zo'n vreselijke film is geworden.

Zijn medespelers bevoorbeeld doen het bijna allemaal slechter. Van Kempen doet 90 minuten lang een prima kruising tussen Piet Bambergen en een dementerende oom (heeft die man nu echt geen 2e gelaatsuitdrukking?), Plien van Bennekom overacteert haar typetje op een vervelende manier, Sabri Saad El-Hamus heeft bijna niets te doen en Tjitske Reidinga maakt veel te weinig van haar in de dop interessante personage. De Belgische Geert de Jong is adequaat, en da's dan al heel wat.

Dit zou allemaal nog wel te verhapsnappen zijn als 'n Beetje Verliefd 'n beetje 'n leuke film zou zijn. Niet dus. De film kijkt als een verhaaltje over een schoolreisje van een leerling uit Groep 6: rechtlijnig, monotoon en elke zin beginnend met 'En toen...'. Totaal geen verrassing, totaal geen opmerkelijke momenten, zelfs geen mooie flashback naar opa die met een beer loopt te rollebollen; waarom niet eigenlijk? Verder miste de film de humor dat Het Schnitzelparadijs nog wel had; om het 'coole' taalgebruik van Yes-R kon slechts mijn achterbuurvrouw lachen, maar die lag dan ook al in een deuk bij de trailer van Norbit (echt waar!).

Inhoudelijk overigens ook nogal dubieus; Yes-R krijgt zijn meisje omdat hij een worstelwedstrijd wint... moeten we hier nu blij om zijn? Is het dan fijn dat dit meisje niet zelf mag kiezen? Als je een subplotje over eerwraak maakt mag het ook wel iets scherper van mij.

Ten slotte: de muziek. Ik heb erover nagedacht, en ik kan exact 2 films bedenken waarin de muziek me echt stoorde; deze en Het Schnitzelparadijs. Dit kan toch geen toeval zijn? Wat een vreselijk irritant en doorjengelend deuntje hoorde ik de hele tijd, dit viel me echt op, of zat ik er toch (onbewust) extra op te letten door Het Schnitzelparadijs? Enfin, fijn was het niet.

Al met al kan ik door mijn Pathepasje niet meer zeggen dat deze film zonde van m'n geld was, maar zonde van m'n tijd was 'n Beetje Verliefd zeker.

1 heel miniem sterretje krijgt de film nog net, ondanks de meest vreselijke dialoog (Vind je het jammer dat je geen zoon hebt opa? - Ik heb er nu toch één...) die ik in jaaaaren in een film heb mogen horen...

Vreemd dat Yes-R niet ondertiteld werd (gelukkig was daar teletekstpagina 888, alhoewel de doelgroep van Omroep Max ook wel vraagtekens gezet moeten hebben bij fucking ipv fokking), z'n streettalk zinnetjes waren amper te volgen. Zijn zij-verhaal was verre van interessant, terwijl het hoofdverhaal, opa vindt een pittige dame op leeftijd, wel goed was uitgewerkt, ondanks flauwe viagra-grappen. En daar viel meer dan genoeg plezier uit te halen.

Helaas te veel irritante typetjes die de film extra dienden op te vrolijken, maar zelden lukten. Fris en pretentieloos, vermakelijk, maar geen hoogvlieger. 2,5*, met de complimenten trouwens voor de leuke begin-titeling.

Deze gisteren zitten kijken samen met vriendin en we keken elkaar meerdere malen onder de film aan, omdat we vaak niet konden geloven hoe slecht het was.

Allereerst leek het scenario en de regie alles perce op een uiterst melige manier te moeten behandelen, waardoor ik nooit of te nimmer me ook maar enigzins kon inleven met de karakters. De puberale (beeld-)grappen volgden elkaar telkens weer snel op.

Iedere keer wanneer ik dacht: Nu lijkt het nog wat te gaan worden, werd het weer verknald door een melige flauwiteit.

De humor kwam voornamelijk door dat het zo slecht was, dat ik DAAR om moest grinniken en niet omdat de film zo leuk was.

Het had gewoon veel beter kunnen zijn, want op zich waren de ideeen niet slecht, alleen de uitwerking rammelt aan alle kanten. Zonde (En natuurlijk zit Yes-r er louter in om zo veel mogelijk personen van zijn doelgroep naar de bios te lokken!)!

Verwachte een hele slechte film, en tja... Dat kreeg ik ook te zien. Paar momentjes die nog wel aardig waren, alhoewel ik nu al niet meer kan beschrijven welke dat waren..

1,5*

Oef. Vreselijk vond ik dit. Moeilijk uit te zitten zelfs. Vol geforceerd gezochte conflicten en totaal, maar dan ook totaal onleuke humor. Scenario is vreselijk. Yes-R is geen aanwinst voor de Nederlandse filmindustrie, maar ik vond eigenlijk niemand echt overtuigend. Plien van Bennekom is haar dik aangezette zelf terwijl Geert de Jong en Ad van Kempen bijvoorbeeld veel ingetogener spelen en Sabri Saad El-Hamus droge opmerkingen mag maken. Samen in een scene werkt meteen helemaal niks meer.

De optiteling was erg leuk en de instumentale interpretaties van Een Beetje Verliefd van Hazes op de soundtrack, dat was ook een aardige vondst.

Daarvoor 1,0* , verder snel vergeten.

Wat een ontzettend leuke Nederlandse film! Heerlijk hoe de situatie's en het acteerwer zo naturel over komen, terwijl het toch gewoon een komedy is. Ik voelde gewoon erg veel sympatie voor Omar en Thijs en ben erg te spreken over de beide acteurs die hen vertolken.

Ik ga me in de komende tijd denk ik meer verdiepen in het werk van Koolhoven. Ik heb me eigenlijk altijd bezig gehouden met de Scorcese's en de Fincher's en noem alle Amerikaanse regisseurs maar op, maar ik durf onderhand wel te zeggen dat Koolhoven de beste regisseur van Nederland is na Paul Verhoeven.

Geweldige komische muziek begeleidt de hilarische situatie's waarin de hoofdpersonen zich in verwikkelen met voor mij als hoogtepunt Omar die in de auto een sexy string omhoog houdt, waarna een onschuldig fietsende voorbij ganger in het kanaal beland!

Ik ben het dus absoluut niet eens met de laagstemmers. Dit is samen met Het Schnitzel Paradijs ongeveer het beste wat er in Nederland te vinden is, en kan de concurrentie met 80% van de Amerikaanse komedie makkelijk aan.

4 sterren

Een onvoldoende voor deze film. De voorkant ziet er leuk uit maar ik vond de film zo leeg. Na afloop had ik het idee dat er niets gebeurt was. Om Yes-R kan ik lachen omdat hij zo'n kneusje is maar zich altijd gedraagt als de grootste player. En dan wel Hihi met Sisi en zo presenteren Maar hij was hier niet zo belangrijk en had een saaie rol. Verder geen leuk verhaal en er zaten geen grappige stukjes in. Heb ook het idee dat ze te weinig probeerden de kijkers aan het lachen te krijgen terwijl het wel een komedie is. Af en toe zat er een grapje in maar niets leuks. Het was ook weer niet zo slecht dat ik me heb lopen ergeren aan de film maar ik hoef deze niet nog een keer te zien.

Een redelijke romantische komedie van Martin Koolhoven.

De regisseur zag in Yes-R een jong talent, maar vond het te vroeg om hem voor Het Schnitzelparadijs (2005) te vragen.

De rapper laat zien dat hij ook nog andere kwaliteiten heeft.

Deze TV-film werd vertoond in diverse bioscoopzalen, en won uiteindelijk De Gouden Film.

Leuk om eens te bekijken, maar verre van een topfilm.

2,5 *

Redelijke romcom van Nederlandse bodem. Acteerwerk matig net als het verhaal en de rest van de film.

Heerlijke feel good movie! 3,5 ☆

De openingstitel zat echt grandioos in elkaar, heel mooi gemaakt. De filmmuziek is ook grandioos, met z'n talloze variaties op "Een beetje verliefd". Het plot van de film mag er in principe ook best zijn, leuk idee. Helaas gooit Yes-R met zijn waardeloze acteerwerk roet in het eten. Wat zit die man in mijn allergie met zijn gekunstelde Amsterdamse accent en dat vervelende popiejopiegedrag. Hij acteert bijna net zo slecht als dat hij rapt. Jammer! Hadden ze voor hem een willekeurige andere acteur gecast, had ik gerust anderhalve ster meer gegeven

De animaties tijdens de opening credits roepen herinneringen op aan die luchtige romantische komedies waarop Hollywood vanaf de jaren ’50 een patent op had. Helaas bevat het scenario van Maarten Lebens teveel vulgaire momenten (het codewoord is Viagra) en blijkt Koolhoven zich geen raad te weten met dit materiaal. Ad van Kempen lijkt weliswaar best op Bob Hope (voor wie dit een kolfje naar zijn had zou zijn geweest), maar heeft niets van diens charme of komisch uitstraling. Koolhovens acteursregie is erbarmelijk waardoor ook die paar op papier geslaagde grappen volledig mislukken. Yes-R, Tjitske Reidinga en Plien van Bennekom overacteren er op los. De enige lichtpuntjes zijn Geert de Jong als de Vlaamse Jacky en Gene Bervoets als Thijs’ uitbundige vriend Guy.

Heel matig. Het script vliegt nogal wat kanten uit (eerst de helft over die dochters, daarna een helft over Yes-R) en dat komt allemaal nooit echt tot een geheel. Ook de acteurs werken niet mee. Yes-R is weliswaar sympathiek maar daar is vrijwel alles mee gezegd, Plien van Bennekom is een van de minst grappige Nederlanders en Reidinga heeft een wat ondankbare rol en is ook ineens van het toneel af tijden lang. Inhoudelijk nergens echt boeiend, visueel saai en hoewel met geinige muziek op de achtergrond gaat die muziek op den duur best irriteren. Maar vooral: de film is nooit echt grappig en nooit echt leuk, situaties op dramatisch niveau voelen te bedacht. En zo is de film niks. Alleen tussen Yes-R en zijn vriendin heerst nog wel iets van chemie, maar zij hebben maar hele korte stukjes. 1,5*