The Wild Blue Yonder (2005)

Hmmm, vreemde "film".

Lijkt meer op een hoop "found material" dat aan elkaar gepraat (of geluld) wordt door Dourif. Semi-docu stijl over een alien (Dourif) die zijn reis naar de aarde beschrijft, en wat verzinsels.

Fijn is vooral dat het verhaal van Dourif erg komisch overkomt, zeker aangezien de beelden op zich wel passen bij zijn onzinverhaal, maar erg duidelijk uit hun context gehaald zijn.

Minder is de schreeuwerige, kitscherige soundtrack en het feit dat de fragmenten veel te lang voortlopen zonder interventie van Dourif. Had allemaal in 45 minuten gekund vermoed ik.

Op zich wel een keertje leuk om te zien, al is het dan vooral om novelty value. Ziet er vaak erg brak uit, muziek is vaak barslecht, maar het concept is wel grappig, en Dourif doet het eigenlijk best leuk en droog.

2.5*

Tja, ik kon hier toch niet zo veel mee als ik in eerste instantie had gedacht/ gehoopt. Het uitgangspunt is best leuk, maar van de uitwerking werd ik niet bepaald warm. Veel shots duren té lang, de muziek weet al gauw flink te irriteren en de film gaat in z'n algemeen gewoon behoorlijk snel vervelen. Op bepaalde momenten weet Herzog een aardig sfeertje op te bouwen, maar dit houdt hij jammer genoeg niet erg lang vol.

Enige grote pluspunt van de film is Brad Dourif, die met zijn intrigerende stem en uitstekende acteerwerk de show met gemak weet te stelen. Verder is die "Hatsjoe" scène inderdaad hilarisch leuk, ondanks dat het nergens op slaat. Maar goed, verder vond ik het dus niet zo boeiend allemaal. Een paar leuke momenten (en dan vooral door Dourif), meer is het niet. Ik ken in ieder geval een hoop leukere mockumentaires.

2 sterren.