Mon Fils à Moi (2006)

Meer verwacht, mede omdat Nathalie Baye de afgelopen jaren bouwt aan een stevige carrière en een van mijn favoriete actrices aan het worden is. Het is moeilijk Baye's prestatie op waarde te schatten, want ze speelt een ongelofelijke bitch (La mère de l'enfer).

Deze beginnend regisseur heeft wat mij betreft de clichés niet allemaal weten te omzeilen, met name in zijn beeldregie, zoals de shots in de slaapkamer (slaapverwekkend standaard) en meer erg voorspelbare ontwikkelingen. Gourmet als slapjanus etc etc.

Victor Servaux als Julien, de jongen die de vernederingen ondergaat, is wel erg overtuigend. En een leuke, zei het bescheiden, rol van Emmanuelle Riva als de oma. Toch wel een gezicht vol filmgeschiedenis (ze speelde de hoofdrol in Hiroshima Mon Amour) .

Aangrijpende film!

Om het met de woorden van een zekere BN-er (hetgeen in dit geval Bijzondere Nul betekent, wat mij betreft) te zeggen: geef haar een nekschot. De moeder is niet anders dan een egocentrisch wijf, dat elke ontwikkeling van haar zoon naar zijn volwassenheid meteen de kop indrukt, er niet voor schuwt hem vlak voor zijn vrienden / medeleerlingen voor schut te zetten en te vernederen.

Onderhoudend filmpje met een ijzingwekkende rol van Baye. Het is allemaal een beetje voorspelbaar, maar het script zit doordacht en psychologisch overtuigend in elkaar.

Een nare maar goeie film waar wraakgevoelens bij mij steeds meer de kop opstaken. Vooral die sukkel van een vader deed mijn bloed op een gegeven moment koken.

Ik had dan ook op een iets ander einde gehoopt, en de beginscéne (ambulance voor het huis, jongen met pistool) had wat mij betreft beter achterwege kunnen blijven, aangezien je daardoor veel dingen in de rest van de film aan ziet komen.
Toch een zeer boeiende film met thriller-momenten, maar ook met veel drama en ellende. Echt een film voor mij dus.

Film viel mij toch een beetje tegen, had er toch ietsje meer van verwacht.

Maar goed, 3 sterren is ie toch nog wel waard.

De film brengt wat ter weeg, dan is het bijna altijd wel een goede/interessante film.

Ook een nette tijdsduur, wordt soms gek van die lange films.

Aardige drama film. Alleen het einde vond ik een beetje matig.. ik ging er van uit dat hij zijn moeder ging vermoorden, maar dat gebeurde niet en daardoor vond ik het einde een beetje verzwakt overkomen. De film zelf was soms indrukwekkend, met een gestoord wijf als moeder en hele slappe vader.. liep me er de hele film positief aan te ergeren! Toch wel vermakelijk daarom een 3,5.

Knap van de makers bij mij zo'n afkeer tegen die moeder te doen onwikkelen. Dat maakte het wel een lange zit, zag haar het liefst na 5 min al afgeschoten worden. Normalitair maakt een film/personage me niet zo boos. Verhaal wel vrij oppervlakkig (80 minuten aaneengeschakelde vernederingen), maar een film van dit genre valt ook niet heel ingewikkeld te maken denk ik.

3.5 ster

Ik dacht altijd dat dit soort familiegedrag normaal is in frankrijk. Suffe pa, kinderen die geslagen worden door een hysterische moeder. Mannen zijn altijd ondergewaardeerd in de Franse cultuur trouwens, behalve tijdens napoleon 3, die schafte ooit de Marianne af als symbool voor revolutionaire praktijken.

Frankrijk is ook echt een land waar alles fanatiek is. Vervelend is dat. Als ik me een partijtje wil irriteren huur ik immer een Franse arthouse en voila, nare ongezellige koppen, gemeen gedrag, vernederingen undsoweiter.

Tja, qua opvoedkunde weet ik niet of ma het bij 't juiste eind had. Ze had de situatie wel prettig onder controle.

Film die wel indruk maakte; Baye speelt de moeder angstaanjagend goed, het meest hatelijke personage dat ik sinds lang heb gezien. En die vader is mogelijk nog erger; welke vader laat nu zoiets toe ? Ik heb zelf drie zoontjes, dus deze film liet bij mij wel een vieze smaak achter, ik zal deze niet vlug vergeten.

Een uiterst beklemmende en realistisch portret van een moeder die haar zoon niet kan/wil loslaten. De film boeide mij van begin tot eind. Eén van de betere films die ik laatste tijd gezien heb. Aanrader.

Incroyable !

Indrukwekkende film. Inderdaad niet snel te vergeten! Prachtig acteerwerk. Aanrader!

5*

wat een kut einde....

Waarom schoot die jongen nu gewoon niet???

Dus te moeder heeft hem dood gestoken?
Tsss, wat een schande dat zo'n dingen bestaan...

Die film laat je wil iets achter, je gaat je moeder ook meer accepteren na deze film...
Rustige film, waar niet echt veel in gebeurd, maar dat toch iets achter laat in jou geheugen....

ik ben hem aan het kijken nu, heb de neiging om een baksteen door de tv te gooien; wat een ver-schrik-ke-lij-ke moeder rrrraaaaahhhhh!

knappe artistieke film. ! Dat niveau hebben we in België/Nederland nog niet

We hadden zin in een korte film dus deze eens geprobeerd, want hij duurt maar zo'n 79 min.

Het verhaal is ook klein maar fijn. De acteerprestaties waren erg overtuigend, vooral de moeder en de zoon. Ondanks dat er niet zo veel gebeurd in de film, kon hij me wel boeien van begin tot einde. Het einde was wel niet zo verrassend, aangezien de beginscène je toch al naar een bepaalde richting stuurt.

Heb je eens zin een een korte dramafilm met sterke acteerprestaties, dan is dit echt een film voor jou. Meerdere keren bekijken is nu ook niet nodig, maar voor een keertje is hij zeker eens het bekijken waard.

Ik vond dit een zeer goede film. Als een film een bepaalde emotie bij je oproept, dan kan dit betekenen, dat de acteurs en regisseur erg hun best hebben gedaan. En dat is gebeurt bij mij althans. Die moeder speelde zo goed en overtuigend, dat ik haar heel erg begon te haten. Wat een vreselijk mens. En maar niet doorhebben dat het kind juist door haar niet goed presteert op school en weinig tot niets eet. Ik kan me er nu nog over opwinden, ha, ha, ha. Dat is een goed teken, want het kwam erg realistisch over. Ook vader was zeer irritant, dat hij het allemaal maar toe liet, terwijl je aan zijn non-verbale gedrag kon zien, dat hij het er totaal niet mee eens was. Echt de moeite waard om deze film te kijken.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Wat een drama over haar zoon, ongelukkig leven...

Prima acteerwerk...

Redelijk achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Redelijk mooi breedbeeld (geen HD aanwezig)...

Prima Franse film (ook Belgie)...

Zeer goed geacteerde film over moederkloek die doorslaat in opvoeding van haar zoontje, zodat het kindermishandeling wordt...

Een artsy-fartsy Franse film die me net zo vaak boeide als mateloos irriteerde. Dragelijk door de tijdsduur. Een treurige ouder wordende vrouw die haar kind niet los kan laten als hij de doodzonde begaat een tiener te worden en iets van een eigen leven wil leiden zoals normaal is. Incestueus in haar verstikkende liefde voor haar zoon die voor altijd de hare moet. blijven. Want wat heeft ze aan die slappeling (ik heb een ander woord in gedachten maar laten we het netjes houden) van een man en wat voor vader stelt dat voor? Hij is misschien de meest schuldige! De zus die kon onsnappen aan de verstikkende atmosfeer in dat gruwel huis. Hoewel dat maar de vraag is.

Er werd echter wel goed geacteerd door vooral moeder en zoon. Het verhaal was interessant. Dit voor de buitenwereld zo ideale gezin kon me ook wel weer boeien. Vandaar de drie sterren. Helaas leidde al het plastische gesleutel aan Natalie Baye's gezicht me te vaak af. Iets waar ik me steeds meer aan erger in films in het algemeen. Wat is er toch gebeurd met mooi oud worden? Ze was mooi en had mooi ouder kunnen zijn. Jammer, ze was nu onherkenbaar.

Aardige Franse film over overdreven moederliefde voor een zoon. Een keurig jongetje overigens dat geen vlieg kwaad doet maar wiens moeder in haar obsessie volstrekt onredelijk reageert op vrijwel alles. Binnen het gezin heeft de jongeman alleen iets aan zijn zus die probeert voor hem op te komen. Vader is een slappe zak die zich zoveel mogelijk afzijdig houdt van zijn gezin.

Goed kijkbaar, speelduur is prima voor een dergelijk drama.

Kindermishandeling ten top, geen film om vrolijk van te worden. Wel een film die ontroerd .

Zelden zo een realistisch verhaal gezien.

Kindermishandeling bestaat heeft altijd bestaan en zal waarschijnlijk blijven bestaan.

Fysiek en mentaal kapot gemaakt worden zodat het je gehele onwikkeling als mens op de helling komt te staan.

Publiekelijk vernederd worden en geen kracht hebben om je er tegen te verzetten heeft niks met een sul of iets dergelijk te maken. Alleen maar met schrik wetende dat je niet de kracht hebt om de strijd aan te gaan en hopen dat het niet erger word.

Hier was de mishandeling een geprojecteerde liefde. Maar het kan ook in een gezin met meerdere kinderen waar een het gewoon moet ontgelden, waar sadistische trekken op gebotvierd worden.

Of het kind kan ongewenst zijn omdat het een nieuwe liefde in de weg staat.

Smeken om niet meer slaag te krijgen maar net daardoor nog meer slaag krijgt. Dan ga je als kind de weg zoeken die je in een visuele cirkel doet belanden.

Weten dat als het bezoek weg gaat jij dan weer gaat geslagen worden.

Deze jongen werd alles afgenomen, maar het kan nog erger men kan ook nog je lampen verwijderen. en dan de lampen op de overloop. je verplichten om met een pamper aan naar de lager school te moeten gaan. enz

Volwassenen, broers zussen die niet voor je opkomen en al blij zijn dat zij niet het kind van de rekening worden. Helemaal niet reageren en je alleen laten.

Het moet getoond worden en daar slaagd deze film best goed in.

Alleen jammer dat dit voor sommige geen fantasie verhaal is

Goeie film waarin de moederliefde ziekelijke proporties aanneemt. De verhouding tussen moeder en zoon is zeker boeiend neergezet hier, mede ook door het sterke acteerwerk. Ondanks dit sterke acteerwerk blijft het geheel wat afstandelijk en ook de afzijdigheid van de vader wordt op den duur ongeloofwaardig.

Hallo,

Iemand die weet welk stukje klassieke muziek de zoon op de piano speelt ?

Thx voor reactie

Pascal

Kleine, benauwende film over een dictatoriale moeder die in haar obsessie voor haar lievelingszoon het noorden helemaal kwijt is. Sterke rollen van de jonge debutant Victor Sévaux en van Nathalie Baye, die –maar dat terzijde– helaas vrij ernstig beschadigd blijkt te zijn door plastische chirurgie. Zonde.
De lethargische houding van Dardenne-acteur Olivier Gourmet is om uit je vel te springen.

Traag en ingetogen, maar meeslepend drama, met de doorlopende ondertoon van een thriller.

Prima acteerwerk, vooral van die kleine; het lijkt me niet direct de makkelijkste rol die voor een kereltje van die leeftijd.

Het soort film dat ik met plezier door m'n dvd-speler laat draaien !