Nuovomondo (2006)

De film is vrij afstandelijk en het duurt ook wel een tijdje voordat je er helemaal in zit. Maar de film heeft zo zijn pracht momenten. Vooral eenmaal aangekomen op de bestemming, begint de film te leven en wordt zeer treffend de benarde situatie geschetst van aankomende Italiaanse immigranten. 3.5 sterren

De droomsequenties met die plassen melk vond ik zeer tot de verbeelding spreken. Alleen jammer dat zo `n droomachtige scene om zeep wordt geholpen door het gebruik van een bepaalde kleur binnen zo `n scene. De oranje wortel vond ik maar lelijk en deed mij niet doen opstijgen van de grond.

Verder moet ik constateren dat de hedendaagse Italiaanse regisseurs Sorrentino met The Family Friend en Crialese er niet in slagen om hun vorige film ook maar een klein beetje te evenaren. De landschapsfotografie van Agnes Godard is ronduit beroerd bij momenten. Daar waar Lampedusa idyllisch oogde, oogt Sicilië hier eenzijdig, donker en lelijk, natuurlijk zo beoogd maar je zit toch naar potentieel natuurschoon te kijken dat om zeep wordt geholpen door het eiland als metafoor te gebruiken voor het uitzichtloze bestaan van de mensen daar.

De bootreis vond ik nog het minst interessante stuk. Verplichte kost, waarin we zagen dat men leed op de boot. Dat zou ik mij ook wel kunnen verbeelden i.p.v. naar 15 minuten donkere, zogenaamd hysterische ' onder het dek ' taferelen te kijken. Vond het niet hysterisch genoeg dankzij het ontbreken van erdoorheen gemonteerde beelden, de camera bleef gewoon 15 minuten de mensen volgen, zonder noemenswaardige interrupties. Het stuk op het dek in de buitenlucht waar Charlotte Gainsbourg om de familie heen draaide bij het witte zeil, met die muziek eronder werkte juist wel goed. Net zo als het schitterende einde, dat eindelijk tegelijkertijd op muzikaal vlak wist te imponeren, te ontroeren en er visueel eens echt fantasievol uitzag zonder storende haperingen binnen het totale kader. Kleine voldoende, dankzij het einde. 3*

Nuovomondo is me niet tegengevallen, maar ik vind het nou ook niet echt een superfilm.

De reis naar de "nieuwe wereld" is best mooi om te volgen, maar is af en toe te afstandelijk om echt met de karakters mee te kunnen leven.Daarnaast kon het mij gewoon niet altijd boeien en verslapte mijn aandacht zo af en toe wel.

Aangekomen in het beloofde land wordt het een stuk interessanter om te volgen allemaal.Het geeft een goed beeld wat er gebeurd met de mensen als ze als "buitenlanders" het land van geld, werk ed. inwillen.De manier waarop ze behandelt worden is ronduit belachelijk.Testjes met blokjes doen om te zien of ze geschikt zijn om het land in te mogen.Dit gedeelte en de laatste scène maken het minder boeiende 1e gedeelte wel wat goed, maar voor mijn gevoel kan ik er niet meer aan kwijt dan, 3*

Er zijn films die saai zijn omdat het concept je niet boeit en er zijn films die saai zijn omdat er niks gebeurd. Nuovomondo is zo een geval uit de 2de categorie. Alles gaat aan een enorm traag tempo voort.

Verder leg ik ook veel fouten bij de regisseur. Ik vind de film veel te donker geschoten enkel in de droomscènes is het wat lichter enkel jammer dat die totaal geen nut hebben. Verder zit alles onder een saai en duffe soundtrack en score. Vooral de zangscènes vond ik zo fout en vooral ook weer totaal nutteloos. Het kijkt niet weg en het verveelt. De locaties in Italië zelf vond ik maar slecht uitgekozen, had op geen enkel moment het gevoel in Italië te zitten.

Van de acteurs was ik ook niet echt onder de indruk, niemand sprong me in het oog. Verder sloegen ze er ook niet in me te laten meeleven met hun personages. Het liet me allemaal koud.

In Amerika aangekomen ging het niveau omhoog maar had het van mij best ook wat interessanter gemogen. Veder goede kostuumkeuze en dan ben ik rond met de positieve punten.

1,5*

Het sterke van de film zijn vooral de authentiek ogende beelden. Qua verhaal gebeurt er over het algemeen niet zo veel tot het gezelschap aankomt op Ellis Island. De ontvangst daar is dan ook het meest interessante deel van de film. De droom intermezzo's zijn aardig gevonden als relativerende knipoog voor het hele verhaal.

Best een aardige film, maar over de trek van Oude naar de Nieuwe Wereld zijn wel betere films gemaakt.

Een goede avontuur/dramafilm...

Mooi verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Het is wel een moeite waard...

Wat een prachtige film voorzien van mooie beelden. Op zich gebeurd er niet zo gek veel maar ik was van het begin af aan wel geboeid door het verhaal. Eigenlijk is de film verdeeld in 3 delen.

In het eerste gedeelte is de armoede van het gezin heel goed weergegeven in de stenen woesternij op het eiland. Je kan goed zien hoe zwaar ze het hadden maar ook hoe ze compleet afgesloten waren van het "normale" leven waardoor ze zich inderdaad allerlei verhalen konden voorstellen van rivieren vol met melk in het beloofde land.

Tijdens het tweede gedeelte was ik vooral gefascineerd door de band die er al heel snel ontstaat tussen Lucy en Salvatore. Het is vooral mooi om te zien hoe ze naar elkaar lonken op het dek van het schip. Ik vond het wel heel romantisch weergegeven. De theatrale manier waarop de zwaarte van de reis werd omschreven vond ik een beetje te overdreven met de scene waarin iedereen onderdeks over elkaar rolt. Maar als je dat even buiten beschouwing laat is het tweede gedeelte toch wel mijn favoriet.

En dan het derde deel waarin iedereen van boord gaat en door een waanzinnige malle molen moet gaan om aan land te komen. Belachelijke tests en onderzoeken alsof het vee is dat gekeurd moet worden. Heel tragisch om te zien.

Alles bij elkaar opgeteld vond ik dit absoluut een fascinerende en mooie film om te zien die ook nog even in mijn gedachten blijft rondhangen.