Kappen! (2016)

Ik had iets nodig om m'n tijd door te komen tussen college en een andere film in. Van Carry Slee had ik nog nooit wat gezien en deze draaide, dus vooruit.

Ik moet eerlijk zeggen dat het me nog best meeviel. Een verhaaltje dat thematisch nog best onderlegd is, met acteurs die voor Nederlands niveau maar beperkt door de ondergrens zakken. Het is wel jammer dat de plotverloop richting het einde ineens wel erg ongeloofwaardig wordt. Anders had je nog best een aardig tienerfilmpje gehad, nu had ik aan het einde vooral wat irritaties met betrekking tot het scenario. Hartbeat, een vergelijkbaar werkje uit het afgelopen productiejaar, deed dat aan het einde allemaal net wat degelijker. Hier worden de thema's (liefde, jaloezie, vriendschap, ruzie, je kent het wel) weer wat serieuzer en acceptabeler gebracht.

Vast heel aardig voor de doelgroep.

2*

Zeker niet de slechtste Slee, maar het blijven knullige films: het betere schooltoneel maar met camera's en budget om het nog een beetje professioneel te laten lijken. Alleen zijn het veelal ideeënloze films die niks bijzonders te bieden hebben audiovisueel. Deze film is wel iets anders dan de andere van Slee. De beide hoofdpersonen hebben geen problemen thuis en een vrij normale gezinssituatie, daarnaast heeft de jongen van dienst eens geen creatieve hobby. Verfrissend. Beide spelers doen het ook best leuk met vooral de piepjonge Fokkens die nog best geloofwaardig blijft. Maar dat valt niet te zeggen van de rest van de film die steeds meer het belachelijke ingaat, met allerlei acteurs die er gewoon niets van kunnen. Die twee vrienden bijvoorbeeld, de kleurloze krullenbol en de lookalike van Kasper Dolberg, hebben al moeite om zinnen uit hun mond te krijgen alsof ze het menen en die knul die de bad boy van dienst is weet ook nergens de indruk te geven dat hij ook zo is. Altijd kijk je naar acteurs die hun best doen maar het niet lukt. 1,5*.

Man man, wat een saaie zit was dit. Ik ben altijd wel te porren voor een Carry Slee (achtige) film, maar dit viel een potje tegen zeg.

De personages deden me niets, het verhaal wilde me maar niet boeien en naarmate de film vorderde leek de film voorbij te kruipen. Ik vond juist dat het acteerwerk ook regelmatig te wensen over liet, de boze/getergde/onschuldige blikken had ik al snel gezien.

Het voelt mat en dof aan, alsof het nergens tot leven wil komen. Ben ik niet gewend van de Slee verfilmingen. Dit is verreweg de minst boeiende die ik gezien heb. 1,5*

Hoewel ik natuurlijk niet tot de doelgroep behoor, heb ik mij altijd wel vermaakt met de boeken van Carry Slee. Datzelfde kan ik zeggen van de meeste verfilmingen van die boeken. Ik heb dit boek van Slee (nog) niet gelezen, maar ik moet zeggen dat de film prima in elkaar zit, al worden er in het plot wel erg veel problemen al dan niet terloops aangeroerd.

De film doet naar mijn gevoel qua spanning en vormgeving, incl. het acteerwerk, zeker niet onder voor buitenlandse films die zich richten op dezelfde doelgroep en soortgelijke problemen als thema hebben. Het is geen topcinema maar wel informatief en onderhoudend.

Nog maar een Slee.

Opnieuw hetzelfde niveau, niets blijft er meer bovenuit steken. Maar in het begin dacht ik heel even van wel, want wat zag ik hier? Goed acteerwerk van de 3 jongens? Dat is ook lang geleden. Dat was dus een groot compliment, die Brauers zal het echt wel gaan maken denk ik.

Verhaal rondom Fokkens was een stuk minder overtuigend, vooral omdat het nogal geforceerd overkomt en er is geen moment waarmee ik met haar meeleefde. Schram wil graag haar cameratechniek verbeteren, maar pas richting een aantal tracking-shots naar de slotfase toe wil ik het goed noemen.

De slotfase verpest de film ook goed, dat kan ook aan het boek liggen, maar je verfilmt het alsnog. Om er een soort avontuur van te maken heeft nog nooit gewerkt en dus ook hier niet. Waarom ze er dan toch nog voor kiezen is me een compleet raadsel, want alle geloofwaardigheid wordt teniet gedaan.

Toch wel een goed gekozen onderwerp voor de kids, dat wel. Dit met overtuigende rollen van Brauers en Bossen ging het wel de goede kant op. Ze zijn nog onervaren, maar daar kan je wat aandoen. Fokkens is vooral tijdens de romantische scenes toch nog te zenuwachtig om van het scherm te spatten.

Eerste deel was dus veel sterker en boeiender, met wat betere montage had dit nog beter van het scherm kunnen spatten. De eerste minuten bijvoorbeeld is een stukje film zoals ik het graag zie. Het verhaal zelf rommelt af en toe iets te veel, sommige plotjes worden niet afgemaakt. Wat gebeurd er met de broer van Van Eer? Hoe komt die telefoon bij Kersloot? Altijd die vervelende schoonheidsfoutjes.

Uiteindelijk zie ik wel potentie in elk acteur hier, maar toch net niet om een voldoende uit te tekenen. Jammer, maar ik heb toch iets meer vertrouwen.

Gelet op de scores op de diverse sites blijkbaar één van de mindere Carry Slee verfilmingen, maar zelf vond ik het net één van de betere. Behoudens de scheut spanning en de voorspelbare afronding aan het einde ligt de moraal er dit keer niet zo dik bovenop als normaliter. Een redelijk prettig herkenbaar, bijna alledaags verhaal, erg goed geacteerd door de jeugdige cast, die het een stuk beter doen dan de volwassenen(Kuilboer overdrijft bepaald als fanatieke coach). Leuke film voor jong en oud, meer van dit en ik verklaar de Nederlandse film weer aan de beter hand.

In het begin leek het een lange zit te worden, maar na zo'n groot half uur werd het verhaal wel interessanter. De cast was niet slecht, maar ook niet echt waw. Verder zag de film er el prima uit.

Een beetje een moeizame start, maar uiteindelijk toch wel de moeite om gezien te hebben.

Het is maar goed dat ik dit niet in de bioscoop heb gezien want ik vond het onmogelijk om mijn lachen in te houden bij deze dik aangezette oliedomme verfilming van het gelijknamige boek van Carry Slee. Tonko Bossen leidt een hevig schmierende cast die geen enkele kaas gegeten hebben van subtiel acteren. Het voorspelbare verhaal betreft drie vrienden: de brave Sander [Tonko Bossen], de zogenaamd ‘goedzak’ Maarten [Timo Wils] en de fanatieke Chris [Joes Brauers] die al vanaf de kleuterschool elkaars beste vrienden zijn. Wanneer Sander interesse toont in Indra [Bente Fokkens] zoekt Chris zijn heil bij Emiel [Tobias Kersloot] en presto: opeens maken Chris en ultieme meeloper Maarten deel uit van een criminele bende en moet Sander natuurlijk het morele boegbeeld spelen. Slecht geacteerd, erbarmelijk geschreven, maar zo slecht dat hij leuk is.