Adios Amigos (2016)

Wat fijn om soms een film tegen te komen waar je nog niks van af weet. Totaal gemist dat deze is uitgekomen. Overigens ook de Belgische versie waar dit blijkbaar een remake van is gemist.

De poster en titel deden mij een beetje vermoeden dat ik naar een soort van Renesse of Sneekweek ging kijken, gelukkig zat ik er ver naast.

Totaal verrast met wat ik zag: zowaar een film met een hart, karakterontwikkeling en fijne humor. Goed zeg!

Wel prima.

Ik heb het Vlaamse origineel niet gezien, maar als ik de trailer zie, lijkt het vrijwel woord voor woord een kopie te zijn.

Het gegeven is best leuk, maar echt meeslepend wordt het niet. Lakemeier zet, als jongen met een hersentumor, wel een sympathieke rol neer. Jammer genoeg is het een enorm voorspelbare film, wat enorm veel afbraak doet aan het einde. Kwam nu enorm over als een poging tot last-minute tranentrekkerij.

Toch is het wel een charmante film die wel zijn hoogtepunten kent. Over heel de roadtrip hangt een luchtige sfeer en af en toe doen zich leuke momenten voor. Nooit echt moeten lachen, maar ook zeker niet verveeld.

3*

Wat ik mij afvraag (en excuses als ik erover gelezen heb): in de Vlaamse versie wordt er op een gegeven moment gespot met de Nederlanders... met wie in deze versie? De Belgen?

Een redelijke poging om in grote lijnen Hasta la Vista! (2011) te remaken, met hier en daar een net iets andere inslag maar vrijwel dezelfde personages.

De speelduur is bij deze remake maar liefst 25 minuten korter gehouden, wat op zich niet zo erg is want het verhaal en het idee is natuurlijk al voorspelbaar en de originele film zit bij de meeste mensen nog vers in het geheugen.

De film is best oke en de acteerprestaties zijn degelijk, alhoewel er wel gezegd moet worden dat het nergens in de buurt komt bij zijn Vlaamse tegenhanger die niet alleen de personages beter wist uit te diepen maar ook de drama elementen beter uit de verf liet komen. Adios Amigos is namelijk best vermakelijk bij de luchtige momenten maar slaat vaak de plank mis bij het drama gehalte, het kwam een stuk minder overtuigend op mij over in ieder geval. De gekozen muziek onder die scenes deed vaak ook niet veel goeds en was zeker geen versterking van de scenes op zich.

Adios Amigos is geen doorn in het oog en best kijkbaar, maar mocht je de originele versie nog niet kennen raad ik sterk aan die eerst eens een kans te geven.

2,5*

Verdwijnt binnenkort van Netflix, dus ik ga het toch maar een kijkbeurtje geven.

Ik vond het origineel erg sterk, dus ben bang dat deze alleen maar tegen kan vallen. We'll see...

Als je het origineel niet kent dan is het best een aangenaam geheel.

Maar als je de Belgische voorloper wel kent dan ontkom je er niet aan om te vergelijken,

en dan is in bijna alle opzichten de Nederlandse versie minder.

En toch... de chemie was vaak aanwezig. Bij momenten was het lief, eerlijk, confronterend en hartverwarmend. Daarom toch drie sterren: *3.0

Ik begrijp ook niet goed wat hier het nut van is of de meerwaarde. Het is volgens mij een kopie van de Belgische versie. Die heb ik wel gezien en was wel aardig om een keer te zien maar daar blijft het dan ook bij. Om dan deze re-make te gaan kijken hoeft voor mij niet.

Nederlandse standaard.

Bijzonder om te zien dat de regisseur een deelnemer was van Foute Vrienden, dus je zou denken dat hij wellicht wat van zijn inspiratie daarvandaan haalt als hij een film regisseert. Dit is echter een dramafilm van het puurste soort, dat wil zeggen dat het met de gebruikelijke formule komt die wat hoop en verdorvenheid plaatst (en niks van Foute Vrienden).

In ieder geval is het acteerwerk weer ondermaats. De namen zijn niet onbekend en hebben aardige rollen gespeeld, maar het blijven toch de dialogen die ze op een niet-realistische manier overbrengen. Soms vraag ik me af of dit aan mij ligt of aan de film, maar ik krijg totaal niet het idee dat mensen zich zoals deze jongens gedragen. Breekt ook direct af aan de ervaring.

Dat geforceerde sausje dat boven de film hangt betekent meteen ook zijn ondergang, want de film voelt nooit "echt" aan. Heel veel Nederlandse films delen hetzelfde probleem, hopelijk gaan ze er ook daadwerkelijk een keer van leren. Amerikaanse (sentimentele) dialogen overnemen pakt namelijk hopeloos uit. Daarmee genoeg over dit punt.

Verder kijkt de film namelijk best aardig weg en vermaakt van begin tot eind. Van Rees weet heel goed op de luchtige toon te spelen waardoor de film nooit vermoeiend wordt. Genoeg grappen en grollen te bekennen en een film die nooit onnodig irritant is met platte, seksuele humor. Toch een element dat te vaak in Nederlandse films voorkomt wat mij betreft zonder daadwerkelijk wat toe te voegen.

Het is niet bepaald beter of slechter dan de gemiddelde Hollandse filmstandaard. Nee, Adios Amigos plant zich keurig in het midden. Ze kunnen uiteraard beter en hopelijk de volgende keer ook wat minder gespeeld, maar vergeleken met wat andere baggerfilms die uitkomen van eigen bodem is dit nog wel te doen. Gelukkig.

Na een stroef en traag begin wordt de film aangenaam echt, bijna on-Nederlands, nergens een hoogstandje, maar zeker de moeite waard..... Leuk drama...

Ik vond hem verrassend.
Had niet gedacht dat een Nederlandse film me kon raken en laten lachen tegelijk, zitten echt hele droge scènes tussen.
Jammer dat het eind voorspelbaar is. Je hoopt van niet. Je hoopt dat het een ander plot krijgt, dat ie misschien toch nog meegaat naar huis aan het eind van hun trip, en dan in z’n eigen huis vredig heen gaat ofzo en dat het eindigt met een uitvaart waarin ze video’s laten zien van de trip, met voor ons nog-niet-getoonde beelden.
Helaas.
Maar voor de rest was het prima te doen.

Het origineel nooit gezien, al heb ik toch ook wel mijn vraagtekens bij het hermaken van een film die nota bene in het Nederlands (Vlaams) gemaakt is. Het uitgangspunt is wel grappig, drie gehandicapten op vakantie, het klinkt als een net-niet-verschenen-verhaal van Gummbah. Leukste karakter is dat van Van de Velden, nogal cynisch, maar dat gaat op een gegeven moment ook een beetje irriteren, al trekt het gelukkig wel weer wat bij. Wat jammer is, is het drama dat erbij gehaald wordt, waardoor het einde ook een beetje als een anticlimax aanvoelt. Je blijft toch een beetje zitten met vragen als: Hoe reageren de ouders dat hun zoon op reis sterft? Maar ook: waarom zien we uiteindelijk Lubs familie helemaal niet? Wat is dan de reden van de detour? 2*.