Street of a Thousand Pleasures (1972)

Wil je een film waarin vanaf minuut 7 of 8 vrijwel constant naakte vrouwen in beeld zijn zoek dan niet verder dan deze. Ik denk niet dat ik ooit zo een film heb gezien met zoveel naakt van zoveel verschillende vrouwen voor zo een lange tijdsperiode. Honderden vrouwen zoals de plotomschrijving zegt is misschien wat optimistisch maar het zijn er toch tientallen. Het enige bekende 'gezicht' voor mij was Uschi Digard en ja zij krijgt toch ook wel wat extra aandacht, prachtvrouw toch. De vrouwen zijn volledig naakt soms met een weinig verhullende sluier en als ze al iets aanhebben gaat dat snel uit. Een paradijs dus voor de heteroman. Weinig seks en dat vond ik niet erg, het was veel fijner om zoals de protagonist rond te wandelen en al dat moois bewonderen dan ze met een man te zien rotzooien. Het enige wat hij dan wel kon en ik als kijker niet was ze aanraken. Veelal gefilmd vanuit POV first person. Moet ik nog zeggen dat het verhaal heel mager is en er totaal niet toe doet? Enige minpunt is dat de stem van de protagonist na een tijd wel gaat vervelen als hij voor de zoveelste keer "beautiful" heeft gezegd. Deze zou je eigenlijk moeten vervangen door een leuk muziekje. Oh ja en de vrouwen zijn ook allemaal puur natuur met mooie rondingen, geen skinny panlatten. Tja Meyer als jij eens zo een film had gemaakt in plaats van al die hillbilly zooi.

Na het eergisteren weer eens zien van de rondborstige Uschi Digard (vooral bekend om haar rollen in Russ Meyer-films) in de Drama / Actie film "The Black Gestapo (1975)", wilde ik nog wel eens een andere film zien van haar en mede dankzij de handige zoekmachine op "MovieMeter", kwam ik uit op deze unieke Actie / Avontuur film, die ook nog eens makkelijk te pindakazen was.

En wat "alexspyforever" hierboven al aangeeft klopt helemaal, want na circa de 8e minuut zie je min of meer honderden (eigenlijk 71) volledig naakte (met allemaal natuurlijke jaren 70 lichamen zonder kunstmatige correcties, vergrotingen en tatoeages) en semi-naakte jonge vrouwen in beeld (op een slavenmarkt) en dat eigenlijk tot de laatste minuut (oftewel de 76e minuut). En zelfs voor de 8e minuut zie je al veel naakte vrouwen (in een soort van introductie van wat je te wachten staat), want gelijk vanaf de eerste seconden (dan zie je een borst welke betast wordt door een hand) zie je deze vrouwen, die begeleidt worden met Arabische muziek (ook passend zou zijn "Girls Girls Girls" van Glamrockband Mötley Crüe) en waarop ze dan dansen tot circa de 4e minuut. En daarna begint het verhaal.

In dit verhaal draait het om geoloog John Dalton (John Tull), die niet kan wachten om te ontsnappen aan zijn zeurende vrouw (je ziet haar niet maar hoort wel haar zeurende stem) in Los Angeles en reist daarom om wat ontspanning te krijgen naar het Midden-Oosten om zaken te doen met een Sjeik (Abdul Ben Hassein) en ook wil hij daar graag de slavenmarkt zien. Bij de landing met een kleine vliegtuigje redt hij de Sjeik van een moordaanslag door een andere Arabier (waar de Sjeik John nog voor de landing gewaarschuwd had) en uit dankbaarheid zegt de Sjeik tegen hem:

"You have saved my life! I am in your debt...I must repay you in some way! Ah! I shall take you to the place where they barter slaves!"

Waarna de Sjeik (voorzien van een zonnebril) hem meeneemt naar "The Street of a Thousand Pleasures" (voilà de titel van de film) en waar hij kan kiezen uit honderden naakte en semi-naakte jonge vrouwen.

En vanaf dan (dus vanaf de 8e minuut) zijn we op de slavenmarkt (beter gezegd een vleesmarkt, waarbij John een soort van Rob Geus is, oftewel "Keuringsdienst van Waarde") belandt en zie je John t/m circa de 52e minuut een keuze maken uit honderden naakte (die dus van top tot teen bloot zijn te bewonderen en van een enkele vrouw zie je ook een beetje het binnenwerk van de vagina, ondanks dat ze allemaal een typisch jaren 70 tapijtje hebben rond de vagina) en semi-naakte (van degene die nog wat dragen, wordt het meestal snel eraf getrokken) jonge vrouwen en dat was best leuk en mooi gefilmd.

Want dat is o.a. gedaan met een 16mm camera en dat vanuit een "Point of view" standpunt, waarbij je dan vanuit John's ogen naar alle naakte vrouwen kijkt. Ook raak je met John zijn hand of mond (m.b.t. het kussen van navels en tepels) regelmatig de naakte vrouwenlichamen aan. Maar in het echt was het niet John die dat deed, maar juiste de cameraman en dat is ook goed te zien, want John liep rond in kleding met lange mouwen, terwijl je juist een blote harige arm / hand in beeld ziet. Oftewel de cameraman (lucky bastard ) is degene die alle vrouwen mocht bekijken en betasten.

Je hoort overigens wel regelmatig de stem van John, die dan iets in het kort zegt over de vrouwen, zoals:

"She is so young", "She is beautiful", "Incredible", "Her skin is so soft", "Such a beautiful breasts, the kind I like", "She is is nice", "There's so many of them", "This is amazing" en "I'm going crazy".

De vrouwen proberen hem te verleiden en als ze al iets zeggen, dan is het meestal "Buy me". Ook probeert hij de landen te raden waar de vrouwen vanaf komen en noemt hij regelmatig landen als Zweden (vanwege de vele blond harige vrouwen), Frankrijk, Duitsland en Jamaica (vanwege de donkere vrouwen).

Het is ook leuk om te zien dat hij eigenlijk geen keuze kan maken en dat kon ik wel goed begrijpen, want de ene vrouw is nog mooier dan de andere vrouw en ze zijn in vrijwel alle smaken en soorten (m.u.v. Aziatische vrouwen) aanwezig en vooral uit West-Europa (film komt natuurlijk ook uit 1972). Zo zie je zeer jonge vrouwen (o.a. de mooie Adele Rein na circa 9 minuten), blondines (o.a. Neola Graef en Deborah Downey), brunettes (o.a. Tracy Handfuss), zwartharige (o.a. de mooie Joyce Mandel die ook best grote hangende borsten had), roodharige (o.a. de mooie Kathie Welch), donkere vrouwen (o.a. Michelle LeGrande met haar mooie borsten en Mia Coco en de laatste naam klinkt ook al exotisch), vrouwen met voorwerpen in de hand (o.a. Michelle Angelo die een appel in haar hand houdt en waarvan het gezicht wat gesluierd is) en natuurlijk ook rondborstige vrouwen (o.a. Uschi Digard die na circa 15 minuten voor het eerst te zien is).

Omdat Uschi Digard natuurlijk de grootste borsten heeft, krijgt zij extra aandacht van de cameraman (raakt haar aan en kust zowel haar navel als tepel). En naderhand (al vrij snel) komt men ook weer terug bij haar, waarbij ze dan gaat liggen, en wordt er o.a. gezegd:

"Oh yes, back to this room.", "Stretch your beautiful body." en "Never seen a woman so beautiful."

De vrouwen zijn meestal ook niet alleen te zien, want meestal zie je ze in een groepje van drie a vier vrouwen bij elkaar. Bij een aantal zijn ook de handen vastgebonden (we zijn immers op een slavenmarkt) met touw of een ketting en een enkele vrouw wordt ook wel eens hardhandig onderhanden genomen door een slavenhandelaar. En in een enkele ruimte zie je ook wat blote manen staan (o.a. in de ruimte waarin ook Uschi Digard te zien is).

De Sjeik (snoept hier en daar ook van de vrouwen, o.a. van Tracy Handfuss) blijft overigens steeds in de buurt van John en verteld hem soms dingen zoals:

"As long as men desire women, and women can be taken, there will be slavery."

"Dutch and often English woman work as secretary, office worker and prostitute"

Hoewel John niet kan kiezen dringt er wel een vrouw bij hem op (die de Sjeik na circa 33 minten voor hem koopt en hem ook van kledingstukken ontdoet, zoals zijn broek en hemd), namelijk de langharige blondine Neola Graef. Zij gaat met hem uiteindelijk in de 52e minuut naar een ruimte met een bed en als ze op het bed liggen zegt zij tegen hem "Alone at last", waarna hij zijn laatste kledingstuk (hij had alleen nog een witte onderbroek aan) uittrekt en zij hem neukt (hij ligt en zij zit op hem). Na circa drie minuten is hij al klaar en lopen we alweer over de slavenmarkt waarbij Neola Graef is achtergebleven.

Wij zijn dan min of meer in de achterbuurten van de slavenmarkt belandt, waarin we vrouwen in een kooi opgesloten zien, waar vrouwen verhandeld worden (de Sjeik koopt er ook nogs twee, één voor hemzelf en één voor John) en waar shows (met dansende vrouwen) opgevoerd worden. En verder zien we ook nog ruimtes waarin vrouwen met elkaar vrijen en vrouwen met mannen vrijen. Na circa de 67 minuten gaan zowel John als de Sjeik weer van bil en John dit keer met een donkere buikdanseres (ik meen Michelle LeGrande) die hem uitkleedt en o.a. tegen hem zegt:

"Buy me. Let me plessure you. You Americans are so good"

De Sjeik gaat overigens met een zwartharige vrouw (ik meen Casey Larrain) van bil, waarbij hij wel de meeste kleren aanhoudt.

En ook dit keer duurt het voor John niet al te lang, want dit keer wordt hij tijdens het neuken (missionaris standje) gestoord door paniekerig geschreeuw van Casey Larrain, die met de Sjeik bezig is. Wat blijkt, de Sjeik wordt alsnog vermoord door een arabier met een mes (steekt hem daarmee in de rug). John gaat kijken wat er aan de hand is en vlucht dan samen met Casey (beiden trekken eerst nog kleren aan) in de woestijn, waarbij ze achterna gezeten worden door de moordenaar (die wilt namelijk afrekenen met de twee getuigen die hem hebben gezien). John schiet de moordenaar dan uiteindelijk dood, waarna hij weer terug gaat naar Amerika. Hij neemt Casey (is ook een Amerikaan en ze smeekt hem om haar mee te nemen en belooft dan voor altijd zijn seksslavin te zijn) ook mee, die dan in Amerika zijn seksslavin wordt (dat zie ook even), en ook hoor je nog even de stem van zijn zeurende vrouw, waarna je nog circa 40 seconden wat volledig naakte vrouwen te zien krijgt (zoals tijdens de opening van de film).

Al met al is dit dus een unieke Actie / Avontuur film (Erotiek is natuurlijk meer op zijn plaats), want ik heb nog nooit zo veel en lang (in circa 66 van de 76 minuten) volledig naakte en semi-naakte vrouwen gezien in een film. Dus kijk je graag naar naakte vrouwen, of ben je een borstenliefhebber (je ziet ze in deze film in alle natuurlijke vormen en maten), of ben je een Uschi Digart-fan (enkele minuten volledig naakt in beeld te zien), dan vind je in deze film zeker iets om van te genieten. Het enige waarbij je niet aan moet denken, is dat al deze vrouwen inmiddels een hoge leeftijd hebben (van ruim in de 60 tot begin 70) en waarschijnlijk zijn er ook al een aantal dood.

Voor mij is dit tevens de laatste film van de Kerstvakantie, want morgen moet ik weer aan het werk. Maar als afsluiter van de vakantie was dit wel de perfecte film voor mij als liefhebber van het genre. En ik kan deze film eigenlijk ook alleen maar belonen met 5,0 sterren en dat natuurlijk vanwege de vele naakte mooie jonge vrouwen (in totaal dus 71 en dat is voor mij een speciaal getal).

P.S. volgens filmproducent Harry Novak waren veel vrouwen in deze film destijds danseresen, strippers, stewardessen van luchtvaartmaatschappijen en serveersters, die voor hun momentje glorie gingen.

Haha heb je de film even op pauze gezet en ze allemaal nageteld ?

Nee dat is niet nodig !

Is gebaseerd op een rekensommetje bij de informatie op "IMDb", waar bij deze film staat "The 59 Girls of the Street" (dat zijn volgens mij de vrouwen waar filmproducent Harry Novak het over had). Tel daarbij nog de andere vrouwen (zoals Uschi Digard) op en je komt uit op 71 vrouwen (kan ook zijn dat het er een paar minder zijn)

Ik zie nu overigens ook dat Maria Lease in deze film te zien is (is me helaas niet opgevallen) en haar zag ik nog een paar dagen geleden in de vermakelijke Oorlog / Horror film "Love Camp 7 (1969)".

Je hebt weer goed opgelet Theunissen. Bedankt voor je verhaal (en de tip).

Dat kun je wel zeggen

Ik heb nog eens bepaalde stukken bekeken en die Maria Lease is rond de 26e minuut te zien (bij een groepje van vijf vrouwen) en staat ietwat verlegen poedeltje naakt tegen de wand met de armen over elkaar gekruist.

Ja, Theunissen, ik weet niet of die vrouwen dit nu allemaal zo leuk gevonden hebben om als vee behandeld te worden. Kreeg ook wel een beetje meelij met ze, die grijpende mannenhanden op je lijf en maar moeten blijven lachen anders wordt je niet verkocht en kom je daar nooit weg. Zo beschouwt was dat Midden-Oosten toen net zo'n gruwelijk oord als het nu is. Of klinkt dat erg moralistisch?

Maar toegegeven, zoveel blote meisjes in één film heb ik nooit gezien. In de jaren zeventig wisten ze wel wat we leuk zouden vinden, niet gehinderd door gender- en Me Too-discussies. Zo'n film zou nu niet meer gemaakt kunnen worden. Ergens is dat jammer. Trouwens, van het hele exploitation-genre is weinig meer over, heb ik de indruk. Op zich heb ik me wel vermaakt met al die blote dames, maar als film is het natuurlijk drie keer niks. Na de eerste tien minuten gebeurt er niets meer, tot de laatste vijf minuten en dan duurt vijf kwartier toch nog een hele tijd. Ik werd ook gek van die hijgerige voice over die niet meer te vertellen had dan 'beautifull' en 'nice'. Heb het geluid maar afgezet. Ik kom dan ook niet verder dan een voorzichtig vijfje.

Het verhaal was natuurlijk drie keer niets en de meeste van dit soort jaren 60, 70 en 80 exploitatiefilms kijk ik meestal ook niet echt om het verhaal (als het verhaal leuk is, dan is dat natuurlijk wel mooi meegenomen), maar om de vrouwen en het bloot erin en dat is in deze film natuurlijk enorm aanwezig. Daarom vind ik dit ook de "Holy Grail" qua bloot in een film en daarop is mijn hoge cijfer dan ook gebaseerd.

Vanwege die Me Too-discussie, brandt vrijwel geen enkele regisseur zich meer aan bloot in een film (zelfs niet in Horror films, met name in een slacherfilm, en daar was het juist meestal standaard). Opzicht natuurlijk jammer voor de liefhebbers, maar als men hedendaags nog zo'n exploitatiefilm zou maken, dan zag je waarschijnlijk alleen nog maar vrouwen die vol zaten met tatoeages, piercings, borstvergrotingen en lichaams- en gezichtscorrecties en daar zit ik eerlijk gezegd ook niet op te wachten.

Maar hier en daar een beetje bloot in een film moet gewoon kunnen, maar daar denken de actrices tegenwoordig anders over.

Misschien denken ze daar niet anders over, maar willen ze wel met respect behandeld worden. En dat lijkt in veel gevallen te ontbreken. Iets anders is de algemene en uit Amerika overgewaaide preutsheid en vertrutting waar we ons in Europa kennelijk niet van kunnen bevrijden.