Thieves' Highway (1949)

Vreemd dat deze er nog niet opstond

Schitterend filmpje overigens. Deed mij denken aan een kruising tussen Le Salaire de la Peur en On the Waterfront (en naar het schijnt ook They Drive by Night, maar die heb ik nog niet gezien). Cobb is weer superieur. 4*

Best aardig, maar bij lange na niet zo goed als Rififi.

Goede rollen van Cortese en Cobb.

3,5*

Van de Dassin films die ik tot nu toe zag, de meeste gedateerde.

Ik vind het verhaal te slap en inmiddels is het cliché te noemen.

Verder valt het me cinematografisch wat tegen.

Latere Dassins hebben wat dat betreft meer te bieden.

Voor mij is het de eerste Dassin. Fijne film vond ik het. Vol met typische plotelementen van film noir, met name de twijfelachtige moraal van bijna ieder karakter. Prettig sfeertje.

Alleen nogal jammer van het erg geforceerde happy end. Dat was helaas nogal flauw. Goede film, hoewel verre van een meesterwerk, zeker niet mijn laatste Dassin.

3.5*

Inderdaad. De laatste film die ik voor Thieves' Highway zag was They Drive by Night en ik had bij vlagen een sterk deja vu gevoel. Het is geen kopie of zo, maar beide films gaan over het harde leven van vrachtwagenchauffeurs die fruit moeten vervoeren, en de daarbij horende corrupte wereld.

Ik had trouwens geen flauw idee dat deze film daar over zou gaan. De dvd-hoes beweerde iets totaal anders. Een verhaal over een man die wraak wou nemen op een stel criminelen en daardoor zelf crimineel werd. Dat laatste haalde ik er niet uit. Hij sloeg misschien die schurk op het einde in elkaar, maar naar mijn gevoel was hij totaal in zijn recht. Ik begon Copp's personge flink te haten hier en hoopte al dat hij flink wat klappen zou krijgen.

Verder gewoon een degelijke film-noir met een paar goede scènes. De film blinkt nergens echt in uit, op het beeld van een hoop appels die van een heuvel afrollen na het vrachtwagenongeluk na dan, maar tegelijkertijd doet de film ook helemaal niets echt fout. De acteurs doen het prima en ook visueel is het allemaal weer zeer verzorgd. Maar het is geen Rififi of Night and the City.
3,5* Net bovengemiddeld.

Wat je zegt, One Ring. Alleen vind ik deze dan weer net wel 4 sterren waard, door de karakters zoals Cobb. Heel scheinheilig, door zijn opmerkingen.

Minpuntje is het begin, te veel wendingen met het verhaal. Gelukkig komt de film dan al snel op het goede spoor, maar eerst vraag je je af hoe dit een boeiende film kan worden.

Ook heeft deze Dassin weer een aantal klassieke scenes, zoals die telefoon scene. Net wat minder dan zijn andere klassiekers, maar zeker geen miskoop.

welke telefoonscene precies?

Voor zijn leeftijd vind ik deze film nog zeer bezienswaardig!

Nooit geweten dat de appelbussiness zo gevaarlijk is/was? Wat ik het grote voordeel van de film vind is dat deze weer totaal onvoorspelbaar verloopt. Tot vlak voor het einde heb je géén idee waar het op uit gaat draaien! (dit had ik ook met Rififi en Brute Force!)

Grappig ook om de invloed te zien die Hitchcock op Dassin heeft gehad: Dassin is zelf in een piepklein rolletje te spotten!

Bleef me ook steeds afvragen waar ik die dikke boef nou van kende die de tweede vrachtwagen volgde? Jack Oakie dus, Benzini Napaloni in 'The Great Dictator'!!!

Soms wat melodramatisch maar toch zeker een beklemmende film-noir in zijn geheel en een boeiend drama over de uitbuiting in de onderwereld van het vrachtwagenverkeer. Prachtige vertolking van Richard Conte.

Ik kan de vergelijking met They Drive by Night ook wel begrijpen aangezien het verhaal uit deze film vergelijkbaar is met de eerste drie kwartier uit They Drive by Night, het tweede deel van die film is dan weer iets helemaal anders. Ik vond Thieve's Highway trouwens ook beter dan de filmklassieker met Bogart, mede doordat het verhaal niet zo'n vreemde wending kent in het midden van de film. Ik vind deze film zelfs wat ondergewaardeerd aangezien het verhaal toch spannend en best wel zeer goed uitgewerkt is door Dassin.

De grootste manco aan deze film zal hoogstwaarschijnlijk wel de cast zijn en dan met name Richard Conte die een weinig memorabele hoofdrolspeler neerzet. Niet per sé slecht geacteerd maar de man zet gewoon geen acteerprestatie neer die zich onderscheid van andere acteurs, Humphrey Bogart en James Cagney hebben dat bijvoorbeeld dan weer wel. Valentina Cortese deed het naar behoren, hetzelfde kan gezegd worden over de diverse bijrollen. Alleen Lee J. Cobb vond ik een schitterende rol neerzetten als de afzetter Figlia, geweldig hoe hij zich er telkens van onderuit probeert te praten. Net als in They Drive by Night zie je ook hier wat voor een gevaarlijk beroep vrachtwagenchauffeur is, het gevecht tegen de slaap, de risico's, oplichters.. oké, het wordt hier natuurlijk wel een beetje overdreven voorgesteld allemaal maar toch.. De scènes op de weg zijn niet altijd even geslaagd, zo zitten er wel enkele neppe shots bij (die versnelde beelden van de vrachtwagen die van een heuvel af kwam gereden werkte wel niet realistisch.)

Spannende, mooi uitgewerkte film-noir die natuurlijk wel wat verder gaat op successen als They Drive by Night en sommige Hitchcock-klassiekers, maar die dat wel bijzonder goed doet. Aanradertje..

4.0 sterren

Een film die een aardige start maakt, maar daarna toch de 1e helft wel wat aan de matige kant blijft. Het onderwerp zelf over vrachtwagenchauffeurs en inkopers vind ik trouwens wel geslaagd. Ik zat wel een beetje met die maffe types en waar men nou naar toe wil met het verhaal. Maar dat wordt later goed gemaakt. Een verdraaid goede tweede helft dan ook. Goed spel van Richard Conte en Valentina Cortese maar eigenlijk van allen wel. Sombere sfeer in deze film maar op gegeven moment, haha toch typisch oude maar leuke film dan ook. En voor 1949 op sommige momenten knap gemaakt. Eerste helft 3.0 / tweede helft 4.0.

Dassin weet wel hoe hij een verhaal moet vertellen. Dat is me met de eerste film die ik van hem zie (onvoorstelbaar eigenlijk) al duidelijk en is het sterke punt van Thieves Highway. De opbouw van het verhaal en de vertelstructuur is ijzersterk.

De film heeft veel aspecten van een film noir, toch zou ik deze film daar nooit onder scharen. Het voelt nergens als een film noir en er zijn te veel elementen die ontbreken. Ondanks de sterke plot, neemt ook dit hoofdpersonage weer een groot aantal vrij domme beslissingen (of toch in elk geval met bijna alles dat hij doet wel erg veel risico). Dat is een genre-element dat wel vrij makkelijk terug te vinden is. Hij haalt de druk er wel een beetje vanaf door dat zelf ook een paar keer te benoemen.

Grootste verdienste van Dassin is dat hij de verkoop van appels, net zo spannend maakt alsof het om de handel gaat van kernwapens. Dassin zorgt ervoor dat je voor het scherm bijna ‘boe’ zit te roepen als je Lee. J. Cobb ziet. Dat je bij weer een risicovolle actie van Conte ‘doe dat nou niet!’ 60 jaar terug in de tijd zit te schreeuwen. Om een lang verhaal kort te maken, Dassin vertelt het verhaal zo effectief dat het je pakt en vasthoudt tot het eind.

4 sterren voor vakmanschap. Ben benieuwd naar meer van hem en Rififi ligt natuurlijk al klaar.

Een pakkend, realistisch, pijnlijk, somber en met passie gemaakt truckers melodrama noir, dat inmiddels wel enigszins gedateerd overkomt. Een wraakverhaal dat zich afspeelde in een zonderlinge en banale wereld met figuren uit de onderwereld die het voorzien hadden op het vrachtverkeer en een verleidelijk spel om macht, met een nuchter liefdesverhaal als subplot. De cast speelde uitermate goed, met Richard Conte, Lee J. Cobb en Valentina Cortese als uitblinkers.

Hier maak je echt een geniale vergelijking. Dit pareltje van Dassin heeft inderdaad van beide films accenten, ofschoon Lee J. Cobb wel in twee van de genoemde films meespeelde en zijn alter ego mocht tentoonspreiden.

Vond het eerlijk gezegd nogal een belachelijk uitgangspunt, Dassin slaagt er niet in om de appelhandel overtuigend neer te zetten als iets gevaarlijks. Op papier zou je denken dat het een parodie op Le Salaire de la Peur is, ware het niet dat dit 100% straight gespeeld is.

2,75*

Redelijk, met wel een paar licht-belachelijke scenes: Pete die opeens woedend wordt als hij hoort dat Nick $ 6,50 voor een kratje appels kreeg en hij maar $ 2,00. De badguyness van Figlia kwam ook niet bepaald tot uiting in de keuze van zijn sidekicks die nogal dommig uit hun ogen keken en dat niet compenseerden met brute kracht.

Maar best aardig verder, met nogal anonieme vertolkingen van Conte en de wat ouwelijke Cortese, en zowaar wat maatschappijkritiek als nieuwe immigranten (Grieken, Polen) in de zeik worden genomen door eerdere immigranten (Italianen, Angelsaksen).

Het verhaal is boeiend en meeslepend tot net voor de eindstreep want het einde verloochent een beetje de toon van de film. Toch vooral doem en noodlot die overheersen (het noir gehalte van de film) maar dat kan blijkbaar een happy end niet in de weg staan. Regisseur Dassin maakt een grimmig socio-economisch portret van Amerika gefilmd in een naturalistische stijl (maakt gebruik van locaties, geen visuele opzichtige effecten, klassieke camerastandpunten). De held is een working class hero die rechtvaardigheid wil en strijdt tegen corruptie en hebzucht. Je kan er een kritiek op de American dream inzien. Het werd hem niet in dank afgenomen want hij werd door oa Edward Dmytryk aangegeven voor het Huis Van Niet Amerikaanse Activiteiten en uiteindelijk op de zwarte lijst van Hollywood gezet. Bijgevolg is hij moeten uitwijken naar Europa (Griekenland) om verder te kunnen werken. Thieves' highway bezit hier en daar een knappe scene (bv de reeds geciteerde scene nl het ongeval met de appelen die over de grond rollen), vakkundig ingeblikt, dosis maatschappijkritiek maar nooit memorabel.

niet wat ik van een noir had verwacht , hij viel me zelfs wel wat tegen al is ie zeker niet slecht .

Ik had wat meer een film met een soort van georganiseerde misdaad plot verwacht en dat was hier zeker niet het geval .

Aardige film over een soldaat die terugkomt van de oorlog en zijn vader invalide aantreft. Een uitstekende eerste helft waarin meer dan genoeg gebeurd. Echter als de femme fatale in beeld verschijnt, zakt het soms een beetje in. Twee prima rollen van Richard Conte en Lee J. Cobb. Net geen 3.5 sterren.