Thieves' Highway (1949)

Van de Dassin films die ik tot nu toe zag, de meeste gedateerde.

Ik vind het verhaal te slap en inmiddels is het cliché te noemen.

Verder valt het me cinematografisch wat tegen.

Latere Dassins hebben wat dat betreft meer te bieden.

Voor mij is het de eerste Dassin. Fijne film vond ik het. Vol met typische plotelementen van film noir, met name de twijfelachtige moraal van bijna ieder karakter. Prettig sfeertje.

Alleen nogal jammer van het erg geforceerde happy end. Dat was helaas nogal flauw. Goede film, hoewel verre van een meesterwerk, zeker niet mijn laatste Dassin.

3.5*

Ik kan de vergelijking met They Drive by Night ook wel begrijpen aangezien het verhaal uit deze film vergelijkbaar is met de eerste drie kwartier uit They Drive by Night, het tweede deel van die film is dan weer iets helemaal anders. Ik vond Thieve's Highway trouwens ook beter dan de filmklassieker met Bogart, mede doordat het verhaal niet zo'n vreemde wending kent in het midden van de film. Ik vind deze film zelfs wat ondergewaardeerd aangezien het verhaal toch spannend en best wel zeer goed uitgewerkt is door Dassin.

De grootste manco aan deze film zal hoogstwaarschijnlijk wel de cast zijn en dan met name Richard Conte die een weinig memorabele hoofdrolspeler neerzet. Niet per sé slecht geacteerd maar de man zet gewoon geen acteerprestatie neer die zich onderscheid van andere acteurs, Humphrey Bogart en James Cagney hebben dat bijvoorbeeld dan weer wel. Valentina Cortese deed het naar behoren, hetzelfde kan gezegd worden over de diverse bijrollen. Alleen Lee J. Cobb vond ik een schitterende rol neerzetten als de afzetter Figlia, geweldig hoe hij zich er telkens van onderuit probeert te praten. Net als in They Drive by Night zie je ook hier wat voor een gevaarlijk beroep vrachtwagenchauffeur is, het gevecht tegen de slaap, de risico's, oplichters.. oké, het wordt hier natuurlijk wel een beetje overdreven voorgesteld allemaal maar toch.. De scènes op de weg zijn niet altijd even geslaagd, zo zitten er wel enkele neppe shots bij (die versnelde beelden van de vrachtwagen die van een heuvel af kwam gereden werkte wel niet realistisch.)

Spannende, mooi uitgewerkte film-noir die natuurlijk wel wat verder gaat op successen als They Drive by Night en sommige Hitchcock-klassiekers, maar die dat wel bijzonder goed doet. Aanradertje..

4.0 sterren

Dassin weet wel hoe hij een verhaal moet vertellen. Dat is me met de eerste film die ik van hem zie (onvoorstelbaar eigenlijk) al duidelijk en is het sterke punt van Thieves Highway. De opbouw van het verhaal en de vertelstructuur is ijzersterk.

De film heeft veel aspecten van een film noir, toch zou ik deze film daar nooit onder scharen. Het voelt nergens als een film noir en er zijn te veel elementen die ontbreken. Ondanks de sterke plot, neemt ook dit hoofdpersonage weer een groot aantal vrij domme beslissingen (of toch in elk geval met bijna alles dat hij doet wel erg veel risico). Dat is een genre-element dat wel vrij makkelijk terug te vinden is. Hij haalt de druk er wel een beetje vanaf door dat zelf ook een paar keer te benoemen.

Grootste verdienste van Dassin is dat hij de verkoop van appels, net zo spannend maakt alsof het om de handel gaat van kernwapens. Dassin zorgt ervoor dat je voor het scherm bijna ‘boe’ zit te roepen als je Lee. J. Cobb ziet. Dat je bij weer een risicovolle actie van Conte ‘doe dat nou niet!’ 60 jaar terug in de tijd zit te schreeuwen. Om een lang verhaal kort te maken, Dassin vertelt het verhaal zo effectief dat het je pakt en vasthoudt tot het eind.

4 sterren voor vakmanschap. Ben benieuwd naar meer van hem en Rififi ligt natuurlijk al klaar.

2,75*

Redelijk, met wel een paar licht-belachelijke scenes: Pete die opeens woedend wordt als hij hoort dat Nick $ 6,50 voor een kratje appels kreeg en hij maar $ 2,00. De badguyness van Figlia kwam ook niet bepaald tot uiting in de keuze van zijn sidekicks die nogal dommig uit hun ogen keken en dat niet compenseerden met brute kracht.

Maar best aardig verder, met nogal anonieme vertolkingen van Conte en de wat ouwelijke Cortese, en zowaar wat maatschappijkritiek als nieuwe immigranten (Grieken, Polen) in de zeik worden genomen door eerdere immigranten (Italianen, Angelsaksen).

Aardige film over een soldaat die terugkomt van de oorlog en zijn vader invalide aantreft. Een uitstekende eerste helft waarin meer dan genoeg gebeurd. Echter als de femme fatale in beeld verschijnt, zakt het soms een beetje in. Twee prima rollen van Richard Conte en Lee J. Cobb. Net geen 3.5 sterren.