Suburban Girl (2007)

Matige film, ondanks de rollen van Baldwin en Gellar.

Het verhaal boeide me echt geen zak, er zat niks humoristisch in terwijl een film als deze zoiets vaak toch nodig heeft en het was me allemaal te oppervlakkig. Je kreeg eigenlijk van alles niks mee.

Helaas, toch een onvoldoende en dat terwijl Sarah Michelle Gellar toch echt wel de moeite was om steeds naar te kijken. Echt een prachtige vrouw!

2,5*

Hele prettige film met een prima cast. Zeer genietbaar.

Ik vond dit wel een lekkere romantische film. Het komedie gedeelte kan ik eerlijk gezegd niet zo vinden in deze film maar ik kon wel heerlijk met het romantische gedeelte.

Alec Baldwin was ook heel erg goed gecast voor deze film. Als ik zo de bladen mag geloven speelde hij hierin bijna zichzelf. Hij staat ook bekend als een beetje een badguy en dat straalt hij hier ook wel uit. Ook Sarah Michelle Gellar zette hier een goede prestatie neer want ik vond het gevoel tussen de twee spelers heel erg geloofwaardig. Het voelde lekker vertrouwd en toch spannend tussen de twee.

Voor de rest is dit niet echt een hoogstaande film maar ik heb toch wel heerlijk kunnen meeleven in de gehele liefdesontwikkeling en bij een romantische film vind ik dat toch het belangrijkste.

You're just jealous off my hat

Op mijn hoes staat de film aangeduid als Sex and the City meets The Devil Wears Prada maar van deze twee heb ik nog nooit iets gezien. Waarom heb ik hem dan toch meegepakt? Wel, om twee redenen. De eerste is dat hij spotgoedkoop was en de tweede is omdat hij met de immers bevallige Sarah Michelle Gellar is. De film stond al een tijd in mijn kast maar dankzij de knalroze kaft sprong hij er nogal vaak tussen uit wanneer ik een film zocht waardoor ik hem gisteren maar eens heb opgezet.

Suburban Girl is melig, geen tikkeltje melig maar het lijkt alsof er een emmer vol meligheid over de film is gesmeten. Stoort het? Neen, zeker en vast niet. De film is gebaseerd op een resem kortverhalen van een auteur waar ik nog nooit van heb gehoord maar dat is logisch want de verhalen van Melissa Bank blaken nu niet uit in originaliteit. Toch heeft het allemaal een zekere vermakelijkheidsfactor waardoor ik me gisteravond wel heb geamuseerd. De vele verwijzingen naar Orson Welles zijn leuk, al kwam het soms over alsof de regisseur/schrijver wou laten blijken dat hij/zij iets van cinema kent. Soit, dat boeit nu op zich niet echt. De film zelf verloopt lekker vlot maar weet niet echt goed de balans tussen luchtigheid en het meer dramatische aspect te vinden. Af en toe komt het goed uit de verf (de scène waar Brett thuiskomt en een vreemde vrouw in haar huis vindt die dan weer denkt dat Brett Archie's dochter is maar die zit ladderzat in een zetel komt perfect tot zijn recht) maar het merendeel voelt toch een tikkeltje misplaatst. Opeens is de vader ziek, dan sterft hij, dan blijkt Archie nooit gestopt te zijn met drinken, ... Ach, het is maar een klein ergernis, als je het al zo kunt noemen, op een voor de rest leuke feel-good film. Want met alle problemen opzij gezet blijft Suburban Girl nog altijd wel een film om je een goed gevoel te geven. Het komische aspect kwam niet altijd goed boven maar Marc Klein zorgt voor een film die je af en toe wel laat lachen maar nooit hardop. Zelf lach ik trouwens nooit met een film als ik alleen ben maar dat terzijde. De film kent een aantal flamboyante personages en dat is nu eigenlijk juist waar de film zijn komische punten weet te halen. Een stuk zoals met Brett die op kantoor aankomt en één of andere dude is push-ups aan het doen in haar kantoor zijn scènes die ik op zich wel weet te waarderen. Ach, misschien ben ik gewoon een heimelijke fan voor zwijmel films...

Richard Dreyfuss heb ik niet ontdekt in de film. Vraag me af of hij meedoet want ik heb hem er niet uitgehaald en hij staat ook niet op Imdb. Soit, nu naar degene die er wel in meespelen. Ik zei het daarjuist al, ik kocht de film grotendeels omdat Sarah Michelle Gellar erin meespeelt. Sinds Buffy kan ze werkelijk niets meer verkeerd doen en na eergisteren Southland Tales te hebben gezien is dat respect alleen nog maar gegroeid. Deze keer is het goodbye blonde lokken en hello bruine lokken. ik prefereer liever het blond maar dit doet op geen enkele manier afbreuk aan haar performance. Brett had op geen betere manier kunnen worden neergezet waarvoor hulde aan Gellar die hiermee bewijst dat ze toch vele genres aankan. De verrassing was toch Alec Baldwin. De Baldwin broertjes zie ik wel graag spelen, niet zo hard dat ik perse een film zal kopen mocht één van hen er in meespelen, maar ze zijn wel vermakelijk. Toch had ik eerst mijn twijfels bij de keuze om de ladiesman tegenover Gellar te zetten, het leek me niet echt samen te gaan. Ik had niet meer fout kunnen zitten. In het begin is het wat onwennig maar naarmate de film vordert begin je de relatie wel te appreciëren en begrijp je ook waarom ze bij elkaar zijn. Erg sterk gespeeld van beide. Naast Gellar speelt er nog veel ander schoon vrouwvolk in Suburban Girl (o.a. Maggie Grace en Vanessa Branch) maar vooral die laatste weet zich perfect te settelen als bitch van de hoop. Geweldige rol van Branch. Ook qua bijrollen zijn er wel een aantal bekende gezichten te zien. Chris Carmack was leuk in The O.C. en doet zijn rol van Luke nog eens lichtjes over maar de hersenbreker van de avond was toch Peter Scolari. Heb me een hele nacht afgevraagd vanwaar ik hem kende en nu op Imdb zag ik een paar foto's uit zijn jonge tijd en toen wist ik het, die verschrikkelijke serie van Hone, I Shrunk the Kids... Hier heeft hij in ieder geval een leuk, ietwat nerveus, rolletje.

Je kunt ze niet meer cliché krijgen dan dit. De dvdhoes ziet er niet uit maar de film op zich is vermakelijk genoeg voor een avondje. De film kent nergens een verrassing maar dit wordt goedgemaakt door het hoge feel-good gehalte en de uitstekende cast. Ik heb me in ieder geval vermaakt met Suburban Girl, die voor velen waarschijnlijk zal worden afgekraakt als een typische vrouwenfilm maar gelukkig is dat bij wijlen ook niet slecht.

3.5*

Gellar moet het duidelijk van haar looks hebben, want echt acteren zit er (helaas) niet in. Alec Baldwin doet zo'n klusje een beetje routinematig.

Het begint blijkbaar steeds meer in de mode te raken om films te fragmenteren met tussentitels, zoals men dat in de tijd van de stomme films gewend was. Ik vind dat in toenemende mate irritant én een zwaktebod, want blijkbaar is het toch vrij simpele verhaal niet duidelijk genoeg.

Al met al niet echt zonde van de tijd, maar ook geen film die boven de grauwe middenmoot uitsteekt.

Prettig romcom filmpje met een leuke Sarah Michelle. Vooral in de eerste helft leuk, daarna is de vaart er een beetje uit en gaat de film ietwat teveel richting nachtkaars. Buffy is prima bezig, doet enthousiast haar best zonder teveel aan Buffy te doen denken, maar Alec Baldwin is wat weinig op dreef. Een bijrol, meer is het ook natuurlijk niet.

Het verhaal mist misschien de bite om het wat interessant te maken, maar dat hoort op zich ook wel ietwat bij het genre romcom/feelgood. Daar staat natuurlijk wel wat tegenover... morgen is de hele film allang weer vergeten.