Indigènes (2006)

Die film zou ik graag willen zien, inderdaad. Maar ben bang dat er geen filmmaker is die daar voorlopig z'n handen aan gaat vuil maken en dat we het de komende jaren nog gewoon moeten doen met halfbakken oorlogsfilmpjes als Zwartboek en consorten.

Het onderstreept nog eens dat deze filmmaker wel de ballen had om een bijzonder pijnlijk onderwerp uit de franse geschiedenis aan te pakken. Ik hou wel van dat soort films, die een interessant historisch perspectief bieden, die buiten de gebaande paden gaan.

Hoewel Indigènes zich afspeelt in oorlogstijd is de thematiek hier toch anders dan in veel oorlogsfilms. Eigenlijk gaat deze film veel meer over hoe de westerse landen hun koloniën altijd als melkkoe hebben beschouwt; Of het nu was voor grondstoffen of kanonnenvoer. En hoe de inwoners uit die verre landen altijd als tweederangs burger zijn behandeld. Het maakt niet uit wat je doet, al ben je nog zo'n goede soldaat die zijn leven geeft voor een vreemd vaderland, altijd speelt dat stempel van afkomst een bepalende rol.

Vind ook niet dat de regisseur hier met de boodschap over ongelijkheid en het brengen van een eerherstel voor de soldaten afkomstig uit de koloniën over de schreef gaat. Nergens wordt de film echt vervelend belerend of drammerig.

Is er naast deze prangende boodschap verder ook nog wat te genieten? Zekers! Indigènes is een prima en mooi geschoten film. De hoofdrolspelers spelen hun rollen met genoeg overtuiging om de stereotypische kenmerken te ontstijgen. Er zijn bovendien genoeg spannende en sterke actiescènes om bij de les te blijven en het geheel niet te laten verzanden in een droog drama. Bovendien is de muziek erg mooi en passend (Khalled als ik me niet vergis maakte ook al samen met Eddie Veddder de prachtige soundtrack voor Death Man Walking).

Op alle fronten meer dan prima film dit; 4*

En toch inderdaad jammer dat zo'n mooie film, waar zo veel moeite voor is gedaan maar een zo relatief klein publiek weet te bereiken.

Ik zie dat ik dit met een magere 3* heb beoordeeld. Geen idee waarom eigenlijk, maar het meeste ben ik wel vergeten van deze film. Volgens mij waren de actiescenes heel behoorlijk, maar de rest eromheen niet heel boeiend en voornamelijk geforceerd overkomend...

Te voorspelbaar, maar degelijk.

De film wist me eigenlijk nergens te verrassen.

Vooral Jamel Debbouze (bekend van Amélie) vertolkt een interessant personage.

Wat een teleurstellend marginale rol van Mélanie Laurent (Inglourious Basterds) trouwens.

Een betere oorlogsfilm over een minderheidsgroepering vind ik Glory (1989)

Onbekende Oorlogsfilm die de kant van de Algerije laat zien.

De moslims, afrikanen, franse in de strijd tegen de duitsers.

Wat ik minder vond is dat Allah muziek en het begin was wennen.

Einde was ook goed gedaan.

zag er allemaal ook erg goed uit.

4 sterren

UItstekende film over een onderbelicht stukje geschiedenis van de tweede wereldoorlog waarbij Noord-Afrikaanse mannen vechten voor hun moederland Frankrijk. Maar waarbij gelijkheid (één van de Franse Pijlers), niet voor hen opgaat. De actie-scenes zien er realistisch uit en de film heeft een spannende finale.

Een redelijke oorlogsfilm.

Dit keer volg je geen Engelse, Amerikaanse, Russische of Duitse soldaten. Dit gaat over Algerijnse, Franse en zelfs Marokkaanse soldaten die ook aan mee hebben gevochten, maar zo goed als vergeten zijn.

Hier volg je verschillende soldaten, die in verschillende eenheden zitten, maar uiteindelijk met elkaar samen moeten werken. Het begint meteen om een slag in Italië, waar je alle eenheden in actie ziet tegen Duitse MG-nesten. Vanaf dan volg je hun tot aan Marokko en Frankrijk.

De personages hierin zijn vrij jong tot wel midden 30, begin 40 soldaten. Sommige zijn vrijwilligers, de andere weer beroeps. Het gezelschap wat je hier volgt zijn allemaal vrijwilligers, die voor hun moederland vechten om zo als helden terug te keren. Alleen Saïd vond ik maar niets. Hij heeft maar 1 arm waar die mee wat kan doen, dus wat is het nut om een éénhandig soldaat aan te nemen? Voor de rest kom je een chagerijnig sergeant tegen en enkele andere hoge rangen, zoals een kapitein en een colonel.

De actie is prima op beeld en er komen genoeg gevechten in voor. Naast dat zijn de gevechten best realistisch, alleen had ik het indruk - en dat is met name het laatste gevecht - dat de overgebleven mannen die het dorpje willen behouden Rambo's zijn, met zeker 5 - 15 Duitsers per man. In dit geval vond ik wel dat de Duitsers als een stel kippen zonder kop worden neergezet. Dat ze letterlijk uit elkaar vallen en ieder z'n eigen kant nemen als ze door 1 man worden aangevallen. Het zijn immers veteranen van verschillende campagnes en hun training was ook niet bepaald makkelijk te noemen. Verder mis ik wat tank en andere pantserondersteuning, dit gaat alleen maar over man-op-man aanvallen. Weliswaar krijg je wel wat artillerie-ondersteuning, dus dat is een kleine troost.

Naast alle oorlogsuitvoering, gaat het ook natuurlijk om wat politieke dingen, zoals minderheidsgroeperingen en raciscme. En alle onenigheden wat erbij hoort. Enkele stukjes uit de film maken dat duidelijk. Verder is de boodschap van de regisseur wat betreft minderheid en racisme duidelijk; afkomst van de soldaat bepaalt z'n lot in vreemde landen, of die nou zijn leven ervoor geeft of een oorlogsheld is. Dat maakt niets uit voor die mensen. Waarschijnlijk is het daarom dat vele daden van zulke soldaten in het niets vielen en door vele werden vergeten

De beelden waren wel prima, elk land waar ze in vechten komt goed en duidelijk over. Van drukke steden waar burgers hun bevrijders hartelijk ontvangen, tot wel gebergtes en bossen waar je uit het niets in kogel of een granaat tegen je aan krijgt. Daarnaast speelt de soundtrack ook een goed rol in en ondersteund de film goed, met name wanneer een personage doodgaat, krijg je een heersend soundtrack en dat zorgt voor betere emotie en medeleven.

Ik ben de standaard Amerikaanse productiefilms wat betreft 2de WO gewend, maar dit is geen onaardig film waar alléén maar in wordt gevochten. Er worden ook verschillende aspecten behandeld en dat komt duidelijk over.

Wat mij betreft mocht deze film bekender worden bij een veel grotere publiek dan die heeft gekregen. Er heeft heel wat werk in gezeten en dat moet erkend worden.

Een redelijk Drama/Oorlogfilm...

Redelijk verhaal...

Prima acteerwerk...

Enige bekende acteur Jamel Debbouze (Hors la loi)...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond geluid (Dolby Digital)...

Tamelijk doorsnee oorlogsfilm over koloniale soldaten, die toentertijd een aanzienlijke rol hebben gespeeld bij de bevrijding van Frankrijk tijdens de Tweede Wereldoorlog omdat zij het vuile werk mochten opknappen. Film krijgt een extra lading mee vanwege de discriminerende houding van de Franse officieren tegenover deze soldaten. Stuitend, waardoor ik af en toe last kreeg van plaatsvervangende schaamte. Als tijdsdocument belangrijker dan als oorlogsfilm, met een onopvallend minirolletje van Mélanie Laurent.

Zeer knappe oorlogsfilm, waarin het menselijke primeert en ontroert, ook al zijn er meerdere, uitstekend gefilmde gevechtsscènes en er is ook aandacht voor discriminatie en rassenonderscheid. Bovendien is het toch interessant om weten over die inlijving van soldaten uit coloniale gebieden (hier Noord-Afrika), Indigènes genoemd-in het Franse leger. Zoals steeds (Bush, Hitler, Napoleon, Julius Caesar en duizenden anderen) werden er gevechtskrachten geronseld uit arme lagen van de bevolking. Mensen die hun leven zouden wagen om het toch beter te kunnen hebben dan voorheen. Al die gegevens worden keurig en netjes opgebouwd in een film met uitstekende acteurs, film die mij uitermate heeft geboeid. Ook de slotscène is ontroerend.

Aanvullend nog even hoe Frankrijk ze na de 2e wereldoorlog behandelde: "In 1959 werd door de Franse overheid een wet uitgevaardigd waardoor de pensioenen van militairen uit de koloniën naar hun geld konden fluiten. In 2002 werd de Franse regering bevolen door de EU om alsnog de pensioenen uit te betalen. Tot nu toe, 2006, hebben de achtereenvolgende regeringen dit naast zich neer gelegd en is dus tot minstens 2006 geen cent meer uitbetaald sinds 1959."

En dan na te gaan dat de jongens uit de koloniën in het begin van de film worden opgeroepen om het vaderland te bevrijden!

Wat de film betreft, afgelopen week heb ik 3 oorlogsfilms gezien en dit is een aardige middenmoot, die ook een stukje geschiedenis meeneemt over de inzet van Noord-Afrikaanse landen tijdens de 2e wereldoorlog. Dat is bij velen niet bekend is mij opgevallen, net als de paratroepers van Polen die in brigades werden gedropt in de slag om Arnhem.

De soldaten van Algerije in deze film worden knap neergezet en ook de locaties zijn mooi uitgezocht met een prima verhaal erom heen.

Een ruime 7!

De film handelt over de 'weggemoffelde' geschiedenis van de in 1943 gemobiliseerde 233.000 soldaten uit Marokko, Tunesië en Algerije om Frankrijk (het 'moederland') te bevrijden. We volgen vier soldaten die na hun vrijwillige rekrutering in Algerije vanuit de verzamelplek in Italië via de Franse Provence en Rhônevallei naar de Vogezen trekken. Minstens 70.000 Indigènes (inlanders) zijn er gesneuveld. Het is dan ook terecht dat dit vergeten elementen uit de geschiedenis van de 2e wereld oorlog wordt verteld. Helaas is het de regisseur net iets teveel te doen om de maatschappelijk boodschap. (Frankrijk betaald de pensioenen niet) De film bevat dan ook veelal gedeeltes waarin wordt gefocust op de behandeling van de Arabische huurlingen door de Franse legertop. Dit was te delen ook wel terecht maar werd tot vervelens toe erbij de kijker ingepeperd. Het is pas in de laatste confrontatie met de Duitsers dat er spraken is van goede spanning. Het was dan ook best jammer dat er niet wat meer scenes waren over de daden van deze helden. Ondanks dat de film dus erg politiek geëngageerd was, was het ook zeker geen slechte film.

Film over de rol van de Noordafrikaanse soldaten in het Franse leger tijdens de tweede wereldoorlog. Drie mannen worden gevolgd die zich plichtsbewust inzetten en opofferen voor hun moederland en daar ook een minimum aan erkenning voor vragen. Het is vooral de beledigende behandeling van deze soldaten als tweederangsfiguren die hier centraal staat. Ze krijgen geen promoties (het blijven loze beloftes), krijgen geen verlof om familie of vrienden te bezoeken en hebben zelfs geen recht op dezelfde voeding als de Fransen. Nog sterker is die pied noir, sergeant Martinez, die in een pakkende scène zijn Arabische moeder verloochent.

Daar stopt het niet en de Franse militairen vonden duidelijk dat ze de onderdanen uit hun kolonies niks verschuldigd waren, terwijl ze de woorden égalité en fraternité elke dag opnieuw hoog in het vaandel dragen. De vergeten enfants de la patrie waren niet meer dan kanonnenvoer. Een film waarbij het onrecht in enkele scènes tegen het hart stuit maar zoals joolstein en gauke terecht zeggen, toch meer een politiek statement dan een heroische oorlogsfilm. Voor mij raakte deze film wel de juiste gevoeligheden aan. Laatste actiescène in het Elzasdorp was erg sterk!

Aardige oorlogsfilm. Het verhaal is minder bekend en prima dat daar op deze manier aandacht aan wordt besteedt. Helaas is men iets te veel gefocust op de politieke boodschap wat wel wat ten koste gaat van de vaart en spanning van de film. De boodschap is duidelijk maar toch weet de film de kijker niet goed te raken. De slotscène wel en is eigenlijk het hoogtepunt van de film. Ijzersterk, vol spanning en mooi in beeld gebracht. Veder is het acteerwerk in orde en visueel ziet de film er vakkundig uit. 3.5