The Navigators (2001)

de manier waarop ken loach de gevolgen van privatisering voor een stel mensen werkzaam aan het spoor laat zien, is uniek te noemen. als eenmaal de groep werkers uit elkaar valt, besteed loach meer aandacht aan personen apart.na de eerst 40-50 minuten vol goeie humor, gaat het de film richting drama en wordt het leven van een paar spoorwerkers apart laten zien. en nog even over het begin: dat is echt hilarisch. 4 sterren

Aardige film over wat er gebeurt als commerciele jongens en management zich gaan bemoeien met zaken waar ze geen verstand van hebben (eigenlijk alles dus). Sommig werk moet je nu eenmaal aan professionals overlaten en vraagt om een investering zonder dat het nu eenmaal direct geld in het laatje brengt, niet alles is een kant-en-klaar product wat zo aan het eind van de band rolt. We verworden steeds meer en meer tot een economie waarin iedereen alleen nog maar slap kan ouwehoeren en diegene die het hardste lult krijgt de sjiekste baan. Tijd dat de macht weer terug komt bij de mensen waar het hoort! Lang leve de spoorwegwerker, de brandweerman, de verpleger, de onderwijzer, de politie-agent en de vuilnisman! Tijd voor een regelrechte staatsgreep.

Nou goed, na de deze propaganda zal het wel duidelijk zijn dat ik best een zwak heb voor de boodschap van de film

Nu de film zelf. Grappig is dat je vooral het eerste half uur het idee hebt naar een documentaire te zitten kijken, het acteerwerk is erg naturel en er wordt gefilmd zonder al te veel poespas. Uiteindelijk blijft de film hangen bij enkele collega's van de spoorwegen en worden hun (prive)levens ook wat meer onder de loep genomen. Was het hiervoor vooral komisch allemaal nu sluipt ook langzaam het drama-element in de film. En dit is goed gedaan met een rustige opbouw en zonder al te veel nadruk. Je voelt natuurlijk al wel ruim van te voren aan waar de film dramatisch gezien gaat eindigen, dat was niet echt een verrassing dus. Film weet ook niet over de hele linie altijd evenveel te boeien (okay, het was wel laat zo op het einde van de werkweek) en is cinematografisch toch wat flets en matig indrukwekkend. Ook moest ik denken dat we het hier in de lage landen nog niet zo slecht getroffen hebben met het weer want ook in deze engelse film regent het werkelijk weer in iedere scene.

3.5*

Eens met Benicio, Loach heeft het wel eens veel beter gedaan (My Name Is Joe, Sweet Sixteen)

2,5 ster

Niet Ken Loach's beste film. Er was veel meer mee te doen, met dit sociaal onderwerp dat Ken Loach zeker moet liggen. Hier wordt de ganse britse nationale spoorwegmaatschappij vereenzelfigd door enkele spoorarbeiders. Dit is toch wel een beetje te kleinschalig. Bij een privatisering komt er veel meer bij kijken dat dit. De film toont wel aan dat veiligheid wordt opgeofferd voor het kostenplaatje maar eindigt dan wel bruusk zonder meer argumentatie aan te voeren.

Ken Loach doet waar hij goed in is. Helaas vormt deze film geen hoogtepunt in zijn oeuvre, maar slecht is het allerminst. Het is opvallend hoe dit soort zaken in het Verenigd Koninkrijk geregeld zijn en hopelijk heeft deze film daar iets aan kunnen veranderen. Toch blijft het een film en is het niet zeker in welke mate de gebeurtenissen wat zijn aangedikt.

Vermaakt heb ik mij wel met deze film. De film bevat een aantal komische momenten die geslaagd zijn en niet te overdreven aanwezig zijn, het drama gedeelte was wat mij betreft iets te standaard net als het acteerwerk. Toch blijft er een degelijke film over, over een onderwerp dat de aandacht verdiend.

Ik heb hier nog een aantal films liggen van Ken Loach, dus er komt nog wat aan de komende weken. Deze The navigators wegens zijn korte speelduur er gisteren even bijgenomen. The navigators is weinig beklijvend, maar blijft al bij al redelijk overeind staan. De arbeidersklasse staat centraal en ondergaat letterlijk de tol van herstructureringen en nieuwe regelgeving. Naar Loach’s gedachtegang wou hij hier de privatisering van de Britse spoorwegen onder de aandacht brengen.

De film bevat een aantal luchtige grappige momenten van de arbeiders die recht voor de raap doen en zeggen wat ze willen. Het dramagehalte en het alledaagse leven zit er mooi om verweven. Het leven zoals het is al is het onderwerp in werkelijk wel wat complexer en grootschaliger dan hier uitgebeeld. Fijn om eens mee te pikken, maar ik zou een andere Loach aanbevelen mocht je met de mans oeuvre willen kennismaken.