Tian Mi Mi (1996)

Matig.

Ik ben best een Peter Chan fan, alleen dan van z'n recentere werk. Z'n oude films ogen slordig en wankel in vergelijking met z'n 2000+ films. Zo ook deze, die best wat te bieden heeft, maar niet echt heel veel met het potentieel doet.

Lai en Cheung doen het best goed, verder ook leuke bijrolletjes voor Tsang en Christoffer Doyle (altijd direct herkenbaar met die poedel op z'n hoofd). Het verhaaltje is op zich ook nog wel leuk, doorloopt een hoop stadia en hoewel het naar het einde misschien wat veel wordt, blijft het zeker wel boeien.

Maar visueel is het wat droogjes en ook de soundtrack werkt niet echt mee. De presentatie is flauw waardoor de romantiek nooit echt volop tot z'n recht komt. Jammer want in plaats van Doyle voor de camera te zetten hadden ze hem beter wat pointers laten geven.

Het vermaakt nog wel, maar het oogt niet bijster mooi en het wil nergens echt sprankelen.

2.5*

Prachtig romantisch drama over twee tobbende zielen, die zich van lieverlee bijzonder tot elkaar aangetrokken voelen, maar weigeren daaraan toe te geven vanwege de doelen, die zij zichzelf gesteld hebben. De aansprekende karakters en de haast speelse wijze, waarop de hoofdrolspelers met elkaar omgaan, maken dat je mee gaat leven met hun dagelijkse beslommeringen. Dat is niet alleen de verdienste van regisseur Peter Chan, maar ook van Leon Lai en meer in het bijzonder van Maggie Cheung, die met haar indrukwekkende mimiek een fenomenale rol neerzet. Film was hard op weg naar een maximale waardering mijnerzijds tot aan de episode in New York. Omdat toeval daarin naar mijn gevoel een te grote rol speelt een halfje aftrek. Desondanks bijzonder mooi. Mooier dan het ook niet te versmaden In the Mood for Love (2000), vind ik.

Romantiek in het kwadraat. Laat die "Almost" er maar van af.
Heel tedere liefdesgeschiedenis. Gaat eigenlijk over het voor elkaar voorbestemd zijn (De knappe herhaling van de openingsscène op het einde maakt dit overduidelijk)
Meerdere mooie, gevoelige momenten in deze film waarbij woorden overbodig lijken, steeds begeleid met keurige, emotionele muziek, maar kan me van de indruk niet ontdoen dat het laatse luik er te veel aan was en eigenlijk mijn appreciatie een beetje drukt.
Uitstekend acteerwerk van beide hoofdrolvertolkers.