Planet of the Apes (2001)

Stukken minder dan het origineel.

Vooral veel personages sloegen echt nergens op. Heb me geërgerd aan een heleboel karakters, zowel van de apen als van de mensen.

Die blonde stoot was wel het ergst. Pfoe, zelden zo'n belachelijke rol gezien.

Ook de grootste apenschurk, vertolkt door Tim Roth, blijkt niet meer te kunnen dan dom te brullen en te schreeuwen.

Op zich is het verhaaltje nog wel aardig. Moest op een gegeven moment even aan de Lord of the Rings denken. Ook een klein groepje mensen die achterna gezeten wordt door een grote groep.

Wahlberg heb ik wel eens beter gezien. Vond het een beetje futloos.

Misschien is dat nog wel het juiste woord. Film met weinig pit en energie. Leuk voor een keer, maar dan ook nooit meer!

2,5 voor de mooie plaatjes..

het lijkt wel of deze film bedoeld is om ons mensen een spiegel voor te houden. Daarom komt de film op mij erg moralistisch over. Daar houdt ik dus helemaal niet van, toch heb ik hem uitgekeken. Een aantal sterke punten van de film zijn, het knallende einde, en de mooie blonde vrouw'mens' in de film.

Ik verhoog hem met een halve ster. Net weer zitten kijken en ik blijf hem toch geweldig vinden. Hoe geweldig ik "Rise of the Planet of the Apes" ook vind, ik vond deze ook geweldig. Leuk verhaal en geweldige kostuums. Ik hou wel van die duistere Burton stijl, maar het leukste vind ik toch dat er gewoon nog veel met make-up en kostuums word gewerkt. Dat is ook voor mij de rede dat ik de oude "Star Wars" films ook beter vond dan de nieuwe. Dat CGI is mooi hoor, maar geef mij toch maar de ouderwetse manier. Is veel leuker, maar ik kan natuurlijk alleen voor mezelf spreken. Ik vond deze "Apes" film top, en ik heb het altijd jammer gevonden dat er geen deel 2 op gekomen is.

En @ zxstyle ja dat was de hele bedoeling van alle "Apes" films, dat kon een blinde zien en een dove horen aankomen.

Tim Burton zit weer eens tegen het minimum van zijn kunnen aan. Hij heeft veel mooie dingen gemaakt, maar ook een aantal bijzonder matige. Deze valt in de laatste categorie en niet in de laatste plaats vanwege de soms vrij belachelijke apen. Bij iedere overdreven kwade grijns, moest ik een lach onderdrukken. Jammer genoeg neemt de film zichzelf te serieus. Als de focus daar minder op gelegen zou hebben en als men de moeite had genomen iets nieuws te bedenken, dan had het best wat kunnen worden.

En met dat laatste wil ik zeggen dat zeker in het begin de decors erg mooi waren. De apenstad was cool en het woud was mooi en sfeervol, maar het verhaal is veel te simpel. Met name na de ontsnapping is het schrijnend wat we te zien krijgen. Het dieptepunt is de veldslag. Een prachtig staaltje hollywoodiaans drama. Ik hoefde nog net geen teiltje klaar te zetten. Hoewel zeker het laatste half uur een drama is, is het geen barslechte film. Wel een overbodige remake.

De grote troef van Tim Burton is toch z'n creativiteit. De wereld die hij creëerde in Edward Scissorhands, Batman of Big Fish is prachtig. Maar zet hem aan een remake en het wordt een infantiele flop: Charlie & The Chocolate Factory, Alice In Wonderland en ook deze Planet of the Apes. Veel te brave film die niet veel toevoegd aan het origineel. Slechte cast en povere creaties. Het einde is ook niet zo machtig tegenover de '68 versie. Ik had van Burton veel meer verwacht, hij stelt me echt teleur. Het resultaat is een kinderversie geworden van Planet Of The Apes. Heel jammer.

Home sapiens vs. de aap, waarin dit keer de aap bovenaan de voedselketen staat!

Ik kan eerlijk gezegd maar nauwelijks geloven dat dit een film van de hand van Burton is, het viel me zwaar tegen. Zoals hieronder al meerdere malen aangekaart, miste het Burton sfeertje o.a.. Daarnaast werd er matig geacteerd en voegde bijv. het personage van Warren niks toe. Wat wel leuk is om te zien, is de manier waarop de sterk doorontwikkelde apen ineens met hun verkregen macht omgaan, in het feite op dezelfde foute en slechte manier als veel mensen. Meer intelligentie is dus niet altijd een zegen, lijkt het wel. Helaas vertonen de apen vaak lachwekkend gedrag en kon ik op veel momenten dan ook film niet serieus nemen, geef mij dan maar gewoon een leger Orks!

De stad en omgeving zijn wel fraai in beeld gebracht en gecreeerd. Het einde kwam mij als een verrassing.

Meer dan 2* kan ik dit niet geven.

Tegenvallende film, ook al had ik niet eens zo heel hoge verwachtingen.

Binnenkort wil ik graag eens Rise of the Planet of the Apes zien. Aangezien ik deze film nog nooit gezien had, besloot ik dat deze er eerst maar eens aan moest geloven. Het origineel heb ik al wel gezien en dat was een behoorlijk interessante film, die goed beviel. Burton kan die versie echter niet overtreffen, laat staan benaderen. Het is matigheid troef.

Het enige wat echt nog wel mooi is in deze film zijn sommige decors en de shuttle zelf. Het verhaaltje en de apen zijn niet bijzonders en had meer aandacht besteed aan kunnen en moeten worden. Ik vond de maskers niet altijd even goed, laat staan de karakters die soms wel erg karikatuur waren. Vooral die apengeneraal was soms best lachwekkend met zijn overdreven gedrag. Wahberg was nog wel redelijk, maar de enige die wel goed speelde was Carter. Zo’n iemand als Estella Warren zit waarschijnlijk alleen in de film vanwege haar uiterlijk, een andere reden zou ik niet weten, want acteren kan ze niet.

Uiteindelijk was ik stiekem nog benieuwd naar het einde, omdat dat in het origineel zo goed was. Burton moest er natuurlijk een iets ander einde van maken, maar dit maakte nauwelijks indruk. Veels te moralistische film en zowaar een behoorlijk misser van Burton, maar goed dat kan eens een keer gebeuren.

1,5*

''Never send a monkey to do a man’s job.''

Een redelijk sci-fi en verfilming van 1968.

Het verhaal volgt Leo Davidson, kapitein-astronaut die door een magnetisch veld wordt opgezogen en naar de toekomst wordt gestuurd. Na een noodlanding op een vreemd planeet ontdekt die een ding; hier zijn de mensen het wild en de apen de meesters. Het is aan hem om de primitieve mensen te kunnen overtuigen om te ontsnappen en een opstand te beginnen tegen hun wrede vijand.

De personages zijn duidelijk en overzichtelijk. Zo heb je aan de mensenkant Davidson, en de primitieve mensen, o.a. Kristofferson als een stamleider en zijn mooie dochter (Estella Warren). De film is meer gefocust op de apen en daar zijn vele personages van, elk met een eigen functie. Zo heb je de wrede generaal Thade, die niets anders dan de mensen verafschuwd en hun het liefst wilt ‘opruimen’, zijn vriend en onderofficier Attar, een hele grote gorilla die na Thade de leiding heeft. Er lopen ook enkele honderden apen-soldaten, allemaal hetzelfde gekleed; rode pantser met verschillende soorten wapens. Er komen ook apen met een ander baan en functie voor, zo heb je o.a. een kapper, een senator, een mensenhandelaar en een orgeldraaier… En, geloof het of niet, er is ook sprake van een organisatie die voor de vrijheid van de mensen strijdt. Dit wordt geleid door Ari (Bonham Carter). En, om toch een belangrijk personage uit ’68 hier te laten spelen, hebben ze niemand anders dan Heston een rol gegeven. Als de oude leider en vader van Thade. Paul Giamatti als Limbo vond ik een grappig personage, duidelijk mijn favoriet onder de apen.

Nadat Davidson en tientallen andere mensen opgejaagd en als slaaf wordt afgevoerd, zie je nog een grote apenstad. Het is niet duidelijk of het maar om 1 of meerdere steden gaat (waarschijnlijk om die alleen), maar je krijgt een redelijk indruk wat de apen doen. Zo heb je spelende kinderen, apen aan het werk, hangjongeren en winkelende apen. Voor de rest zag de stad er prima uit. Uiteraard veel bomen en stenen muren en huizen. De gevangengenomen mensen worden zo in een kooi gestopt en enkele worden gekocht om als huisdier of als slaaf te gebruiken.

Er komt een klein stukje politiek hier met hoge functionarissen onder de apen, zoals een paar senatoren en generaal. Uiteraard gaat het over het mensenprobleem, hun ‘planten’ snel voort, brengen ziektes met zich mee en zijn met meer aantallen dan de apen. Dit zijn enkele redenen om ze uit te roeien, volgens het leger. De apen die het hier niet mee eens zijn vinden dat de mensen op de een of ander manier een vredig bestaan met de apen kunnen hebben, want sommige apen geloven dat de mensen een eigen cultuur en vaardigheid. Daarnaast kost het de overheid teveel geld om het leger te financieren om de mensen uit te roeien.

Het ontsnappen en het reis naar een verboden gebied was wel onderhoud. Zo reizen ze door gevaarlijke plekken zoals een vijandelijke kamp, een rivier en een gevaarlijk jungle. Zowel mensen als apen. En dan is het eindelijk zover... een gevecht tussen mens en apen.

De outfits en effecten zagen er prima uit. Met name de apen hier. Hun kostuums, wapens, cultuur en huizen zien er prima uit. En dan nog de make-up en tientallen verschillende pakken. Er komen ook verschillende soorten apen langs, orang-oetang en de gorilla, bijv. Het gevecht op het einde vond ik niet al te spannend. Het mist wat sfeer, want het was tenslotte een oorlog tussen de apen en de mensen. Het gevecht gaf geen indruk dat het zo was. Dan heb ik de over bruutheid. Het eindigt wel verrassend en onvoorspelbaar.

De film kent een redelijk tempo. Af en toe vlot en soms ietsje langdradig of slordig. Ook de speelduur is tegen de 110 minuten, dus het is best een flinke zit.

Volgens velen kan dit niet op tegen de klassieker uit 1968. Die heb ik (nog) niet gezien. Daar kan ik dus helaas geen mening of argument over geven. Dat heeft me toch wel nieuwsgierig gemaakt om het originele eens te zien.

Een redelijke film over evolutie en overleving.

Deze film opnieuw, na de eerste 5, bekeken op blu-ray.

En eigenlijk snap ik de negatieve commentaren die je over deze film overal leest niet goed, ik vind het een prachtige remake van de film uit 1968, al volgt hij dan niet helemaal hetzelfde verhaal, maar dat maakt het voor mij net beter, het is alsof je naar een andere film aan het kijken bent, en dat is ie dan ook.

Leuke film om zo nu en dan eens terug te zien. Nu net na de release van de nieuwste 'Apes' film is het verschil toch weer leuk op te merken. Uiteraard blijft het meedoen van Estella Warren om te smullen

Deze eens her bekeken want het was alweer erg lang geleden dat 'k deze had gezien. De film begon nochtans veelbelovend, maar de film duurte te lang om de volledige speelduur boeiend te blijven. Het verschil met "Rise of the Planet of the Apes" is toch wel groot. Hier ligt de nadruk veel meer op de oorlog tussen de twee rassen.

Hier werd nog gebruik gemaakt van pakken en maskers, ipv computerapen, maar 'k vond het wel erg goed gedaan. De meeste apen kon 'k toch niet herkennen.

Toch wel een mindere Burton film.

Zeer goede film. Goed verhaal met een lekkere vaart. Begrijp niet dat er zulke lage scores wordt gegeven.

Ape Lincoln, hilarisch.

Ja, het lijkt wel een poppenfilm, maar ik vind dat juist heel knus en komisch overkomen. De apen krijgen zo iets koddigs. Mooie kostuums!
Altijd beter dan een Planet of the Cgi

De film vind ik eigenlijk een grappige manier om allerlei eigenschappen en gewoontes van mensen te laten zien. We zien biddende apen, bijgelovige apen, oorlog voerende en hebberige apen, niets menselijks is de apen vreemd. Zelfs de politie- en brandweerpakken en -auto's zijn hetzelfde als de onze, hoe is het mogelijk?
Eigenlijk irritant dat ze zo menselijk zijn zo zijn zaken soms meer voor de hand liggend en voorspelbaar.
Best een leuke film, vooral koddig dus voor mij

De film heeft voor mij ook een cultgehalte, door de licht absurde uitstraling, maar ik vind het toch net geen 4*

Non-cinema.

Planet Of The Apes is niet de slechtste film die ik ooit gezien heb, maar komt toch aardig dicht in de buurt. Zowat alles wat ik verfoei, heeft deze film.
Zelfs een verhaal in dit soort film kan slecht zijn, zo blijkt. Naast het simpele uitgangspunt wordt dit opgevuld met het slechtste soort romantisch geneuzel en heroïsch gedoe dat zelfs een dode niet serieus zou kunnen nemen.

Voor dat laatste is Mark Wahlberg verantwoordelijk. Ik heb hem nooit gemogen, maar dit moet wel een dieptepunt zijn.
Ook de meeste andere acteurs zijn vrij belabberd. Helena Bonham Carter kan er nog net mee door, maar daar blijft het bij. Die blonde deerne met haar schoon dinges is van het slechtste dat ik ooit gezien heb.

Tim Burton bereikt net als zovelen zijn dieptepunt. De zaken die hem zo kenmerken zijn nergens te bespeuren: amper humor (jawel, Ape Lincoln is geslaagd, maar als dat het enige is in 2 uur film...), geen sprankeltje magie of speelsheid, geen mooie muziek van Danny Elfman, werkelijk niets. Tel daarbij nog de belachelijke apenmaskertjes en de ongeïnspireerde gevechten op en het is zo klaar als god mag weten wat dat dit een slechte film is, een zéér slechte.

0,5

"Apes in cages?, Riiiiight!"
Geweldige film!! Heel erg mooie en in productie LOTR-achtige film. Het begin doet me erg aan Star Trek denken. Als eerste vind ik het zeker geen vervanging voor de oorspronkelijke film. Deze film is in veel opzichten beter maar in veel opzichten ook minder. Zo is het schokkende einde van de oude film in de nieuwe maar een beetje slapjes. De CGI Apen van Burton zijn beter dan ik had verwacht. De Muziek van Danny Elfman is prachtig. De effecten (helaas CGI) zijn hierin wel goed. De locaties zijn wel mooi. Er is slecht tot redelijk geacteerd. Het verhaal is al met al gemiddeld, soms origineel en dan meer erg onorgineel. Veel beter dan Burtons andere live-actions. Ook zie je in de legeruniformen en de apen duidelijk de inbreng van Burtons stijl. Niet beter dan de Originele maar wel erg goed.

Dat je na al dat gezanik van je tóch nog de moeite hebt genomen om de film een halve ster te geven... als je die film dan toch zo 'verfoeid' zoals je zelf zegt, stem dan gewoon NIET!...

Tjah, wat moet je nou over deze Planet of the Apes zeggen..

Zo is de film aan de ene kant boeiend, blijf je kijken en valt er ook genoeg te genieten, mits je van Burton films houd. De make-up mag er ook zijn, had ook niks anders verwacht aangezien dit een Burton prent is. De mensapen zien er best goed uit, vooral de vijand Thade. Daarnaast ook een dikke voldoende voor het muziek.

Maar wat mij een klein beetje teleurstelde was toch het verhaal. Het begint allemaal goed, maar naarmate de film vordert, wordt het allemaal een beetje naar mijn idee afgeraffeld maar ook verwarrend. Volgens Burton zelf zou er nog een vervolg komen, die zoals we allemaal weten tot op heden nog niet eens op papier is gezet.

Afgezien van het verhaal, is het een prima film!

Moet je deze film gezien hebben om straks Rise of the Planet of The Apes (2011) en de Dawn of the Planet of the Apes (2014) te zien?

Nee.

Ik vond de film niet zo slecht als sommigen hier vertellen.

Verhaal was simpel, maar wat verwacht je. Als een mens op een vijandige apenplaneet landt, dan zal ie willen ontsnappen. Welke idioot verwacht hier nu een complexe, uitgebalanceerde en ingewikkelde Filmhuis-verhaal bij?

Het is een vermakelijke avonturenfilm en geen voer voor psychologen. Ik begrijp niet waarom sommigen op krampachtige wijze in iedere film een 'goed verhaal' geforceerd willen zien. Als je een goed verhaal wil ga je naar de bibliotheek om een boek te lezen. Bij een film moet je je verstand op nul zetten en genieten.

Dan hoeft er volgens jou ook geen 'goed' verhaal in een Dark Knight film te zitten, want tja wat moet je ermee, Batman moet gewoon Joker te grazen nemen en klaar! Kijk hoe dat verhaal is uitgewerkt.. Beetje oppervlakkige opmerking, want waar een film zich ook afspeelt (tenzij het een waargebeurd verhaal is), altijd kunnen makers iets creatiefs en verassends bedenken, waardoor het een completere film wordt. Het wil overgens niet zeggen dat simpelere films niet goed zijn.

Maar goed, respecteer je mening dat jij erzo over denkt, maar er zijn genoeg mensen die eerder voor een goed verhaal gaan zitten, dan onzinnige actie die nergens over gaat !

Maar deze Planet of The Apes was niet goed uitgewerkt, dit heeft Burton zelfs aangegeven.

Na de hele originele Apes-franchise gezien te hebben, werd het tijd om de Burton-remake nog eens te herzien. Met een budget dat bijna 20 keer hoger lag dan de originele film en nog meer dan de sequels, moet er toch iets van te maken zij zou je denken. Burton doet dat idd met het geld. De apen zijn meer aap en zijn talent om een mooie wereld te scheppen, komt hier wel van pas. Helaas is er meer nodig dan dat. Planet of the apes is altijd een spiegel geweest die de mens zich voorhoudt. Een confrontatie met de fouten die mensen maken. Een wat filosofisch trekje eigenlijk, de ene keer al wat beter uitgewerkt dan de andere. Burton heeft dat echter niet begrepen. Hij kijkt naar de verhaallijn van originele film en maakt er een avonturenfilm van. Dat komt wel misvormd over en de film kan dan ook niet helemaal boeien. Het is dan wel mooier, inhoudelijk weet het niet waar het naar toe gaat. En zeker als het einde eraan komt heb ik zoiets van 'Burton, ge snapt het niet he!'. De mensen mochten trouwens niet spreken, dat is net de essentie. Zodat het meer overkomt alsof het dieren zijn. In deze film praten mens en apen dezelfde taal. En ook het einde zelf dat zo memorabel was in het eerste deel, is zo slecht in deze remake. Bij deel 1 kwam de shock over met het besef dat Taylor steeds op aarde was. Hier zit Leo op een andere planeet en later op wat de aarde moet voorstellen met Thade als het beeld van Lincoln. Alsof de regisseur wou zeggen: ik vond het een mooi beeld, maak zelf maar wat van het einde.

Als Burton ooit terugkomt, mag dat als adviseur van de sprekende apen. Daar heeft hij een mooie update gemaakt in de franchise. Dat mag wel voor zo'n groot budget. Maar voor de film zelf mocht het wel meer zijn dan knappe apen.

De originele film vond ik duizend keer sterker dan dit.
Hij was wel vermakelijk, maar zakte wat in aan het einde. Het einde was echt slap.

Een pluspunt vond ik de kostuums en de apen. Wat ik wel minder vond was dat alle apen min of meer in dezelfde sociale klasse zaten. In het origineel was er een duidelijk klasseverschil tussen de chimpansees en de gorilla's (wat ik heel herkenbaar vond)

Het personage van Tim Roth vond ik wel heel fantastisch. Hij was de belichaming van het beest dat in de mensen zit. Wreed en om schrik van te hebben. Heb wel genoten van dit personage.

Dus conclusie; als je Planet of the Apes wil kijken, bekijk dan het origineel.

Planet of the Apes

Planet of the Apes, ik verwachtte er niet veel van. Natuurlijk heb ik Rise of the planet of apes en Dawn of the planet of the apes gezien en ik vond deze erg vet. Visueel gezien is de film goed. Maar ik weet niet, ik vond ze niet zoals de andere twee die ik genoemd heb. Afijn, ik heb ook nog geen enkele voorganger gezien van deze films dus daar durf ik geen uitspraak over te doen. Mark Wahlberg vond ik leuk acteren, Estella Warren vind ik een hele knappe dame, wow! Deed het een beetje afstandelijk, zoals haar rol was maar, deed het wel leuk. Thade vond ik de vetste aap, gespeeld door Tim Roth. Deed het goed. Alleen ben ik wel zelf meer van de gorilla's! Het verhaal was oke concept was prima. Al om al leuk om tussen door te kijken!

3.0*

Oei oei... het mag dan 15 jaar oud zijn, maar dan is geen excuus voor de slechte CGI.

Voor de rest is het ook een vrij matig gebeuren. Ik kan er geen voldoende voor geven. *2,5

Belachelijk slechte film. Snap ook niet waarom ik hier ooit aan begonnen ben want er is werkelijk niets dat me aanspreekt, maar kennelijk verveelde ik me zo erg dat ik dit gedrocht toch ben gaan kijken. Mark Wahlberg is iemand die je moet of je moet hem niet, en ik moet hem dus niet. De apen zien er soms belachelijk uit en al het verplichte romantische geneuzel tussendoor passeert ook weer de revue. Hij doet me ook aan Avatar denken en dit is duidelijk een "genre" wat mij totaal niet ligt. De bedoelde serieuze toon die dit gedrocht wil uitdragen zorgt ervoor dat de film definitief de nek om wordt gedraaid, hadden ze er nog wat humor ingestopt was het al stukken beter te verteren geweest.

Mislukte film.

Visueel goed, maar helaas kan dat deze sci-fi niet redden. Matig gecast en een verhaal van niets, vooral op het eind. Af en toe moeten lachen om die apengeneraal, maar ik ga deze film absoluut niet nogmaals kijken. Het is trouwens ook niet echt mijn genre.

1.5*

Beduidend minder dan zijn voorgangers.

Weer even geen Johnny Depp in een film van Burton en dat laat zich merken. Wahlberg is maar een matige invaller en ook Tim Roth overtuigt niet in zijn apenkostuum. De personages zijn onvoldoende uitgedacht en het scenario is bedroevend slecht, waardoor de uitwerking geen soelaas kan bieden. Het einde is een slap aftreksel van wat we eerder oersterk zagen voorbijkomen en over dit alles strooit de lange speelduur nog goedlachs wat zout in de wonde: het is een kunst, getekend Tim Burton.