Homecoming (1948)

Mooi liefdesverhaal dat vooral vrouwen zal interesseren. Clark Gable en Lana Turner, die regelmatig werden gepaard, hebben veel chemie. Anne Baxter moet het doen met een kleinere bijrol die niet veel om het lijf heeft, waardoor zij weinig indruk achterlaat. Ik moet toegeven dat de film af en toe erg meeslepend was. De oorlogsliefhebbers kunnen deze film overslaan; het gaat puur om de romantiek.

Een verrassend einde, trouwens!

Het verhaal is op zichzelf niet zo verschrikkelijk, maar het is ook niet verrassend. Een majoor en hoofd chirurgie (Clark Gable) is gelukkig getrouwd met zijn liefhebbende vrouw (Anne Baxter), maar gedurende oorlogstijd heeft hij een affaire met de pittige verpleegster 'Snapshot' (Lana Turner) omdat... nou ja, de sterren van deze film nu eenmaal in elkaars armen belanden. Clark Gable en Lana Turner maakte samen vier films en dit was hun de derde. Het loopt helaas een beetje vast in het middengedeelte en lijkt daardoor iets te lang. Ter compensatie zijn er wel links of rechts enkele goed gecomponeerd shots en hartstochtelijke monologen. Er waren ook enkele realistische oorlogsscènes in Afrika en de invasie in Frankrijk die leken op echte oorlogsbeelden maar voor het grootste deel vond ik de film een ​​beetje te steriel voor een oorlogsfilm. Geen stress in de operatietent, een tripje om te baden en later een dansje bij een cocktailparty voor je naar het Ardennenoffensief gaat. Het einde is, zoals bij zoveel films uit deze periode, netjes volgens de censuur van Hays Code. Uiteindelijk is het de cast die hier door de goede prestaties te leveren er nog iets van weet te maken in een enigszins vergeetbaar romantische film met als achtergrond de Tweede Wereldoorlog.