Gedo Senki (2006)

Erg mooie Ghibli!

Ik had van deze film niet veel verwacht omdat ik de poster er nogal LOTR achtig uitziet. Maar ik vond hem erg mooi. De lange speelduur vloog voorbij. En heb goed van kunnen genieten omdat de zaal gewoon bijna leeg was.

Mooi getekend ,vooral de draak was magnifiek. Verder een mooi verhaal. Een dikke 4,5*

Hayao Miyazaki baart een zoon

Hoewel ik nog niet echt bekend ben met het werk van papa Miyazaki, enkel diens debuut 'The Castle of Cagliostro' en 'Spirited Away' zijn aan een kijkbeurt onderworpen, heb ik me alvast toch gewaagd aan de eerste telg van zoon Miyazaki.

De verwachtingen waren neutraal gespannen en dat heeft de film uiteindelijk goed bevoordeeld. 'Tales from Earthsea' is namelijk een stillitisch bijzonder verzorgde animatiefilm met een episch meeslepend verhaal, al moet gezegd dat hij bij tijd en wijlen een nadrukkelijk magisch sfeer mist.

Net zoals Onderhond reeds aanhaalde, beschikt 'Tales from Earthsea' over klassieke animaties die bij momenten stevig uit hun voegen barsten en je achterlaten met een verbluffend en overdonderend gevoel.

De manier van animeren vertaalt zich logischerwijze ook naar de algehele sfeer en feeling van de prent. Charmante en kleinschalige scenes wisselen zich gezwinkt af met taferelen op epische schaal, taferelen die overigens begeleid worden door een eveneens prachtige en episch muzikale score.

'Tales from Earthsea' heeft het hart duidelijk op de juiste plaats, dit te danken aan de meeslepende en oprechte emoties van de personages.

Bovendien weet Goro zijn eerste telg te verpakken met een interessant en sterk aanwezig gegeven omtrent de zoektocht naar het eeuwige leven en het aanvaarden van het huidige.

Toch ondervinden we ergens een tekort aan magie (zowel wat betreft personages als animatie), die de prent in staat moet stellen zich te kunnen meten met bijvoorbeeld 'Spirited Away', maar bovenal zich te kunnen onderscheiden van andere prenten.

3.5* ...dubbel en dik verdiend.

Weer een mooie Ghibli die wel minder magie in huis heeft dan die van Hayao.

Het tijdperk spreekt mij sowieso nooit echt meteen aan dus ik was al met een lichte negatieve instelling begonnen met kijken. De eerste stukken van de film waren dan een beetje aan de saaie kant maar naarmate de film vorderde werd het veel interessanter. Veel detail en mooi kleurgebruik. Groot pluspunt vond ik ook de chemie tussen de personages. Je voelt echt met hen mee, en voelt een zekere spanning tussen vooral Arren en Therru. De emoties van hen waren zo goed voelbaar dat ik echt hoopte dat alles goed afliep.

Jammer genoeg worden niet alle vragen goed beantwoord naar mijn weten. Waarom vermoorde Arren zijn vader nu precies? En hoe zat het einde nu in elkaar? Opeens veranderd Therru in een draak, waarom niet eerder? Wat was de betekenis? Dat heb ik dan misschien even gemist...

Al met al heeft zoonlief voor een goed debuut gezorgd en ben ik benieuwd naar zijn volgende film en om te kijken of hij écht in de voetsporen van Hayao zal treden met betrekking tot de Ghibli-magie.

Absoluut een teleurstelling. Het verhaal is zo banaal, dit had ik zelf kunnen verzinnen, en alles wat het een beetje extra zou kunnen geven (een beetje voorgeschiedenis, wat context, ik zeg maar wat) wordt genegeerd of op een drafje afgehandeld. Behalve de slechterik is geen enkel personage een beetje interessant (en ook die is enkel interessant omdat hij grappig is uitgewerkt), er worden ook hier kleine hints gegeven, maar te weinig om echt te boeien.

De tekenstijl is magnifiek, heel schilderachtig (doet wat denken aan de laatste twee Thorgals), maar daardoor blijkbaar onmogelijk te animeren, wat er voor zorgt dat de camera de hele film lang enkel over de achtergronden glijdt, en nooit erdoorheen gaat: zelfs interieurs en scenes in de stad blijven plat. Dat valt waarschijnlijk niet zo op als je er niet op let, maar zo krijg je ook nooit een echt waaw-effect natuurlijk. Dat was er wel bij de beelden van de draken, die waren absoluut schitterend (vooral het gevecht in het begin), maar al bij al is dat hoogstens een paar minuten, en echt geweldig deel van het verhaal zijn die scenes ook niet.

Maar goed, als het verhaal me wat meer had geboeid, had ik ook niet zo zitten ziften op de animatie natuurlijk. Er zitten heus wel mooie momenten in, maar over het algemeen wordt er veel te veel in gepraat, vaak dan nog zweverig gedoe over het evenwicht in de wereld en zo, in een boek is dat misschien wel interessant maar hier vond ik het gewoon saai. Niet dat vader Miyazaki het daar niet over heeft, maar die maakt zijn moraal tenminste duidelijk door dingen te tonen, ipv erover te memmelen.

Ik miste ook de leuke personages, de spetterende settings, de humor, de kinderlijke geest. Dit is een spannende jongensfilm, maar enorm déjà vu en nooit echt bezield. Met prachtig geschilderde achtergronden .

Een behoorlijke tegenvaller na enkele erg goede Animes te hebben gezien. Tales from Earthsea gooit het moraal er dik bovenop, is erg veilig en voorspelbaar.

Hij ziet er wel mooi uit, maar deed me wel erg weinig!

2*

Prima film met prachtige animaties en schitterende muziek (hoewel voor mijn gevoel hier en daar net iets te aanwezig). Toch wist de film me nergens echt weg te blazen, zoals eerdere Ghibli's dat wel hebben gedaan. Het plot wist niet overal te boeien en zeker na een drie kwartier begon de film voor mijn gevoel wat in te zakken. En ik miste, zo verwend als ik dankzij Ghibli inmiddels ben, toch wat magie en een paar leuke, boeiende karakters. Enkel de slechterik was imo een leuk personage.

De finale wist voor mij dan ook redelijk wat goed te maken, daar zaten een paar voortreffelijke momenten bij. Echt geweldig wil ik de film (op de voortreffelijke animatie en muziek na, dan) niet noemen, maar een geslaagde en hier en daar erg vermakelijke Ghibli was dit zonder meer wel. Ben in ieder geval best benieuwd naar het volgende project van zoonlief Miyazaki.

Voorlopig een 3,5 sterren voor Earthsea.

Aardig, maar dat ben ik niet gewend van de Ghibli films. Voornaamste probleem is dat het allemaal gebracht wordt met een serieusiteit, alsof het de Jodenvervolging betreft. Nog steeds best een mooie fantasyfilm, maar de frivole bigger than life avonturen, kwamen bij de films van vader lief veel beter uit de verf en zo'n aanpak werkt wat mij betreft ook veel beter. Dit soort films met dergelijke verhalen moeten zichzelf ook vooral niet te serieus gaan nemen.

Naar het einde toe wordt het allemaal steeds beter en ook in de rest van de films zitten genoeg momenten die de moeite waard zijn. Maar ik moet me door het in de eerste alinea genoemde probleem helaas scharen achter de mensen die al riepen dat dit de minste Ghibli is, ook omdat de plot niet af leek. De minste uit de Ghibli studio's is toch nog goed voor 3,5 sterren.

Tja, Goro, de zoon van. Al doet deze titel Goro flink tekort, wat mij betreft is het Hiyao, de vader van.

Goro maakt het iets minder koddig en gooit er flink wat 'volwassenheid' in. Ook dat er eens gebruikt wordt gemaakt van Magie, mages en mythische schepselen is een welkome add-on. Boeiend verhaaltje ook verder en de epische setting maakt het geheel af. Ook mooi animatiestijltje trouwens.

Goro heeft nog niet de staat van dienst die zijn vader heeft maar qua potentieel kan hij zijn pa wel overtreffen denk ik. Kennismaking is iig enorm veelbelovend.

Het deed me deugd nog eens zo'n mooie animatie te zien die zowel rust als boeiende beelden weergeeft. Andere animatiefilms van deze generatie houden het op 3D of willen per se elk minuscuul detail in beeld brengen zonder oog voor het geheel. Ook een mooi verhaal dat boeiend is met de nodige muziek op de achtergrond. Niet echt de beste Ghibli, maar zeker geen slechte. Kijken en genieten maar.

Aardige film. Bevat een paar indrukwekkende beelden, zoals van de luchten met zonsondergang en van de sterrenhemel hetgeen soms erg doet denken aan een Vincent van Gogh schilderij. Was Laputa net zo mooi getekend, dan had die film zeker 5* gekregen. De hoofdpersonen hier doen ook wel een beetje denken qua uiterlijk aan de hoofdpersonen daar, maar zijn nergens zo vertederend. Ergens ook wel een sterk punt, het duistere, maar het had op zich niet gehoeven. Qua thema moest ik dan weer denken aan Arête Hime.

Wat wel jammer was, was dat het niet fantasierijker was dan bijvoorbeeld Lord of the Rings. De tovenaars en draken vliegen je om de oren, en dat mag misschien exotisch aandoen voor Japanners, hier in het Westen is het cultuurerfgoed. Met het gebabbel over het herstellen van de balans kwam zelfs Star Wars in me op. Het leuke van de films van pa Miyazaki vond ik altijd dat je in een totaal andere fantasiewereld werd meegenomen en wat dat betreft verliest zoon het van pa.

Andere dingen die jammer waren, was het lang uitgesponnen einde, maar vooral de muziek. Die was wel erg episch, hetgeen ik als storend heb ervaren.

Al met al 3,5*.

Ghibli goes Le Guin

Ik was al sinds 2006 van plan om Tales from Earthsea eens te gaan bekijken met een kameraad, maar dat was er nog nooit van gekomen. Jaren later schaftte ik me een fantasy omnibus aan genaamd Machten van Aardzee en om de een of andere reden had ik toen niet door dat dat wel eens het bronmateriaal van deze Ghibli productie zou kunnen zijn. Ondertussen de eerste trilogie, er bestaat nog een tweede, gelezen en dan ook maar eens voor de film gaan zitten.

Wel een beetje een vreemde keuze van de studio om te beginnen met het sluitstuk in de trilogie, The Farthest Shore. Le Guin was dan ook niet echt tevreden over het eindresultaat (het helpt ook niet dat ze de regie wou zien in handen van vader Miyazaki in plaats van zoonlief) en ergens kan ik het wel begrijpen omdat ze het verhaal wat de nek omwringen. Miyazaki en co putten voornamelijk dus uit het derde deel (onder andere de aanwezigheid van Arren en de strijd tegen Cob) maar maakt ook nog verwijzingen naar deel 2 The Tombs of Autan (waar Tenar haar intrede doet en waarnaar hier ook nog even kort wordt verwezen), de schaduw (wat het plot van het eerste deel A Wizard of Earthsea is) en heel het Theru personage komt dan weer uit Tehanu, het laatste boek van de tweede trilogie.. Volgens mij had het een meer logische en coherente keuze geweest als ze eerst waren begonnen met het eerste boek, dan kun je toch net iets beter de wereld in beeld brengen in tegenstelling tot wat de huidige one-liners. Een groot pluspunt aan de reeks is namelijk heel het idee dat je macht kunt hebben als je de werkelijke naam van iets weet en dat gaat hier toch een tikkeltje verloren.

Animatie blijft gelukkig wel degelijk. Het is een film die ondertussen toch ook alweer 10 kaarsjes mag uitblazen, maar dit zag er van de eerste tot de laatste seconde mooi geanimeerd uit. Toch wel het gevoel dat vader Miyazaki het nog net iets beter doet, al heeft die natuurlijk wel al de nodige ervaring achter zich. Personages zien er ook vrij goed uit, het gebruikelijke probleem natuurlijk dat ik ze in mijn hoofd anders heb ingebeeld, maar vond echter het litteken van Ged (wie geïnteresseerd is hoe hij daaraan komt moet het eerste boek van Earthsea maar eens lezen) er wel erg slecht uitzien. De draken daarentegen, die hadden wel wat meer mogen (moeten zelfs aangezien ze eigenlijk een belangrijke rol in het geheel spelen) voorkomen want die zien er echt geweldig uit.

Ik denk dat ik nog het geluk heb dat ik bekend ben met het bronmateriaal, want anders verlies je denk ik toch enorm veel van het verhaal vrees ik. Soit, vermakelijke Ghibli in ieder geval die me wel over de gehele lijn wist boeien. De volgende die ik heb klaarstaan is Castle in the Sky, ben benieuwd.

3.5*

Gedo Senki is gebaseerd op de Aardzee-reeks van Ursula Le Guin en verteld het verhaal van Arren die op de vlucht is nadat hij zijn vader, de koning, heeft vermoord. Hij ontmoet de aartsmagiër Ged en samen vervolgen ze hun reis. Aardzee raakt in verval en magie verliest zijn kracht. Ondertussen is de slechte magiër Cob opzoek naar het eeuwige leven.

Hayao Miyazaki wilde al langere tijd de Aardzee-reeks verfilmen. Eerst weigerde Le Guin de rechten aan hem te geven, omdat ze animatie associeerde met Disney. Na het zien van Miyazaki's werk gaf ze alsnog toestemming. Tegen die tijd was Hayao echter druk met Howl's Moving Castle dus besloten de producers om zijn zoon Goro, een veelbelovende animator, als regisseur in te huren. Le Guin en Papa Miyazaki waren hierop tegen omdat ze Goro niet ervaren genoeg vonden, hetgeen voor voortdurende spanning tijdens de productie zorgde.

De tekenstijl is een stuk simpeler en minder gedetailleerd dan we van Papa Miyazaki gewend zijn. Wat ik ook hinderlijk vond was dat de inkleuring van de animatie niet werd aangepast aan de lichtentensietijd in de betreffende scène, het leek af en toe alsof we naar een test-render aan het kijken waren. De achtergronden en ontwerpen blijven echter schitterend en de animatie was ook ruim voldoende. Goro liet zich voor de ontwerpen van de personages inspireren door de Manga van zijn vader (vandaar dat je wellicht gezichten herkend uit Nausicaa of the Valley of the Wind) en verder is veel Middeleeuwse, Klassieke en Romaanse kunst te herkennen in de ontwerpen.

Het verhaal bleef een beetje aan de oppervlakte. 2 uur is nou eenmaal te kort om echt een goed beeld van een fantasywereld en haar complexiteit te geven. Wat ook niet helpt is dat de film eigenlijk een verfilming is van het laatste deel in de Aardzee-reeks The Farthest Shore met elementen uit andere boeken uit de reeks. De titel komt dan weer van de in 2001 verschenen verhalenbundel Tales from Earthsea, maar verder heeft het weinig met de film te maken. Logisch dus dat je het gevoel krijgt dat een introductie onderbreekt en Le Guin de film geen geslaagde adaptatie vond. Nu ken ik de Aardzee-reeks helemaal niet en ben ik zonder verwachting de film ingegaan. Op zichzelf is het zeker geen slecht verhaal. Je mist mischien wat uitwerking hier en daar, maar ik vond het wel bijzonder vermakelijk, meeslepend en spannend.

De Engelse dub is van goede kwaliteit. Timothy Dalton zet een sympathieke en wijze Ged neer en Willem Dafoe een zeer naargeestige Cob met zijn akelige fluisterstem.

Al met al vind ik Gedo Senki weer een heerlijke Ghibli film. Net zo als Howl's Moving Castle is het erg leuk om de Japanners westerse Fantasy te zien verfilmen. Het had beter gekund, maar toch is dit een prachtig staaltje Fantasy waar ik me uitstekend mee vermaakt heb.

Minste Ghibli

Probleem dat deze meer heeft dan andere Ghbli's is dat het verhaal wat traag uit de grond komt. Het ziet er allemaal prima uit maar waarom we deze twee volgen is toch tot ver in de film vrij onduidelijk. Daardoor vond ik het vooral een beetje saai. Uiteindelijk komen er wel genoeg typische Ghibli dingen voorbij maar de sfeer word nimmer gehaald. En echt in de film kwam ik niet.

Het einde is een redelijke opleving maar al veel te laat. Ben niet per se tegen een volwassen Ghibli film maar vond dit dan weer te mak.

2.5 sterren.

Die fantasy actie is op zich iets minder mijn ding. Ben meer een fan van het rustigere werk van Studio Ghibli. Dat neemt uiteraard niet weg dat ik de kwaliteit erken van het animatietalent Goro Miyazaki, zoon van. Op zich bevat de animatiefilm een duidelijk boodschap over leven en sterven en vooral de angst die daarmee gepaard gaat. En mensen die zichzelf voeden met angsten vluchten vaak weg in negatieve extremen waardoor "de eenheid met de natuur" op de helling komt te staan.

Een boeiend thema dus, alleen is het jammer dat het verhaal niet echt van de grond komt. Er zit te weinig samenhang in en er zijn te veel doodse momenten. Bij momenten te serieus en zelfs te langdradig. Het lijkt te geforceerd waardoor de speelsheid en de vlotheid in het gedrang komt. Gelukkig is de anime van een goed niveau en zit het met de ondersteunende soundtrack ook wel snor.

Geef mij Hayao maar. 'Gedo Senki' ziet er bij vlagen prachtig uit, maar verzuipt in oninteressante zaken. Ik had totaal geen binding met de personages en het verloop van het verhaal kon me weinig schelen. Had de helft van de tijd echt amper een idee waar ik naar aan het kijken was. Eén van de mindere Ghibli's.

Hele matige Ghibli. Al zitten er wel enkele mooie losse momenten in. Bijvoorbeeld op het platteland, en zeker enkele beelden van luchten zijn prachtig getekend (ergens zo'n shot op het platteland bij het hek waar het gouden zonlicht van de ondergaande zon de wereld kleurt geeft enorm veel sfeer). Ook de wereld die getoond wordt is boeiend, toch gaat deze nooit echt leven. Daarvoor lijkt de film simpelweg te kort, ik had het gevoel dat er veel meer te vertellen was (en meer verteld moest worden ook). Tel daarbij een apatische hoofdpersoon op en het is een film die niet voldoende weet te boeien. Zeker het einde weet weinig interessants meer te geven. 2,0*.

Fijne herziening.

Goro heeft het zichzelf niet makkelijk gemaakt door een film te maken bij papa's bekende studio, maar wie kan het hem kwalijk nemen. Het is een unieke kans voor een anime regisseur, en wat mij betreft heeft hij voldoende gedaan om z'n film een eigen smoelwerk mee te geven.

Vooral de soundtrack valt op, en de wat extra duistere personages. De animatiestijl is klassiek Ghibli (al zien de draakjes er wat meer Westers uit), wat absoluut geen negatief punt is. De setting is ook tof en het verhaaltje weet te amuseren.

Wie graag de vergelijking maakt met Hayao heeft voldoende voer om deze film af te schieten, maar als pure stand-alone Ghibli film weet het zich meer dan genoeg te onderscheiden van hun andere films. 't Is jammer dat Goro zelf nooit echt de waardering gekregen heeft die hij voor deze film verdiende.

4.0* en een uitgebreide review