Trolls (2016)

Mooi geschreven inderdaad, maar of deze analyse ook klopt? Film gisteren gezien en ik denk dat het toch vooral eentje is die gewaardeerd word door kinderen, of zij die zich nog een beetje een kind voelen. Voor de volwassenen en/of de wat meer ervaren kijker van het animatie genre valt vooral op dat het net niet is, en dit dus ook net niet boven de middenmoot uitsteekt. Te weinig originaliteit bij de talrijke gecoverde liedjes(hoewel goed gezongen door met name Kendrick en Timberlake) , pogingen tot humor net niet scherp genoeg, animatie zelf allesbehalve spectaculair en een alledaags, niet erg inventief verhaal. Je zult je niet ergeren of vervelen bij Trolls en de kids zullen dit avontuur waarschijnlijk goed kunnen waarderen, maar een hoogvlieger is het niet en het al aangekondigde vervolg hoef ik niet te zien.

Een redelijk animatie/avontuur/komedie/familie/fantasie/muzikaal film...

Redelijk verhaal...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Niet te moeite waard,

maar wel leuk voor hele familie/jeugd...

Ziekmakende verwijving en debielisering van deugden.

Misschien leuk voor meisjes van 10.

Deze animatiefilm eens bekeken en vond het wel een vermakelijke film. Een heel fleurige film met heel wat bekende liedjes. Het verhaal is natuurlijk niet zo moeilijk, maar weet wel te boeien.

Vond hem wel het bekijken waard.

Ik werd hier dus echt oprecht vrolijk van. Natuurlijk zijn die trollen ook jeugdsentiment voor mij (opgroeiende in de jaren '90 stond m'n kamer vol met die trollen). Trolls is kleurrijk en vermakelijk en zowel voor jong als oud een prima film om te kijken. Ik zie in animatiefilms altijd wel liever een iets diepere betekenis wat de film nog meer waarde geeft maar hoe dan ook een aanrader om te gaan kijken.

3,5*

7/10 (IMDB)

Toch wel een vande minste Dreamworks ooit.

Veel te blij, veel teveel zingen, klotehumor en teveel oninteressante personages.

Kom me goed vinden in die chagrijnige guy, Mjah die moet opeens vrolijk lopen doen op het einde.

Wel lekker psychedelisch, plezant voor het oog.

Maar dat is het dan ook wel. 3.5/10

Hier werd ik echt niet vrolijk van, mijn dochter des te meer. In de eerste plaats een film voor kinderen, minder voor volwassenen denk ik. Ik kreeg het op mijn heupen van die trollen. Zingen, dansen en knuffelen, alsof er niets anders is in hun leeg bestaan. Niet dus. Hopend op een massale uitroeiing van die vervelende wezentjes toch maar verder gekeken. De enige die nog wat sympathie kon opwekken was moppertrol. Veel gelijkenissen met de Smurfen overigens, alleen in een ander pakje.

De songs waren vervelend en kwamen te pas en te onpas tevoorschijn. Gelukkig duurden ze niet te lang. Het dorp van de Bergen was best fijn geanimeerd. Ook de vreemde wezens in het woud waren nog best aangenaam. Die oervervelende wolk als uitzondering dan. Maar die romance van die kuisvrouw met de majesteit deed de film naar een nog dieper niveau zakken. Het verhaal stelde ook al niet veel voor, dus ja, veel rest er dan niet meer.

Trolls is een erg drukke film met constant gejammer, dans en gespring met flitsende kleuren en animatie. Blij dat het voorbij is ...

De Trolls hebben al 20 jaar geen last meer van hun aartsvijanden de Bergen en leven volgens het motto: zingen, dansen en knuffelen. Maar een spectaculair feest voor Prinses Poppy [Anna Kendrick] brengt de Bergen weer op het spoor van de Trolls. Teveel zang, dans en geknuffel en te weinig verhaal in deze onschuldige animatiefilm, maar de soundtrack heeft een paar liedjes die zelfs de grootste chagrijn een glimlach kunnen bezorgen, waaronder het mede door Justin Timberlake geschreven “Can’t Stop The Feeling”, een voor een Oscar genomineerde wereldwijde megahit. Vervolg: Trolls World Tour.

Trolls

Eigenlijk wilde ik op een avond Sing kijken, maar dat ging niet door, dus besloten we – in de animatiecategorie blijvend – Trolls te kijken. Een film waar ik ook wel nieuwsgierig naar was omdat ik toen ik nog een heel klein meisje was van dat soort trollen spaarde. Ik had geen hoge verwachtingen van de film. En ik wist eigenlijk ook niet wat ik kon verwachten. Ik had geen trailer gezien. Het enige dat ik eigenlijk wist is dat het gebaseerd was op mijn vroegere speelgoed.

Zingen en knuffelen

De film blijkt overigens een sterrencast aan zichzelf gekoppeld te hebben. Ook dat wist ik van te voren niet. Maar wanneer ik stemmen herken pak ik al snel IMDB er even bij om te kijken of mijn vermoeden klopt en welke gezichten achter de andere stemmen zitten. En wat ik ook niet doorhad; er zit heel veel gezang in de film. De trolls zijn namelijk blije wezentjes die houden van zingen en knuffelen. Dit is dan ook hun voornaamste bezigheid.

Mooie boodschap

Maar zingen, dansen en knuffelen is niet het enige dat ze doen. Er zit een verhaal in, en in dat verhaal zit ook nog eens een mooie boodschap verwerkt. Onder andere over wat “geluk” eigenlijk inhoudt. De Bergens willen namelijk de trollen eenmaal per jaar opeten omdat ze dan zogenaamd geluk kunnen voelen.

Vermakelijke film

Hoewel dit soort films vaak wel wat voorspelbaar zijn en cliché personages bevat, vond ik dat hier niet erg. De uitvoering was namelijk goed en leuk gedaan. Trolls wist mijn aandacht vast te houden, mij te laten genieten, te laten lachen en te laten meeleven. Zelfs mijn vriend vond deze film leuk om te zien! De toevoeging van herkenbare liedjes zorgde er ook nog eens voor dat ik lekker mee zat te zingen op de bank.

Conclusie

Ik heb ontzettend genoten van Trolls. Hoewel de Bergens achter de Trolls aanzitten omdat ze ze op willen eten (het maakt ze gelukkig), vond ik het een hele vrolijke film. Trolls bevat leuke en kleurrijke personages, een goed verhaal, leuke liedjes en ik vond hem ook nog eens extra leuk om nostalgische redenen. Het liedje uit de aftiteling (Hair Up) wordt hier trouwens nog vaak gedraaid, we worden er zo vrolijk van. Dus heb je zin in een vrolijke, muzikale animatiefilm, kijk dan Trolls.

De Smurfen meets Shrek?

Mijn zoontjes van 8, 9 en 9 vinden Trolls alleszins zeer leuk.

Zelf zie ik er dus vooral veel gelijkenissen in met De Smurfen, met dan Gargamel en z'n kat Azraël uiteraard als de grumpy Bergens, en Gargamel die maar echt gelukkig wordt als hij Smurfen ("ik haat Smurfen") in de toverketel kan gooien. En de Smurfen zelf die klein maar dapper vrolijk leven in hun verstopte onderkomen, tot Gargamel hun schuilplaats ontdekt. Vaak moeten één of meerdere ook bevrijd worden door een groep anderen uit zijn klauwen. De zure, pessimistische trol Knoest/Branch kan je uiteraard vergelijken met de Moppersmurf. Het stukje liefdesverhaal onder de Bergens heeft dan weer wat weg van Shrek en Fiona.