Dreamland (2006)

Best wel boeiend filmpje over twee vrijgevochten meiden, die meestentijds wat doelloos rondhangen op een nagenoeg verlaten trailerpark midden in de woestijn, al dan niet “filosoferend” over hun omgeving en hun toekomst. Zaken die in de film aangeroerd worden zijn kameraadschap, ziekte, rouwverwerking, alcoholisme, verliefdheid, enz.

De acteerprestaties van de beide protagonisten Agnes Bruckner en Kelli Garner vallen reuze mee. Het is daarnaast bepaald geen straf deze fraai gebouwde dames anderhalf uur lang in actie te zien.

Heel aardig regiedebuut van Jason Matzner.

In een fijne setting met de naam Dreamland loopt de mooie Audrey (Agnes Bruckner) rond. Dreamland is een verzameling caravans in de woestijn van New Mexico. De bewoners zijn verschoppelingen, outsiders. Audrey woont er met haar vader die zich laaft aan blikjes bier en de confrontatie met de echte wereld niet aan kan. Hij is niet zelfredzaam en Audrey is derhalve emotioneel en fysiek aan Dreamland gebonden. Ze brengt de dagen samen met haar beste vriendin door en doet dat al zonnende in bikini of badende in de jacuzzi. Best leuk om te aanschouwen, maar ook een beetje triest omdat je als kijker weet dat Audrey intellectueel meer in haar mars heeft en graag Dreamland zou willen verlaten om te gaan studeren.

Een mooie dromerige setting, maar weinig realistisch. Hier geen representatief beeld van het witte afval oftewel de sociale onderklasse die zich kenmerkt door crimineel gedrag, schijt aan autoriteit en gebrek aan enig normbesef. Dreamland is dan wel armoedig, maar tevens een klein paradijsje met hele vriendelijke en sociaal ingestelde ingezetenen.

De beelden die cameraman Jonathan Sela schiet, zijn eigenlijk te mooi om waar te zijn. Ze zouden het goed doen in een reclame voor een vakantiepark of in een commercial voor jeans. Ofwel lopen de dames relaxed rond in bikini. Ofwel gaan ze modieus gekleed in prettige ogende spijkerkleding.

Een ware lust voor het oog, maar ik denk dat dit paradijselijke beeld behoorlijk botst met de leefwereld van de echte white trash. De bewoners van Dreamland praten beschaafd, zien er verzorgd uit en bivakkeren in een gezellige ambiance. Men barbecuet er gemoedelijk tezamen en heeft ruimhartig oog voor de medemens.

En natuurlijk is er armoede en is er wat onvrede over onverwezenlijkte dromen. Soms steken die dingen inderdaad even de kop op, maar over het algemeen zijn ongeluk en wanhoop amper zichtbaar. Men heeft het best goed in Dreamland.

Er is wat individueel drama, maar dat is weinig indrukwekkend. Het drama dat Audrey overkomt, heeft in deze atmosfeer weinig zeggingskracht. Ja, best sneu dat ze haar droom niet kan najagen, maar niet iets om als kijker heel erg wakker van te liggen. Daarvoor vindt het drama teveel plaats in een te mooi gepolijste en te blije omgeving. Het drama dringt niet overtuigend door die warme bedekking heen. Af en toe even een naar momentje, maar veel emotionele lading brengt zo’n moment niet mee. Dreamland is feelgood. Dreamland is geen zwaar drama.

Best jammer, want dramatische potentie is er met goed acteerwerk en een interessante plotlijn genoeg. Het komt er alleen niet uit in deze wonderschone wereld waar de dames prettig modieus gekleed gaan in jeans en naveltruitjes.