Taxidermia (2006)

Mooie bijdrage as. Wat valt er nog toe te voegen?

Mooi-filmerij, hier en daar sprookjes-achtig, meestal bizar, en nu en dan het keren van je gezicht van het scherm ipv naar het scherm.

Het eerste deel zag er prachtig uit, maar ik word nu wel een beetje moe van de porno-trend die in het alternatieve circuit al enkele hoogtij-jaren kent. Eerder een zwakte-bod.

Deel 2 vond ik hilarisch goed. Nooit was kots zo 'mooi'. En ik houd wel van een portie communistisch gewapper met vlaggetjes.

Deel 3 gaat ver, heel ver. Vol verwondering, eerder verbazing, heb ik dat - euh - 'beleefd'.

De film begint en sluit af met enkele filosofische (?, ik was behoorlijk overdonderd door de beelden dat ik te weinig tijd nam de tekst 'in me op te nemen') overwegingen. Alleen daarom al was mijn eerste reactie: "Nog een keer, nog een keer!" Dat komt later wel weer, er betrad nog net geen Teletubbie het witte doek om alles nog maar een keer te herhalen (jammer).

Een ervaring, zo is Taxidermia wel te omschrijven. Na het hevig interessante Hukkle, weet Pálfi met deze film Hongarije weer flink op de filmwereldkaart te zetten. Kom maar op met een nieuw projekt. Maar eerst een herziening, zodat de voorzichtige 4 sterren wellicht ook aan herziening toe zijn. Aanrader voor hen die wel eens iets anders willen.

Aardig, leuke dingen, niet geheel geslaagd.

Mooifilmerij vond ik het niet. Net niet. Want hoewel de film vol geweldige ideeën zit, schort er filmisch een hoop. Er zitten zeker wel een aantal mooi gefilmde scenes in (de 360° rond de badkuip was erg apart) maar erg vloeiend aan elkaar gebreid is het zeker niet. Beetje droog, wat ouderwets, weinig precies, slordig zelfs. En slecht gevoel voor ritme.

Wat de film redt zijn de wacko ideeën, de maffe zaken en compleet geschifte scenes, die doorheen een nogal duf ogend geheel geweven zijn. Alsof je naar een Tarkovsky kijkt waar Miike af en toe een scene in mocht regisseren.

Het houdt de film wel boeiend, verveelt nergens, genoeg te zien, maar mist gewoon de afwerking van een echte goeie film. Audiovisueel brengt het niet genoeg.

Beetje jammer, toch 3.5*. Een hoop gore dingen gezien dit weekend, al was dit niet het beste

Palfi en Tobin, dat smaakt naar meer.

Ja, ik had hier hoge verwachtingen van. En die zijn redelijk nagekomen. Palfi heeft inderdaad soms wat last met het ritme zoals Onderhond al zegt. Maar ik was toch wel erg tevreden over heel veel andere dingen. Heerlijke scenes, sterk gefilmd. Meestal zijn europese films toch wat bang om visuele flair erin te stoppen, omdat het dan om 1 of andere reden inhoudelijk niet goed zou zijn. Maar Palfi doet niet moelijk en stopt er een 360 graden turn en een kijk door het lichaam van een zwangere vrouw in. Daar houd ik nou van als ik een film kijk.

En dan Amon Tobin, ik ben wel een klein beetje fan van de man. Hij weet allerlei stijlen door elkaar te gieten en er een heerlijke mix van te maken en zo ook hier. Een heerlijke Tobin, hij lijkt weer op het oude niveau te komen.

Fijn filmpje, Palfi is er nog niet helemaal, maar hij is pas 32 dus ik verwacht nog grote dingen van de beste man.

4 sterren, zit overigens een vreselijk vieze kots scene in.

Vreemd. Ik dacht echt dat dit helemaal mijn type film zou zijn, had me erg op de film verheugd. Op een paar spaarzame momenten na, heeft de film me totaal niet verrast.

Uiteindelijk zijn het drie povere verhaaltjes die ieder best in 10 minuten verteld hadden kunnen worden. Taxidermia is een gimmick filmpje opgehangen aan een paar absurditeiten.

Zulke dingen waar men vroeger voor naar de kermis ging.

Visueel is het best leuk om te zien allemaal, maar de verhaaltjes verveelden me (te) snel.

Het laatste deel verdient de originaliteitsprijs en kent een bijzondere afloop. De andere twee vielen me erg tegen.

Bijzondere film, met leuke en prachtig gefilmde beelden. De draaiende camera was zeker heel apart, mooi gefilmd! Dat je ineens in een pop-up sprookjesboekboek zit, is ook erg goed gedaan. Het eerste gedeelte over de soldaat had een paar grappige momenten. Even lachen toen de kip in zijn eikel pikte, en de filosofie over 'de kut' was ook wel een hele bijzondere.

Verder vond ik het maar een aaneenschakeling van vervelende fragmenten. De hoofdpersoon in dit verhaal vond ik ook niet grappig. Het gesprek tussen hem en de officier bij de wasplaats leek wel een klucht tussen Andre van Duin en Frans van Dusschoten.

Het tweede verhaal vond ik ronduit smerig en niet leuk om te zien. Het idee is grappig: Snel-eten als topsport, en zelfs dromen over een Olympische carriére. Elke eter had een persoonlijke trainer, en allemaal hadden ze sportkleding / trainingsbroeken aan.
Het moest in dit gedeelte allemaal zo smerig mogelijk zijn, en daar had ik na een paar minuten wel genoeg van gezien en begon me eraan te irriteren.

Het laatste gedeelte over de taxidermist vond ik wel goed. Zeer bijzonder en nog nooit vertoond.

Het grappigste vond ik nog dat dit onze laatste filmhuisvoorstelling van het seizoen was, en Utopolis ter gelegenheid daarvan na de film voor ons en ons publiek hapjes had geregeld.
Het viel me op dat vooral de mini-bamischijfjes en frikandelletjes bleven liggen .

De laatste film van mijn film-inhaalslag dit weekend, was verreweg de minste.

Taxidermia is een zeldzame verzameling ranzigheid, die een fascinatie oproept als bij een rariteitenkabinet of een misschien een freakshow, al is dat laatste van ver voor mijn tijd. Dat gevoel van walging is voor korte tijd amusant, maar na een paar minuten is men blij als men door kan lopen en niet zelf aan die nare aandoening lijdt.

Verhaal kan dus geen moment boeien en de film leunt volledig op de vele uitspattingen van de personages. Even is dat leuk, maar na een tijdje gaat het stierlijk vervelen. Toch bleef ik kijken, want de regisseur heeft de spanning goed opgebouwd en de film werkt duidelijk naar een climax toe.

Een interessante, maar verder matige film. 2,5*

Meer dan hopeloze film, die me werkelijk geen seconde heeft kunnen interesseren.

Een hoop ongein en zaken die als goor of shockerend leken te moeten overkomen, maar vooral erg irritant waren. De beeldtaal van de regisseur kan me ook totaal niet bekoren.

Ik had verwacht dat ik deze film ontzettend zou waarderen. En deels was dat ook waar. Ik hou erg van het shockerende sfeertje wat deze film met zich meedraagt. Er waren veel ontzettende knappe beelden te zien, moet wat gekocht hebben qua budget. Enige wat voor mij visueel gezien af liet weten, was de dikke man aan het einde. Dat was echt Fat Bastard en de rest van de film zag er retestrak uit.

Het verhaal vond ik alleen de helft van de tijd erg tegenvallen. Het kakte soms flink in en het duurde flink lang voordat ik goed en wel in de film kwam. Super om een keer gezien te hebben, maar had echt veel beter gekund wat mij betreft.

Visueel een spectakel te noemen, de scène in 360 graden om het bad is prachtig, maar iets teveel overdadige ranzigheid naar mijn mening. De makers willen er ongetwijfeld een hoop mee zeggen, maar ik kreeg er weinig van mee. Een memorabele kijkervaring, dat wel.

Met enige afstand is dit de meest absurde film die heb gezien, maar wel van een buitengewone schoonheid - in technische zin dan. Taxidermia heeft nergens de pretentie een verhaal te presenteren dat aansluit op gangbare verhaaltechnische of zelfs morele grenzen, maar is eerder een experimenteel spektakel te noemen met als diepere laag het tonen van het absurdisme van de communistische idealen. Vermoedelijk is dat perspectief zeer nuttig om de film op juiste waarde te schatten.

Deze laag is nog het meest zichtbaar denk ik in de eetwedstrijden die van ongekende ranzigheid getuigen - hoewel de audiovisuele stijl het op een of andere manier toch weet te polijsten. Die eetwedstrijden nemen satirisch de grootse daden van het communistische Hongarije op de hak. Het laatste deel is echter nog het meest bijzonder als de absurditeit en ranzigheid een hoogtepunt bereikt met uiterst intrigerende symboliek. Ademloos zitten kijken. Het is overigens zeer de moeite waard om bij Pálfi op de details te letten, zeker in de laatste scene.

Noem het wanstaltig, maar ik vond het buitengewoon intrigerend en heb daarnaast vrijwel constant genoten van de beeldenpracht en frisheid. Zeer bijzondere ervaring, en ik ga zeker nog meer kijken van deze Pálfi.

Weet nog dat Taxidermia destijds werd vergeleken met Sin City, maar ik zie de vergelijking niet echt. Dat het alleen om een drieluik gaat zegt toch niks? Dan zouden ze dit ook net zogoed met Three (Extremes) kunnen vergelijken.

Maar verder lees ik hierboven een tal aan negatieve recensies, maar ik vond Taxidermia dan weer goed. Gewoon weer een avondje heerlijk bizar en smerig vermaak. Het verhalendrieluik zat best goed in elkaar en het zijn eigenlijk vervolgen omdat het om 1 familiestam gaat. Die soldaat in het begin is dus de vader van die ene vetzak in het tweede verhaal en die opzetter in het derde verhaal is weer de zoon van die vetzak uit het tweede verhaal.

Verhaal 1: Speelde zich in de tweede wereldoorlog af en was me toch heerlijk fout. We maken kennis met die hele vage sexgefrustreerde soldaat die gewoon de hele film door alles een beetje op loopt te geilen, met vuur speelt en zelfs ook nog zijn lul vuur te laten spuwen. Opzich was dat het wel een beetje kwa verhaal, maar het is wel een aaneenschakeling aan leukigheiden en bizarre dingen waar je gewoon geschokkeerd om kan lachen. Wat natuurlijk ook echt van die foute scenes waren waren dat die soldaat in zijn lul word gepikt door die kip, en dat ie droomt een een of ander dik wijf te neuken terwijl hij gewoon een geslacht varken penetreerd. Oh oh oh oh!

Verhaal 2: Jaren 60 of 70: Vond ik niet het beste verhaal. Het draaide hier voornamelijk meer om die dikke stel die aan eetwedstrijden doen, en daarna is het eigenlijk grotendeels ongeremt kotsen kotsen en nog eens kotsen, dan weer eten, en dan weer kotsen. Gevolgt door een romance tussen die 2 dat er ook echt voor geen meter uitzag. Je zal ook wel niet raar opkijken dat die dikke vent met een varkensstaart geboren is. Ook die flashback met die cementtrechter vol voedsel was erg fout.

Verhaal 3: Heden: Vond ik het beste van de 3 en de bizarste en de schokkendste. Nu krijgen we te maken met een opzetter dat tevens ook een zoon is van die ene speed eater van het vorige filmpje. Die ene speedeater is inmiddels zo'n dik varken geworden dat hij niet eens meer kan lopen. En nu zijn katten laat volvreten en de eetwedstrijden veder volgt op de tv. We krijgen onsmakelijke vil en ondleedscenes te zien en ook die vader is niet om aan te zien. Het begint al helemaal leuk te worden als die kerel ziet dat die katten zijn vaders buik hebben opgehaald en die hele darm eruit getrokken hebben. Dan gaat vervolgens die opzetter ook zijn vader opzetten, en vervolgens zichzelf ook Met een lange scene dat we in een close up alleen maar ingewanden te zien krijgen die uit een lichaam worden getrokken en die zelfonthoofding. Die eindscene in het museum was ook hillarisch.

Verder zeker geen slechte film. Ik heb hier gewoon van genoten. Als je van Miike films houd dan is Taxidermia ook wel wat voor jou. Ik ga ook maar eens op zoek naar meer werk van Palfi.

4,0*

Deze eens bekeken zonder echt te weten waarover hij ging, maar het is toch wel een verrassende film geworden. 'k dacht dus dat het over een dierenopzetter zou gaan (zie titel), maar eigenlijk komt deze maar in het laatste deel aan bod. Eerst moet je een tweetal andere verhalen doorworstelen.

De drie verhalen zijn allemaal wel opvallend en hebben wel iets smerigs. Zo komt in het eerste stuk een man in voor die een aantal keren masturbeert en zelfs vrijt met een varken. Deel twee moet het dan meer hebben van de kots en deel drie was eigenlijk nog het deftigste deel.

Qua cameratechnieken was de film wel dik in orde. Er zaten enkele originele shots in. bv die 360° shots aan dat bad.

Ook bevat de film wel wat humor, zeker als die kip dan in z'n piemel pikt

Jammer dat de verhalen niet echt aan elkaar hingen, zodat de film niet echt één geheel vormde. Voor de rest boeide de film wel de volle speelduur.

Opvallend is de film zeker, maar 'k zou hem niet aanraden om te kopen, tenzij je natuurlijk voor dit soort dingen bent.

Bizarre film waarin drie generaties excentriekelingen geportretteerd worden. De eerste acte handelt over een perverse man met een onstilbare drang naar afwijkende seks, de tweede over communistische vreetfestijnen en de derde over een taxidermist die zichzelf op een spectaculaire manier van het leven berooft. Taxidermia bevat een aantal wansmakelijke scènes die beslist tot de cultstatus van dit werkje hebben bijgedragen - gaande van bestialiteiten over braakpartijen tot het betere slagerswerk. Ondanks dat duidelijk mag zijn dat excentriek gedrag erfelijk is, mis ik een pointe die mij iets over het "waarom" van deze film vertelt.

In het rijtje meest bizarre films die ik tot nu toe heb gezien, zou deze Taxidermia zeker niet misstaan. Een drieluik over drie generaties mannen, die alle drie een ziekelijke neiging tot iets hebben. Blijkbaar gaat hier zoiets over van vader op zoon.

Het eerste deel over de soldaat met de seksverslaving was erg bizar, maar vooral opvallend goed gefilmd. Een erg mooi kleurgebruik en een paar hilarische scenes, waaronderde haan die in de eikel pikt, zorgen ervoor dat dit alles goed door te komen was.

Het tweede deel van ik ronduit de zwakste van de drie. De zoon van de soldaat uit deel 1 blijkt een enorme eter, die meedoet aan eetwedstrijden. Die eetwedstrijden waren aanvankelijk nog wel interessant. De hoofdrolspeler is echter zo’n ranzig figuur, dat hij constant zat te kotsen e.d. Dat soort bijdragen in films zijn nooit mijn favoriet geweest, en al dat ranzige gedoe hier vond ik al vrij snel enigszins vervelend worden, ondanks dat het filmisch niet slecht was.

Gelukkig was er nog een derde deel, die veruit het beste was. De man met de Taxidermia verslaving is erg bijzonder en het gaat wel erg voor. Wel grof, maar ook wel mooi hoe die vervelende vader van hem aan zijn einde komt. Ook goed geacteerd trouwens van de Taxidermist. Ik had geen moment het idee, dat hij niet echt zo gestoord was, erg goed gedaan.

Taxidermia is toch wel een bijzondere film. Film technisch is het op momenten erg knap gemaakt en inhoudelijk komt de boodschap ook zeker over. Jammer van dat tweede deel, anders had ik hier wel vier sterren aan kwijt gedurfd. György Pálfi is in ieder geval een regisseur waar ik nog wel eens wat meer van zou willen zien, dat heeft hij in ieder geval wel bereikt.

3,5*

Wat een bizarre film! De film bouwt langzaam op naar spanning. De 3 verhalen, sluiten mooi op elkaar aan, en de verbanden zijn dan ook duidelijk zichtbaar. Al met al kon ik de film met een glimlach uitzien, enkel met verhaal 2 had ik soms wat moeite. (Maar volgens mij was ik zeker niet de enigste?) Visueel gezien was het top!

Wat een bizarre film inderdaad, dit drieluik over drie generaties Hongaarse mannen. Een surrealistische drama-komedie, maar op IMDb krijgt hij ook een horrorcredit. Misschien niet in de traditionele zin van het woord, maar ik heb wel degelijk meerdere keren in afgrijzen zitten kijken wat zich nu weer op het scherm voltrok; geneukte varkens, ferme jongeheren waar een vuurstraal uitkomt en wanstaltige, corpulente kerels waar niet aflatende stralen kots uit spuiten. Jaja, John Milton weet het allemaal schilderachtig te beschrijven, maar die kleurrijke taferelen komen niet uit mijn brein. De eerste twee verhalen van deze triptiek zijn van de Hongaarse auteur Lajos Parti Nagy en het laatste is een verhaal van regisseur Gyorgi Palfi en zijn vrouw Zsofia Ruttkay.

Je kunt in Taxidermia een metafoor zien van de socio-politieke geschiedenis van het naoorlogse Hongarije. Of een allegorie over onderdrukking en de Hongaarse nationale identiteit. Ik had van Palfi reeds het knappe Final Cut - Hölgyeim És Uraim (2012) gezien, en Szabadesés (2014) ligt nog klaar. Maar dit is sowieso heel wat anders dan die eerste film; denk een duistere mengeling tussen Burton, Gilliam, Svankmajer, Lynch en Cronenberg. Het is knap belicht en vloeiend gefilmd, wat kan contrasteren met de soms groteske gebeurtenissen en karakters die we zien. Palfi laat zien dat iets vervreemdends, of waar je zelfs heftige afkeer van voelt, toch mooi in beeld gebracht kan worden.

Het is moeilijk na een keer te weten wat je nu precies allemaal hebt gezien in Taxidermia, en wat het betekent of wat je erin zou kunnen lezen met oog op de Hongaarse identiteit; ik ben er op vakantie geweest lang geleden en heb geschiedenis gestudeerd, maar mijn kennis van de Hongaarse geschiedenis is op zijn zachtst gezegd onderontwikkeld. Maar om het werk Lynch nog eens aan te halen, je hoeft iets niet door en door te snappen om het te kunnen waarderen voor wat het is.

3,5*

Lollige film. Vooral het eerste en het laatste verhaal zijn de moeite waard, het middenstuk is wat saaiig en moddert veel te lang aan. Hoop geniale ideeën gezien verder, al sprak de vorm waarin die gegoten werden me niet altijd aan. Best leuk camerawerk, maar voor de rest een beetje te klassiek en de boerse esthetiek ligt me totaal niet. Enfin, paar keer goed kunnen lachen en aan Pálfi's ideeënbus heeft het niet gelegen, maar ergens had hier een nog wel wat betere film ingezeten, die alle weirdness wat meer eer aan zou doen. Kleine 3*.

Leuk.

Ik mag het wel, een film die zo apart te werk gaat. Taxidermia is zeker zo'n type film. Tevens (geloof ik) mijn eerste aanraking met Hongaarse cinema. Ik ben er nog onbekend mee, en ik weet niet of deze film een goed voorbeeld vormt voor Hongaarse cinema.

Het eerste stukje van de film vond ik het minste stuk. Door het thema, oorlog, valt dit stukje wat zwaarder en dat doet de film niet echt goed. Apart is het zeker, die opening is er eentje om moeilijk te vergeten, maar overtuigen doet het niet. Vond het toch een klein beetje leeg en saai.

Het tweede stuk is dan weer mijn favoriete stuk. Veel luchtiger, ook een unieker thema. Ik heb nog geen enkele film gezien waarin speed-eaters in de spotlights staan, dus dat maakt dit wat bijzonderder. Veel kots en viezigheid, dat wel, maar een stuk intrigerender en makkelijker uit te kijken dan het eerste stuk.

Het laatste deel is waarschijnlijk het menselijkste stukje. Niet meteen het beste, maar het weet best te boeien. Het voelt wel aan dat dit deel, in vergelijking met voorgaande twee delen, minder te vertellen heeft. Dat is jammer, want de karakters worden hier eindelijk eens niet allemaal als gestoord neergezet.

De visuele push van de regisseur zorgt voor een iets hoger cijfer. Enkele scenes zijn werkelijk briljant. Qua ritme misschien wat minder mooi allemaal, maar het strakke camerawerk zorgt voor een aantal onvergetelijke momenten. Zeker die draai om de badkuip, heerlijk!

Het voelt een beetje aan alsof de film iets te hard zijn best doet om controversieel te zijn. Een aantal bekende taboes worden er soms bijgehaald, terwijl sommige niet eens een aantal minuten in beeld komen. De onsmakelijke focus op kots en ingewanden maakt de film ook niet echt aantrekkelijker. Het voegt daarnaast ook gewoon weinig toe, het plot wordt er op geen enkele manier voller van.

Niet zo intrigerend en speciaal als ik had gehoopt, maar het is aardig apart op een hoop stukjes. En het soort camerawerk zoals hier wens ik vaker te zien in films.

Eerste stuk is meteen ook het boeiendste, wat grauwer, middelste met die dikkerds en vreetbuien was te saai en langdradig, derde was dan weer beter. Zeker fijn om deze er eens bij te pakken.