Elementarteilchen (2006)

Het enigste interessante in deze vreselijk saaie film vond ik de uitspraak van Einstein gelijk in het begin van de film.

"Mann muss die Welt nicht verstehen,

man muss sich in ihr nur zurechtfinden."

oftewel

"Je hoeft de wereld niet te begrijpen

je moet er je weg in vinden."

Hier ben ik het helemaal mee eens en omdat ik in deze film totaal niet mijn weg kon vinden heb ik hem daarom ook niet afgekeken.

Roehler doet er goed aan niet al te trouw aan het boek te zijn in zijn verfilming, want dat was sowieso een schier onmogelijke opgave. Wel jammer is dat Roehler geen moment een verfrissende stijl aan de dag legt, zoals hij in zijn eerste twee films wel deed: Silvester Countdown (los en heftig) en Die Unberührbare (strak en innovatieve narratie). Het levert een ongelofelijke brave, en daarmee dodelijk saaie, film op. Bleibtreu is zoals gevreesd totaal ongeschikt voor zijn rol, maar Ulmen doet het heel behoorlijk.

Een geweldige film!!!!!!

Goede verhaallijn... Erg goed gespeeld... en vooral erg leerzaam:D:D:D:D:D:D

Goede film, kan er niet meer en niet minder van maken: 3,5

Goede film, de verrassing van de week.

Bij mij vallen dit soort midlifecrisis films meestal niet zo goed (About Schmidt, Sideways bv). Opvallend daarom dat deze dat wel deed. Misschien omdat hier de humor minder aanwezig is? Enkel keertje wel geglimlacht (vaak pijnlijke glimlachjes), maar film is een stuk serieuzer dan twee bovengenoemden. De muziek is uitstekend.

Jammer dat de film aan drama overkill doet, hierdoor werd het op een gegeven moment zelfs voorspelbaar wat de volgende handeling van één der personages zou zijn. Acteurs doen het verder prima. Wel een fijn filmpje.

3.5*

Ik had meer verwacht van deze film ,gezien ie te Duitsland behoorlijk bekend is.

Hij werd er quasi unaniem als zeer goed bevonden.

Het eerste uur kon mij echt niet boeien ,pas toen Christiane ( Martina Gedeck ) opduikt in de film ,wordt ie echt bezienswaardig.

Het einde ,had ik liever anders gezien

Nu ja ,"C'est la vie".

In ieder geval heb ik nog 'n paar dagen moeten denken aan het einde v.deze film.

Mooie film, goed geacteerd en een goed verhaal over twee half broers en hun omgang met sex

Prachtige en originele film met een zeer sterk script.

Redelijke film over twee halfbroers die nogal van elkaar verschillen. De ene sexueel gefrustreerd, en de andere a-sexueel. De personages zijn zeker goed uitgewerkt en de beelden uit hun jeugd helpen hier ook zeker bij. Maar ik kon me niet van de indruk ontdoen dat de regisseur teveel hooi op zijn vork heeft proberen te nemen met deze boekverfilming. Daarvoor wordt er gewoon teveel aangestipt, en zijn sommige scenes te kort. Wel een aantal mooie momenten en de acteurs leveren ook goed werk.

Leuke film, maar had niet dat gene in zich dat een flim laat blijven hangen.

3

Had mijn bedenkingen doorhet niet al te hoge gemiddelde van de film hier op MM. Maar de film is mij uitstekend bevallen. Begrijp ook niet dat hij zo laag staat genoteerd. Uiteindelijk gewoon een mooie en ontroerende film over twee verdwaalde zielen.

Mooie film, maar... Het boek was beter

Onderhoudende film over twee halfbroers met totaal tegengestelde karakters en hun omgang met vrouwen en seks. Oskar Roehler doet z'n best om er een pakkend psychologisch drama van te maken, maar dat lukt niet erg. Niettemin best de moeite van het bekijken waard en dat geldt zeker voor Martina Gedeck (Das Leben der Anderen). Franka Potente heeft helaas maar een klein rolletje.

Gestopt met lezen (het boek) toen ik wist wat de volgzin op een volgende bladzijde zou zijn, de film is best aardig. Verfilm alle Houellebecqs, (wat een naam..) voorkomt leespijn.

Dit was inderdaad een vermoeiend boek om te lezen met zijn wetenschappelijke theorieën al is het einde wel véél beter in het boek.

Maar Platform, midden in de wereld en De kaart en het gebied zijn wel gewoon makkelijk te lezen.

Ik ben wel benieuwd naar deze film, ik vond het boek pijnlijk door de inhoud en taai door de vorm, maar toen ik het uit had heb ik een paar minuten bij moeten komen. Ongelofelijk visionair stuk papier, voornamelijk dankzij het einde waarin verhaal, context en theorie op een briljante manier samenkomen, en de rest van het boek in een compleet ander licht wordt gezet. Als ik nu dan lees dat de film een ander einde heeft (het einde van het boek valt overigens niet eens te verfilmen) ben ik wel benieuwd of het verhaal dan nog wel zo'n kracht heeft.

Zes jaar geleden lukte het mij niet deze film af te kijken. Vandaag opnieuw een poging ondernomen en dit keer is het me wel gelukt maar vraag niet hoe. Ik moest de film meerdere keren onderbreken, zo slaapverwekkend vond ik het allemaal. Nou ja, die scènes met Michael gingen allemaal nog wel, maar die met die zwaar gefrustreerde op seks beluste Bruno waren niet om aan te zien. Tja, films waar een loser centraal staat zijn blijkbaar toch niet aan mij besteed.

Verreweg mooiste scène:

De jonge Michael die aan het strand met mathematica bezig is, een meisje in bikini ziet zitten, zijn fototoestel pakt en vervolgens een foto van haar maakt terwijl zij omkijkend en lachend het water in loopt.

Meest frustrerende scène:

Bruno die zijn poten niet af kon houden van zijn zeer aantrekkelijk ogende leerlinge en vervolgens zijn gulp losmaakte waarna het meisje verschrikt de klas uitliep.

Het verschil tussen Michael en Bruno kon niet beter weergegeven worden.

2,0*

Jareeen geleden gezien , vond hem toen erg goed , binnenkort nog eens kijken

De casting van de twee hoofdrollen is niet ideaal; Moritz Bleibtreu speelt iets te geforceerd en Christian Ulmen is iets te passief, maar afgezien daarvan is dit een mooie film over twee broers die op verschillende manieren te maken krijgen met een midlife-crisis. Vaak behoorlijk expliciet, zowel visueel als qua taalgebruik, maar gelukkig nergens vulgair en vaak erg grappig. Vanaf het moment dat de mooie Franka Potente en Martina Gedeck in beeld komen wordt de film ook steeds beter.

Twee halfbroers, maar ook twee enorme tegenpolen. Het contrast kon haast niet groter zijn. Beiden sociaal onhandig als het aankomt op relaties en vrouwen, maar toch zo verschillend. Michael is de nerd van dienst, de sul van de twee die weinig sociaal contacten legt met het andere geslacht. Zelfs zijn jeugdvriendin is hij door eigen toedoen uit het oog verloren.

Bruno daarentegen is meer het prototype van een gefrustreerde en geobsedeerde veertiger die eerder pervers en ongepast uit de hoek komt. Weinig sympathiek personage van begin tot eind. Een narcist, iemand met zelfmedelijden...

Het is bij momenten inderdaad wat geforceerd, maar toch vond ik het verhaal onderhoudend. De ontluikende liefdes na halfweg waren boeiend, maar ze waren ook naar mijn gevoel te weinig zwaar of diepgaand om me echt te raken. Agree met Wibro dat de fotoscène de mooiste en meest gevoelige fragment was van de film. Ook het acteerwerk maakte veel goed, zelfs de kleine bijrolletjes zoals die van Corinna Harfouch als dokter Schäfer waren prima.

Weer een film die ik jaren terug al zag maar toen recenseerde ik lang niet alles.

Het boek van Houellebecq was erg interessant en in essentie een verdere verkenning van De Wereld van Markt en Strijd, met als gemeenschappelijk onderwerp de bittere nalatenschap van de seksuele revolutie eind jaren 60, die van de seksuele markt een harde jungle maakte en de cohesie van gezinnen en traditionelere structuren aantastte. "Atomised" is een prima beknopte Engelse vertaling van waar het om gaat hier.

Deze verfilming is vrij getrouw hoewel erg veel observaties in de voor Houellebecq typisch essayistisch aandoende roman ontbreken. De verfilming dat eerdere boek (Extension du domaine de la lutte) deed wel veel voice overs, wat prima werkte. De kleuren zijn erg fel en kitscherig, wat jammer. Toch slagen veel scenes er wel in om de essentie uit het boek weer te geven. Goed gespeeld, met name de intense Bleibtrau vind ik altijd erg goed, hier is hij een seksueel gefrustreerde leraar die niet genoeg affectie kreeg. Wel empathie van schrijver Houellebecq dat vond ik altijd het sterke van zijn boeken, je kon je daardoor inleven. Dit blijft gelukkig behouden in de film. Grappig vond ik de interactie tussen de egoistische moeder en haar autistische zoon die op een typische manier moeite heeft met fysiek contact.

Zeker aan te raden voor wie het boek ook interessant vond.