Goya's Ghosts (2006)

Milos op een laag pitje

Na zeven jaar inactiviteit keert Milos Forman (eindelijk) terug naar het genre waar hij met 'Amadeus' destijds naam en faam verwierf.

En hoewel Forman nog nooit heeft ontgoocheld, lijkt dit de eerste prent te zijn, waarmee hij de bal enigszins misslaat. De verhoopte surrealistische sfeer blijft uit en vanwege het reeds verschoten kruid in het eerste deel van de prent, is het tweede deel een opeenschakeling van geheel absurde en ongeloofwaardige gebeurtenissen.

Dat verschoten kruid in het eerste deel vertaalt zich in een grimmig en interessant beeld van de eeuwigdurende strijd tussen kerk en staat. Bij momenten gebeurt die constructie net iets te fragmentarisch, maar niet in die mate dat de boodschap eronder te lijden heeft.

Tot dit leerrijke eerste deel levert vooral Bardem een knappe bijdrage, in een intrigerend spel van bedrog, schijn en belang voor eigen waarden.

Hoe Forman er zelfs dan nog in slaagt de kwaliteiten uit het eerste deel uit het oog te verliezen, blijft een raadsel, haast een mysterie.

Geen spraak meer van dreigende intriges en krachtig acteerwerk, wel van uiterst ongeloofwaardige wendingen en haast groteske acteerprestaties. En wat betreft dat laatste, doelen we vooral op Portman, die in een absurde en weinig functionele dubbelrol zowel de clown als het sekssymbool uithangt.

De enige aspecten die wel een constante aanhouden zijn de visueel sobere aankleding en incoherente soundtrack. Uiteraard zijn we cynisch, want visueel stelt 'Goya's Ghosts' bijzonder weinig voor. Onvoorstelbaar als je de magistrale mise en scene van 'Amadeus' voor ogen neemt.

Toch is het de muzikale score die alle verbeelding tart; het leek wel kermis of braderie. Werkelijk onbeschrijflijk...

Van Milos Forman verwachten we heden ten dage toch iets van degelijke kwaliteit, maar niets is minder waar.

Wolfgang is van andere tijden, maar recent wist Forman nochthans figuren als Larry Flint en Andy Kaufman met brio tot leven te wekken.

2.5*

Een mindere film van de doorgaans geniale regisseur Forman. Ondanks dat de film redelijk onderhoudend is, blijkt het verhaal onevenwichtig aan te voelen. Sommige zijplotjes zijn gewoonweg minder boeiend. Gemiddeld.

De film begint prachtig, maar wat wordt het einde afgeraffeld zeg! Ik zat tot op de helft van de film op 4* , maar uiteindelijk op 2.5* door de hak-op-de-tak scénes aan het einde. De kwaliteits-grafiek van deze film ziet er hetzelfde uit als de waarde van de aandelen Fortis...

Een film over de schilder Goya en eigenlijk ook weer niet. Wat we wel te zien krijgen is een tijdsbeeld in de periode dat Goya zelf geleefd heeft. Op zich niets mis mee dat er veel rond andere zaken dan Goya wordt gewerkt als die niet interessant genoeg was voor een volledig epos op zich. Al is zelfs Forman af en toe het noorden kwijt.

De film begint sterk met de Spaanse Inquisitie en de nodige intriges en spanningen. Dan gaat het 15 jaar later en krijgen we een geheel andere film te zien die het geheel helaas wat naar beneden trekt. Zo mooi Portman in de eerste helft was, acteert ze bar slecht in het tweede gedeelte. Ook lijken daar de geschiedkundige feiten zich wat af te rammelen en verloopt alles iets te snel.

Stellan Skarsgård en Javier Bardem vallen gelukkig wel mee en ook acteurs als Michael Lonsdale brengen wat rust in de film. In z'n geheel best geen slechte film, al weet je dat Forman veel beter kan en is het vanaf de helft niet zo bijzonder. Dat had ook beter gekund.

Deze film schetst een heel mooi tijdsbeeld van de periode van de Spaanse Inquisitie. Ik vond het heel interessant om te zien hoe men in die tijd leefde en dat vond ik ook heel sterk neergezet.

De titel snap ik niet zo. Ik ben het eens met Compell dat de titel eigenijk nergens op slaat want hij heeft niet zo veel invloed op het verhaal gehad. Hij was misschien op een bepaald niveau toeschouwer van het verhaal maar heeft er zelf geen invloed op gehad.

Het personage van de monnik vond ik de beste acteerprestatie in de gehele film. Ik weet eerlijk gezegd niet hoe de acteur heet. Nathalie Portman deed het ook best goed. Toch was ik niet helemaal overtuigd.

Mijn favoriete scene is toch wel hoe ze die monnik even een koekje van eigen deeg geven en hem ook in een martelwerktuig hangen. Heel indrukwekkend was het om te zien hoe de mensen in die tijd leefden. Heel sterk neergezet,

Maar het is wel een schitterende film om naar te kijken qua sfeer, beelden en geschiedenisleer.

Film waarin erg goed wordt geacteerd en het thema is reuze interessant maar nietszeggend uitgewerkt. Forman heeft het wel eens beter gedaan.

Mooie film. Passend angstaanjagend geacteerd van Javier Bardem - echt een heel eng mannetje krijgt hij te vertolken. En Natalie Portman met een dubbelrol, mooi en knetter. Van Stellan Skarsgard ben ik dan weer wat minder onder de indruk. En, met de titel van de film worden we een beetje om de tuin geleid, want het heeft eigenlijk niet zo heel veel met Goya en zijn schilderen te maken - het is meer een tijdsbeeld dat aan Goya opgehangen wordt.

De eerste helft is beduidend sterker dan de tweede, vind ik ook, en het is vooral het gebrek aan verhaal waardoor de spanning breekt. Jammer, het had een veel sterkere film kunnen zijn.

Sterke film over onrecht en machtsmisbruik in een historische achtergrond. Deed me onwillekeurig denken aan "Les Misérables".

Heeft over de ganse lengte geboeid en de drie hoofdrolspelers vertolken heel behoorlijk.

Meerdere sterke scènes o.m. de apenscène met Bardem en J.L.Gomez en zeker ook interessant omwille van de politieke intrige en de rol van de Inquisitie.

Historisch vast niet nauwkeurig, maar het biedt een interessante kijk op de roerige tijden van de Spaanse Inquisitie. Als film vind ik het heel geslaagd, met een boeiend verhaal, fraaie beelden en een prima script. Stellan Skarsgård speelt sterk als Goya, jammer alleen dat de film zelf nauwelijks over Goya gaat. Goya wordt meer als kapstok gebruikt om het verhaal uit die late middeleeuwen te vertellen. De hoofdrol is voor Bardem weggelegd, die een monnik speelt die uit de kerk wordt gezet, en dat is maar goed ook, want als monnik kon hij me nauwelijks overtuigen. Zijn rol in de film vanaf dat punt was echter een stuk geloofwaardiger.

Door de filmcritici werd deze film destijds slecht ontvangen, geen idee waarom want het is een prima film. 3,5*

De logica dat je met het Quality Film Collection label niet gegarandeerd bent van een topfilm miste ik al een tijdje en onderstreept deze Goya's Ghosts nog maar eens. Niet dat dit nu een hele slechte film is, maar genoeg aan op te merken is er zeker.

Men neme Milos Forman, toch een regisseur van naam, we hebben een meer dan behoorlijke cast met oa Portman en Bardem, men neme een historische figuur in de vorm van Goya en een uitermate interessante tijd. Namelijk de tijd van de inquisitie, iets dat we ook zagen in het formidabele In The Name Of The Rose. Klinkt allemaal niet verkeerd toch zou je zeggen...daarom schrok ik best van het cijfergemiddelde. Iets dat ik eerst niet helemaal begreep maar gedurende de film wel op zijn plek viel.

Het begin is nochtans goed, Goya aan het werk, de katholieke kerk die overal meekijkt, en de jonge Inez die het slachtoffer wordt van het systeem, laten we zeggen dat ze een soort wraakoefening betreft en vrij gemeen ook. Tot daar niets verkeert, net als de enge Lorenzo die praat zoals het hem uitkomt maar toch een kostelijk toontje lager zingt tijdens het etentje. Ik wist niet dat apen vis eten.

Maar helaas loopt er na die fase het nodige zand in de motor en is toch wel het eerste en grootste minpunt dat de film erg rommelig aan voelt in het volgen van de karakters en gebeurtenissen. Van inquisities tot oorlog, van het omwerpen van de katholieke kerk tot een portret van de Koningin, en van het ene karakter naar het andere, en waren ze allemaal maar even interessant, het voelt aan als een rommeltje, en de vraag is dan ook wat de film nu echt wil vertellen. Zo snap ik ook niet helemaal waarom de film titel afgeleid is van Goya, want het draait weliswaar allemaal om mensen rond Goya maar Goya zelf blijft een volslagen vreemde in dit alles.

Goed geacteerd wordt er zeker wel, Bardem zet een geweldige Lorenzo neer, wat een naarling trouwens. Portman doet daar niet aan onder in haar rol als Inez. Binnen dit geweld is Randy Quaid een aanfluiting en kan Skarsgard gewoon niet mee. Het is spijtig voor Portman en Bardem, jammer dat ze niet een beter kader krijgen om binnen te werken want Goya's Ghosts is het gewoon allemaal net niet. En dat is wel spijtig want het is een interessante tijd, en de kerk en inquisitie is een sterk onderwerp. Afijn, het is niet anders. Op naar de volgende film.