The Great Gatsby (1974)

Een mooie ouderwetse prent met een prachtige fotografie, oogstrelende settings en een intelligent scenario van Francis Ford Coppola dat de essentie van F. Scott Fitzgerald's roman weergeeft over de man die zijn droom nastreeft. Robert Redford is overtuigend als de enigmatische protagonist Gatsby, die af te rekenen heeft met de vooroordelen van de buitenwereld. Sam Waterston portretteert een geloofwaardige Nick Carraway, Fitzgerald's verteller en empathische waarnemer. En ook Mia Farrow is perfect als de verwende jonge vrouw op wie Gatsby al lang verliefd was.

Jack Clayton zorgde voor een uitstekende regie en maakt geen fouten in zijn evocatie van een oppervlakkige wereld van mensen, die alleen maar aan zichzelf denken.

Een romantisch drama dat ik warm aanbeveel.

Rich girls don't marry poor boys

Vreemd eigenlijk hoe ik altijd aangetrokken word tot The Great Gatsby. De verfilming van Baz Luhrmann was mijn eerste kennismaking. Goed voor 3.5*, maar in vergelijking met Romeo + Juliet en Moulin Rouge was het een ietwat teleurstellende film. Fast forward naar twee jaar later waar F. Scott Fitzgerald in een aantal werken van mijn persoonlijke helden (Bob Dylan, Ernest Hemingway en Woody Allen) kwam opdraven en toen besloot ik het boek eens te lezen. Een erg vlot geschreven boek, ook beloond met 3.5*, maar waar opnieuw de klassiekerstatus me wat van ontgaat. Nog eens twee jaar later opnieuw een verfilming aangeschaft.

En je raadt het al, ik heb opnieuw een score uitgedeeld van 3.5*... Het is me een (grote) brug te ver om te zeggen dat het verhaal niets waard is, maar ik blijf het een ietwat standaard plot vinden waar ik de genialiteit niet van kan inzien. Een gevoel dat me ook niet ontsnapt bij deze verfilming. Het is nu al wel even geleden dat ik het originele boek las, maar naar mijn gevoel volgt Jack Clayton het verhaal wel vrij goed. Minder kitscherig dan de verfilming van Luhrmann (en ook niet zo'n abominabele soundtrack als Beyonce die Amy Winehouse covert) maar ook op zijn eigen manier een stijlvolle film. De jaren '20 sfeer komt geweldig goed tot zijn recht en de feestjes in Gatsby's landhuis voelen bruisend aan. Alleen hier ook hetzelfde hekelpunt dat de film te lang lijkt door te gaan. Twee uur en 20 minuten is echt wel te lang voor het plot van The Great Gatsby en het is eigenlijk pas in de hotelkamer dat je echt het gevoel hebt dat er iets staat te gebeuren. De hitte, de spanning, ... Heerlijk broeierige sfeer in ieder geval.

Waar ik me altijd irriteerde aan het "old sport" gedeelte in de zinnen van Gatsby, is dat deze keer geen probleem. Misschien omdat Robert Redford één van mijn favoriete acteurs is? Zou kunnen, maar duidelijk is wel dat hij echt geweldig op zijn plaats is als Gatsby. Mia Farrow doet het ook wel degelijk als Daisy. Niet altijd even evenwichtig, zo kennen we Farrow ondertussen al wel, maar over het algemeen goed op haar niveau. Sam Waterston is trouwens ook wel een uitstekende Nick Carraway en ook Bruce Dern is goed op zijn plaats als Tom Buchanon. Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar wat voor versie Truman Capote hier van gemaakt zou hebben. Zo maakte hij van Nick een homo en van Jordan een lesbische, maar de (toch ook wel legendarische) schrijver werd gaandeweg ontslagen en vervangen door (een al even legendarische) Francis Ford Coppola.

Vermakelijk, net zoals alles anders dat ik al heb gezien/gelezen van The Great Gatsby, maar meer ook niet. De cast trekt hier de film naar omhoog, maar ik mistte de gelaagdheid een beetje. Neemt niet weg dat dit op zich een sfeervolle verfilming van een sfeervol boek is. Andere verfilmingen ga ik echter wel links laten liggen. Deze old sport is wel wat Gatsby-moe ondertussen

3.5*

Matige film over een man die naast een mysterieuze miljonair komt te wonen. Het verhaal van F. Scott Fitzgerald nooit gelezen (dus ik weet niet of dat een voordeel of nadeel is hier). Ondanks de fijne cast wisten de personages me niet te boeien. De film begint goed, maar wordt hierna nogal langdradig. Wel ziet het er allemaal prachtig uit (de hele aankleding van de film).

Oef, serieus een forse teleurstelling na de twee recente goede ervaringen met Clayton. Zijn verfilming van een door sommigen onverfilmbaar geacht boek dat ik nooit las is vooral doods. De cast is op papier niet onaantrekkelijk met Redford (die voldoet) en Farrow (die nogal tegenvalt, nog nooit heb ik haar zo zwak zien acteren).

Een boek dat vooral draait om de weergave van de tijdsgeest en veel vertelt door middel van de verhoudingen. Dat soort boeken zijn lastig te verfilmen. Toch is het vier keer voor de bios geprobeerd en nog een aantal keer voor TV bij The Great Gatsby. Er is een zwijgende film, een film uit de klassieke hollywoodtijd. Er is deze en er is de verfilming van Baz Luhrman. Dit zou de meest trouwe moeten zijn.

Claytons Gatsby is vlak en saai. Heeft een teleurstellend onevenwichtig script (van Coppola nota bene) dat teveel op dialoog vertrouwd. De film mist sfeer en is eigenlijk gewoon een ambitieuze mislukking.