Di Yi Lei Xing Wei Xian (1980)

Verrassend.

Had mij aan een Spielberg aftreksel verwacht, maar buiten de overeenkomst in titel is er volgens mij niet veel te vergelijken.

Rare opzet, eerste half uur is wat wennen aan de personages en de gebeurtenissen. Een stelletje nerds dat graag wat te ver gaat komt in contact met een nogal gestoord mens. Ongewild raken ze verstrengeld in criminele activiteiten. Rare personages met vreemde drijfveren soms, maar op zich zeker boeiend.

Middenstuk is inderdaad iets minder boeiend, maar het einde mag er echt wel zijn. Effecten ogen wat goedkoop, maar Hark is aardig bruut in zijn weergave van geweld. Geen brave "die kan niet dood want het is een hoofdpersonage" zooi in dit filmpje. Had het eerlijk gezegd niet zien aankomen, al kent de Hark horror uit hetzelfde jaar ook wel een paar van zulke scenes.

De film is mooi opgepoetst, wat zeker helpt. Visueel echter niet opvallend, maar wel vermakelijk en bij momenten verrassend grof.

Redelijk Hark filmpje dus, al is het toch vooral voor verzamelaars.

3.0*

Vermakelijke film.

Inderdaad kent deze film wat tekortkomingen, maar de scènes zijn alles behalve saai te noemen. Mishandeling, bruut geweld, shoot-outs, alles zit er in wat een actie film interessant maakt. Deze film heeft ook aardig wat censuur over zich heen gekregen, maar is tegenwoordig gelukkig in volle glorie te zien.

3,5*

Grof, nihilistisch werkje van Hark Tsui. Totaal iets anders dan waar hij bekend door is geworden. Het is een enorme verrassing hoe goed hij dit in de vingers heeft, neigt regelmatig naar de HK CAT III films. Zo wrang en direct. Opent doodleuk met dierenleed en dat herhaalt zich later tijdens dat enorm hectische eerste half uur, waar nauwelijks samenhang is te vinden, weer met de kat (ditmaal uiteraard niet echt, maar om even aan te geven dat hij niks en niemand spaart). De stijl van Hark is hier 100% punk, anarchistisch. Het past bij de zware thema's van de film; de verdorven jeugd in een verloren omgeving. Vol met louche figuren, gore appartmentjes en geen greintje sympathie - enkel Pearl is soms een uitzondering, vanwege de rol van haar broer / agent.

Bovendien met een fantastische soundtrack! Hark jat vanalles en nog wat. Vooral de vele tracks van de Goblin soundtrack voor Dawn of the Dead (1978) werken fenomenaal!! Mijn favoriete moment was echter de club scene met The Droids - The Force Parts I. Maar buiten de muziek om, zijn het toch echt de laatste 20 minuten die 't meeste zullen bijblijven. Het eindigt geheel symbolisch op een gigantische begraafplaats. Een berg van lijken is het toneel waar de laatste slag wordt geslagen, zonder immuniteit voor de hoofdpersonen. Hark Tsui is genadeloos.

Prachtige titel overigens. Een mooie take op de bekende Steven Spielberg titel, maar deze wijst de vinger naar zichzelf. De mens is first; het gevaar komt van hier. Het ligt diepgeworteld in de maatschappij. De terreurdaden van de protagonisten (of zijn 't allemaal antagonisten?) geven dat statement kracht mee.

Opvallend dat hij hier zo gewoontjes wordt ontvangen. Was blij verrast om elder wel enorme lofuitingen te vinden, velen die het zelfs de beste van Hark vonden. Ik hoor daar vanaf nu ook bij.

Eerste Hark die ik zag- voordat ik de OUATIC-trilogie opzet wilde ik toch eerst iets old skool proberen. Dat viel helemaal niet tegen, Dangerous Encounters blijkt een leuke en vlotte film te zijn die geen moment verveelt en bovendien een geweldige soundtrack heeft, gejat of niet. Ik ben dan ook wel een sucker voor 80s electro. Verhaal verloopt lekker onvoorspelbaar, en visueel is het ook helemaal niet onaardig, met leuk gebruik van locaties.

Enige echte minpunt zijn de westerse acteurs. Die zie ik sowieso al niet graag in dit soort films, en ook hier zijn ze misplaatst, naast dat ze niet best acteren. Hun aanwezigheid zorgt alleen voor een aardig moment als de agent twee onschuldige mormonen in elkaar rost. Het einde als er een hoop foto's in sneltreinvaart voorbij komen vatte ik niet helemaal, het zal wel iets met de georganiseerde misdaad in Hong Kong te maken hebben.