The Pervert's Guide to Cinema (2006)

Krijg nou wat, vorige week deze kerel nog uitgebreid behanded in college. Niemand die hem begreep behalve ik . Wordt waarschijnlijk ook de kern van de nota die ik over 1,5 week moet inleveren. Is deze film dan net te laat?

Geweldig enthousiast persoon. Ik ben blij dat dit college, met erg vermakelijke ideeën nu voor iedereen toegankelijk is. Ik kijk uit naar deel 3.

Leuk om bekende films op deze wijze geanalyseerd te krijgen, al graaft het soms wel erg diep en is voor een leek als ik de psychologie niet altijd te doorgronden. Daarnaast slist Slavoj Zizek enorm en praat hij met een zwaar Oost-europees accent. Ook jammer is dat films die je nog niet gezien hebt met deze documentaire enorm gespoilerd worden. Toch wel 3* waard, met name door de aanstekelijke presentatie van Slavoj Zizek die af en toe met de beelden mee acteert en zijn betoog doet vanuit de originele decors en locaties.

Fantastische docu met een verhelderende kijk op cinema en veel eye-openers! Absolute aanrader!

Maar opgelet voor spoilers...

Heeft iemand dan soms een lijstje met de films waar belangrijke dingen van worden verklapt in deze documentaire?

Is deze ergens te koop of te zien, trouwens?

Fascinerende en verfrissende lezing. Insightfull en met op het gevoel enorm kloppende vertalingen van cinema's ambiguïteit. Passioneel verteld door deze razende roeland. Gek genoeg vond ik de materie op het begin wat lastig te behappen, maar juist later steeds helderder en interessanter worden (waarbij enkele enorm mooie lezingen van o.a. Trois Couleurs: Bleu en Solyaris me wel bijblijven).

Voor de tweede keer gekeken. Enige kennis van de psychoanalyse is wel op zijn plaats. De film gaat soms behoorlijk de diepte in, maar gaat ook erg van de hak op de tak. Zizek komt telkens weer terug op een eerder voorbeeld of een eerdere stelling maar een beetje warrig en lastig te begrijpen is het soms wel. Een paar namen uit de filmhistorie die juist voor Zizek's interpretaties van cinema in aanmerking komen mis ik ook. Bijv. Godard, Bresson en Cronenberg, en geen woord over de aziatische cinema. Jammer, wel benieuwd hoe hij films als Videodrome, Tetsuo of Audition zou analyseren.

Sophie Fieness is trouwens de zus van Ralph en Joseph. De produktie is grotendeels Nederlands.

Das Testament des Dr. Mabuse

City Lights

The Great Dictator

Vertigo

Psycho

The Birds

Solyaris

Stalker

The Conversation

Blue Velvet

Wild at Heart

Lost Highway

Mulholland Drive

Eyes Wide Shut

La Pianiste (Haneke)

Trois Couleurs: Blue

zijn films die enorm gespoilerd worden. Van andere films zijn er alleen korte citaten.

Ook nog:

The Exorcist

Fight Club

The Matrix

Grappige documentaire, waarbij niet filmliefhebbers zich behoorlijk achter de oren zullen krabben waarom je hier in hemelsnaam 150 minuten naar gaat zitten kijken

Persoonlijk ben ik vooral gecharmeerd van het enthousiasme en de geestdrift waarmee Zizek met een zwaar oost-europees accent en slissend zijn verhaal verteld. Grappige kerel, kan je denk ik prima een biertje mee drinken in de kroeg en dan wordt het vast heel laat.

Mijn persoonlijke kennis van de psycho-analyse gaat ook niet veel verder dan wat basale kennis maar daarmee is de documentaire prima te volgen. Alhoewel Zizek hier en daar wel met termen smijt die me niet zo veel zegde.

De strekking is overigens wel duidelijk. Cinema als de ultieme perverse kunst. Cinema als spiegel van onze meest innerlijke driften, verlangens en beweegredenen ontdaan van de meeste sociale restricties komt de ware aard van het beestje boven. Voor wie het wil zien is het als een waar aards paradijs voor de verstokte voyeur.

Dat maakt 'ons filmliefhebbers' natuurlijk allemaal een beetje beschamende gluurders maar Zizek is zelf zeker een van de grootste en aangezien die er zo te zien ook veel lol in heeft... Is dat dan weer een hele geruststelling

3.5*

My relationship towards tulips is inherently Lynchian. I think they are disgusting. Just imagine. Aren't these some kind of, how do you call it, vagina dentata, dental vaginas threatening to swallow you? I think that flowers are something inherently disgusting. I mean, are people aware what a horrible thing these flowers are? I mean, basically it's an open invitation to all insects and bees, "Come and screw me," you know? I think that flowers should be forbidden to children. - Slavoj Zizek

Bij filmwetenschappen heb ik altijd het meeste moeite gehad met psychoanalytische lezingen van films. Niet eens zozeer omdat het moeilijk is (al is het dat ook regelmatig), maar vooral omdat het onzinnig is. Dan krijg je vaak van die filmverklaringen waarbij de wetenschappers hun eigen perverse ideeën op een film leggen en dan beweren dat iedereen deze driften heeft. Ik herken er meestal niet veel in en vind het ook vaak weinig zeggen over de films zelf. Zeker die obsessie rond vadermoorden is vaak absurd.

De grote verrassing is dan hier ook dat Zizek hier de hele psychoanalyse bijna weet te kunnen rechtvaardigen. Ik kende de naam van de man en zijn werk wel vaag, maar hier wekt hij de indruk een van de betere van zijn gebied te zijn. Hoewel ik geen enkel nut zie in een Freudiaanse lezing van de rollen van de drie Marx Brothers en ook de bespreking van onze angsten rond Darth Vader op mij als absurd overkwam overheerst toch een positief gevoel. Ik ben het niet zozeer met hem eens, maar ik vind dat hij het overtuigend kan brengen. Zijn lezingen van met name The Matrix, Lost Highway en zelfs The Great Dictator zijn gewoon erg sterk uitgewerkt en gebracht. Films als Vertigo zijn intussen al bijna doodgeanalyseerd, maar zelfs dat deert hier nauwelijks. Daarnaast is het gewoon een grappige vent.

Wel is twee en een half uur veel te lang voor iets als dit. Een uur minder had ook volstaan. Niet op de laatste plaats omdat het allemaal wat hak op de tak is. Een duidelijke structuur ontbreekt.

3,5*

Kan iemand mij vertellen hoe erg Lost Highway en Blue Velvet gespoilerd worden? De rest heb ik al gezien (lijstje van Querelle) of ben ik niet van plan zeer spoedig te gaan kijke, zodat ik het, hopelijk, al vergeten ben.

Dit is mijn eerste docu waarin een (andere) kijk gegeven wordt op de cinema. Allereerst de complimenten aan Querelle voor het beschikbaar stellen van deze prachtige docu.

Eerst ben ik gewoon maar gezapt tussen de film waarover ik wel wat wilde weten. Dat had ik beter niet kunnen doen, want toen ik hem vanaf het begin afspeelde zag ik de samenhang tussen de fragmenten pas.

Veel goede punten maakt hij. Veel punten waardoor ik anders naar ee film/scène zou kijkt. Een manier van kijken die ik zonder hem nooit uitgevonden zou hebben. Wat dat betreft hulde!

Toch ben ik denk ik nog niet klaar voor een analyse als deze. Misschien dat ik het wel nooit zou worden. Te vaak haalt hij te diepere lagen aan dan mij lief is. Van die lagen waar ik gewoon niet van geloof dat de regisseur dat zo bedoeld heeft.

Het meeste heb ik genoten van de Hitchcocks. Wat een genialiteit en kwaliteit heeft die man toch afgeleverd. Door een docu als deze kom ik daar alleen maar meer achter. Ook de vergelijking The Conversation Psycho vond ik erg sterk.

Het grootste minpunt is toch wel zijn taal, de uitspraak (en met name het geslis) was zeker iets waar ik me redelijk vaak aan gestoord heb. Ook was zijn beeldspraak matig, in het bijzonder zijn handen. Hij kan ze niet controleren lijkt het.

Veel goede punten, af en toe iets te vergezocht, maar over het algemeen een zeer leerzame documentaire. Duurde ook net iets te lang.

3,5*

Vroeger had je van die AO-boekjes (algemene ontwikkeling).

Hele dunne boekjes waarin wekelijks een onderwerp uitgelegd werd. Eén boekje dat ik er graag las was over Alfred Hitchcock....en daar staat alles al in wat mijnheer Zizek hier nog eens verteld.

Diepgaand? Niet voor iemand die ook maar één goed psychologieboek heeft gelezen. Freud is dood dus alles nog eens op z'n Oedipus gaan lopen uitleggen driekwart van de running-time

Wel mooie keuze van fragmenten hoor, maar pas wel op met het lijstje van Querelle en dan voeg ik daar nog "Dead Of Night" aan toe....en uitgerekend die moet ik nog zien.

Overdosis Hitchcock en Lynch-uitleg, met als enig resultaat dat ik wel zin heb om een paar van de behandelde films maar weer eens te gaan herzien (Das Testament Des Dr. Mabuse, The Conversation, Vertigo, Wild At Heart).

Buitengewoon interessant, hoewel er volgens mij ook veel dwaze theorieën tussen zaten. Spijtig ook dat ik me niet echt kon concentreren wat de films betreft die ik niet ken: daar was ik dermate geïnteresseerd door het cinematografische, dat de uitleg vaak aan mij voorbij ging.

Zeker om nog eens te zien dus: Slavoj Zizek is fascinerend, grappig, maar op den duur helaas evenzeer irritant, hoewel slechts in kleine mate. Zeer blij toch dat ik deze mocht ontvangen via de pakketservice!

3,25*

Gisteren zag ik het documentaire-essay The perverts guide to cinema. Een aanstekelijke film waarin Slavoj Zizek (volgens Wikipedia een 'Sloveense, marxistische socioloog, filosoof, psycho-analyticus en cultuurcriticus') vele filmfragmenten van een Freudiaanse toelichting voorziet.

Eén van zijn kernpunten is dat illusie een onderdeel is van de werkelijkheid, en soms zelfs werkelijker dan de werkelijkheid. Dat geeft cinema haar bestaansrecht.

Zizek toont vooral scenes van Hitchcock en Lynch en heeft daar grappige dingen over op te merken. Echter, er zijn ook fragmenten van Tarkovski, Bergman, Chaplin, Wachowski, Coppola, Kieslowski en anderen. Het aardige is dat Zizek zichzelf vaak situeert in dezelfde decors en situaties als die van de filmscenes, en dit parodieeren ligt natuurlijk ook ten grondslag aan de titel van dit document.

Zeker een aanrader. Vooral bij Hitchcock snijdt de Freudianisering die Zizek toepast denk ik wel hout. Op sommige momenten is het er wat over, en op andere had Zizek wel wat meer de diepte in mogen gaan, maar in de 2,5 uur is er geen moment waarop je je hoeft te vervelen.

Zie ook de officiele website:

thepervertsguide.com

Hier de trailer:

YouTube - The Pervert's Guide To Cinema trailer (2009)

En hier een voorbeeldje, Zizek over Chaplin:

YouTube - Slavoj Žižek on Charlie Chaplin City Lights

Waar zou ik deze docu kunnen bekijken of kopen? Lijkt me heel interessant maar kan hem nergens vinden. Of moet ik via buitenland bestellen?

Poeh. Ik had hem via via (en het heeft te maken met pindakaas ). Op Youtube zijn veel fragmenten te zien. Misschien even verder via internet zoeken?

(Overigens was de film nog niet zo lang geleden in de pakketservice, volgens mij nu niet meer maar je kan bij Querelle informeren.)

Oké bedankt, naja heb niks tegen pindakazen alleen zag geen volledige versie, op 7 websites gekeken. Misschien even via regie zoeken. Bedankt!

Hm.. het begon wel leuk. Maar na verloop van tijd had ik het toch al wel snel gehad met de overanalysering van bepaalde films en regisseurs..

Typische discussies die je bij literatuurcritici ook wel eens tegenkomt. Van die zaken die een Hitchcock van zn leven nog nooit bedacht had en die nu als zijn 'onderliggende bedoeling' worden uitgelegd, dat werk. Ik heb daar niet zo veel mee.

Het is op z'n minst origineel, maar echt warm loop ik hier niet voor.

Is dat dan zo verkeerd? Of het nu wel of niet aan diegene is toe te schrijven, het brengt vaak interessante gedachten en visies aan het licht.

Je kijkt anders tegen films aan die je gezien hebt na deze uitstekende en boeiende documentaire. Je krijgt zin om de films die je niet gezien hebt te gaan bekijken of de films die je gezien hebt weer eens te her kijken. Het enthousiasme is aanstekelijk, zijn analyses zijn duidelijk geformuleerd, maar verre van oppervlakkig. Met mijn beperkte vermogens kom ik niet zo ver in de films die hij bespreekt, maar het komt niet betweterig over of als een absolute waarheid. Het blijft toch vaak bij een interpretatie. Het zou wel heerlijk zijn om met deze man een film na te bespreken. Het is ook een goed in elkaar gezette documentaire, het laatste stuk film is zeker niet toevallig en ozo raak als einde. Met heel veel liefde voor het medium.

Niet verkeerd nee, maar zoals ik al schreef, ik heb daar niet zoveel mee.

Och Kos, je kan het ook zien als een visie van één man, bekeken vanuit de psychoanalyse. Net als je hier wel eens commentaren tegenkomt die je anders naar een film doet kijken. Sommige commentaren sla je over, maar er zijn er zeker bij die iets toevoegen. Of/en een aanstekelijk gemeend enthousiasme hebben. Ik scheer ook niet alle commentaren over één lijn door te zeggen dat ik er niet zoveel mee heb. En imo geldt dat voor literatuurcritici precies hetzelfde. Het kan natuurlijk heel goed zijn dat hetgeen Slavoj Zizek je persoonlijk niet aanspreekt, maar omdat algemeen te stellen, dan zijn ook hier alle visies niet iets om warm voor te lopen. En dat vind ik wel wat ver gaan.

Neuh, zo bedoel ik het niet. Snap best dat zijn visie een hoop kan toevoegen aan beleving bij sommige mensen. En hij was inderdaad best wel aanstekelijk tot een bepaalde hoogte.

Maar zelf kan ik er gewoon niet zoveel mee . Als het allemaal voor jezelf niet heel logisch of boeiend overkomt, tja..

Het fijne aan Slavo Zizek is dat hij complexe materie als marxisme en psychoanalyse toegankelijk weet te krijgen. Zijn analyses zijn humoristisch maar vereisen wel een actieve inzet van de kijker om bij te blijven. Misschien niet iets wat je zomaar op een luie avond opzet om ontspannend bij weg te dromen. Wat ik wel jammer vind is dat het een beetje van de hak op de tak gaat en een overkoepelende argumentatie uitblijft. Het zijn fragmenten van totaal verschillende films die hij psychoanalytisch uitlegt, maar verder heeft het weinig met elkaar te maken.

Vergis je niet, Hitchcock is een regisseur die zijn werk nauw verbond met de psychoanalyse. Het is dus niet helemaal onzinnig om naar psychoanalytische motieven uit zijn werk te gaan vissen.

Daarnaast gaat een goede analyse er ook niet over ´wat de regisseur bedoelt heeft´ of ´wat de onderliggende boodschap is´. Je neemt een bepaald uitgangspunt en van daaruit kijk je naar het werk, waarbij andere dingen oplichten dan wanneer je een ander uitgangspunt had genomen. Het is eerder een kwestie van ´hoe kijk ik anders naar het werk dan voorheen al gedaan is´.

Helemaal mee eens. De film duurt ook veel te lang om in één keer uit te kunnen zitten (wat me dan ook niet is gelukt), maar tegelijkertijd hangen de drie delen weer te nauw met elkaar samen om ze helemaal los van elkaar te kijken. Een overkoepelend argument (of drie overkoepelende argumenten voor elk deel) had dat probleem op kunnen lossen. Verder is dit best een tof filmpje met leuke interpretaties, al zit er niet zo'n meesterlijke bij als Sizeks interpretatie van de Titanic in het vervolg op deze docu.

vraag me af of het enigsins beter is dan "Guide to Ideology" want die vond echt "boring"

In een periode dat ik even enkel voor de cinema en filosofie bestond stuitte ik hier toevallig op. Laatste stukjes moest ik nog zien van films die anders te veel gespoilerd werden hierin. Eigenlijk ben ik helemaal niet zo te spreken over vrijwel alles dat zich associeert met psychoanalyse, echter is het zo dat Zizek het, in het licht van tal van films die in de hoek van de genres mystery, thriller en sci-fi zitten, tóch uiterst boeiend weet te maken door de lens van het basale psychoanalytische model Id-Ego-Superego, en daarnaast met enkele interessante filosofische overpeinzingen komt. Je kunt het voor jezelf natuurlijk ook weer wat aanpassen naar een klassiek model van de drie sferen in de mens; Zizek nodigt alleszins uit om deze al zo boeiende materie (de films in kwestie) kritisch te onderzoeken en op een andere manier te bekijken, alhoewel ik me bij een regisseur als Lynch ten zeerste afvraag hoe veel je daar mee opschiet -- daarmee bedoel ik dat je bij zijn films er allicht beter aan doet om er niet té veel achter te zoeken. More often than not zegt mijn gezond verstand dat Zizek er écht in doorslaat en dat de regisseur(s) het zo totaal niet voor ogen hadden. Het doet sterk denken aan mijn vroegere filosofie-professors (velen haast net zo verdwaald als dhr. Zizek).

Daarnaast vind ik de opzet van deze prent, met Zizek continu verschijnend op nagemaakte plekken van klassieke scènes, bij vlagen zeer komisch. Het geheel had wel wat korter gemogen.

Toch een soort goedkope rip-off van De Kijk van Koolhoven hè.