Lady of Burlesque (1943)

Ik vond het wel een vermakelijk filmpje eigenlijk. Het "Old Opera House" is geweldig ingericht. De aankleding is erg chique/deftig en mooi. Vooral Barbara Stanwyck straalt in deze film. Zeer goede film, krijgt een 3,5

Regisseurs die denken een grindhouse-hit te kunnen scoren met een g-string als moordwapen: het is al gedaan hier.

Aardige 'risque' film van 'Wild Bill' Wellman, die het jaren '30 mystery-genre vermengt met een inkijk op het burlesque-wereldje. Met zoveel (marginale) diva's waan je je in een ware kippenhok. Het is dan ook niet lang wachten op de eerste bitchfight!

Het mysterie-genre weet altijd de slachtoffers en verdachte(n) in één gesloten ruimte te houden en vezorgt iedereen met een motief. Bij Lady of Burlesque ligt de nadruk gelukkig niet star op de plot, waardoor je na een aantal leuke scenes en acts vergeet dat er een moordzaak gaande is.

Barbara Stanwyck is de enige echte actrice van de groep. De rest maakt zich vooral schuldig aan hysterische over-acting, maar dat sluit goed aan op het 'net-niet' platform waar deze performers zich bevinden. Net niet goed kunnen acteren voor een supporting rol, maar campy genoeg om volledig los te gaan.

Er is een vrij ruwe scene, waarin de opperfeeks in elkaar gemept wordt door haar gangster-vriendje. Dat gebeurt off-screen maar we horen de klappen en het geschreeuw terwijl wij de act op het podium zien (improviseren). Met Citizen Kane in het achterhoofd, die audio-overlapping optimaal inzette, vond ik deze scene wel een goede voorbeeld van het afzonderlijk uitspelen van beeld en geluid. Maar ik bleek gefopt, want de film bleek ná Kane te zijn. Al lijkt het, zoals eerder in een recensie eerder, uit de jaren '30 te komen.

Gebaseerd op het boek 'The G-String Murders' van burlesque-ster Gypsy Rose Lee, die verrassend genoeg nog enige bekendheid genoot en een bescheiden filmcarriere op nahield. Er verscheen zelfs een Broadwaymusical (en film), Gypsy, over haar leven.

Amerika is blijkbaar niet zo puriteins als haar beleid ons doet geloven.

De beroemdste stripper van haar generatie, Gypsy Rose Lee, schreef het boek "The G-String Murders" waar dit een verfilming van is. Centraal staat Deborah Hoople, artiestennaam Dixie Daisy [Barbara Stanwyck], één van de vele artiesten in een burlesqueshow uit de periode voordat de radio de teloorgang van deze vorm van volksvermaak zou inluiden. Het eerste deel van de film geeft een levendig beeld van de intriges die zich achter het scherm afspelen. Vele kleurrijke karakters verschijnen, doen hun zegje en vertonen hun kunsten en Stanwyck neemt in die scènes probleemloos een stapje terug, in het besef dat haar karakter feitelijk niet meer is dan één van de velen. Het toont dat Stanwyck niet een diva was die de schijnwerpers opeiste, maar een professionele actrice die wist wat goed was voor de film. Stanwyck groeide grotendeels op in de entertainmentwereld, maar toch is dit een unieke kans om de kunsten die ze als kind en als tiener leerde te zien op het witte doek. Het moordmysterie is interessant, enerzijds omdat al snel blijkt dat één van de leden van de groep de moordenaar is, anderzijds omdat het vele gekonkel achter de schermen betekent dat (bijna) iedereen een motief heeft voor de moord! Een bijzonder vermakelijke film en een must voor fans van Stanwyck.