Little Miss Sunshine (2006)

Uitstekende film.
Om te beginnen de personages alleen al - zo'n typisch sociaal ontwricht Amerikaans gezin zoals je dat ook ziet in American Beauty. Iedereen acteert schitterend, maar waarom juist 'bompa' Alan Arkin die Oscar won, dat begrijp ik niet zo goed. Ik vind Steve Carell zoveel beter uit de hoek (of kast) komen als depressieve, homofiele en suïcidale Proust-docent. Deze rol speelt Carell echt heel goed, zoveel beter dan zijn andere rollen in bucht als Bruce Almighty.
Het scenario van Little Miss Sunshine zit ook echt goed ineen (die grappen over het lijk van de opa! Wanneer ze die flik omkopen met die pornoboekjes! En bovenal, dat héérlijke knalgele Volkswagen-busje, de mooiste busjes ooit).
Enkel tijdens de talenten-acts van de missverkiezing verslapte de aandacht even. En dat heel die familie mee gaat dansen op dat podium had nu écht niet gehoeven. Maar kom, dit is nog echt eens een goede film. Zo moesten er meer zijn.

Ik had deze film een tijdje geleden op VTM opgepakt(er kwam ook eens iets goed op die zender) maar ik had de kans nog niet gehad om hem te bekijken. Vanavond dus gekeken en ik moet zeggen dat deze film totaal niet was wat er ik had van verwacht, in de positieve zin eigenlijk. De film was veel beter dan ik had verwacht. De cast is gewoonweg geweldig en het verhaal is fantastisch. Een zeer verrassend einde toch wel, dat de familie weer blij ging samenzijn was voorspelbaar, maar de manier waarop was wel heel speciaal dat ik toch even rechtopschoot in mijn zetel dat ik ff dacht, WTF, LOL!
Echt man, zeer goede film, het mist alleen nog ergens iets wat ik niet direct kan thuisbrengen waardoor ik deze film niet het maximum geef. Een welverdiende 4.5, deze film heeft mij zeker geboeid van het begin tot het einde.

Everyone just pretend to be normal

Ik had nog nooit van de film gehoord maar op aanraden van een paar vrienden, goede kritieken en de hoge score had ik besloten om hem eens op te zetten. Gisteravond, met toch wel hoge verwachtingen, was het dan zover maar spijtig genoeg is het een teleurstelling geworden.

Ten eerste vind ik hem voor een komedie niet geslaagd. Het is meer een kwestie geworden van een boel rare en soms bizarre personages bijeen te smijten en te zien wat er uit komt. Soms draait dit goed uit zoals de relatie Dwayne - Frank, waar spijtig genoeg niet meer gebruik wordt van gemaakt maar soms draait het zo verschrikkelijk pijnlijk uit zoals de vader die constant ligt te whinen met zijn 9- stappen plan. Ook heb ik een hartsgrondige hekel aan van die miss wedstrijden voor kleine meisjes, echt walgelijk gewoon. Jammer genoeg draait de film dan ook rond zo'n verkiezing.

De acteerprestaties zijn over het algemeen ook wel in orde maar degene die er voor mij bovenuit sprongen waren toch wel Steve Carell, had in het begin niet door dat hij het was, en Paul Dano. Vooral zijn uitbarsting wanneer blijkt dat hij kleurenblind is en zijn droom niet kan waarmaken is één van de bijzonder weinige hoogtepunten van de film. Abigail Breslin was ronduit irritant, samen met Greg Kinnear trouwens, en Toni Collette kwam maar wat zoutloos over. Arkin was niet slecht maar was nu ook niet zo fantastisch als dat iedereen doet uitschijnen.

Neen, Little Miss Sunshine was een serieuze teleurstelling maar door Carell en Dano stijgt het niveau nog een beetje maar niet genoeg om heel de film te redden.

2*

Echt helemaal goed dit. Het begon met wat geglimlach. Vanaf de helft is die niet weggeweest en uiteindelijk de hilarische finale. Prachtig. De verschillende uiteenlopende personage's met als uitschieter toch wel Olive. Meestal heb ik een pesthekel aan die Amerikaanse veel te wijze en bijdehante kinderen. Olive steelt meteen je hart. Die ronde buik, grote bril. Fantastisch gespeeld door dat meisje. Overigens waren alle vertolkingen erg goed. De finale was helemaal komisch. Achterlijke verkiezing die toch door opa via Olive op een briljante manier belachelijk wordt gemaakt. Erg leuk. Daarnaast is het inderdaad heel mooi weergegeven hoe de familie met al zijn problemen elkaar uiteindelijk weet te vinden. Een echte aanrader.

Paul Dano
Een heerlijke tragikomedie/roadmovie die mijn hart wist te stelen.

Het begint een beetje raar, daarbij had ik echt het idee "wat gaat dit worden". De film heeft dus eventje nodig om op gang te komen. Het begin deed me erg denken aan Magnolia als de karakters allemaal een klein beetje worden voorgesteld aan ons. Pas bij de scène als ze aan tafel zitten verschijnt de echte magie, en deze blijft aanhouden tot het einde. Leuke momenten volgen elkaar in een rap tempo op. Enkel maar leuke momenten, en een heerlijke warme sfeer. Bij de wat meer dramatische momenten wordt even een moment rust genomen en komen daardoor goed uit de verf. De film heeft tussen het drama en de humor een perfecte balans, en het komt dan ook niet raar over als er ineens een opa sterft, of een jongen in woede uitbarst als hij kleurenblind blijkt te zijn.

Karakters zijn allen erg leuk. Het meisje is erg aandoenlijk. De vader is af en toe ook grappig. Maar het zijn vooral Dwight en de oom die de show stelen. Steve Carell heb ik nog nooit echt in een serieuze rol gezien, maar hij doet het voortreffelijk. 1 persoon verdient eigenlijk meer credits en dat is Paul Dano die ik alleen ken uit het weergaloze There Will Be Blood. Wat speelt deze jongen geweldig, daar gaan we zeker (hopelijk) nog erg veel van zien, een genot om hem bezig te zien. Visueel ziet het er mooi uit. Prachtige beelden die het Americana gevoel goed weten over te brengen. Het einde met dat dansje is briljant.

4.5* voorlopig.....

Hele fijne film met een hele fijne soundtrack! Begint allemaal een beetje donker, maar je eindigt met een grote glimlach op je gezicht. Het bekritiseerd het typisch Amerikaanse leven op een erg goede manier, wat zijn hoogtepunt bereikt bij de miss show, dat zoiets ook in het echt bestaat is ronduit walgelijk. Maar goed, de personages zijn ontzettend goed uitgewerkt, en uiteindelijk begin je voor iedereen wel wat sympathie te voelen, zelfs bij de eigenlijk verschrikkelijke vader. De opa steelt je hart vanaf het begin, wat een koning. Zeker een aanrader deze film!

4*

Leuke feel-good movie!

De film heeft van alles wat, of je nou kijkt naar humor, 'drama', acteerwerk, verhaal, onvoorspelbaarheid of de karakters. Het heeft het allemaal met de nodige kwaliteit en kwantiteit. Persoonlijk gezien hadden ze iets meer humor erin kunnen proppen, gezien de karakters.

Ik vind het mooi dat ze me toch nog nadenkend achterlieten over hoe het nou precies zou eindigen. Zouden ze als in de film veelgenoemde 'winners' uit de bus komen, of zouden ze de traditie van de film in leven houden maar het met opgeheven hoofd afsluiten?

Bij de performance van onze Olive bij de Little Miss Sunshine-verkiezing, was ik verrast en overweldigd, op een zeer positieve manier. Ik keek de film in me eentje, maar toen heb ik echt gelachen en dat wil wat zeggen.

Een film voor jong en oud!

Erg fijne film. Mooie mix tussen drama en komedie. Grappigste scéne uit de film is het begin van de road-trip waar Arkin even flink van zich laat horen, geweldige vent. Ik heb snel een hekel aan kinderen in films, maar de kleine Abigail Breslin - vooral met die grote bril op - is heel erg leuk. Geweldige prestatie.

Een bijzonder gezin, veel bijzondere en érg leuke gebeurtenissen. Kinnear vond ik soms wat irritant met z'n 9 stappen steeds, en dat stukje dat ze door die agent worden aangehouden is wat slapjes, maar voor de rest was het erg vermakelijk. Die toeter van die auto ook, erg grappig. Het einde is ronduit hilarisch, al zijn die kleine barbies wel angstaanjagend, damn! Uitstekende film, hele dikke voldoende.

Veel meer dan een feel good movie, hoewel de film je dat wel in hoge mate geeft. De film is verrukkelijk, mijn favoriete genre van een road movie, intelligent en zoals ik vaak zeg bij bijzonder goede films, de magie dat alles "past", dat kun je niet omschrijven. Eén familie met totaal verschillende persoonlijkheden, welke elkaar vinden in een apotheose die zijn weerga niet kent, de hele plastic maatschappij op zijn kop zet, maar niet op een gewilde moralistische wijze, dat vind ik zó knap. Je verveeld je geen moment. Ik moet nog wat wennen aan de site maar als ik de sterretjes kan vinden dan 5.

Go hug mom(sic)

Één van de grote verassingen van 2006 was Little Miss Sunshine. De film sleepte meer als veertig filmprijzen in de wacht en werd bovendien vele malen bewierookt door praktisch alle filmrecensenten die Nederland rijk is. Wat mij betreft is al dat lof schromelijk overdreven. Little Miss Sunshine is absoluut geen slechte film en ik heb me dan ook prima geamuseerd maar meer dan dat is het ook niet. De film is niet humoristisch genoeg om tot een grandioze komedie te worden gekroond en ook qua drama is het het wat mij betreft niet het meesterwerk dat velen er blijkbaar in zien. Nee, een leuke feel good film die lekker wegkijkt maar geen film die me tot in de lengte der jaren zal bijblijven.

3,5 *

Heerlijke indiefilm over een gezin en hun problemen. Deze film moet je wel haast leuk vinden, net zoals bv. Juno en andere indiefilms van de laatste 5 jaar. Leuke soundtrack, sympathieke, uiteenlopende personages, een erg grappige plot en een heleboel herkenbare situaties.

Tegen het einde van de film begreep ik weer eens heel goed hoe jongens zoals de jongen in deze film (fan van Nietzsche, haat voor mensen) overgaan tot het neerschieten van scholieren op scholen. De frustratie die bij mij naar boven kwam tijdens de Little Miss Sunshine-verkiezing ging ook redelijk ver. Ik heb het al vaker gezegd en ik ga het weer doen. Wat wonen er toch een boel mongolen in Amerika!

Voor de rest is deze film gewoon zeer onderhoudend door de leuke dialogen, elk karakter vult de ander perfect aan en zelfs de streberige vader is aan het einde geweldig. Scherpe blik op de Amerikaanse maatschappij. Het is maar goed dat veel mensen erom kunnen lachen, anders was deze film onder de noemer drama gevallen.

Tranen met tuiten gelachen in die eindscène waar de hele familie samen met Olive gaat dansen . Zeker een subliem einde.

Dit vond ik echt een zeer leuke film, vooral omdat ik er niet veel van verwachtte. Goede keuze om van die Hoovers een licht geschifte familie te maken. Alleen jammer dat grandpa er plots afviel . Het is ook een film die voortdurend goed blijft, met doeltreffende humor en enkele rake maatschappelijke klapjes. De oppervlakkigheid van schoonheidsshows wordt stoutmoedig afgeschoten en vooral... leven is niet altijd willen winnen of de beste zijn. Het is vooral doen wat je graag doet. En dat is een mooie relativerende boodschap in een hartverwarmende film die me volledig veroverd heeft door zijn bescheidenheid, zowel in regie als in acteerwerk.

Leuke, leuke roadtripfilm ! Een aanrader voor iedereen!

Erg genoten van deze film. Hij is nergens hoogstaand, maar het 'luchtige' verhaaltje en de komische 'typetjes' bevielen mij wel. Typisch zo'n film om met de hele familie te bekijken trouwens.

Leuke film over een gestoorde familie

Film bulkt van de leuke personages, de één al wat meer dan de ander, en heeft een prima verhaallijn die boeiend genoeg blijft zonder te vervallen in vervelende sideplots die het einde alleen maar uitstellen.

En dat einde is geniaal. O zo fout maar erg grappig en tegelijkertijd ook erg vertederend. Had je kunnen verwachten met die gekke opa natuurlijk.

Naast de vele acteurs is het kindsterretje Abigail Breslin (verder nog nooit van gehoord) de vedette. Normaal heb ik het niet zo voor kinderen in films, maar deze uk wist me wel te vermurwen. Mooie vertolking en erg schattig met haar veel te grote bril!

Erg mooie en leuke film!

Wat een heerlijke film is dit, het verhaal is gek en dat levert echt hele rare, zielige maar vooral leuke scenes op. Het kleine hoofdrolspelertje doet het echt geweldig en door haar is het al een overtuigende film maar als de rest dan ook nog top is is het helemaal mooi, en let vooral ook op Carrel die soms zo scherp uit de hoek komt dat je echt helemaal dubbel ligt.

Het geen wat ook heel belangrijk is voor een film is dat de acteurs er plezier in hebben om een film te maken, en dat zie je in deze film heel goed echt 1 van de raarste maar mooiste films die ik ooit heb gezien

Erg leuke Roadmovie,

Lekkere luchtige film over een familie die zijn problemen kent, maar eigenlijk ook heel gelukkig is dat ze elkaar hebben. De cast is uitstekend bij deze film met Steve Carrel voorop. Wat een uitstraling heeft hij toch. Hij komt jammer genoeg niet heel veel aanbod, evenals zijn homoseksualiteit. Dit had nog wel meer grappige scènes kunnen opleveren. Maar ook Alan Arkin als de opa is erg leuk. De ouders en het meisje en de jongen brengen ook hun aandeel.

En dat zorgt ervoor dat het gewoon een erg amusante film is. Die erg vrolijk van kleur is ook nog een paar mooi gefilmde scenes bevat. Petje dus af naar de Regisseurs in dit geval. Ook de muziekkeuze is erg fijn. Maar toch had ik wel wat meer uitdieping gewilt/verwacht over de familieleden. Daarom word de film iets te standaard en springt het niet overal bovenuit.

Vandaar een ruime 3.5* voor deze fijne Roadmovie...

Dit is in mijn ogen nog altijd een van de mooiste films van de laatste jaren. Alles klopt gewoon. De cast is uitmuntend, de dialogen, scenario en humor zijn geweldig en toch wordt nergens de ernstige ondertoon vergeten. Erg knap.

Meesterwerkje.

Lekker vlotte film met een leuk verhaal. Ik zat te twijfelen tussen een 3,5 en een 4, en ik heb uiteindelijk toch voor het laatste gekozen dankzijn het goede verhaal, de sterke personages en het uitmuntende acteerwerk. En natuurlijk de VW bus

4* (net dus)

Erg mooi verhaal. Je ziet hoeveel ellende ze over zich heen krijgen, maar hierdoor wordt hun band wel beter met elkaar. In het begin krijg je beetje een hekel aan de vader, maar later ga je weer met hem meeleven. Erg mooi eind waarin je ziet dat ze echt sterker zijn geworden. Af en toe lekkere opmerkingen van Oom Frank en goeie humor.

Ik vond de de deelnemers van de mode show op het eind er wel heel erg als poppen uitzien, vind het dom dat dit echt zo gebeurt. Beetje kindjes van 7 in hun bikini met mega opgezet haar, maarja moeten ze zelf maar weten.

Leuke film, die lekker weg kijkt en een leuk verhaal heeft. Het acteerwerk was goed en het was heel mooi om te zien hoe ze allemaal stuk voor stuk veranderen. De grappen waren ook goed, vooral het laatste gedeelte was hilarisch.

Erg grappige film. Goede, droge humor. Leuke karakters bij elkaar en een paar grappige scènes (vooral op het podium). Ik vond het op het begin nog niet zo interresant, maar hij keek vlot weg waardoor dat helemaal goed werd gemaakt door enkele scenes, niets op aan te merken!

Erg leuke roadmovie over een meisje dat mee mag doen aan een little miss sunshine verkiezing en het hele gezin bestaande uit diverse bijzondere persoonlijkheden gaat mee op reis in de gele volkswagenbus. Grote kracht van de film is dat de karakters en het verhaal mooi opbouwen tijdens de film, zonder dat het al te voorspelbaar wordt. En er zit leuke humor in.

Sympathiek roadmovie/komedie, met lekker gekke personages in het gezin. Dit zorgt dat de film geen saaie momenten kent, de situaties zijn wel lollig, maar niet niet echt bijzonder. Gelukkig kennen de personages ook diepgang en worden met de minuut sympathieker in de film.

Heb me meer dan prima vermaakt!

3,5*

Mooie ode aan de niet-perfecte mens. On-Amerikaans en toch weer extreem Amerikaans tegelijk. Leuke film die ik kan blijven kijken tot ik erbij neer val.

Grappig film.

Zaten paar heerlijke stukjes in. Dat op hol geslagen claxon van de VW, bijv. En dan nog dat beauty-show Enge barbie-dwergen, sommige... Dat bikini-ronde vond ik eerlijk gezegd een beetje pedo

Ik moet zeggen dat ik van alle karakters opa Edwin toch een bad-ass vind. Wel jammer dat die halverwege sterft. Ik had hem wel willen zien reageren bij 't finale met Olive. Olive is wel een grappig en lief meisje, maar wel aan de dikke kant Ja, Paul Dano vind ik eigenlijk een verschrikkelijk eng ventje. Zijn rollen zijn ook vaak hele rare-rollen.

Toch een 3,5 omdat ik toch af en toe echt moest lachen en voor 't aparte verhaaltje.

Niet echt een speciale film met erg veel inhoud. Beetje standaard 'feelgood' movie die met een bizar einde de indruk wil geven toch ergens uniek te zijn. Ik ben echter niet overtuigd door de scéne op het einde van de verkiezing.

Waar ik dan wel fan van ben zijn de met momenten droge situaties en het samenspel tussen de verschillende figuren.

Van mijn part mocht ook meer tijd in de Frank en Dwayne gestoken worden. Met voorsprong de 2 intressantste figuren uit de film.

Toch wel amuseerbaar.

3,5*

Leuke, luchtige roadmovie.

Mengeling van drama en komedie komt in deze film goed tot zijn recht. De gehele familie bestaat uit leuke typetjes en daarnaast kent de film zijn ups en downs. Een aantal grappige momenten worden afgewisseld met wat triestere momenten. De omschakeling hiervan werkt echt.

Verder kijkt de film erg lekker weg, maar echt hoogstaand was het alleszins niet.

Heerlijke fijne luchtige komedie en dit is ook een van de komedies die niet zo typisch Amerikaans is. We krijgen hierin te maken met een meisje die leeft in een erg onevenwichtig gezin. Het hele gezin bij elkaar is ook zo fantastisch neergezet. Het feest begint ook waneer de film omslaat in een roadmovie, waar we naast de hele rit aan bizarre dingen en scherpe grappen ook nog mogen genieten van de sfeer dat je in een roadmovie mag verwachten. Dat meisje Olive vond ik toch prachtig spelen en was als 7 jarige toch de enige normale in het gezin. (want ja.. een junkie-opa hebben, een suicidale oom en een muisstille geraakte broer) Het is niet alleen maar ellende en chaos, de humor komt ook regelmatig om de hoek kijken. Dat stukje met die toeter in die bestelbus en het feit dat de het busje eerst 100 meter moeten duwen voor ie start is al geniaal.

Het einde slaat al helemaal in als een bom. Modeshows gaan uit van perfectie maar dan ook nog kinderen van 7 publiekelijk voor lul zetten?? Daar heeft Olive (en het gezin) wel een stokje voor. Was ook prachtig om te zien hoe die keurster afging als een gieter.Onvergetelijk

Schitterende komedie voor (niet te) jong en oud.

4,0*

Niet meteen het meesterwerk dat men het soms noemt, maar zeker de moeite waard. Bij momenten vreemd, maar dat is net de charme.

Middenstuk kakt een beetje in, maar de laatste 20 minuten maken veel goed (al leek het einde erg op dat van About a Boy).

Abigail Breslin was hier trouwens fantastisch in en leuk om Steve Carell eens in een rustigere rol te zien.

3,5*