Romanzo Criminale (2005)

Romanzo criminale is echt een film in de stijl van La Piovra dat kan ook bijna niet anders als Commissario Corrado Cattani (Michele Placido) de regie heeft.

Hij heeft er echt een hele goede film gemaakt met de opmerking dat ik het einde persoonlijk niet zo goed vond.

Ik ben er toch ook niet helemaal kapot van. Het is op zich aardig dat er iets episch van gemaakt is met diverse subplotjes, vriendschappen en veel personages en een grote tijdsspanne. Maar uiteindelijk is het vooral een slap aftreksel van La Piovra gecombineerd met een slap aftreksel van La Meglio Gioventu. Ook qua script, dramatische ontwikkeling en presentatie valt er nogal wat op te merken.

Aan de andere kant kijkt het wel heel wat fijner weg dan de doorsnee Amerikaanse misdaadfilm.

Toch een sterke film en mooi weer geven beeld van de bende.

Erg goed geacteerd en voldoenden spanning en actie.

4 sterren

Goede sfeer en emotioneel zijn dingen erg goed uitgewerkt, dat kun je wel aan de Italianen (en Fransen) overlaten. Deze film komt realistisch over en is niet gevuld met holle personages.

Ik vond het een boeiend verhaal en ik kon mij goed inleven. Het kan dichtbij komen door deze uitvoering.

Verder prima beelden, goed geacteerd.

Bijna episch misdaadverhaal met het crème de la crème van de hedendaagse Italiaanse cinema in de rolbezetting. Het resultaat is navenant. Uitstekende film met een strak scenario en met personages van vlees en bloed. Door het inlassen van echte nieuwsfeiten (de ontvoering van Aldo Moro, de aanslag op station van Bologna) wint de film aan geloofwaardigheid. Weliswaar hier en daar spijkerhard, maar niet overdreven bloederig. Klasse!

Onderhoudende misdaadfilm met degelijk acteerwerk en een aardige aankleding. Wel iets teveel aandacht naar mijn smaak voor de romance van Freddo en zijn mooie vriendin. De nieuwsbeelden geven het verhaal iets urgents. Al met al prima, maar niet heel bijzonder.

Once Upon a Time in Italy.

Ambitieus en met oog voor detail gemaakt, maar ook wel een wat oppervlakkige schets van de roerige jaren 70 en 80 in Italië, over een bende kleine criminelen die snel carrière maakt. De film is fragmentarisch, waarbij aan de hand van belangrijke gebeurtenissen én de muziek wel ongeveer te raden is in welk jaar we zijn aanbeland.

De link met Leone's epos OUATiA is snel gemaakt, maar Romanzo Criminale komt niet echt in de buurt van die film. Libanese vond ik het meest interessante personage van de drie protagonisten, omdat hij als enige wel geloofwaardig was als een potentiële capo di capi, en na diens dood halverwege zakt de film wat in. De keus om in te zoomen op de hoofdinspecteur die, niet heel professioneel, valt voor de charmes van een van de gangsterliefjes pakt ook niet heel gelukkig uit. Ook is de bende van de drie leiders te groot: ze worden allemaal keurig geïntroduceerd maar het blijven, op Nero en de twee broers na misschien, inwisselbare bijfiguren.

Net als in La Meglio Gioventu valt de knappe Jasmine Trinca positief op. Jammer dat ze wordt opgeblazen.