menu

Other People (2016)

mijn stem
3,15 (52)
52 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Komedie
97 minuten

geregisseerd door Chris Kelly
met Jesse Plemons, Molly Shannon en Bradley Whitford

David is een worstelende komedieschrijver. Wanneer zijn relatie met zijn vriend over is verhuist hij van New York naar Sacramento om zijn zieke moeder te helpen. Nu hij voor het eerst in 10 jaar weer met zijn conservatieve vader en veel jongere zussen onder een dak woont, voelt hij zich als een vreemdeling in zijn ouderlijke huis. Wanneer de gezondheid van zijn moeder achteruit gaat, probeert David een betekenis achter deze verschrikkelijke ervaring te vinden en iedereen ervan te overtuigen dat het goed met hem gaat.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=8uMM7SH1Hh0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van centurion81
4,5
Hey leuk, dat is met die slager uit Fargo seizoen 2, die me soms aan de zoon van Philip Seymour Hoffman doet denken

avatar van Pazmaster
3,0
Na de eerste 10 minuten had ik hier geen goed gevoel bij, we zien een doodnormale familie oud en nieuw vieren en in eerste instantie vond ik het stuk voor stuk vervelende personages. Maar langzaam maar zeker begint het te wennen en blijkt het toch een aardige film te zijn. We volgen David, een homoseksuele komedieschrijver, die terugkeert naar zijn ouderlijk huis. Hier heeft hij te kampen met een terminaal zieke moeder en een vader die niets van zijn geaardheid wil weten. Het blijft allemaal vrij gewoontjes, er gebeuren geen bijzondere dingen, maar dat maakt de film wel heel menselijk. Wel wordt er prima gespeeld, vooral Jesse Plemons doet het prima. Ik kende hem alleen uit bijrollen in andere films maar hier laat hij zien dat hij meer in zijn mars heeft. Ook Shannon doet het prima als terminaal zieke moeder. Geen vrolijke film maar er zitten hier en daar ook wel wat geestige dialogen in. Echt origineel is de film helaas niet maar dit is zeker wel een voldoende waard.

avatar van scorsese
3,0
Redelijke film over een jonge schrijver die naar huis komt om bij zijn zieke moeder te zijn. Op zich een weinig origineel verhaal, maar de personages worden wel aardig neergezet (zeker deels ook door de prima cast). Maar de film mist soms een beetje focus, waardoor sommige momenten niet goed uit de verf komen (zoals de dans-scene van de jongen bijvoorbeeld).

avatar van stinissen
4,0
stinissen (crew)
Meer dan uitstekende film die ik veel beter vond dan het om hoog geprezen Manchester by the Sea (2016)

3,0
Eigenlijk een goed idee om een film te brengen over de mensen begaan met de laatste levensmaanden van een stervende moeder.
Aldus komt een gans gezin en ook anderen ruim in beeld.
Het begin van de film verloopt een beetje verwarrend en ook zijn er bepaalde scènes die ge niet zo eenvoudig kunt assimileren met de dramatische toestand, al is het wel goed aan te tonen dat het leven van alle betrokkenen, ondanks hun meeleven met de stervende, ook verder moet, met belangrijke en minder belangrijke zaken.
Een verdienstelijke film, aldus, die in het laatste halfuur wel het meest aanspreekt.
Zo te zien is dit de enige langspeelfilm van Chris Kelly, eerder bekend voor TV-series en shorts.

avatar van sandokan-veld
3,5
De eerste tien minuten dreigde het een stomvervelende indie-comedy te worden (er was zelfs een huiskamerconcert). Maar naar verloop van tijd leek die ironische, afstandelijke toon zichzelf te logenstraffen op een manier die ik op zich wel vaker had gezien, maar die hier toch best fijn is uitgewerkt. Het hoofdpersoon dat fronst over de kneuzen om hem heen, blijkt zelf de grootste schlemiel, zodra tragedie toeslaat (of zo).

Ergens had ik nog wel verwacht dat de film harder bij mij zou binnenkomen. De twee hoofdthema's, een ouder verliezen aan kanker in je late twenties, en overleven als homo in de 21e eeuw, zijn twee dingen die ik letterlijk heb meegemaakt. Misschien dat ik daardoor ook te goed doorhad hoe de film mijn gemoed probeerde te manipuleren?

Hoe dan ook, een aantal scenes vond ik oprecht aandoenlijk, of grappig, of beide. En op het einde veegde ik een traantje uit mijn ooghoek en snotterde ik tegen mezelf: 'eigenlijk is Drops Of Jupiter toch best een goed nummer', dus de makers hebben hun doel in zoverre wel bereikt (stelletje klootzakken).

avatar van IH88
3,5
“This all just feels like... something that happens to other people.”
“Yeah well now, you're other people to other people.”


Degelijke dramafilm. Films met een familie die moet omgaan met een familielid met kanker (in dit geval de moeder) volgen meestal een vast stramien, en Other People weet daar op geheel eigen wijze een invulling aan te geven. Want de moeder heeft kanker, maar de film gaat vooral over de oudste zoon David (de geweldige Plemons), die in het reine moet komen met het verlies van zijn moeder en de stroeve relatie met zijn vader, die nog steeds niet heeft geaccepteerd dat David homoseksueel is. De film weet op belangrijke momenten iets te weinig indruk te maken, maar het voelt allemaal wel oprecht aan en het acteerwerk is ijzersterk.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:06 uur

geplaatst: vandaag om 18:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.