Stranger Than Fiction (2006)

Sterk verhaal, prachtige beelden. Vond niet alle spelers even geweldig, maar Dustin Hoffman zeker wel.

Nee, voor de actie of de spanning moet je deze ''vrouwenfilm'' niet gaan zien.

Nou, de eerste 40 minuten van deze 'komedie' zitten erop. Tot nu toe heb ik twee keer geglimlacht. Eén keer om iets in de film en één keer omdat ik tijdens de film mijn teen stootte (dit was relatief vrij grappig namelijk).

Harold Crick is een eenzame belastinginspecteur die zich obsessief bezighoudt met cijfertjes. Ik heb de film nog niet afgezien, maar de grote vragen zijn natuurlijk: "blijft hij eenzaam?" en "komt hij nog 'in contact met zijn gevoel'?".

Gezien de subtiliteit van wat ik tot nu toe heb mogen zien, ga ik er vanuit dat de antwoorden respectievelijk 'nee' en 'ja' zijn.

Tot nu toe vind ik het een ontzettend flauwe film gevuld met zouteloze stereotypen. De mevrouw die heel anarchistisch koekjes bakt, punkers als klandizie heeft en een zwerver door haar hele huis laat zwerven, irriteert me tot nu toe het meest. Maar dat komt ook omdat ik die wereldvreemde schrijfster nog niet zoveel heb gezien, denk ik. (Mocht ik nog eens regisseur worden en 'De tovernaar van Oz' gaan verfilmen, denk ik dat ik die Emma Thompson vraag om op een bezemsteel te gaan zitten en alzo de rol van vogelverschrikker te laten vertolken, maar dat terzijde.)

Hierboven was wat discussie over de term 'vrouwenfilm'. Geloof me: dit is een vrouwenfilm. Het raffinement is ongeveer van het niveau 'Bridget Jones's Diary'. Niet dat ik die film ooit gezien heb, maar minder plat dan de karakters van vloeipapier in deze film, lijkt me onmogelijk.

Met een beetje mazzel vergeet mijn vriendin dat we deze film aan het kijken waren en hoef ik 'm niet af te kijken. Duim voor me!

Over flauw gesproken...

Maar goed, jammer dat je niet doorhad dat je naar een sprookje zat te kijken.

Ja, dat zal het zijn. Laat ik het zo zeggen: dit is een 'prachtig' 'sprookje' voor mensen die datzelfde ook vinden van 'The tedious case of Benjamin Button'.

Maar nogmaals: ik heb de film nog niet helemaal gezien. Best mogelijk dat de film na 45 minuten ontaardt in een zombie-apocalypse o.i.d. en dan is het gros van mijn kritiekpunten niet meer van toepassing natuurlijk.

O ja je hebt de film nog niet helemaal gezien. En toch je mond er vol van, kijk m eens uit zou ik zeggen. Wat een gezemel als je de film niet uitkijkt, helemaal bij deze film. Maar och je zemelt, mafkees.

Ten eerste: zie de eerste regel van mijn eerste reactie op deze film. Daar staat duidelijk dat ik 'm nog niet heb afgezien.

Ten tweede: ik heb daarom ook geen sterren gegeven, ik schort mijn definitieve mening dus op. Gewoon leuk om alvast wat (gefundeerd) gal te spugen.

Ten derde: weinig sympathiek om te gaan schelden. Zou je in het echte leven een discussie toch ook niet mee beginnen?

Ten vierde: mooie top tien heb je. Daar staan écht mooie films in.

Vreemd om nou te gaan schelden, ik vind dat Phobophile zijn mening vrij duidelijk onderbouwt (en niet alleen omdat ik een vergelijkbaar oordeel heb).

Het uitgangspunt in deze film is gewoon zwak uitgewerkt, mede door de te clichématig neergezette typetjes en de matige acteerprestaties.

Het verbaast me sowieso dat er zoveel lovende reacties zijn. IMDB geeft wat dat betreft een genuanceerder beeld: ik bekijk zowel de lovende als de negatieve kritieken, die zijn er nl. altijd...

Ik wil alleen niets negatiefs over Fargo horen... dan ga ik ook schelden

.

Ik had niet moeten schelden, ik bied mijn excuus aan Phobophile. Rotbui en een biertje zijn geen goede combinatie.

Onbegrijpelijk vind ik het wel, kijk deze film regelmatig en alles klopt, is zeer creatief en geeft me bovenal een fijn gevoel.

@Wihu61, ja er zijn grenzen hè, wat Fargo betreft is schelden wel gerechtvaardigd.

uit eigen ervaring weet ik inmiddels dat ik dan alle fora beter kan mijden...

groeten

Prima, geen probleem. Overkomt mij ook wel eens dat ik wat feller word dan per se nodig.

Ik kan me de frustratie op zich wel voorstellen als een film je zo fantastisch weet te raken. Maar alles wat bijvoorbeeld een film als 'Little miss sunshine' wat mij betreft wel heeft, mis ik tot nu toe compleet in 'Stranger than...'. Hij raakt me echt absoluut niet.

Negatieve dingen over Fargo zeggen? Dat was ik niet van plan!

Fargo is ook een v.d. weinige films waar NIETS negatiefs over te zeggen valt... punt uit.

Dit in tegenstelling tot Stranger than fiction

Oké, tnx Phobophile, dat vind ik een toffe reactie!

Little miss Sunshine zit wat mij betreft op dezelfde hoogte als Fargo. Het is ook vaak lastig te zeggen wat nu beter is, maar de kwaliteit is zeker te vergelijken. Unieke film imo. Staat niet voor niets hoog in mijn top tien.

Waar het allemaal om begonnen is, Stranger Than Fiction,ik sta daar toch niet helemaal alleen in. Waarderingen zeggen zeker niet alles, maar een 7.7 om imdb, dat is goed, zeker voor een luchtige film. 3.6 op deze site ligt daar niet ver vanaf.

Erg tegenvallende, matte uitwerking van een interessant gegeven. Met overdreven en obvious romantiek, en teleurstellend tegen het einde hoe simpel het hoofdpersonage zijn schepper gewoon even opbelt, om nog te zwijgen van het zoetsappige vervolg daarop. Nu had ik niet meteen een BJM, Adaptation, ESotSM of S,NY verwacht, maar dit sloeg de plank toch wel erg mis.

Ferrell speelt een ijskoude belastingmedewerker, maar zelfs bij zijn ontdooiing blijft hij dezelfde uitdrukkingsloze figuur. Zijn mimiek werkt vaak prima in maffe komedies, maar hier helaas niet, had meer van hem verwacht - of misschien moet hij enkel komedies blijven doen. Thompson en Hoffman spelen ook al weinig bijzonder (maar op zich niet slecht), waarbij de laatste tenminste nog de insteek van een aanvankelijke leuke zoektocht neer mag zetten, maar de eerste moet een nogal irritante, door writer's block 'getergde', schrijfster neerzetten. En wat QL hier dan nog weer moet aanvullen, is me een raadsel.

Wat betreft Gyllenhaal pak ik speciaal een nieuw alineaatje, te beginnen met deze observatie van Phobophile:

het begin is heel interessant maar vanaf het moment dat hij de auteur ontmoet en zij het daar moeilijk mee krijgt stort het in. jammer!

Erg fijn origineel filmpje met een wat laf einde. Well Ferrel is geweldig.

Oei, wat had ik graag drieenhalve ster willen uitdelen voor 'stranger than fiction'.
Tot zo'n beetje drie kwart van de film was ik dat nog zeker van plan, vier sterren dwaalde zelfs nog even door mijn hoofd. Dit kwam mede door heerlijke quotes zoals: "I brought you flours", en nog wat van die ironische literaire hoogstandjes deden spontaan een glimlach op mijn gezicht verschijnen.

De reden dat ik toch gezakt ben in mijn waardering is geheel en al te wijten door het einde. Ondanks dat de finale een doordenkertje is met meerdere lagen, past het niet bij de rest van de film. Of praat ik nu prof. Hilbert na? Wellicht, maar bekoren kon me het einde allerminst.

En dat is afgezien van het feit dat een bus op 5 meter voor de bus-stop niet genoeg snelheid meer heeft om een frontaal dodelijk ongeluk te veroorzaken, alhoewel er buschauffeurs zijn, waarbij je daaraan kan gaan twijfelen.

Leuke, orginele film met een wat andere rol van Will Ferrel dan wat we van hem gewend zijn. Toch laat hij hier zien dat hij meer kan dan alleen gekke, idiote typetjes spelen. Het einde vond ik eerst onbevredigend maar toen ik het even liet bezinken toch niet. Net wat de professor zei, hij had liever een slecht einde waarin Will zou sterven maar na een aanpassing van het script werd het "ok "bevonden. Geen meesterwerk en meer comedie dan drama. Een dikke 7

Redelijk.

Stranger Than Fiction is vooral een origineel tussendoortje. De aanpak is verfrissend en leuk gevonden. Echt komisch wordt het echter nooit; naar het einde toe weegt drama zelfs erg zwaar door waardoor de speelduur zeker niet langer had moeten zijn.
Hoewel ik niet zo voor happy endings ben, is dit er eentje dat wél werkt. Natuurlijk is het melig om de sympathieke hoofdpersoon te laten leven, maar zeg nu zelf: de schrijfster toont nergens moordachtige gevoelens, wat dan ook voor een logisch einde zorgt.

De cast doet het overwegend goed. Will Ferrell is voor zijn doen erg ingetogen, maar is altijd wel sympathiek. Die andere hoofdrol, Emma Thompson, blinkt wellicht het meeste uit.
Dustin Hoffman en Maggie Gyllenhaal zijn eveneens meer dan degelijk: Queen Latifah staat er maar wat bij.

Verder is Stranger Than Fiction goed te doen als wegkijker. Visueel is het allemaal wel in orde en de meeste dialogen zijn vlot geschreven en af en toe zelfs koddig, zeker die van Ferrell.

3

Het gegeven van een hoofdpersoon uit een boek die probeert de schrijver te beïnvloeden, ken ik al van de film "Ober" van Alex van Warmerdam. Beide films komen trouwens uit hetzelfde jaar zie ik nu. "Ober" is vooral een absurde film waarbij het gegeven te mager is om een film lang te kunnen boeien. Dat is bij deze film anders. Hier is het niet alleen absurd. Het verhaal gaat hier veel dieper en is veel beter opgebouwd. En dat maakt het een hele goede film met een geweldig en origineel verhaal, en bovendien ook nog uitstekend geacteerd.

Na herziening half puntje bij.

Gewoon een uitstekend en origineel script waar je helemaal meeleeft in het wereldje van MR Crick, subliem neergezet door een tragikomische Ferrell.

Dik verdiende 4*

Will Ferrell speelde met vuur toen het verschrikkelijke Land of the lost uitkwam en hij daarmee bij mij zijn krediet behoorlijk aan het verspelen was. Toch verbaas ik me over hoe sterk sommige acteurs bekend uit het komediegenre het in tragedies/drama's doen. De acteerprestatie van Ferrell in Stranger than fiction, benadert wat mij betreft het niveau van Jim Carrey in Eternal sunshine of the spotless mind.

Dan de film zelf. Wat een briljant idee om zo'n verhaal te verzinnen. Heel leuk hoe Harold Crick een zoektocht start naar de oorsprong van het verhaal en tegelijkertijd zijn leven laat leiden door de tips van de professor gespeeld door Hoffman. De cijfertjes die Crick letterlijk achtervolgen zijn een leuke toevoeging aan het karakter en aan de SE.

Thompson vind ik heel goed als de getergde schrijfster met een writers block. Ik snap de kritieken op haar niet, omdat ik ervan overtuigd ben dat auteurs soortgelijke trekjes vertonen, net als Crick een saaie belastinginspecteur is. Of ben ik nu aan het generaliseren? De gehele cast speelt prima vind ik, al speelt Maggie Gyllenhaal niet heel groots. Misschien komt het ook door haar toch wat simplistische rol.

Wat vooral in het eerste gedeelte van de film door het hoofd spookte was de rol van de schrijfster; Is zij nou iemand die vanuit de hemel opereert en willekeurig in dienst van een almachtige de levens van mensen afneemt? Het witte kantoor (en haar kracht om haar tekst in realiteit om te zetten) deed mij zoiets vermoeden. Die mystiek werd mij echter te vroeg ontnomen. Hier later meer over.

De relatie die Crick ontwikkelt met het bakkersmeisje is ietwat smoezelig en weinig verrassend. Toch past het geheel goed in een film als deze en werkte het wat mij betreft wel toen Crick voor haar neus stond met zijn "flowers" en "I want you".

Helaas kan het verhaal het constante niveau niet vasthouden en valt de mystiek van de schrijfster en haar assistente weg na het beruchte telefoongesprek. Vanaf dat moment voelde ik een happy end aankomen. Toch was het horloge wel een aardige oplossing als rode draad door het verhaal.

Stranger than fiction is het eerste anderhalf uur heel sterk, maar de tragedie en komedie worden onnodig ingewisseld voor moraliteit en zoete romantiek. Ik had liever een doorgetrokken lijn gezien.

Voorlopig vier sterren.

Ik vond het begin van de film super sterk en keek erg uit naar hoe de film verder ging verlopen.
Gaande weg werd het steeds beter en beter, de zoektocht naar wie de schrijfster was, het contact leggen met die professor,....

En dan kwam het einde er aan met gigantisch hoge verwachtingen van mij in het voorgaande stuk van de film werd gezegd dat het een fantastisch literair werk zou zijn in zijn originele vorm en... er werd niets van ingelost.
En eerlijk, wie zou daar nu voor sterven? Oké, een jongentje redden is allemaal mooi enzo, maar als hij rustig in bed bleef snoezelen dan klopte het boek niet en bijgevolg zou die jongen daar mss niet eens zijn.
Ik vind dat eigenlijk super jammer, want als ze niet zo'n voorspelbaar einde hadden gekozen maar echt hetgeen hadden geleverd wat ze al heel de film aan't beloven waren had deze film zelfs mss in mijn top 10 kunnen staan alhoewel drama helemaal niet mijn soort film is (de film zou dan meer van een Griekse tragedie meehebben maar soit.)
Door mij zo op m'n honger te laten zitten heb ik de neiging om hem zelfs minder dan de 2.5* te geven dan hij nu gekregen heeft want het einde doet echt alles van het begin van de film teniet.

Deze sterren krijgt hij toch nog omdat ik mij oprecht heb vermaakt en het begin van de film. Maar ik ben toch een beetje met een leeg gevoel achtergelaten

Mijn verhaal in't kort: sterke opbouw naar een fantastisch einde, dat allesbehalve goed is (en zeer voorspelbaar ook).

dit is al de zoveelste film die ik recent zie waarvan ik denk dat er meer uit te halen is dan gedaan wordt. het script is bijzonder sterk en deed me denken aan Being John Malkovich en Adaptation, oftewel het had zo door Kaufman geschreven kunnen worden. de invulling laat alleen wat te wensen over.

zo is de verplichte romance tenenkrommend slecht, ongeloofwaardig (vader-dochter-idee) en cliche. toen hij met zijn zakjes meel (waar de taalgrap overigens geweldig is) en "i want you" aankwam, heb ik gewoon een paar minuten overgeslagen. een dergelijk script maakt het ook moeilijk niet wat fouten te maken, waar met name het "niks doen"-idee me irriteerde, tenslotte doe je altijd wat (tv kijken, op de bank liggen, nootjes eten) en is dat altijd te narreren.

de film begon fris met de grafische toevoegingen en snel wordt de vreemde aanwezigheid van de stem in het verhaal verweven. als na een tijdje de stem minder aanwezig is, verliest de film ook aan sterkte, zeker met eerdergenoemde romance. pas nadat de schrijfster nadrukkelijker in beeld komt en zeker nadat ze elkaar ontmoeten, wordt het weer interessanter. het einde daarintegen is toch een tegenvaller: te veilig om in het Hollywoodstraatje te passen, terwijl je een mooi alternatief script hebt. van Ferrel heb ik nog nooit een rol overtuigend zien spelen, Thompson daarintegen was een leuk karakter.

Zat zeker meer in. Het script is eigenlijk gewoon geniaal bedacht, maar de uitvoering is zeer middelmatig. Geen enkele acteur of actrice komt tot grote hoogtes. Ferrell is ook niet de man voor dit soort

rollen. Het is gewoon een komiek en deze film heeft geen enkel komisch stukje. Had er een pure drama van gemaakt met een andere cast en een ander einde en je had goud in handen gehad. Vind trouwens nog dat Stranger than Fiction hier erg hoog gewaardeerd wordt.

10 minuten heb ik het vol gehouden. geen waardering

Wat een verassing deze film. Je verwacht een typische schijtlollige Ferrel en krijgt opeens een bijzonder mooie film voorgeschoteld. Zodra je de vreemdheid accepteert word je echt ondergedompeld in een boeiend, origineel en meeslepend verhaal.

I know one song

De film deed ook mij soms een beetje aan Adaptation. denken, waarschijnlijk vanwege het verhaal.

Maar dat is niet de film waar je deze mee moet vergelijken, Stranger than Fiction is meer een feelgoodfilm.

Het is een feelgoodfilm met een paar heel mooie scènes en geniale momenten. De cast is goed gekozen ; zowat iedereen zet een goede rol neer. Het einde van de film is 1 groot cliché, maar dit keer vond ik het vreemd genoeg niet zo storend als in andere films.

Aanrader!

Absoluut onmogelijk dat onze schrijfster hier een literair werk, laat staan meesterwerk te pakken heeft, de plot is namelijk gewoon rom-com van het allerergste soort.

Dat wordt dan nog wat opgeleukt door wat invloeden van Adaptation en The Truman Show, een fijne soundtrack, enkele leuke gags en fijne rollen van Will Ferrell en Dustin Hoffman.

Het kan veel erger in dit genre, maar de poging het suikerzoete wat te verbloemen zijn toch te doorzichtig.

" I brought you some flours."

Een nogal vage film maar ik moet zeggen dat er wel wat in het concept zat.

Will Ferrel doet het hier wel goed. Verder was Dustin Hoffman, die zich een van mijn favoriete acteurs mag noemen, ook weer erg goed als de literatuur kenner.

De film was vermakelijk, visueel redelijk en met goede acteerprestaties. Het idee dat je leven eigenlijk een roman is of andersom dat de roman die je schrijft echt gebeurt is best iets om even over na te denken. In dit soort drama-films van de jaren 2000 gebruiken ze vaak dit soort 'science-fiction' elementen om de film wat interessanter te maken. Helaas word het daardoor wel wat minder serieus.

Toch werkt het Drama-gehalte hier wel goed en het is niet echt een komedie, omdat het niet te wanhopig zijn best doet om grappig te zijn en dat ook niet echt is op enkele momenten na. Vooral aan het eind vond ik de film wel de nodige diepgang hebben. Geniaal dat ze "La Petite Fille de la Mer" van Vangelis (een van mijn favoriete muziekanten) hebben gebruikt in een van de meest diepe scènes.

Al met al zeker niet slecht en de 113 minuten helemaal waard.

-Acteurs 7/10

-Verhaal 6/10

-Muziek 8/10

-Cinematografie 7/10

-Algemeen 7/10

Als eerste kijkbeurt tijdens de Ferrell film avond viel deze film toch even anders dan gedacht.

Mijn verwachtingen waren hoog en kwamen uiteindelijk ook uit 'als een goede film' , maar ik had niet verwacht dat dit verder zou gaan als een diepgaande drama film, waarin Will Ferrell een hele andere rol neerzet dan in de komedie films.

En dat is het eerste wat mij al tegenviel, de rol van Will Ferrell, persoonlijk denk ik dan ook dat dit niet echt bij hem pas. Hij was te serieus, maar wel ijzer sterk!

Zo anders, dat ik er zelfs achter kwam dat zijn linker oog wat kleiner is dan rechter.

Zelf kan ik mij erg goed verdiepen in een film, dus ben ik hier op geven moment ook niet negatief naar gaan kijken.

In het begin werd het allemaal vrij luchtig gebracht en was er genoeg ruimte om kennis te maken met Harold die er een nogal bizar leven aan toe leidde.

Langzamerhand kwam het verhaal meer opgang en werd het allemaal erg interessant, er kwamen meer spelers in het verhaal die allemaal genoeg ruimte krijgen om hun rol ijzer sterk neer te zetten. De personage's zijn allemaal bijzonder en passen geweldig in het verhaal.

Om mijn persoonlijke review af te sluiten, wil ik graag zeggen dat het zeker de moeite waard is om naar deze film te kijken. Alleen was het even wennen aan Ferrell, maar dat zal de volgende kijkbeurt wel over zijn!

3,0*