Don't Tell Mom the Babysitter's Dead (1991)

No rules. No curfews. No nagging. No pulse

Gisteren kwam ik tijdens het zappen juist bij het begin van deze film terecht. Ik had bijna terug weg gezapt ware het niet dat ik ineens Christina Applegate herkende.

Het verhaal van Don't Tell Mom the Babysitter's Dead is simpel en redelijk voorspelbaar maar daar zit juist de kracht van de film. Je weet dat het allemaal gaat goed komen maar je vraagt je in de loop van de film af hoe ze het gaan flikken. Het eind van de film waar ze heel hun huis moeten gaan opknappen om de presentatie te houden is dan ook wel vrij amusant. Er zitten natuurlijk een groot aantal onlogische zaken in de film (ze geraken het lijk kwijt in een doos die ze naar de politie sturen...) maar dat kan de pret niet deren.

Christina Applegate acteert sterk en is een genot om naar te zien. Coogan is zeer vermakelijk en zijn metamorfose is dan ook geweldig. Voor de rest speelden de jongere kinderen ook wel redelijk al waren ze soms echt wel irritant. Jayne Brook als Carolyn was trouwens ook niet echt denderend. Wat wel leuk is, is dat een aantal bekendere acteurs de revue passeren (David Duchovny, Lucy uit Twin Peaks, ...)

Tegen mijn verwachtingen in is Don't Tell Mom the Babysitter's Dead een leuke komedie geworden met een voorspelbaar maar leuk verhaaltje. Applegate acteert sterk en ook de rest lijkt er wel plezier in te hebben.

3.5*

Eens bekeken en terwijl 'k hem bekeek kwam alles terug.

Een leuke familiefilm met waarschijnlijk de tofste methode om ramen te kuisen

Geen film die 'k jaarlijks hoef terug te zien, maar om de zoveel jaar is hij zeker eens het bekijken waard.

Ik dacht voor een flauwe tienerkomedie te gaan maar dit is zonder meer een gouden tip. Hoe is het mogelijk dat dit gemiddelde 2,31 is? En dan nog 600+ stemmen maar amper 50 berichten. Het is vooral om van te huilen als ik zie dat gedrochten als American Pie en Dazed and Confused een vol punt meer scoren op het gemiddelde.

Behalve dat Applegate veel haar op de schouders en armen heeft deze film weinig zwakke momenten. Applegate doet het spontaan, niet geforceerd en krijgt verantwoordelijkheidszin. Geen vervelende actrice hier. De overige personages omvatten een luie metalluisterende-weedrokende broer, een oversekste maar eindeloos sympathieke bazin, een bitchy secretaresse, een boyfriend die in clown dog kamionet rondrijdt en natuurlijk de paramilitair opgeleide babysitter die vlug van het scherm verdwijnt. Vooral een dikke plus voor de positieve feelgood sfeer die geschept wordt met jongeren die nillens willens hun zus toch steunen ondanks hun hatelijke gedrag eerder in de film.

Deze leuke komedie is doodeerlijk, verveelt nergens maar is bovenal zeer zwaar ondergewaardeerd.

Redelijke film waarin een alleenstaande moeder van vijf kinderen op vakantie gaat en een babysitter inhuurt. Een vermakelijke one-joke-movie waarin het vooral leuk is om te zien hoe het hoofdpersonage zich handhaaft in de volwassen wereld. Uiteraard totaal ongeloofwaardig en voorspelbaar, maar uiteindelijk wel leuk om te kijken.

Dit was destijds Christina Applegate eerste groot rol in film nadat ze zeer populair was geworden (vooral natuurlijk onder de jongens) als Kelly Bundy in de zeer populaire jaren 80/90 serie "Married with Children". Hoewel Christina Applegate het leuk en goed deed stelt deze tienerfilm wel enigszins teleur want veel stelt het allemaal niet voor en het is ook best een cliché verhaal. Verder viel er weinig te lachten en is het ook allemaal wat flauwtjes.

P.S. echt succesvol is Christina Applegate nooit geworden in de filmwereld en haar hoogtepunt in haar carrière was de serie "Married with Children".

Na herziening is het toch wel een tegenvaller, ik vond het vroeger een leuke film maar eigenlijk is het een wat teleurstellende komedie waarvan de makers met verhaal als dit meer kon uithalen op komediegebied.

Het personage die in de titel wordt vermeld gaat veels te snel dood, de onderlinge verhoudingen tussen haar en de kinderen kon je meer uithalen.

Of anders dat de kinderen thuis feest vieren of dat de buren/de politie komt checken en daar geestige situaties uit bedenken.

Maar nadat de babysitter overlijdt, wordt de film serieus en los van een paar scenes blijft die serieuze ondertoon.

Aan die modezaak en haar bazin wordt te veel tijd aan besteed en tegelijketijd krijgen de andere 4 kinderen te weinig screentime, het jongste dochtertje heeft helemaal geen eigen scene ofzo.

Op zich is het een leuke speelfilm met een goeie boodschap (neem verantwoordelijkheid, doe wat met je leven na je schooltijd) maar als komedie komt ie wat te kort.

Don't Tell Mom the Babysitter's Dead is zo'n filmpje die ik mijn hele leven door wel een aantal keren heb bekeken. Hoewel de film uit 1991 komt is de jaren 80 vibe nog sterk aanwezig en is het lekker genieten geblazen met de vele kariktatuurtjes die de film kent. Het enige waar ik een beetje mee worstel is het feit dat de film me net wat te braafjes is. Het plot met Applegate's personages dat voor die grote firm gaat werken is in het begin leuk, maar de film wordt er wat te serieus door en eigenlijk heb ik bij elke kijkbeurt dat ik ontzettend zin heb in de film en dat de tweede helft van de film mijn aandacht enorm verslapt.

De film schommelt daardoor ook altijd in mijn waardering. Dus het kan zomaar zijn dat ik hem bij de volgende kijkbeurt toch weer ga verhogen.

2,5* voorlopig.

Ik moest mezelf dwingen om dit in zijn geheel te kijken. De titulaire dode babysitter sterft al vrij vroeg en op een teleurstellende manier. Hierdoor blijf je achter met een stel extreem onsympathieke kinderen met bijna geen positieve kwaliteiten. Alleen Christina Applegate en Joanna Cassidy kon ik een beetje sympathie voor opbrengen. Het verhaal is erg voorspelbaar en saai. Gelukkig was er aan het eind wel wat emotionele ontwikkeling en Applegate heeft de hele tijd geweldige jurken aan.

2*

Vroeger vond ik deze nineties film, ontzettend leuk.

Nog steeds vind ik dit een grappige en leuke film.

Met Christina Applegate die de meeste, wel kennen uit de knotsgekke komedie serie Married with childeren waar ze altijd ontzettend leuk in speelde.

Ook deze kolderieke film, is nog steeds een vermakelijke film.