Wong Ga Si Je IV: Jik Gik Jing Yan (1989)

Beetje een standaard vermakelijke vechtfilm. Niet meer, niet minder. Verhaal is zo dun als stront maar dat maakt voor deze films ook zowat niks uit. Vele actiescenes en vechtscenes zagen er ook wel redelijk uit maar de acteurs hebben soms nog wel een irritante manier van grappig willen zijn. Ook erg absurd dat iedereen (zelfs blanken en negers) vloeiend Chinees praten.

Maar verder is dit wel vermakelijk voor een keer.

3,0*

Redelijk.

Wat deze voor heeft op genregenoten is dat er eigenlijk continue geknokt wordt. Meestal zijn dit soort filmpjes 1 uur saaiheid en 30 minuten actie, deze film zit echt volgestouwd met actiescenes.

Niveau van de actie is aardig, hoewel het nooit echt superhoogstaand wordt. Iets wat ik toch wel hoop bij een Yuen film. Zit best leuk knok- en stuntwerk bij, maar de choreografieën zijn niet altijd even leuk of origineel.

Verder erg standaard verhaaltje, feit dat de helft van de personages Chinees gedubd is stoorde mij toch ook wel een beetje. Gewoon niet doen zoiets.

Verder leuk om Yen weer een keer aan het werk te zien, toch jammer dat hij samen met Yuen niet meer gemaakt heeft. Heeft zo toch een deel van z'n carriere verkloot. Gelukkig wel weer op het goeie pad de laatste paar jaar.

Leuk om een keertje gezien te hebben, vermaken doet het zeker, maar echt goed is het nu ook weer niet.

Edit: die 18+ aanduiding

3.0*

Dat gedub is inderdaad spijtig. Ziet er ook niet uit.

Verder niet lullen, maar poetsen. Verhaal is bijzaak, Yuen gaat in razend tempo van ene na de andere clash. Misschien maar beter ook, want verder heeft het niet zoveel om de hakken. Grapjes blijven ook problematisch.

Film heeft wel een lekker foute eighties action-vibe, ook qua muziek. Donnie Yen, hier -heel handig- Donnie Yan genaamd, is een plus, net als het gevecht op het dak. Jammer dat het inmiddels nogal brak en gammel oogt.

Na Yes, Madam (1985), Royal Warriors (1986) en In the Line of Duty III ; Force of the Dragon (1988) is dit de vierde film in de uit Hong Kong afkomstige In the Line of Duty reeks, en de tweede met Cynthia Khan in de hoofdrol. Deze soort van franchise stond ook wel bekend als het 'Girls with Guns' genre omdat elke film in de serie een vrouw als 'lead' had. In de eerste twee was die voor Michelle Yeoh, en nu dus voor de Taiwanese actrice Cynthia Khan die hierna nog in veel gelijksoortige actie flicks zou spelen. Hoeveel films de reeks uiteindelijk telt is me niet helemaal duidelijk. Na deze, in 1989 (prima) door Woo-Ping Yuen ( die hiervoor eerder al verantwoordelijk was voor Martial Arts klassiekers als Snake in the Eagle's Shadow (1978), Drunken Master (1978) en Magnificent Butcher (1979)) geregisseerde film zijn er in ieder geval nog drie officiële vervolgen, allemaal met Cynthia Khan in de hoofdrol. Ook zijn geloof ik de eerste twee delen pas later hertiteld en in de reeks opgenomen.

Maar goed terug naar In the Line of Duty IV : Witness (Wong Ga Si Je IV: Jik Gik Jing Yan) uit 1989 met, zoals al eerder gezegd Cynthia Khan als belangrijkste actrice, die hier een Chinees/Amerikaanse rechercheur speelt die samen met haar collega's een internationale drugsbende op het spoor is. Één van die collega's wordt gespeeld door Donnie Yen die hier nog aan het begin van zijn carrière stond. Andere rollen zijn er onder meer voor Michael Wong, Michael Woods en Yat-Chor Yuen. Die laatste heeft een leuke rol als havenarbeider die bij toeval betrokken raakt bij de strijd tussen politie en criminelen, zo flink in de problemen komt en beide fracties achter zich aan krijgt. Het verder vrij eenvoudige verhaal begint in de Verenigde Staten en verplaatst zich daarna naar Hong Kong. Dit alles gaat gepaard met een overvloed aan Martial Arts actie en schietpartijen waarbij vooral de ambulance- en motorachtervolgingsscene eruit springen. Iets waarin Yen en Khan uiteraard excelleren.

Dit alles levert een heerlijke no nonsens film op met behoorlijk wat plot holes maar die doen nauwelijks afbreuk aan het geheel. Sterker nog In the Line of Duty IV ; Witness wordt er alleen maar genietbaarder door. De vlotte regie van Woo-Ping Yuen doet de rest.

Onbetwiste aanrader in het genre.