Huang Jia Shi Jie (1985)

Yuen mag dan niet de beste regisseur ter wereld zijn, als het op actie aankomt weet hij wat te doen.

Deze film loopt echt in sneltreinvaart naar het einde toe. Het hele verhaaltje wordt zo goed mogelijk gecompacteerd zodat de actiescenes genoeg ruimte krijgen. Alle tijd die er dan overblijft wordt met hectische comedy opgevuld.

Best een grote rol voor Hark die, hoewel geen al te best acteur, perfect past in een neurotisch HK filmpje as dit. Leuke cameo ook van Sammo Hung.

Verder vooral erg actievolle en hyperactieve actiescenes, vooral de laatste geeft de film toch extra glans. Erg knap in beeld gebrachte actie, lekker lange scene met een sterk rush gevoel. In 1985 deed men het doorgaans knulliger.

Yuen werkt steeds met acteurs die zonder touwtjes ook een paar stevige dreunen kunnen uitdelen en dat levert uiteindelijk toch altijd betere scenes op. Erg leuke choreagrafieën en nogal overdreven editing/camerastandpunten maken de actiescenes nog steeds een erg leuke trekplijster voor een film als deze.

De HK onnozelheid dien je er dan wel bij te nemen, maar zelfs die is erg aandoenlijk en neurotisch genoeg om de hele film voorbij te laten racen.

Laatste actiescene zorgt ervoor dat ik op 3.5* uitkom. Yuen is toch vaak fun verzekerd.

Is Michelle Yeoh ook al kundig in martial arts? Nooit geweten. Of is het meer de rest die vecht?

Nee, ze kon een aardig potje meevechten. Maakt toch ook een groot deel van haar carriere uit geloof ik. In ieder geval haar al in veel vechtrollen gezien.

Oke, ik had de indruk dat ze meer een Li Gong-achtig oeuvre had, my mistake.

Qua actie zit deze film goed. Zeer goed zelfs, want de actiescenes zien er gelikt en spectaculair uit. Maar het probleem met deze film (en veel andere Hong Kong films uit het einde van de jaren '80 en begin '90), is de humor waar je van moet houden.

Normaal kan er bij mij geen lachje af, als ik weer zo'n acteur enorm druk en irritant zie doen, maar hier moest ik toch best wel om (glim)lachen.

Zeer leuke film, met een fantastisch einde.

3,5*

Niet voor de Ultra Force II: The Super Cops editie gaan!

Regisseur Corey Yuen was me een aantal jaar geleden enkel bekend van zijn poging om de bekende beat-em-up DOA: Dead or Alive te verfilmen, iets waar hij trouwens vrij goed in slaagde, maar de laatste tijd was ik hem al meer tegen gekomen als regisseur van een aantal Jackie Chan films. Nu niet meteen de beste films uit het oeuvre van Chan maar het leek me wel een interessant regisseur te zijn dus de interesse naar The Super Cops was wel gewekt.

Al heb ik een slechte editie in huis gehaald doordat ik een gedubte versie te pakken heb gekregen. Nu vind ik dit bij het soort standaard kung fu films waar er enkel en alleen geconcentreerd wordt op wat knokken en het verhaal bijzaak is nog niet zo erg maar hier stoorde het. Ik was dan eerlijk gezegd ook van het gedacht dat The Super Cops een Engelstalige film ging zijn vanwege de aanwezigheid van Cynthia Rothrock maar blijkbaar dus niet. De dubbing is niet van een hoog niveau en dat is zonde want het doet afbreuk aan de film. Het grootste mankement is echter dat er een hoop in geknipt is. Mijn versie klokt af op ongeveer een 80 minuten en de scène van Sammo Hung en Richard Ng ontbreekt. Toevallig ontdekt omdat Onderhond de acteur aanhaalde en ik me moeilijk kon voorstellen dat ik deze gemist had, de scène is trouwens op Youtube te vinden. Ik heb daarjuist nog eens gecheckt en dat stuk ontbreekt wel degelijk. Waarschijnlijk is alle flauwe maar typische Hongkong humor eruit geknipt want ik vond dat het in deze film erg goed meeviel, itt tot Onderhond en stephan73.

Qua verhaal is The Super Cops niet zo'n enorm interessante film. Het heeft een nogal standaard uitgangspunt rond een microfilm maar Yuen maakt de film uitermate interessant door twee aspecten. Het eerste aspect is het einde waar de good guys eens niet winnen waarop Milan (de versie die ik heb gezien heeft echt compleet andere namen dan op Imdb staan aangegeven en zou onder andere ook uit 1987 stammen in plaats van 1985) het pistool van een agent steelt en Tin neerschiet. Onverwachts maar het werkt perfect. Het tweede aspect is de actie. De film houdt er een enorm hoog tempo op na waardoor de 80 minuten vrij snel voorbij vliegen. Het gevecht in de luchthaven zet de toon al vrij goed maar het is vooral de laatste confrontatie in het huis van Tin dat echt tot de verbeelding spreekt.

Tijdens het kijken had ik continu de indruk dat ik naar Michelle Yeoh zat te kijken. Een paar keer gecontroleerd met mijn hoes maar daar stond op dat de rol van Michelle Young was weggelegd voor Michelle Kwan. Blijkbaar is dit echter een alias dat de actrice gebruikte in haar oudere films dus ik zat wel degelijk juist. In ieder geval altijd een verademing om Yeoh te zien spelen. Mensen denken vaak alleen maar aan mannen wanneer het om dit soort actiefilms gaat maar de Chinese actiester bewijst al jarenlang dat vrouwen ook hun mannetje kunnen staan. In combinatie met Cynthia Rothrock krijg je zelfs een duo dat je als misdadiger niet wilt tegenkomen. Tof ook om Hark Tsui eens te zien acteren, ik dacht dat die alleen maar produceerde en regisseerde, maar het gaat hem goed af.

Jammer van de verknipte versie maar ja, daar is nu niet meer veel aan te doen. Hopelijk kan ik hem eens in een goede versie vinden en kan er nog wel een half puntje bij. Yuen levert een vermakelijke film af die de doorbraak betekende voor Michelle Yeoh en Cynthia Rothrock. En terecht als ik dat mag toevoegen.

3*

Ik kan er best mee overweg hoor, zie mijn opmerking meer als een waarschuwing voor mensen die er niet zo van houden (of het niet echt kennen)

Was ook niet echt bedoeld als opmerking dat je er niet mee overweg kunt. Het was juist omdat zowel jij als Stephan dit aanhaalde dat ik begon te twijfelen of ik wel dezelfde film als jullie had gezien.

Als ik me deze een beetje kan herinneren bedoelde ik vooral zaken als de hele rol van Hark. Toch een "eigen" stijltje van acteren, iets waar de meeste, zeker bij hun eerste HK films in die stijl, erg aan moeten wennen. Kan mij herinneren dat ik er vroeger ook veel meer last mee had

Ik heb daar bij deze film op zich niet veel van gemerkt doordat de dubbing al een geheel eigen stijl aan de personages gaf. Ik ga maar eens op zoek naar de originele film gaan om te vergelijken

Heerlijke film.

Kende deze nog niet.

Knappe verschijning die michelle.

Vind haar met de jaren wel knapper worden.

Slapstick achtige muziek maar prina fun.

De film op zich is niet echt goed, veel flauwe grappen en je zal best een fan van slapstick wezen om deze film wat te kunnen verdragen. De vechtscenes, zeker wanneer Cynthia Rothrock komt aandraven, zijn behoorlijk indrukwekkend zeker voor die tijd. Die scenes maken de film de moeite waard voor fans.

Wordt in december uitgebracht op blu ray door Eureka.

Vrolijke vlotte actiekomedie met lekkere 80’s vibe. Cynthia en Michelle kick ass! Het is vooral de actie van deze twee dames die de film zeker de moeite waard maken. Het eind gevecht is geweldig.

Dikke 3,5 daarvoor.

Overigens grappig en opmerkelijk dat meermaals de muziek van John Carpenter’s Halloween gebruikt wordt om de spanning op te voeren.

Hong Kong actie film uit 1985, en één van de eerste in die periode met twee vrouwelijke hoofdrollen (Michelle Yeoh & Cynthia Rothrock) en zodoende met terugwerkende kracht opgenomen in de In the Line of Duty (II) reeks. ook bekend als het 'Girls with Guns' genre.

En hoewel Yes Madam (Huang Jia Shi Jie) een vermakelijke film is met een aantal sterke actie scenes ( vooral het eindgevecht was zeer de moeite waard), iets waar regisseur Corey Yuen eigenlijk altijd wel garant voor staat, vond ik deze toch een stuk minder dan bijvoorbeeld In the Line of Duty 4 (1989) die ik een paar weken eerder zag.

Dat komt onder meer door de gedeeltes in Yes Madam waar het klunzige criminele duo Strepsil & Asprin (respectievelijk gespeeld door John Shum en Mang Hoi, de laatste won voor zijn aandeel zelfs een Hong Kong Award voor beste mannelijke bijrol) acte de présence geven. Zij zorgen samen met hun kompaan Panadol ( gespeeld door de voornamelijk als regisseur bekend staande Tsui Hark ) voor de komische kant van de film. En dat met een vreemdsoortige Aziatische humor die ik niet altijd even geslaagd vond (al kon ik ook soms een glimlach niet onderdrukken) en de vaart wat uit de film haalt. Er doken sowieso nogal eens totaal niet serieus te nemen karakters op in Yes Madam met als uitschieter Chung Fat als Big Moustache, één van de handlangers van de hoofdschurk die er met zijn opgeplakte wenkbrauwen hilarisch uitzag. Overigens vond ik James Tien als Henry Tin, de eerder genoemde hoofdschurk weer wel overtuigend, kan ook niet anders met zo'n lach.

Dat maakt alles bij elkaar genomen van Yes Madam, niet een echt goede maar wel erg leuke en vermakelijke film. En dat is ook veel waard.

Een typische Hongkong actiefilm met de nodige flauwe humor tussendoor. Rond die tijd evengoed te zien bij andere films van oa Jackie Chan of Sammo Hung. Maar net als bij die films, overtuigen de gevechten. Je merkt dat de stunts goed gedaan zijn en het maakt toch wel indruk. Je moet wat houden van de humor, maar verder is dit zeker een aanrader voor liefhebbers van 80s Hongkong actiefilms. Met niet 1, maar liefst 2 ervaren vechters in de lead.