Happy Feet (2006)

Had nog nooit van deze film gehoord toen ik em eens op SBS tegen kwam (ik was bij mijn ouders op visite) en moest eerst denken aan het vervolg op Madagascar, zo generiek zijn de pinguïns dus. Verder dan de helft kwamen we niet eens want toen was mijn moeder het al beu (en die beschouwt de Police Academy en Leslie Nielsen films als haar favorieten, dus dat zegt al heel wat). Enige tijd later op verzoek van mijn vrouw toch maar eens samen helemaal gekeken, en man wat een draak van een film zeg. De personages zijn kleurloos, plat en uniform en om de intelligentie van de kijker nog verder te beledigen worden de personages die er wel wat toe doen een afwijkend uiterlijk aangemeten, maar dat zie je wel vaker in animatiefilms, vooral Disney is hier heel erg debet aan. Voeg daar slechte voice acting (Elijah Wood en de altijd irritante en hier ook nog eens op de automatische piloot spelende Robin Williams) en een verschrikkelijke soundtrack aan toe en het wordt al gauw een lange zit, met als summum, uiteraard, een moralistisch milieu verhaaltje en een eind goed, al goed einde. Ik heb Cars niet gezien, maar het verbaast me niks dat deze film heeft gewonnen bij de Oscars, ze zullen nog wel helemaal ondersteboven zijn geweest van An Inconvenient Truth en binnen het Global Warming dogma passen auto's natuurlijk niet zo.

Mooie animatiefilm. Knap geanimeerd avontuur. Visueel was deze film echt enorm knap, er waren veel kleurrijke personages en decors . Er was ook mooie filmmuziek. Verhaaltje was een beetje kinderachtig en onnozel, maar het kon er wel door. De film kwam volgens mij te traag op gang, het einde vond ik dan weer te afgejaagd. Er zat wel een mooie milieuboodschap in de film.

Een mooi animatiespektakel van Warner Bros., een leuk tussendoortje.

Redelijke animatie waarin muziek een groot onderwerp is.

Hierbij dus ook leuke muziek score's hier, een aantal leuke personages en de decors waren een en al sneeuw en ijs. Zoals hierboven, is er inderdaad een milieuboodschap in te vinden.

Voor de rest duurde het wat te lang, weinig tempo in en dat muzikal stukje hoefden van mij niet per se.

Te doen voor een keer, anders een kleine aanrader voor animatieliefhebbers.

Wat een teleurstelling is deze film, zeg.

De trailer van Happy Feet zag er best leuk uit, maar de uiteindelijke film valt toch wel wat tegen. Pinguins die kunnen zingen, en dan eentje die dan nog kan tapdansen... Leuk idee, maar na een tijdje heb je het wel gehad. Wat Ik wel goed vond aan de film, is dat de sfeer van gezellig en feel-good, overgaat naar een grimmige en zelfs dreigende sfeer. Dan besefte ik dat dit totaal geen film is voor kinderen, want die zouden de film waarschijnlijk niet begrijpen. Er zijn wel wat goede scenes, met eentje die er boven steekt. Maar die ga ik niet neertypen omdat ik met een Ipod aan het typen ben en het is verrekt moeilijk om met die spoilerhaken te werken. Ik vond de stemmencast eigenlijk wel bij de personages passen. Robin Williams steekt er wel bovenuit. En in de Vlaamse versie mag je steeds naar die o zo prachtige stem van Wendy van Wanten luisteren, zei hij sarcastisch. Man wat heeft die 'madam' een erge stem om naar te luisteren! Ben ik blij dat haar personage in het Engels door Nicole Kidman ingesproken werd. Oke, dit is dus een film die niet goed, maar ook niet slecht is. Een magere 2,5*.

Best een aardig film. Zelf heb ik er wel genoeg van als ik hem 1 keer heb gezien, maar mijn dochtertje kan hem vaak kijken zonder dat die gaat vervelen. Ik dacht dat het echt een belachelijke film zou zijn, maar dat viel me toch wel reuze mee. Leuk in elkaar gezet en uniek

Bij herziening heb ik me iets minder gestoord aan die wel erg opzichtige politieke boodschap. Er staat meer dan genoeg leuks tegenover.

Het begint nog vrij leuk. Toevallig heb ik pasgeleden March of the Penguins gekeken, waardoor ik dingen herkende uit het echte pinguingleven. Het is een gemiste kans dat ze niet langer doorgegaan zijn met de kinderpinguins. Deze waren echt schattig. Vanaf het moment dat de kleine pinguins (en die irritante guru) ten tonele verschijnen weet je soms echt niet waar je naar zit te kijken. Irrelevante scènes, drukke komedie die de plank misslaat, en een verhaallijn die kant noch wal raakt. Heel het vistekort, wat blijkbaar ineens een issue is, is niet geintroduceerd in het begin van de film.

Vanaf daar wordt het hoe langer hoe erger. Een zeer matige uitwerking van iets dat op zich nog best wat potentieel leek te hebben, met ook nog eens een armzalige moraal.

Animatie en de stijl is op sommige momenten aardig (vooral de landschappen), op andere momenten weer slecht. Sommige scenes hadden zo'n lelijk green-screen effect. Ook de pinguins zelf ontbrak het wat aan karakter.

Het zingen en dansen maakt al deze matigheid eigenlijk niet goed. Had zelf een vrolijk liedjesfestijn verwacht, maar uiteindelijk waren de nummers op een hand te tellen, en werd het nergens een leuke muziekfilm.

2,5*, eigenlijk vooral door het aardige eerste half uur.

Beter dan nmmr 2

De dans move's waren leuk en het ging echt puur over de pinguïn zelf.

Ik vond dit sowieso de beste film van de 2...

Hmm, niet echt denderend deze animatie over een tapdansende pinguïn die de mensheid vermanend toespreekt om eens op te houden met alle vis voor hun pinguinsnavels weg te vangen. Zeker op het einde vliegt de film uit de bocht met die boodschap. Maar overall wel een aardig avontuur met nog heel wat educatieve wetenswaardigheden over de dierenwereld rond Antarctica. Ook dat is weer wat belerend allemaal, maar vooruit...

“Just a moment. I hear people wanting something... ME!”

Aardig. De animatie in Happy Feet ziet er schitterend uit en de muziek werkt aanstekelijk. De scene waarin Mumble wordt achtervolgd door een haai is indrukwekkend, net zoals de scene met de orka’s. Het verhaal laat wel wat steken vallen, en op een gegeven moment wordt het ook wat langdradig. De pinguïns zijn ook niet echt interessant en het is allemaal wel heel erg kinderlijk. De muziek maakt wel veel goed.

Had deze film lang geleden al eens gezien, maar er was niet veel van blijven hangen. Dat is niet vreemd, want het is niet best. De animatie is wel degelijk, maar verder is hier niets aan. Een verhaal over een tapdansende pinguïn die niet kan zingen. Vrij beroerd gezongen liedjes en flauwe stereotype personages. Op enig moment komt er dan ook nog een moralistisch verhaaltje tussendoor. Toen werd het helemaal armoedig.

Ongeïnspireerde tekenfilm met een weinig boeiend uitgangspunt: een pinguïn kan niet zingen (?) en gaat dus tapdansend het leven door. Enkele aardige scenes als er gegleden en gevlucht wordt. De humor komt meestal niet aan en de film wordt geregeld onderbroken door vervelende liedjes en dansjes waardoor het allemaal ook veel te lang duurt. Dochter van 9 vond het wel geinig dus voor kinderen best geschikt.

Als jonge pinguïn ontdekt Mumble [E.G. Daily] dat hij een buitenbeentje is in zijn groep. In een kolonie waarin iedereen uitstekend kan zingen, blijkt hij daar niets van te kunnen. Dansen kan hij wel, maar dat beschouwen zijn ouders [Hugh Jackman, Nicole Kidman] als een afwijking. Jaren later komt Mumble [Elijah Wood] bij toeval in contact met de een groepje pinguïns onder leiding van Ramon [Robin Williams] die hem juist vereren om zijn danskwaliteiten. Pinguïns die zingen en dansen zijn schattig (en de animatie is indrukwekkend), maar het zou niet meer dan een gimmick zijn als Miller, Morris en co-scenarist John Collee er niet op hadden toegezien dat het ten dienste staat van een verhaal over het ontdekken en omarmen van je talenten, ongeacht wat je directe omgeving daarvan vindt. Miller, E.G. Daily, Hugo Weaving en Magda Szubanski werkten eerder samen aan het even ontwapenende Babe. Eén waarschuwing: Williams is nogal nadrukkelijk aanwezig en dat kan je tegen gaan staan.