The Wind That Shakes the Barley (2006)

De vuile Ierse oorlog. Zoals steeds in zijn films staat de gewone man centraal, en wat hij te verduren krijgt is vaak te hard voor woorden. Hij bracht me wel begrip bij voor de strijd van de Ierse republikeinen, voornamelijk arme mensen.

Wat minder gekend is, is dat Churchill één van de grote architecten was van dit conflict in zijn functie als "secretary of war". Ja, Churchill de grote held van de tweede wereldoorlog was de grote klootzak in het Ierse conflict. Het verdrag, een belangrijk keerpunt in de film, veranderde de oorlog van Ieren tegen britten naar Ieren tegen Ieren, en broeder tegen broeder. .

De strijd van de IRA kwam in het begin iets te geromantiseerd over in de eerste helft maar Loach wisselde van toon daarna en verhardde zijn kijk op die jonge idealistische strijders. Met enig cynisme stelt hij dat idealen vervagen naargelang de politieke verhoudingen veranderen. Dat is maar al te duidelijk nadat het Iers-Britse verdrag een feit werd . Dit is een drama die je toch wat dieper doet nadenken en die inzicht brengt over waarom dit conflict zo lang heeft aangesleept. Tip : best eens in een notedop een wiki entry lezen over deze periode in de Ierse geschiedenis. Het helpt wel om de film beter te volgen en te begrijpen.

Loachs films zijn altijd wel verhelderend, en doen me soms op een andere manier kijken naar bepaalde zaken.

Kon er echt helemaal niks mee.

Dit vind ik een mooie film, ook handig om te bekijken nu ik voor school over de geschiedenis van de Brits-Ierse oorlogen moet leren. Mooie film en ontroerend einde vond ik toch. Voor mij verdient de film toch een 4

Kleine tegenvaller.

In die veel van die Loach films krijg je ineens het gevoel dat de beste regisseur overschakkeld naar een soort documentaire.

Vaak met gewone mensen die nooit een camera hebben gezien.

Figuranten die ineens een paar zinnen opzeggen.

Ik hou daar niet zo van.

Een van de mindere films van Ken Loach. Sociale drama's (Ae Fond Kiss, Sweet Sixteen, It's A Free World...) liggen deze regisseur duidelijk beter. Dat is vooral te zien in de gevechtsscenes, die enigszins onnatuurlijk en houterig gebracht worden. Niettemin nogal altijd de moeite van het bekijken waard.

Afgelopen zondag was hij op Canvas te zien. Ik ben niet bekend met de films van deze regisseur, dus ik heb niks om het mee te vergelijken, maar ik vond dit toch zeker wel een sterk drama. Vooral de rauwheid en de tegenstrijdigheid van dit stukje geschiedenis komt goed naar voren. Zeker een sterke film.

Een oorlog waar ik weinig achtergrondkennis van heb en een politieke mening waar ik me niet echt in kan voelen. Als een blanco blad ben ik dus aan deze film begonnen, omdat het genre me wel aansprak en de meningen vrij positief waren. Je moet de film een kans geven om te kunnen oordelen, denk ik maar.

De film begint meteen aan de bron van de strijd tussen Ierland en Brittanië. Al mis ik wel de motivatie. Niet dat het helemaal vreemd is natuurlijk, voor dergelijke vetes kan ik evengoed in het eigen België kijken waar dan weer voor surrealistische acties wordt gekozen in plaats van de wapens op te nemen. Gelukkig maar! Wel duidelijk is natuurlijk het verzet van de burgers die Ierland willen afscheuren. Een beetje rondkijken en zoekend met omstuimige ideeën zonder een rechtlijnige groepering. Stilaan komt er wel meer structuur in.

De film zit wat met het zelfde en moet ook even zoeken om op gang te raken. Het interessantste stuk is het keerpunt in de film als het verzet overgaat in politiek en dat eigenlijk het verzet voor een deel verdeeld. Nu worden er lijnen getrokken en ligt er een nieuwe vraag op tafel: tot hoever gaan we en waar nemen we als IRA tevredenheid mee.

Daarna gaat het terug een beetje spoorloos helaas met een vrij houterig en ongeloofwaardig einde. Het is een logisch eind dat dit genre automatisch krijgt, maar dat is meteen ook de zwakte van het geheel. Geen verrassing, beetje emotieloos zelfs.

Het geheel is wel aangenaam om te zien, omdat het toch een beeld geeft van het IRA en de bijhorende burgeroorlog. Anderzijds ontbreekt het wel aan sterke karakters en zijn er teveel houterige personages aanwezig om de boel vlot te houden. Ik wil niet meteen de vinger wijzen naar Loach, maar films met minder personages (ik denk aan Ae fond kiss) gaan hem toch beter af.

Dit gehele deel van je betoog, ik kan me hier helemaal niet in vinden.

Ietwat rauwe film die vlot te volgen is. Zeker aan te bevelen aan hen die geïnteresseerd zijn in een belangrijk stuk Ierse geschiedenis. Het geheel is realistisch naar voor gebracht en de acteurs vervullen hun taak naar behoren. 4*.

Komt er vanavond weer op, al 2 keer gezien. Rauw en realistisch.

prachtige indrukwekkende film en inderdaad een hele andere kijk op churchill.

Rauwe, harde, realistische film, maar hier en daar ook gewoon heel erg rommelig. Jammer, had zeker een topfilm kunnen zijn.

Een topfilm voor mij. Klasse acteerprestaties, prima camerawerk, fantastische lokaties, uitstekende psychologie, goed dramawerk. Ik kan geen minpuntjes vinden.

5

Prima onderwerp, goed om weer een klein lesje geschiedenis te krijgen, maar als film veel te langdradig en saai. Acteerwerk zat over het algemeen wel goed. Voor de rest sleept de film een beetje en probeert het emoties op te wekken, die maar niet kwamen. Nee, ik had het gevoel dat hier veel meer in had gezeten.

een redelijke film van Ken Loach, maar ik had veel beter verwacht, zeker omdat ik een grote fan ben van hem. In deze film klopt het verhaal niet helemaal, zeker met betrekking tot de Britse leger en hun Black and Tan squads (die pas in ierland aankwamen vanaf maart 1920), maar ik vermoed dat dit meer te maken heeft met de invloed van de schrijver Paul Laverty (met ierse moeder) en Loach had misschien meer onderzoek zelf moeten doen met de feiten in plaats van de focus te laten vallen op sentiment?

als achtergrond zie ik nu dat Loach en Laverty hadden in 1996 voor het eerst samengewerkt met een script, en dan voor de film Carla's Song, en ze hebben intussen 7 of 8 films samen gemaakt. Laverty had Loach voor het eerst ontmoet een jaar eerder want hij speelde een kleine rol in Land and Freedom.

Paul Laverty - IMDb

Het zou me dus niet verbazen als Loach intussen Laverty vertrouwt, maar de verhaal of script in deze film, zeker met betrekking tot Churchill, of de Black and Tans, is niet geschiedenis maar meer "een opinie gebaseerd op verschillende feiten"

niet mee eens want die "andere kijk" klopt niet helemaal, maar is dan wel goed voor de anti-Britse boodschap in deze film

Het filmverhaal begint pas in 1920. Het klopt dus wél.

in het begin van de film bij die hurling wedstrijd zie je Ireland, 1920 maar dan klopt de film beschrijving over "Het verhaal speelt zich af tijdens de Brits-Ierse oorlog en de daaropvolgende burgeroorlog van 1919 tot begin jaren '20....." hier niet op MM.
Maar dat is ook mijn punt, want toen de Black and Tans in ierland waren was er geen enkel probleem met vervoer en treinen. De ierse machinisten waren een van de groepen die vanaf 1918 gingen staken omdat ze niet mee eens waren met de dienstplicht dat ingevoerd was tijdens de eerste wereldoorlog, en dus werden alle machinisten en spoorweg werkers vanaf 1918 vervangen met Britten! Dus als een voorbeeld, die hele scene met de trein machinist kon nooit gebeurd zijn, maar komt natuurlijk wel goed over om Damien te overtuigen

En die Brits-Ierse oorlog liep van 21 January 1919 – 11 July 1921, en dan was er nog wat in noord-ierland in 1922

De Black and Tans waren ex-Britse oorlogsveteranen van de eerste wereldoorlog

Weer een knappe film van Ken Loach, over de Brits-Ierse oorlog, waarbij je al kan zien dat het al behoorlijk lang aan de gang is en toen en nu allemaal maar ellende heeft aangericht. Je kan het ook makkelijk vergelijken met de apartheid in Zuid Afrika. Of het nou een burgeroorlog is tussen 2 bevolkingen of rassen, ook al is de oorlog voorbij of het land bevrijd. De oorlog onder de mensen gaat nog steeds door.

En zo ook hier. Ieren die in hun eigen land onder druk leven omdat de Engelsen het willen overnemen. De Engelse Sqauds zijn op rooftocht, behandelen de Ierse vrouwen, mannen en kinderen als beesten en uiteindelijk gaan ze tot het uiterste. Sommige Ierse familie's hebben er genoeg van en slaan keihard terug, waaronder dus die familie waar het in deze film over gaat. Maar alsof dat zo makkelijk gaat? Ook al ben je familie of medeburger, als je je klep niet houd, om wat voor druk of reden dan ook, werd je door je eigen familie vermoord. Dus het was lang niet alleen de oorlog tegen de Britten. Ook het vertrouwen van de Ierse groepen ondermekaar was erg belangrijk.

Veder zijn de settings ook erg indrukwekkend. Erg grauw, kil, met andere woorden, het typische sfeer voor dit soort situaties. Ken Loach heeft er weer iets bijzonders van gemaakt. Het einde was niet om vrolijk van te worden overgens,

4,0*

Een goede drama/oorlog film...

Prima verhaal...

Tjonge wat een drama, vermoorden...

Prima acteerwerk...

Acteur Cillian Murphy speelt zeer goed...

Mooi omgeving, landschap...

Prima achtergrond geluid (Dolby Digital)...

Het is wel moeite waard...

'k Vond het geen misse film, al is dit eerder eentje om zo een keer te bekijken. Het onderwerp is redelijk boeiend, omdat 'k er eigenlijk niks over wist. De film mocht misschien wel iets korter. De acteerprestaties zijn ook goed.

erg goede film

Ondanks dat het onderwerp interessant is, vond ik de film zelf heel langdradig. Men had wat meer inhoud aan het verhaal kunnen geven en het wat sterker over laten komen. Bijvoorbeeld de gevechtsscenes duurden veel te lang, hadden geen meerwaarde en waren totaal niet spannend. Alleen de momenten hoe de Engelse soldaten de Ieren behandelden grepen me enigzins aan. Verder was het interessant om te zien hoe het leven in Ierland was rond 1920. Voor de rest was de film niet echt boeiend en eerder slaapverwekkend.

Ondanks dat de Britten over het algemeen als slecht worden afgeschilderd, is de film niet zwart-wit, want ook de vrijheidstrijders begeven zich in een moreel grijs gebied en belanden in een onderlinge strijd om macht, een mooie film over de Ierse onafhankelijkheidstrijd van Loach.

Deze film welke bij mij irritatie op. Meteen al in het begin, door het overdreven en nutteloze geweld van de Britten. Je moet kennelijk meteen een enorme hekel aan de Britten krijgen. Ook ziet de militaire actie er erg amateuristisch uit. Maar misschien is dat typisch voor die tijd. Gelukkig is de rest wel goed geacteerd en is het interessant om eens te zien hoe IRA ontstaan is. Dus toch nog 2.5 sterren

Ja het gaat over vrijheid! Dat is een groot goed om voor te vechten....maar hoelang en op welke wijze....dan kom je er niet met zoveel inmenging van anderen en onderlinge strijd.....

Goed in beeld gebracht persoonlijk drama!

3,5*

Voor mij zeker een grote film. Ken Loach laat gewone mensen echter zijn dan acteurs.

'Terwijl de wind zachtjes waait door het dal'. De wind is een metafoor voor de macht en de kracht van het volk, zegt de regisseur in een interview.

De film is geen triomfalistisch verhaal. Er is voor en tegen en veel verscheurdheid. Families worden uit elkaar gerukt. In iedere oorlog een gegeven.

Dat vrouwen steeds een belangrijke rol spelen in alle conflicten, is ook duidelijk.

Opvallend hoe Ken Loach gebruik maakt van volksliederen.

Een film die 'aan de ribben plakt'.

In de kern een aangrijpend, ouderwets, spannend politiek drama over de Ierse oorlog, klip en klaar en met passie gefilmd. Een film over het ontstaan van de IRA, de strijd voor de Ierse onafhankelijkheid en de Ierse republiek. In Engeland lag de productie uiterst gevoelig (The Sun noemde het de meest pro IRA film ooit). De Britten worden dan ook geschetst als wrede en gewelddadige bezetters/onderdrukkers. Het verhaal zelf, dat intens en met ingehouden woede door de regisseur verteld wordt, gaat over twee broers die heen en weer gesleurd worden tussen idealisme en zakelijkheid. De cast acteert uiterst sterk en het camerawerk is ronduit geweldig. De titel van de film komt van een Iers volksliedje.

Vrij stevig verhaal, op het gebied van wat oorlog met mensen doet, met een redelijk hoog realiteitsgehalte voor wat betreft de verhouding begin vorig eeuw tussen (Noord) Ieren en Engelsen.

De door de film geregistreerde armoede in Ierland en de gefilmde Ierse natuur (inclusief mistpartijen), versterken de kracht van deze film.

Dat is zeker niet het geval. Gelet op de historische oorlogssituatie, kan dergelijk geweld worden verwacht. Wie verder kennis neemt van de Engelse geschiedenis, schrikt van de wijze waarop ze in het verleden alleen al op hun eigen eilanden met Ieren, Schotten of the Welsh zijn omgegaan.

De hele korte verwijzing in de film naar "the Boers" uit de boerenoorlogen geeft ook te denken (een opmerking van een Ierse acteur in deze film dat ze de zelfde behandeling kunnen verwachten). Het is niet omdat de Engelsen onze geallieerden waren in de tweede wereldoorlog, dat ze daardoor in eerdere situaties schone handen hadden. De film roept bij mij geen hekel aan Engelsen op, het gaat tenslotte om een weergave van een historische situatie.

Overigens heeft zelfs Nederland geen volledig schone handen in de Ierse kwestie.

Poeh! Wederom een onderbelicht stuk geschiedenis gezien, wat akelig recent en dichtbij is. In Ierland woedt een strijd om onafhankelijk te raken van de Britten. Ze worden in deze film als een stel sadistische nazi's afgeschilderd. Misschien lichtelijk over the top met die griezelige marteling in die gevangenis, aan de andere kant gebeuren dit soort praktijken nog steeds (Guantanomo Bay bijvoorbeeld). Oorlog doet nou eenmaal rare dingen met mensen/groepen.

Twee broers strdijen eerst tezamen tegen de Britten met heldhaftige acties, maar nadat een verdrag is getekend waarbij de Ieren het meer voor het zeggen hebben, gaat dat voor Cillian Murphy niet ver genoeg en ontstaat er tweespalt tussen hen. De motivering van beiden vond ik niet heel helder, interessant is wel hoe beide partijen tegenover elkaar staan en er een nieuw conflict ontstaat.