The Piano Tuner of Earthquakes (2005)

Dubieuze maar aparte film.

Vooral op visueel gebied erg moeilijk te plaatsen vind ik. Enerzijds is het erg mooi. Prachtige belichting, elk snapshot kan je bijna als desktop gebruiken. Erg mooi afgewerkt, veel creativiteit.

Maar toch loopt er iets niet. Ik ben deze week nog naar de Efteling geweest en de film deed me daaraan denken. Prachtige "decors", maar wel ergens opgebouwd, en zo dat alles er perfect uitziet vanaf het perspectief van de kijker. Maar zou je even buiten het vooropgestelde frame kijken, zou je nog een hamer zien liggen, ongeschilderde achterkanten zien, onafgewerkte houten skelleten. En door die indruk wordt je constant uit de film gehouden. Jammer dat er zo'n toneel/podium sfeer door de hele film hangt.

Qua soundtrack valt het ook tegen. Nogal opgeblazen, weinig mooie muziek. Ook het acteerwerk komt verder roet in het eten gooien. Wat hebben die acteurs vreselijke accenten. Soms erg moeilijk te volgen, het gemompel helpt ook niet echt. Daarbij ook veel te karikaturaal allemaal.

Als de Quay broertjes er nu eens een echte film van hadden kunnen maken. Een film waar de getoonde wereld als één wereld aandoet, geen aaneenschakeling van decors. Want verder valt er enorm veel te genieten.

Overheersend gevoel is best positief, aangezien er altijd wel wat moois te zien was. Maar geniaal vind ik het niet. Te weinig consistent.

3.5*

Vreemd genoeg heb ik met deze film het volledige oeuvre van de Quay-broertjes gezien (alle kortfilms incluis), ik denk dat ik dat van haast geen enkele andere regisseur kan zeggen Ik ben trouwens niet eens zo'n fan: de kortfilms zijn vaak prachtig en kort genoeg om echt te fascineren, maar in zo'n lange film dreigt het inderdaad steeds om te slaan in, tja, geneuzel. Toch was ik wel onder de indruk: knappe beelden, prachtige sfeer, beetje dreigend soms, dan weer bevreemdend of gewoon mooi. Maar waar ik bij Institute Benjamenta nog enigermate geboeid werd door het verhaal, deed dit me echt helemaal niks. Ik had geen idee wat de bedoeling was van eender wat, en dat begint op den duur wat te vervelen - de plot zoals hierboven weergegeven klopt wel, maar volstaat niet om de film boeiend te maken, zeker niet omdat steeds gedaan wordt alsof het over veel meer gaat dan dat alleen.

Toch heb ik bewondering voor de vernieuwende manier waarop de Quays met cinema omgaan, al mag het van mij in een langspeelfilm toch iets minder experimenteel en iets meer inhoudelijk. Terry Gilliam heeft deze film geproduceerd blijkbaar, misschien had hij zich ook iets meer met de inhoud kunnen moeien of zo