The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007)

Geweldige bioscoopervaring, deze. De 160 minuten die je in het verhaal zitten, lijken voorbij te vliegen en je lijkt de personages al jaren te kennen.

Ik moest ervoor toch een uur rijden, maar ik heb dan toch een bioscoop gevonden waar ze deze speelden, en ik vond het echt een magnifieke film en zeker de film van 2007.

De vertelstem vond ik heel aangenaam en heel passend bij de film. De film begint traag en houdt eigenlijk de hele film door hetzelfde tempo aan, traag maar daarom niet minder mooi, integendeel. De trage beelden kruipen door je vel en de soundtrack zorgt op de juiste momenten nog net door zijn simpliciteit voor dat tikkeltje meer. De scene met de trein vond ik één van de mooiste scenes die ik ooit heb gezien, vooral de rook maakten het prachtig.

En dan heb ik het nog niet over de acteurs gehad. Brad Pitt is magistraal als Jesse James en heeft mij heel fel verbaasd. Maar Casey Affleck staat zelfs nog een stukje beter te acteren en zet hier één van de meest geweldige prestaties neer die ik ooit heb gezien. Hij vertolkt Robert Ford zo geloofwaardig en onzeker, en verdient die oscar voor beste mannelijke bijrol alleszins dubbel en dik. Maar Sam Rockwell mag voor diezelfde oscar ook genomineerd zijn als het van mij afhing. Hij speelt zijn rol zeer geloofwaardig en sereen.

De scene waarinJesse James vermoord wordt had ik kippenvel en ook de scene waarin je merkt dat Charley de rol steeds beter en beter begint te spele kreeg ik voor de tweede keer kippenvel. Zo'n klein gegeven dat zo mooi wordt verteld.

De eindscene is ook zeer mooi en eindigt deze film waardig.

4.5* en als ik hem herbekijk, kan die laatste 0.5* er misschien ook nog bijkomen.

Ja, ik vond juist dat die twee geweldige scenes te snel weer werden afgebroken. Het opdoemen van de trein duurde te kort (prachtig shot!) en de moord vond ik ook te snel. Had best nog iets poetischer, of zelfs dramatischer gemogen. Je leeft er tenslotte al 2 en een half uur naar toe.

Ik ergerde me af en toe ook aan de narrator. Die heeft het er dan over dat Jesse James zo paranoia en achterdochtig en onvoorspelbaar was, maar vervolgens legt hij dus wel haarfijn uit wat er allemaal in de man omgaat. Laat de kijker dat dan bepalen, Pitt (en ook Affleck) hebben die hulp niet nodig in deze film.

Tevens vond ik de muziek af en toe wat veel in herhaling vallen. Telkens precies hetzelfde thema.

Maar hell, verder wel een mooie film met krachtig verhaal en dito acteerwerk. Was vooral weer onder de indruk van Rockwell, die leek even zijn veel beoefende lichtelijk domme, redneck en aanwezige typetje te spelen, maar het zijn juist de scènes waarin hij even uit de greep van Jesse James is ontsnapt dat dit typetje de benodigde context krijgt om Rockwell's prestatie echt op waarde te schatten.

3,5*

Voor mij persoonlijk de eerste topfilm uit 2007. De film heeft alles wat ik graag in een film wil zien: sterke karakters, goed verhaal, prachtige lange shots, goed acteerwerk, uitstekend geluid maar vooral en nogmaals sterke karakters. En wat betreft karakters is Jesse James iemand om te onthouden. De onderhuidse spanning gecreërd door Jesse James, mede door zijn onvoorspelbaarheid, is zeer krachtig in beeld gebracht. Mijn complimenten gaan dan ook uit naar Brad Pitt, die wat mij betreft de film draagt. Die constante spanning in combinatie met die prachtige shots maken van deze film een zeldzame topper, en is waarschijnlijk een tweede bezoek aan de bioscoop waard.

Daar heb ik ook een halve ster voor afgetrokken. Vrij overbodig dat de narrator verteld wat er in de personages omgaat, terwijl Pitt en Affleck zo sterk aan het acteren zijn, dat dit gewoon van hun gezicht af te lezen is en in hun houding verborgen zit.

Ik ben het met Wouter eens dat de film focus mist. Het duurt allemaal te lang en de film verliest zich in het begin vooral in het vertellen van subplotjes, die bij lange na niet allemaal even interessant waren. Zo verdwijnt Robert Ford naar schatting zo'n 40 minuten uit de film! Dat vind ik iets dat niet kan met een hoofdpersonage, laat staan als hij in de titel staat genoemd.

De beste scenes van de film zijn dan ook als het over de relatie tussen Jesse James en Robert Ford gaat en daarom wist de film mij dan ook, tegen de tijd dat het ook echt richting de assassination ging, steeds meer te interesseren.

Al met al een prima film, met mooie plaatjes (niet uitzonderlijk mooi, maar het zag er goed uit) en sterke acteurs, die zichzelf een beetje verliest in de speelduur. Dikke 3*.

Beeldschoon en geweldig geacteerd, maar het verhaal boeit me gewoon niet genoeg om het echt tot een favorietje te maken.

Uitermate saai.

Misschien wel goed om zo'n man wat te demythologisreren, maar houd het dan gewoon bij een boek.

Er wordt veel gezeten op stoelen...

Weinig verhaal en de mooie western beelden waar ik me op verheugd had kwamen niet. Een paar vluchtige shots in de sneeuw en dat was het wel.

Als je een spannende western met veel actie en vechtscene's verwacht, kom je bedrogen uit. Maar het is zeker een mooie film met schitterden beelden. De voice-over vond ik zelf niet zo irritant. De meeste mensen weten van te voren toch wel wat er ongeveer gaat gebeuren. De beelden in deze film prachtig. Het verhaal wordt echter vaak heel saai. Pas het laatste half uur is er wat spanning te bekennen.

Wat een geniale film. Ondanks de titel die eigenlijk al alles weggeeft toch zo'n boeiend psychologisch spel tussen de twee hoofdrolspelers. Je voelt constant dat er iets tussen de twee is maar het wordt nooit direct uitgesproken. De metamorfose van Ford is ook prachtig. Zo mooi gedaan. Ook nog eens prachtig gefilmd. Vooral die scene met de trein in het begin. Weergaloos. Dan nog Casey Affleck die echt een briljante rol neerzet en veel meer dan Jesse James de persoon is waar de film om draait. Ook niet de heldenverering zoals je vaak ziet in dergelijke films maar gewoon een bij vlagen onsymphatiek mens van vlees en bloed. Ik had er eerlijk gezegd vooraf niet zo heel veel vertrouwen in maar wat was dit enorm goed.

4,5 ster

Deze film duurt véél te lang voor wat ze te vertellen heeft. Zijn er echt 160 minuten voor nodig om de oneerlijke tegenstelling uit te leggen tussen de publieke opinie achteraf van de slechte, maar tot de verbeelding sprekende Jesse James en de 'nothing man' Robert Ford? Nee dus, en de rest van de tijd wordt aldus gebruikt voor een mislukte poging Terrence Malick naar de kroon te steken, al levert het zeker een aantal fraaie beelden op.

Saai, saai, saai. Ik lees het hier overal. Maar waarom, zo saai was het toch helemaal niet?

Vooruit, ook ik zie dat er weinig vaart in het verhaal zit en actie vrijwel compleet uitblijft. Het lijkt in de verste verte niet op andere westerns die ik gezien heb als The Good, The Bad and The Ugly of For a Few Dollars More. Leone's dus, één van de mannen die het hedendaagse beeld van de western bepaald heeft. Westerns gaan snel, veel vaart en raadselachtige uitspraken, iedere man is nog een man. En dat alles ontbreekt in The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford, wat, zoals vaker gezegd, de perfecte titel is die precies aangeeft waarover de film handelt zonder aan spanning te verliezen.

Het hoofdpersonage van de film is nog wel het minst standaard-western. Een wannabe-stoere held, een soort nooit volgroeid kind, hij heeft moeite keuzes te maken maar voelt zich goed met een pistool in zijn hand. Waanzinnig interessant karakter wat volmaakt wordt neergezet door Casey Affleck en wat in zijn eentje de saaiheid al tegengaat. Dan heb je daarnaast Jesse James zelf nog, Brad Pitt in één van zijn beste rollen bewijst toch maar weer eens dat hij echt wel een goed acteur is, een fascinerende verschijning. De verteller, waar ik me niet echt aan gestoord heb maar die wel weggelaten had kunnen worden, verwoordt het al; rooms seemed hotter when he was there, clocks went slower. Met andere woorden; de mythe die vanaf minuut 1 al rond hem geschapen wordt zorgt ervoor dat hij maar in beeld hoeft te komen en de spanning stijgt. Hij vertoont ook langzaamaan tekens van paranoia, dus wat zal zijn volgende stap zijn? Zijn onvoorspelbaarheid, in combinatie met zijn dan weer aardige, grappige karakter, dan weer een schurkachtig slecht karakter, maakt de film de moeite al waard.

Je moet je slechts even overgeven aan het lome karakter, iets waar ik absoluut geen moeite mee heb, anderen klaarblijkelijk wel. Maar doe je dit, dan vervalt ook al het argument dat de film saai zou zijn. Het is prachtig om deze mannen hun psychologische gevecht uit te zien vechten, om Bob Ford te zien groeien, en om te genieten van het verbluffende visuele aspect van de film. De film is ijzersterk, ieder karakter wordt zorgvuldig geïntroduceerd en continue blijven de onderlinge spanningen tussen hen spannend. Wat zeg ik, fascinerend. De film is aangrijpend en intrigerend, met zeker zo zijn hoogtepunten, bijvoorbeeld de scène waarin Jesse erachter probeert te komen waar Jim Cunnings is, de man die nare roddels over hem verspreidde.

En geholpen door ook nog eens prachtige muziek, die me een beetje deden denken aan wat Jon Brion schreef voor Magnolia, beklijft deze film als een prachtige karakterstudie in een boeiende setting en met heerlijk acteerwerk. Echt een film om van te genieten.

4* - maar met kans op verhoging.

In principe kan een film mij niet lang genoeg zijn. Deze wel.

Het eerste woord dat me te binnenschiet na afloop is; pretentieus.

Ik kan er de vinger niet helemaal op leggen waarom ik de film niet trok.

Casey Affleck steelt voor mij de show, dat is het alvast niet, al is het karakter dat hij moet spelen vooral inhoudsloos en wars van enige ontwikkeling.

Ook de overige rollen van de bendeleden werden goed vertolkt.

Blijft over Brad Pitt... ik heb er eigenlijk geen verklaring voor maar ik stoorde mij de gehele film aan hem.

Pitt hanteert een arrogante manier van acteren. Het maakte voor mij de figuur Jesse James ongeloofwaardig.

(Misschien kan ik het zo duidelijk maken: Brad Pitt denkt de gehele film eigenlijk: "Jesse James mocht willen dat hij mij eens mocht spelen".)

't Zal wel niet zo zijn, maar zo ervoer ik het.

De film gaat van top naar ravijn en weer terug (niet qua snelheid, maar qua spanning). Soms intens spannende momenten, daarna weer momenten van

volledig overbodige informatie en beeldvulling. Het grootste gemis is een gebrek aan verhaal.

Het gaat in deze film om de karakters. De karakters veranderen echter niet gedurende de film, er is geen beweging in te krijgen.

Er zitten prachtige buitenopnames in de film, jammer dat er kleurenfilters worden gebruikt. Dat vind ik zonde.

Het maakt de film koud, maar is waarschijnlijk ook zo bedoeld. De karakters in de film zijn tenslotte ook geen zonnestraaltjes.

Ook binnen spelen zich scenes af met kleurenfilters.

Er zitten aardige, soms zelfs spannende momenten, in de film. Maar het is gewoon te weinig in zoveel minuten.

2*

Tijdens het kijken bekroop me het gevoel dat het nou wel eens afgelopen mocht zijn. Toch wil ik hem niet afdoen als een saaie of te langdradige film. Sommige scenes zijn namelijk zo akelig intens dat ze bijna in mijn hoofd gegraveerd staan en ik ze keer op keer blijf afspelen als een innerlijke videoband. Dat heeft alles te maken met het hoogwaardige acteerwerk dat uitblinkt in subtiliteit. Het zijn de kleinste details die je bij de strot grijpen. Zo is er een scene waarin een man doodgeschoten wordt door Jesse James. De actie wordt teruggebracht tot slechts een shot van zijn mimiek, maar daarin zien wij als kijker hoe deze persoon langzaam ontdekt dat hij doodgeschoten zal gaan worden. Er zijn door de hele film zoveel van deze briljante acteerpareltjes te vinden. Niet in de laatste plaats de moord op Jesse James zelf, die ook teruggebracht is tot een acteervuurwerk in subtiele emoties. De toon ligt vreemdsoortig tussen de ontroering en de wreedheid in. Een heerlijke combinatie, die kracht bij wordt gezet met het wonderschone spel met licht en duisternis en de fantastische soundtrack.

Doormiddel van mooie beelden, prachtige muziek en goede acteer pretaties blijft deze trage film interessant om te volgen.
Het verhaal in The Assassination of Jesse James word op een hele rustige manier verteld en neemt daarbij genoeg tijd om de karakters zo goed en overtuigend mogelijk over te laten komen.Hierbij helpt de muziek een hoop, al was ik na een kleine 20 x hetzelfde thema aanhoren er wel een beetje klaar mee,het camerawerk en de locaties zijn ook schitterend.
Helaas vond ik niet alle scènes even geslaagd en kon Brad Pitt mij op sommige momenten niet overtuigen als een cowboy/outlaw.Casey Affleck kon dat wel.Vooral op het laatst na de moord op Jesse .De rest van de rollen waren ook goed ingevuld.
Maar zoals gezegd konden sommige scènes mij niet genoeg boeien om er een hogere waardering uit te krijgen.

3.5*

Mooie, ingetogen, sombere en trage western. Alhoewel western misschien wat misleidend kan zijn het is eerder een dramafilm en een karakterstudie die speelt in het Amerika van rond 1880. Met de actie en romantiek die doorgaans met het genre geassocieerd wordt heeft het helemaal niets te maken. De film is er eerder een die afrekent met mythen en legendes uit het oude westen.

Jesse James is verre van de romantische Robin Hood en of Robert Ford nu echt een lafaard is mag je als kijker helemaal zelf uitmaken. De film schetst een vrij realistisch beeld van hoe het er toentertijd aan toe gegaan zou kunnen zijn.

Is dat voldoende om een film van bijna 3 uur te rechtvaardigen? Vind het zelf een moeilijke film om een beoordeling aan te geven. De hoofdrollen vertolkt door Pitt en Affleck zijn sterk, hun interactie zorgt voor een sluimerende donkere spanning. De film kent enkele prachtige, oogstrelende scènes en ook de muziek is erg stemmig (leuk ook dat Nick Cave zelf nog even in beeld komt). Verder is het geweld zeer spaarzaam gedoseerd, realistisch en heeft daarom een grote impact in de film.

Maar aan de andere kant, duurt het allemaal wel hééél erg lang... Is de boel soms niet vooruit te branden, een bejaarde merrie met een ouwe cowboy is nog vlotter... Zitten er bijrollen en gebeurtenissen in die, vind ik ,niet bijzonder veel bijdrage aan de kern van het verhaal. Soms dwaalt de film erg af van datgene waar het om zou moeten gaan. Ik had ook graag wat meer input gehad van de vrouwen in het leven van beidde heren. De voice-over tenslotte vind ik ook een klein smetje, temeer omdat het niet veel bijdraagt aan de filmervaring.

Tja, ben toch vooral erg gelukkig met de kleine opleving van het westerngenre, hoop toch dat het nog veel moois mag voortbrengen. Blijft een gemis dat chronisch tekort aan moderne westerns. Het lijkt er iig op dat er weer eigenwijze filmmakers zijn opgestaan die er weer in geloven. Dominik is er zeker eentje die mijn aandacht heeft met deze en zijn vorige Chopper heeft hij duidelijk laten zien over talent te bezitten.

Deze filmen de thematiek fascineert me an sich wel, in mijn gedachte speelt ook een beroemde quote uit een andere genregenoot;

"This is the West, sir. When the legend becomes fact, print the legend. "

Willen we de waarheid eigenlijk wel weten? Of is de legende gewoon mooier en interessanter? Denk dat ik hem over een tijdje wel weer eens uit de kast zal trekken. Tot die tijd een mooie 3.5*

Opzich wel een redelijke mooie vertelling over het leven en dood van Jesse James. Film begint wel mooi en je word meegesleept in de sfeer maar na een tijdje blijft de film erg hangen en haakt het af naar een overdosis aan cliche's en overbodigheid en begint het op den duur erg langdradig te worden. Brad Pittvond ik wel goed als Jesse James en Casey Affleck als de naive Robert Ford. Sommige scenes waren ook best mooi en spannend. Wat ook minder was waren de geluidseffecten (van de wapens enz). TAOJBTCRF (erg lange titel overgens) is ook veelste afwisselend van langdradige scenes naar mooie scenes. Soms lijkt het wel alsof alles heel snel in elkaar is geflanst.

De moord op Jesse James en het leven van moordenaar Robert Fort erna was ook wel redelijk verteld. Dan word het gereconstructureerd in een theater en even later heeft Ford spijt van zijn daad. Zoals gezegt is dit gewoon een wispelturige film. Het had gewoon veel beter uitgewerkt moeten worden. Heel erg jammer.

3,0* (0,5* bij de 2,5* als mats)

Best wel een aardige film met een zeer goede rol van Brad Pitt. Hij had van mij wel 40 minuten korter gemogen. De beelden zien er trouwens ook fraai uit in deze film. Casey Affleck als Robert Ford vond ik zeer irritant in deze film maar dat hoort er waarschijnlijk bij.

The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford kent subliem acteerwerk en een intrigerend plot. Toch weet de film niet over de gehele speelduur te boeien en dat nekt de film behoorlijk.

Casey Affleck speelt echt de sterren van de hemel als Robert - Bob - Ford, een jonge, onzekere man wiens grote held Jesse James is. De rol van James wordt vertolkt door Brad Pitt, die opnieuw een geweldige prestatie neerzet. We hebben dan ook te maken met een echte karakterfilm die gedragen wordt door deze twee acteurs.

Daarnaast kent de film prachtige beelden waardoor een mooie sfeer gecreëerd wordt. Het begin en met name ook het einde van de film, is zeer sterk. Het einde laat ook prachtig zien dat Robert Ford ten alle tijden op zoek is geweest naar erkenning. En zelfs wanneer hij verwacht dat men hem eindelijk ziet staan, laat het volk hem keihard vallen.

Helaas weet de film bij lange na niet de volledige speelduur te boeien. Ik kreeg dan ook sterk het gevoel dat de vele verhaallijnen op subniveau onnodig waren om de rest van het verhaal te begeleiden. De film duurt nu dik 2,5 uur, terwijl ik denk dat Dominik in 2 uur ook het verhaal prachtig had kunnen vertellen. Dat is toch wel een behoorlijke smet op de film, want hoewel deze sterk begon en sterk eindigde, kende de film te veel trage, vermoeiende momenten waar geen einde aan leek te komen.

3 sterren.

Mooi geschoten beelden, sterke prestaties van Brad Pitt en Casey Affleck, prima muziek en een constante - redelijk aanwezige - spanning zorgen ervoor dat ik dit toch wel een mooie film vond. De voice-over deed me denken aan die uit de beginscénes van Magnolia, want die stemmen leken verdacht veel op elkaar. Deze voice-over deed overigens wel afbreuk aan je eigen inlevingsvermogen.

De karakters van Pitt en Affleck weten de film wel vaak te redden, want zij zijn toch echt wel verantwoordelijk voor het stukje ''onheilspellede chemie'' wat ervoor zorgt dat de film boeiend blijft. Zonder dit, had het pas echt slaapverwekkend geworden, want nu duurde het eigenlijk ook al té lang zo nu en dan, vooral naar het einde toe. En een dutje doen onder deze film is eigenlijk zonde, want dan mis je een paar erg mooie beelden. Prachtige uitgerekte landschappen, bergen, een mooi laagje sneeuw en de ellende die zich tussen deze prachtige natuur verschuilt. Het moment dat Jesse James neergeschoten word had wel wat dramatischer gekund. Je weet dat het gaat gebeuren, wacht een paar uur en dan komt dat schot wat mij betreft toch op een iets te gemakkelijke manier. Vond het ook erg jammer dat de film nog zo'n twintig minuten verder ging, na de dood van Jesse James. Toen had ik het echt wel gehad eigenlijk.

Ondanks de mooie beelden, muziek, sterke acteerprestaties - ook van Rockwell trouwens - en als grootste pluspunt de ''relatie'' tussen Pitt en Affleck, kon de film me gewoon niet altijd evenveel boeien. Echt een film waar je je volledig in de hoofdpersonages moet storten om constant boeiend te kunnen blijven. Daarom denk ik ook dat een 2e kijkbeurt niet verkeerd zal zijn. Voor nu een dikke drie sterren.

Mooie film. De spanningsboog over de film als geheel is niet heel geweldig, maar de film bleef mij zeker boeien. Vooral de spanningen in de conversaties zijn echt prachtig. Ook het beeldmateriaal liegt er niet om, ik zou geen nee zeggen tegen een aantal beelden uit deze film als poster op mijn muur.

Het eind had wat mij betreft wel wat beter gekund, überhaupt mocht de film wel iets korter.

Pluspunten:

+Sterk neergezette personages

+Prachtige conversaties

+Schitterende beelden

Minpunten:

-De duur van de film doet afbreuk aan de spanning. Sommige scènes duren echt te lang, ook het eind is teveel uitgesmeerd.

4,0

Can't figure it out, do you want to be like me or do you want to be me?

2007 leek precies wel het jaar van de revelatie van de Western te zijn. Appaloosa, 3:10 To Yuma maar ook deze Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford. Al vanaf de eerste dag dat de trailer online kwam was ik benieuwd. Nu voor de 2e keer bekeken en ben ik er eindelijk zeker van dat hij zijn plaats in de top 10 waardig is.

Visueel is Assassination of Jesse James werkelijk een pareltje. Vooral de treinroof in het begin van de film ziet er fenomenaal uit maar ook andere stukken zien er echt zeer mooi uit. Sommige scènes worden ook zo vol spanning en met kippenvel op de armen weer gegeven. Zo is het stuk waar Jesse zogezegd even speelt met Robert Ford maar ondertussen bijna zijn keel over snijdt gewoonweg geweldig. De film wordt ook wel goed ondersteund door een aantal leuke deuntjes.

Assassination of Jesse James is best soms wel wat een bittere pil om door te slikken. Vooral toen ik de eerste keer keek had ik soms moeite met de personages maar met de herziening viel dit gewoon allemaal weg en kreeg je gewoon de mogelijkheid om te genieten van een film boordevol prachtige scènes. Het zit ook allemaal zo heerlijk in elkaar en het wordt dan ook allemaal nog eens magistraal ondersteund door Pitt en Affleck. Het is prachtig hoe zij er in slagen om hun personages neer te zetten. Affleck doet het zelfs nog een beetje beter dan Pitt door Robert Ford op zo'n gekwelde, schichtige manier neer te zetten. Maar ook de bijrollen mogen zeker niet vergeten worden. Zo zijn Rockwell en Renner ongetwijfeld even goed in hun rol als respectievelijk Charley Ford en Wood Hite. Rockwell schitterde vooral in het slot van de film met het theater waar hij zich uiteindelijk toch tegen zijn broer begint te keren. De voice-over stoorde me nu niet echt al legde hij soms wel wat teveel zaken uit die wat voor de hand liggend waren.

Spijtig genoeg heb ik dit niet in de cinema mogen aanschouwen maar de limited 2 disc edition maakt toch wel veel goed want Assassination of Jesse James is gewoon een ijzersterke dijk van een film. De spanning is constant te voelen en alhoewel je weet hoe het gaat aflopen dankzij de titel zit je toch naar het einde toe op het puntje van je stoel. Reken hierbij de uitmuntende acteerprestaties bij, de mooie shots en het altijd boeiende verhaal met een paar uitstekende quotes en je kan gewoon niet minder als 5 geven.

Ook in held Jesse James schuilt het kwaad

The assassination of Jesse James by the coward Robert Ford is een afschuwelijk lange titel, maar hij vertelt wel het beroemde verhaal in één zin. Want dit als western verpakt drama vertelt het verhaal van de beroemde trein- en bankrover Jesse James (Brat Pitt), vanuit het perspectief van zijn moordenaar Robert Ford (Casey Affleck). Ford is James' tegenstrever, hij wil worden als hem, hij wil hém worden. Maar het gefantaseerde beeld van de boef/held blijkt niet te kloppen, tot Fords grote frustratie.

Zelden was een zo spannende film zo traag. The assassination... komt uiterst langzaam op gang. De verhaallijn van deze 2,5 uur durende film is tamelijk helder, maar de makers kozen ervoor de puzzelstukjes langzaam in elkaar te passen. En dat is een verademing. Bij deze film is niet van meet af aan duidelijk wie wie is, wie goed, wie slecht, waar de film heengaat, welk genre het is. Je krijgt de tijd om dat zelf te ontdekken. En dan blijkt deze western vooral het uiterlijk van een western te hebben, waarin een heel andersoortige film verpakt zit. Niks geen heldendom rondom Jesse James, stoere mannen, indianen, sheriffs, goed tegen kwaad.

Dit is een intens drama van een tot held uitgeroepen boef die zelf ook niet weet waar hij staat. Die steeds achterdochtiger wordt, wreder ook, tot zijn eigen schrik. Het grote publiek heeft hem gemythologiseerd en zijn roversstreken een roze gloed gegeven, maar diep in deze mens schuilt kwaad. Als kijker ontdek je dat langzaamaan, net als Robert Ford die als sinds kinds af aan deze held adoreert. Maar ook Jesse James zelf moet dat ontdekken bij zichzelf. De filmmaker neemt ruim de tijd voor deze ontdekking en daarbij is niet elk zijlijntje in het verhaal even belangrijk.

Ondertussen trakteert de maker ons op prachtige beelden, zowel van grote droogte als van besneeuwde heuvels. En de sfeer is om te snijden, juist ook omdat onduidelijk is waar dit heen gaat. Fijn dat je zelf een weg mag vinden in dit verhaal. Wat een afknapper daarom dat er zo'n uitleggerige voiceover bij zit. Niets tegen voiceovers, mits ze echt onmisbaar zijn. Maar deze stem vertelt te veel, hij spreekt uit wat je ook al kan zien of kan raden. Weg ermee.

Blijft over een grimmige, zwarte film over heldendom en het innerlijk van de mens. En is Robert Ford nu een coward, een lafaard? Ook dat mag je zelf uitmaken. De film heeft een lekker lang einde, waarin alle versies en interpretaties een plek hebben. Hoe Jesse James en Robert Ford onthouden zullen worden, hangt van je eigen waarnemingen en interpretaties af.

De film gaat zeer zorgvuldig om met zijn ingrediënten. Alles wordt nauw uitgewerkt, waardoor de resultaten versterkt worden. En dit in alle goede geest, want ik heb genoten. Van begin tot eind.

Het had ook niet langer moeten duren. De film eindigde op het mooiste en beste moment. Met name vond ik Casey Affleck enorm goed acteren. Hij wist zijn positie!

Een 9/10

Natuurlijk erg traag en lang, maar wel ijzersterk! Zat visueel erg goed in elkaar, mooie landschappen. Verder zeer goeie acteurs, Pitt is altijd wel goed, en ook Casey Affleck trek ik altijd wel. Dit is misschien zijn finest moment geweest, want wat een geweldige Robert Ford zet hij neer. Een mooi script ook, erg subtiel en veel mooie scenes. Die spanning als Jesse James in de kamer is

4*

Zag hem een weekje terug, maar er blijft verrassend veel hangen van deze originele western. Zo staat het acteerwerk van C. Affleck me nog steeds helder voor de geest; de jongen speelt als titelfiguur een uiterst memorabele rol. Petje af voor zijn meelijwekkende maar tegelijk onuitstaanbare performance. Pitt komt in een kleinschalige film als deze veel beter tot zijn recht als acteur. Nu hoeft hij tenminste niet constant een rare bek te trekken ten dienste van een Tarantino, bijvoorbeeld. De beste man heeft veel in zijn mars, maar mijn complimenten gaan vooral uit naar Affleck.

De fotografie is daarnaast uitmuntent. Veel mooie en wijde landschapshots van een onconventioneel winterachtige western. Of neem het aanrijden van de trein, helemaal aan het begin. Spookachtig en wonderbaarlijk tegelijk.

Prachtig geschoten natuurlijk, toch had de uitwerking van het verhaal beter gekund. Dat ik door ziekte de film in drie delen heb gezien, maakt het natuurlijk ook niet echt beter op.

Sterke film, bij vlagen erg mooie cinematografie en met een boeiende geschiedenis. Soms problemen met het ritme van de film (niet zozeer het tempo), niet elke handeling of personage blijkt achteraf even belangrijk te zijn. Affleck valt altijd positief op, dus ook hier weer. Ik had bij de aftiteling al zin om het boek te gaan lezen dus dat is positief.

3,5*.

Mooie film over de beroemde jesse james de bandiet.

Heel erg goed geacteerd door de acteurs.

Het western sfeerte is ook prima gedaan.

Verhaal is boeiend.

4 sterren

Viel toch wat tegen. Begint na verloop van tijd wat te slepen en voelt net wat lang aan...

3*

De opbouw tot de moord is traag maar uitstekend. Ondanks dat ik in het begin dacht dat de verandering van de relatie tussen de schuchtere Robert Ford en zijn 'idool' Jesse James zou ontaarden in wat ik vermoedde, bleek dat geenszins het geval. De suspense is hier en daar briljant en je voelt de onzichtbare spanning en ongemakkelijkheid tussen de hoofdrolspelers. Met name Pitt zet een klasse prestatie neer als de immer onberekenbare maar intelligente Jesse. Deed me zo nu en dan denken aan zijn rol in Inglorious Bastards maar speelt hier overtreffend. Wat ik vooral interessant vond is dat veel gebeurtenissen juist niet in beeld worden gebracht. Uitzondering is de moord op Ed Miller die later wel wordt uitgewerkt. Bij veel scenes kun je slechts gissen naar de afloop. Het einde is daar een mooi voorbeeld van, al is het daar niet moeilijk raden.
Het hele gebeuren is nog vrij historie getrouw ook overigens. Ja, puike prent. De volledige 160 minuten boeiend.

Mooie strak geschoten film, in een traag tempo met goede, rustige muziek, die vooral in het middenstuk mij erg wist te boeien. Ik heb de laatste tijd wel wat films met Casey Affleck gezien, maar hier weet hij pas echt te overtuigen. Je voelt contstant dat hij iets van plan is, maar daarnaast straalt hij ook een bepaalde angst en onzekerheid uit, erg knap gedaan. ook Pitt is zoals altijd goed en weet het ene moment sympathiek over te komen, terwijl ik hem bijvoorbeeld 10 minuten later weer een enorme eikel vond.

De karakters worden behoorlijk goed uitgediept en vooral het rollenspel tussen Pitt en Affleck is erg boeiend om tte zien. Het laatste gedeelte van de film voelt echter wat langdradig aan en vond ik persoonlijk iets minder boeiend. Desondanks een behoorlijke goede film dit.

3,5*