The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007)

De mediamarkt lijkt me in Zambia nou ook niet echt om de hoek.

Er bestaat een oud Zambiaans gezegde: Eerst dokken, dan mokken.

@AC: enerzijds heb je natuurlijk gewoon gelijk. Voor een film moet je betalen. Dat doe ik dan ook door zeer regelmatig naar de bioscoop te gaan hier. En dat is prima verzorgd. Goede bioscopen, prima films (wel voornamelijk mainstream en bollywood). En Elke keer als ik naar Europa ga, sla ik zoveel mogelijk fims in. Maar goed, dat is hoogstens 1x per jaar. En een koffertje moet ook kleding bevatten en andere zake die ik in Lusaka niet kan kopen.

Het aanbod van films op DVD is hier op een hand te tellen. Dan wordt het illegale kanaal wel erg aantrekkelijk.........maar goedpraten doe ik het niet.

Uitstekende film die begint als de beruchte Jesse James zijn laatste overval pleegt. De film is aan de trage kant en het verhaal kent ook aardig wat zij-paadjes en concentreert zich zeker niet alleen op de twee titelpersonages. De film ziet er prachtig uit vooral vanwege het mooie camerawerk. Een sterk eerste half uur, een sterk laatste half uur en een sterke cast.

Bij een tweede kijkbeurt wist ik deze film toch een stuk beter te waarderen en gaat mn stem dan ook omhoog naar 4.0 sterren.

Adrew Dominik: "Jesse James…I love that movie. I think it’s a great film. It made my life very difficult afterwards, because it was very difficult to get another project started."

Link

Ongebruikelijke western waar je niet de westernsfeer voelt zoals b.v. bij Sergio Leone of John Ford. Dat komt mede door het troosteloos landschap.

Ook is het een heel langzaam vertelde film en is de film van niet veel actie voorzien. Ik kan niet zeggen dat het ooit saai is of de film te lang aanvoelde . Het is wel een interessante film om naar te kijken. Dit dankzij de dynamiek tussen de personages en de manier waarop de hele film werd opgenomen.

Cinematografisch is deze film fantastisch, maar dat maakt een film nog niet direct een topproduct. Het grote gebrek van de film is de trage en langdradige opzet waarin er in de 160 minuten die de film telt weinig gebeurt (en dan heb ik het niet direct over actie). De film biedt wel veel dialoog, maar uiteindelijk wordt er daar niet veel in gezegd. Ook is de film voor zijn lange speelduur enorm onoverzichtelijk en heb ik de film merendeel op een automatische piloot gekeken.

"It's not what they say; it's what they don't say." Ik vond dat de beelden spraken. De film bevat weinig verbale 'expositie' maar dat beschouw ik als een meerwaarde.

Om connectie te maken met de film en de filmtaal kun je 'm maar beter niet op automatische piloot bekijjken.

Misschien moet ik weer eens een andere Western zien om jouw gelijk in te zien maar in andere films binnen het genre vind ik het landschap er meestal ook niet bijster hoopvol uitzien, hoor .

Ik had de film al minstens drie jaar op de plank liggen, maar iets weerhield me er steeds van om hem te kijken. Ondanks ik wel van westerns hou, en voornamelijk wanneer het verhaal dan nog gebaseerd is op ware gebeurtenissen, was het de naam van Brad Pitt die me weerhield. Ik had tot nog toe maar 1 film gezien met Pitt, Meet Joe Black, en dat was nou niet echt een genre waar ik dol op ben. Ik had altijd een vvoringenomen idee dat Pitt enkel in dat soort films speelde en enkel als bakvisjes model door films heen ging. Heb me dus fameus vergist, hij zet hier de rol van de desperado Jesse James uitmuntend neer, alhoewel hij de duimen moest leggen voor Affleck's akteerwerk. Schitterende fotografie, mooie muziek en een film die ondanks een behoorlijke lengte niet verveelt. Een aanrader.

Sterk.

Volgens de triviapagina op IMDB is er minstens één keer een versie van vier uur vertoond. Die versie zou wel eens écht meesterlijk kunnen zijn. Deze verkorte - nu ja, kort - versie mankeert iets. Met name het eerste uur lijkt er iets te wringen. Er worden wat zijplotjes bijgehaald die niet interessant zijn en de relatie tussen Robert Ford en Jesse James wordt op een gegeven moment naar de achtergrond verdreven.
Eenmaal dat punt voorbij komt de focus wél op de titelpersonages te liggen en stijgt het niveau zienderogen. De traagheid is heerlijk. Ik heb niet zo voor gekwebbel in westerns, maar dit is genieten. Jesse is zo intrigerend door zijn onvoorspelbaarheid, maar hetzelfde kan gezegd van Robert. Niet dat de moord op Jesse er niet lijkt aan te komen, maar zijn karakteruitdieping is fantastisch.
De film eindigt ook goed. In plaats van direct te stoppen met de moord op Jesse, handelt het het verdere levensverloop van de broers Ford op een degelijke manier af. Vooral Robert's ontgoocheling wat betreft de erkenning die hij niet krijgt (en wel Jesse) is fantastisch afgehandeld.

Brad Pitt zet een uitstekende rol neer, waarbij hij dreigende onvoorspelbaarheid en menselijke zieligheid subtiel met elkaar vermengd. Ik vind het niet zijn beste rol tot op heden, maar wel één van.
Hoe goed hij echter ook is, Casey Affleck is beter. Ik kan mij best voorstellen dat sommigen hem ellendig vinden, maar dat hoort er net bij. Het is spijtig dat de titel er zo nodig 'The Coward Robert Ford' van moest maken, want de Robert Ford die hij neerzet (of op z'n minst diegene die ik gezien heb) is vooral misbegrepen en naïef.
De bijrollen zijn wat wisselend. Sam Rockwell en Garrett Dillahunt zijn sterk; Jeremy Renner en Paul Schneider zijn strontvervelend. Verder is het spijtig dat Sam Shepard geen grotere rol heeft.

Ik zou kunnen zeggen dat Andrew Dominik het eerste uur beter had kunnen aanpakken, maar ik ga ervan uit dat de studio wellicht een blok aan zijn been was. Op dat matige deel na, heeft hij op alle vlakken het onderste uit de kan gehaald: de score is erg goed, het script bevat een hoog aantal geweldige dialogen, de personages zijn uitmuntend geschreven en ook visueel is dit een plaatje (behalve dat trucje als de verteller aan het woord komt).
Alleen de voice-over vind ik onnodig. De onvoorspelbaarheid van Jesse dreigt soms de nek omgewrongen te worden doordat de verteller uitlegt wat er gaande is. Had dit gewoon aan de kijker overgelaten, denk ik dan.
Soit, ik ben aan mijn trekken gekomen maar een uitgebreide versie zou uiterst welkom zijn.

4

Sterke film die gedragen wordt door de zeer goede acteerprestaties van Pitt maar vooral Affleck. Deze laatste zet een geweldig gelaagd personage neer.

Verder is het genieten van de prachtige beelden die op het scherm voorbij komen. Betoverend mooi bij momenten.

Ik heb me geen moment gestoord aan de lange speelduur, maar ik vind de kritiek dat het te langzaam gaat ook niet terecht.

Dat is juist een belangerijk punt van de film, Robert Ford gaat de geschiedenis in als lafaard en Jesse James wordt een legende en volksheld.

Inderdaad, de titel geeft de situatie weer zoals deze door velen bekeken wordt.

Absoluut.

Niets minder dan een meesterwerk. Zie deze film als een onbewoond eiland ergens in de pacific in filmland. Wat een rust en echtheid straalt deze film uit.

Je kunt in heel veel woorden gaan vertellen, wat deze film zo mooi maakt, maar dat is dus precies wat je niet moet doen. De film is mooi in zijn eenvoud en betoverend met een sfeer zoals je dat tegenwoordig nog maar weinig tegenkomt in andere films. Gewoon kijken dus.

En mensen die hier aangeven dat er meer actie in zou moeten voorkomen die snappen er dus echt helemaal niets van. Deze film vertolkt een verhaal wat uit het leven gegrepen is en nergens wordt aangedikt.

Mixed feelings... vind de film fascinerend en vervelend ineen. Fascinerend omdat het er geregeld fraai uitziet (bijvoorbeeld de aankomende trein), vanwege de relatie tussen Ford en James, het geweldige einde met de onderlinge spanning en de niet geheel duidelijke situatie (is het een test van loyaliteit, een indirecte zelfmoord, onwaakzaamheid, of is het wat opgedirkt allemaal). Aan de andere kant vervelend omdat het geforceerd overkomt zoals de lang uitgesponnen scènes, de úiterst verzorgde aankleding van de locaties, de theme-muziek die op zich mooi is maar om de haverklap wordt ingezet, de soms overdreven uitgebeelde angst van de bendeleden voor Jesse James.

Daarbij is er een geleidelijke overgang: hoe verder in de film hoe poëtischer het wordt, beeld en voice over (met als kers op de taart het gedicht van z'n dochter dat je te opzichtig week maakt vlak voor de langverwachte finale). Vind het niet goed in het 'realistische' geheel passen.

Door die gekunstelde aanpak draagt de film bij aan een soort verheerlijking of een instandhouding van een mythe (de aloude fascinatie voor moordenaars - de mensen van toen vergaapten zich aan zijn tentoongestelde lijk zoals de kijker het nu ook voorgeschoteld krijgt), terwijl het tegelijkertijd een mythe lijkt te willen ontkrachten. Vreemde ervaring. Uiteindelijk heb ik alleen genoten van de sterk spelende Casey (Pitt in veel mindere mate), de fotografie en het einde.

Paar jaar terug vond ik het maar niks, kwam misschien omdat ik toen niet echt een fan was van Pitt en er voor mij maar 1 Jesse James film is, The Long Riders.

Vanavond toch nog maar eens gekeken en nu vind ik hem wel goed, meer waardering voor Pitt en The Long Riders is misschien verouderd, de 2 liedjes herkende ik wel maar de soundtrack van The Long Riders blijft 1 van de beste ;o)

Dankzij Nick cave zijn muziek kon ik deze film kijken. Die overigens op het laatst een bijrolletje in de bar heeft en een liedje over de coward mr.howard zingt.

Brad Pitt was zeer goed in deze film maar ik had denk ik liever DiCaprio gezien als Jesse James.

Die tafelscene met Brad Pitt.. waarom ga je in de winter het dak op? (tegen Rockwell)

Kippenvel

Hm... bevat een aantal goede elementen maar de lengte staat in geen verhouding tot de in feite toch de uiteindelijk toch weinigzeggende inhoud.

Een ongelovelijke teleurstelling. Hier had ik zeker iets van verwacht. Het enige positieve is de rol van Brad Pitt. Hij doet het goed! Maar het verhaal is totaal niet boeiend, de film is ongelofelijk traag en 'the coward' is een verschrikkelijk vervelend ventje. Ik kan daar bijna niet naar kijken, vooral in combinatie met de piepstemmetje. Jammer. De DVD gaat naar de rommelmarkt!

Erg sterk. Een geweldige, maar eigenzinnige western met een vreselijk scherpe spanningsboog. Hoewel het even inkomen was, begon de lol pas echt na zo'n 60 minuten. Hoewel ik Brad Pitt juist niet zo erg kon waarderen in de rol van de onvoorspelbare bruut (ik bedoel, kom op mensen hoe vaak hebben we hem wel niet dit spelletje zien spelen), vond ik Casey Affleck verrassend goed spelen. Hij zette zijn rol erg geloofwaardig neer en liet elk interessant aspect van zijn personage zien. Mooie beelden, fijne muziek (met een bekende snorreman aan het einde) en een geweldig verhaal. Bijna briljant.

De aanvang (eerste uur) was voor mij reden bijna reden om af te haken. Ik vond het geheel niet lopen en ontdekte nergens het beoogde meesleep effect van de film. Bepaalde rollen waren op zijn zachts gezegd vreemd ingevuld, met name Casey Affleck vond ik een bizarre verschijning met zijn nietszeggende en vreemde grijns. Moet bekennen dat door het constante doorvoeren van dit karakter de overtuiging wel kwamen op het laatst vond ik zijn rol zelfs sterk.

Een vol punt extra voor de sterke muziek van Nick Cave die op het laatst nog een kleine rol vervult!

Hahah .... kan me hier een beetje in vinden, maar moet toch wat meer kleur bekennen na alles gezien te hebben..

Kan me hier erg in vinden, mooi geschreven.

Dit is een andere western dan wat ik gewend was, geen fluitende kogels, maar meer tijd en ruimte voor andere aspecten. Schitterende shots, personages die ruimte krijgen, en de grootste kracht van de film is voor mij het tempo. De film neemt de tijd, en dat is gewoon heel fijn.

Elke keer als Pitt in beeld komt, gebeurd er iets bijzonders. Het is dan gewoon de moeite waard om naar te kijken. Hij speelt het echt erg goed. Maar ook Affleck niet te vergeten natuurlijk. Wat een intressant personage is hij. Ook hij zet het erg goed neer.

De voice-over, de muziek, de heerlijke shots, geweldige scenes (de echte moord op James bijv. wat een meesterlijke scene). En de aanstormende trein. Deze aspecten maken deze film tot een meesterwerkje.

Zit heel dicht tegen mijn top 10 aan, maar ik verkies de Leone westerns toch net wat hoger, wat natuurlijk helemaal geen schande is.

Met die analyse doe je Jesse James tekort.

Bij eenvoud op zijn mooist denk ik aan hele andere films. Stroszek bijvoorbeeld.

Volgens mij hebben we hier een magistrale karakterstudie van het meest ingenieuze soort.

Wonderschoon. Poëtisch. Brad Pitt in de rol van zijn leven.

Dominik heeft goed naar Malick gekeken.

The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford

is zeldzaam. En gaat nooit meer geëvenaard worden.

Dankzij deze mooie woorden zit mijn dag gebeiteld. Heel erg bedankt !

Traag en nergens echt spectaculair,

De rol van Affleck gaat ook snel vervelen.

Niet mijn type Western film.