Raging Sharks (2005)

You can swim, but you can't hide

Paar dagen geleden was ik alleen thuis en ik had wel zin in een breinloos filmpje. 2BE had mijn verlangens ontdekt en besloot om juist met deze Raging Sharks te starten toen ik langs de zender zapte. Normaal gezien zijn haaienfilms niet zo mijn ding maar hier bleef ik wel even voor zitten, al was het maar voor Corin Nemec.

Ik wist op voorhand niets van het plot af en dat is maar goed ook want anders had ik dit misschien zelfs te slecht gevonden om nog mee te kunnen lachen. Raging Sharks gaat over een stel aliens en wat gestoorde haaien gemend met een onderwaterlab waar de 'leider' is omringd met vrij veel schoon vrouwelijk vlees, je zou zelfs al gaan snorkelen in de hoop zo'n lab tegen te komen... Een grote hoop onzin dus maar als je hier langs kunt kijken dan krijg je nog een grotere hoop onzin. Elk personage sterft in de exacte volgorde als je verwacht en de enige surprise is één of andere bioloog die opeens agent van een geheime dienst blijkt te zijn. Plottwist à volonté! Naar het einde leek dit toch nog op iets deftig af te stevenen. Ik zag geen enkele mogelijkheid meer voor het Olson koppel om hier nog levend uit te geraken en wanneer de Oshona dan ontploft verwacht je een film zonder happy end. Gelukkig dacht ik want dan zat er toch nog iets van een verrassing in de film. Tjah, de teleurstelling was dan ook groot toen opeens uit het niets Mike aan een zuurstoffles hangt, compleet in duikerspak, en met zich zijn geliefde halve trouwboek meesleurt. Zonder zuurstoffles trouwens. Dan zwemt hij nog een halfuur om die verdomde duikboot te vinden en wanneer hij dan aanklopt krijgen we nog een halfuur gezeik van de crew op die duikboot over hoe hun verbeelding hen te parten speelt... Nu heb ik al veel slechte eindes gezien maar dit spant toch wel de kroon, en dan heb ik het nog niet over de aliens gehad die terugkomen.

Qua plot al een lachertje maar visueel is er zoveel meer te beleven! Voor degene die het niet doorhebben, dit is sarcasme want de film trekt in dit opzicht op niets. Nieuwsbeelden worden afgewisseld met waardeloze aanvallen op nietsvermoedende strandgangers (Jaws heeft toch het goede voorbeeld gesteld, kijk dan ook eens één van de klassiekers voor je zelf een haaienfilm maakt) maar het voelt en ziet er allemaal ontzettend nep uit. Het enige wat echt geslaagd was, waren de ontploffingen maar voor de rest is dit erg triestig.

Zoals ik daarjuist al zei, ik bleef ergens ook hangen voor Corin Nemec. Nu niet dat het zo'n goede acteur is, maar in Stargate vond ik hem wel erg goed dus ik wou wel eens zien hoe hij het er verder van af bracht. Tjah, hij is in ieder geval wel de beste acteur van het hoopje maar of dat nu zo'n groot compliment is? Nemec is trouwens niet de enige van Stargate die hier in tevoorschijn komt. Zijn filmvrouw, Vanessa Angel, had ook een kleine rol maar is toch van een beduidend minder niveau dan Nemec. Toch behoren ze samen nog tot het beste wat de film heeft te bieden want de rollen van Todd Jensen (Ben Stiles) en eigenlijk de rest van de cast zijn waardeloos, maar dan echt waardeloos. Wat moet je anders zeggen van de stereotiepe Italiaan (?) die geen deftig Engels spreekt, de Ier die wel Engels spreekt maar waar je geen klote van verstaat, ...

Ik vroeg voor een breinloos filmpje en kreeg het ook wel. Jammer genoeg was het niet vermakelijk genoeg en werd de film meer een bron van ergernis. Toch heb ik af en toe, onbedoeld waarschijnlijk, moeten lachen waarvoor toch een paar schamele puntjes. Dit is toch de laatste keer dat ik iets van Nemec probeer want zo te zien zijn zijn andere films ook niet om aan te zien.

1.5*