Under Capricorn (1949)

Het begon wat traag, maar trok al snel bij, de drama kwam geloofwaardig over.

Ook de cameravoering kwam dynamisch over voor die tijd, geen toneelstuk-achtige praktijken, maar veel close-ups, beweging van de camera's

ik kom op 3,5*

Komt nogal negatief 'toneelstuk-achtige praktijken' over. Maar zo is het niet bedoelt.

Ingrid Bergman redt deze film met haar prima performance.

Maar ja, een Hitchcock zonder [onvoorziene] suspense is geen Hitchcock.

[toch nog acceptabel hoor]

Wat is onvoorziene suspense?

Misschien wel de minste film van Hitchcock, absoluut onder de maat. Een kostuumdrama was duidelijk niet aan hem besteed. Minimale suspense.

De naam Hitchcock op de credits brengt natuurlijk een bepaald verwachtingspatroon met zich mee. En voor de meeste mensen zal Under Capricorn beslist niet binnen vallen. Neemt niet weg dat ook dit weer een erg solide film is. 3,5*

In maar 1 opzicht interessant: je moet ook de slechtste films van super-regisseurs bekijken. Volgens mij vond Hitchcock 'm zelf ook vreselijk toen ie 'm eenmaal afhad, kan haast niet anders.

Prachtige film van Alfred Hitchcock. Nee, het draagt niet meteen zijn stempel zoals andere films van hem dat wél doen, maar het is een zeer aparte vertelling die toch wel lang blijft nazinderen in je geheugen... Kortom: een mustsee voor de fans en een aanrader voor de non-fans

Bijzondere saaie Hitchcock-film, al wist ik op voorhand dat het geen van zijn typische suspense-films zou zijn. Hitchcock had zich in 1939 al eens aan een kostuumdrama gewaagd ("Jaimaica Inn", een film die in mijn herinnering toch leuker is dan deze "Under Capricorn"), en het is duidelijk iets dat hem niet ligt. Hij wilde naar verluid de film alleen maar regisseren zodat hij dan kon samenwerken met Ingrid Bergman, een filmster die zowat door iedere studio gegeerd was toen. Ze levert dan ook een mooie acteerprestatie af. Maar de saaiheid van de film zit hem vooral in de uitgesponnen lange takes (waarin amper wat gebeurt), een experiment dat toch veel beter geslaagd was in zijn vorige film, "Rope", waarin de takes welliswaar nog langer duurden volgens mij. Tenslotte vond ik de kleuren, ondanks dat het een technicolor-film is, niet mooi. Begrijpelijkerwijs is dit dus een quasi vergeten Hitchcock-film, en alleen volbloed Hitchcock-adepten zullen zich hieraan willen wagen denk ik. 2.5*

Kostuumdrama met lange monologen, normaliter niet iets waar je mij wakker voor moet maken. Toch is deze Hitch zeker niet compleet mislukt; alleen al de setting van het Australië van 1831 (pas ontdekt door Cook en destijds een soort gevangenkamp) vond ik vrij interessant. Cotten is verder geweldig als Flusky, een oud-gevangene die nu fortuin heeft gemaakt maar nog altijd aanhikt tegen de klasse-verschillen, bijvoorbeeld tussen hem en zijn hevig in de war zijnde vrouw (Bergman).

Een vierhoeksverhouding ontstaat met de aanwezigheid van de bazige huismeesteres Milly en de komst van de jonge Adare (Wilding), een neef van de gouverneur. Langzaam (te langzaam) ontvouwt zich het verhaal van moord, schuld en boete dat achter de personages ligt, met dus die mooie setting van het Australië van de vroege 19e eeuw.

Destijds nogal geflopt want (zo lees ik op imdb) in de markt gezet als thriller, en dat is deze Hitchcock zeker niet. Wel een aardig drama, dat misschien wel wat onderschat wordt.

3*.

Heeft iemand enig idee of er een dvduitgave bestaat die op zn minst Engelse ondertiteling heeft? Heb 'm op dvd, maar zonder ondertiteling.

Nee, Erick1985, ik heb 'm gekocht met Duitse ondertiteling, beter kon ik niet vinden.

Excellent acteerwerk van Ingrid Bergman, Joseph Cotton en Michael Wilding in een verhaal dat zich afspeelt onder de steenbokskeerkring. Het is een film met minder actie en des te meer dialogen. De nadruk ligt dan ook op de complexe interactie tussen de personages waarbij de grens tussen goed en kwaad voortdurend afgetast wordt. Voor mij een plezier om Bergman voor het eerst in Technicolor aan het werk te zien en had er geen idee van dat Joseph Cotton (ook een schitterende acteur) van het roodharige type is aangezien ik hem enkel nog maar in zwartwit had aanschouwd. De film heeft me geen moment verveeld maar helemaal meegesleept down under.

Alfred Hitchcock werd deze film uiteraard niet in dank afgenomen door het grote publiek omdat het geen suspense movie was. Naar mijn mening mag en moet een film beoordeeld worden op basis van de inhoud en niet op basis van de naam van de regisseur en daaraan verbonden verwachtingen. Ik ben er zeker van dat deze film meer geapprecieerd zou worden indien hij niet geregisseerd was geweest door Hitchcock, van wie men enkel clevere thrillers verwacht.

Die one-take monoloog van Bergman is van grote klasse!!

Er is nu een uitgave op blu-ray met Engelse ondertiteling:

Under Capricorn Blu-ray - Ingrid Bergman Joseph Cotten - dvdbeaver.com

Helaas is het een regio A uitgave, nu nog een voor onze regio...

Bergman schmiert er flink op los in dit romantische melodrama dat het vooral moet hebben van de sets, de make up en het uitstekende spel van Joseph Cotten. Bergman speelt de fysiek en geestelijk afgetakelde Lady Henrietta Flusky wiens barse echtgenoot Sam [Joseph Cotten] door veel van Australische buren neerbuigend wordt behandeld vanwege een veroordeling wegens moord. Wanneer Henrietta's neef Charles Adara [Michael Wilding] overkomt vanuit Europa, probeert hij Henrietta te helpen haar waardigheid als 'vrouw-des-huizes' te hervinden maar dat is niet naar de zin van huishoudster Milly [Margaret Leighton]. Hitchcocks gebruik van uiterst lange takes is technisch knap maar dreef met name Bergman soms tot wanhoop. Heel spannend wil het allemaal niet worden, maar Richard Addinsell verdient lof voor zijn prachtige, weelderige muzikale score.

Soms is het eigenaardig. Terwijl 'Under Capricorn' in angelsaksische kringen wordt beschouwd als een voetnoot in de filmografie van Alfred Hitchcock, rekenen de Fransozen 'm tot zijn beste werk. De vertaalde titel is ook veel mooier: 'Les amants du Capricorne'. Het is zoals Moonfleet van Fritz Lang, een film die een zelfde lot beschoren lijkt ('Les Contrebandiers de Moonfleet' - prachtig toch? Het klinkt net een opera buffa van Offenbach). Eigenlijk hebben Moonfleet en Under Capricorn best wel wat met mekaar gemeen en ik snap ook waarom Franse cinefielen zo verlekkerd zijn op beide films - vooral dan als ze in het 7de arrondissement van Parijs wonen. Het zijn beide films die een preutse fantasmagorie prediken, waar de loutere onthulling van een feitelijk gegeven het nec plus ultra zal blijken. Het is buitengewoon hoe Hitchcock middels de magie van de economie der middelen suspense opwekt bij de mooiste scene van de film, de eerste verschijning van Ingrid Bergman. Hoe hij het met de voeten treden van een rigide sociaal protocol, het niet-respecteren van aristocratische pudeur plots als een paroxisme laat losbarsten. Wat heeft ze toch mooie voetjes. Eigenlijk moet je énorm Frans zijn om dit te kunnen vatten en idealiter een Parijzenaar geboren tussen 1945-1958. Vandaar dat 'Under Capricorn' maar magertjes bevonden wordt op deze webpagina. Gelukkig kan ik 'm wel op waarde schatten. Hoewel ik eigenlijk maar een gehucht in het Vlaamse Hageland woon, beheers ik de Parijse finesses beter dan zowat 90% van de inwoners van de Franse hoofdstad. Als virtuoos van de mise-en-scène heeft Hitchcock een film gemaakt die zijn genre ruimschoots overstijgt. Hij filmt met een plagerige discretie en een geometrische precisie. Nooit komt de film stoffig of statisch over, maar met wervelende camerabewegingen worden we meegesleept door de vele gangen van het landhuis, alsook de emotionele opflakkeringen van de personages. Toch is er ook heel wat te genieten voor de liefhebbers / fétichisten van het kostuumdrama pur sang. Ingrid Bergman wordt gepresenteerd in de meest opulente outfits, met als huzarenstukje een pluizige roze-wit gestreepte jurk, met kanten details en een diadeem met wilde rozen. Zelfs de stoerste hetero zal een gilletje slaken!

Veel van de wat onbekendere Hitchcock's zou je kunnen categoriseren als a-typisch, en dat geldt ook voor Under Capricorn, een historisch drama over expats in Australië, toen ze nog geen expats heetten. Hitch had de suspense jammer genoeg ergens laten liggen onderweg, want die is vrijwel volledig afwezig, of je moet het minimalistische plotje met de huishoudster spannend vinden. Daar zat overigens wel iets meer in dan er uit gehaald werd, maar Hitch was kennelijk meer geïnteresseerd in de standsverschillen en dergelijke. Under Capricorn heeft een vreemde vibe, op zich wel serieus, met Bergman en Cotten die meer dan degelijk zijn, maar die Wilding acteert alsof hij net twee wodka achterover geslagen heeft. Snap wel dat zijn familie hem naar Australië stuurden.

Verder ook geleerd dat met 'emancipist' geen vroege voorvechter van vrouwenrechten wordt bedoeld.

Herziening van alweer 7 jaar geleden. Wat is dit een heel sterke cocktail van psychologisch drama en misdaad. Het heeft een sterke verhaallijn, sterke dialogen en wordt gespeeld door topacteurs met Joe Cotten en Ingrid Bergman. They shine. Net als in Rebecca is hier een belangrijke rol weggelegd voor de housekeeper hier gespeeld door Margaret Leighton. Zij zorgt voor de gaslighting van Bergman die een gelijkaardig lot onderging enkele jaren eerder in de met oscars bekroonde Gaslight.

Net zoals het geval was bij voorganger Rope was het filmen een huzarenstukje met longtakes - wat betekende dat er heel wat gesleurd werd met meubelstukken tijdens de shooting, mobiele decorstukken enz. Dat gebeurde met veel kabaal waarbij nadien de dialogen opnieuw moesten opgenomen worden op een verlaten set. Het is er allemaal niet aan te zien, want het oogt allemaal smooth.

Te weinig gekend werk van Hitchcock en voor mij is dat totaal ten onrechte.

hitchcock challenge # 40