Neverwas (2005)

Echt een geweldige mooie film.

Ik wist eigenlijk niet wat ik ervan moest verwachten, maar deze film was meer dan dat ik had durven hopen.

Ontzettende mooie rakende fantasyfilm.

Het verhaal deed mij inderdaad ook denken aan Finding Neverland, maar deze was zeker niet minder mooi en ook niet minder rakend.

Iedereen zat goed in zijn rol en vooral Ian McKellen is een favoriet in deze film, die man straalt zoveel emotie uit dat is ongelooflijk.

Het liefdesgeheel tussen Aaron en Britanny vond ik een beetje makkelijk overkomen maar dat was niet storend en ook niet echt een minpunt voor de film.

Ik vond vooral het goede van de film dat ze er getekende beelden bij gevoegt hebben en dus totaal geen special effects hebben gebruikt want dat maakt het dan gewoon weer téveel, en dat kan een film zoals deze echt niet hebben, en is ook niet nodig.

Ook een pluspunt vond ik persoonlijk dat ze het in de realiteit lieten afspelen, want in het begin twijfel je daar toch sterk aan, en kan het verhaal meerdere kanten opgaan

Hier en daar was het ook een beetje voorspelbaar maar terwijl dat normaal eigenlijk heel storend is, had ik er hier geen last van.

Einde is ook mooi, en je leeft gewoon vanaf het begin al helemaal mee met de personages.

Ik vond het persoonlijk een toppertje en Neverwas krijgt van mij de volle 5*

Als je een droomwereld bij het einde verwacht heb je het geheel niet helemaal begrepen lijkt me. Dit is zijn droomwereld en daar moeten hij en wij het mee doen. Vond het best sympathiek. McKellen was heerlijk...

3*

Niet voor mij! Mega saai en vaag. Ik heb deze film gezien, omdat er geen andere film op tv was die ik nog niet gezien had.

Ik heb deze debuutfilm ook eens bekeken.

Hmmm, ik wist helemaal niet wat te verwachten.

Het begint als een feelgoed-movie maar evolueert vrij snel in een Psychologisch Drama over manisch depressieven en hun verdraaide kijk op de werkelijkheid.

Hij verveelde nergens maar wist toch niet mijn volle aandacht te houden, soms werd het nodeloos ingewikkeld maar tot op't einde word je in't ongewisse gelaten over het al dan niet waar zijn van het mooie sprookjesverhaal in dat boek....

6/10.
Ik vond het de moeite om eens gezien te hebben, één kijkbeurt volstaat !
Enkel voor geduldige filmfans die niet vies zijn van een middelmatig drama meer of minder.

Totaal andere film dan ik verwacht had eigenlijk.

Erg mooie film. Leuke cast ook met de Eckhart, Nolte, Murphy en McKellen. Vooral die laatste is echt lekker bezig, wat een lekkere rol van hem. Vreemd om Murphy nu te zien in een film. Leuk plot ook, deed me een beetje denken aan Big Fish. Wel zo'n film waar ik niet zoveel over kwijt kan, de hele 'feel' klopt gewoon.

Ik had de indruk dat dit een film met een boodschap was. Wat die boodschap is is mij ontgaan, behalve als het was dat je een gestoord mens in zijn wanen moet volgen.

Klein beetje cliché allemaal. Introduceren... probleemstelling....onderzoeken....actie ondernemen....emotioneel slot....

Het bos vond ik nog best interessant. Met dat 'standbeeld' bij de rivier ( wat hij ook aantrof op de kaart ). Ook het huisje is best grappig gemaakt. Hele gedoe eromheen boeide me niet echt, het ging voornamelijk om die zoektocht naar zijn vader en dat hij moest praten met hem..
Het heeft wel iets, en hij is daarom ook blijven hangen in het geheugen. Maar meer dan aardig wil ik het niet noemen.

Ik vond een redelijk drama/mysterie film...

Niet zo echt spannend verhaal...

Een beetje moeilijk volgen...

Want via Psychiatrische instelling zijn een beetje rare acteerwerk...

Wel bekende acteur Aaron Eckhart, William Hurt en Ian McKellen

spelen wel goed...

Geen mooi HD kwaliteit...

Geen aanrader...

Snel lachende en snel aangedane jongen spelende Aaron Eckhart als psychiater, hm...
Intelligente, erudiet sprekende man spelende Ian McKellen als schizofreen, ehm... (tenzij hij toch iets anders zou mankeren dan schizofrenie) Dan nog een vrouwelijke voice-over ergens in het begin, die juist weer als een uit de bocht gevlogen schizofrene psychiater klonk, tja... 't klopt niet erg.
In mijn ogen niet zo'n goede casting dus. Behalve Nick Nolte dan top acteur.
Wél een interessant gegeven en ook de muziek vond ik erg mooi, de beelden echter te 'warm' gekleurd met veel rood en geel.

Ik vond het een mooie 'coming-of-age', op de hogere leeftijd van circa 40 jaar weliswaar.
Een ontdekkingstocht naar afstamming en naar wie men is (en mag zijn).
Zoetsappig eind. De wereld in het algemeen en die van de psychiatrie in het bijzonder is vol lieftalligheid, kleurtjes en luchtbelletjes... dacht het niet.

Een erg interessant idee, een iets tegenvallende uitwerking. Vooral in het laatste half uur of zo worden de lijntjes behoorlijk slordig aan elkaar vastgeknoopt. Haast van het één op andere moment komt Zach in het reine met zijn verleden, en plotseling is het goed dat Gabriel in zijn kasteel blijft wonen. Het lijkt wel alsof ze niet meer genoeg tijd hadden op het eind. Daarnaast had de sfeer wel wat grimmiger gemogen en de beelden minder warm, inderdaad.

Aaron Eckhart en Brittany Murphey konden er zeker mee door. Het is echter Ian McKellen die de show steelt hier, wat ik overigens al verwacht had, maar toch. Hij slaagde er zelfs in om het grootste deel van de tijd mij Gandalf te doen vergeten, tot tegen het einde in het kasteel, als hij een zwaard vasthoudt en zijn stem verheft. Dankzij hem krijgt deze film alsnog 3,5 ster.

Aardige film met een onvoorstelbare cast. Het gegeven is boeiend, en de manier waarop de film op het einde de raadsels oplost is redelijk elegant – ik was even bang dat de sprookjesachtige muziek van Philip Glass een voorbode zou zijn van het verschijnen van een soort Narnia-achtige wereld die Zachs vader op magische wijze zou hebben gecreëerd, maar gelukkig houdt de schrijver-regisseur het verhaal binnen realistische grenzen. Toch heeft de film me ook nergens zó gepakt als de bedoeling zou moeten zijn, misschien wel omdat ik verhaalelementen als zelfmoord, depressie en een psychiatrische instelling niet helemaal vind passen bij een zoektocht naar het waarheidsgehalte van een sprookje. Ian McKellen is perfect, de opdringerige muziek was behoorlijk storend, en Jessica Lange herkende ik eerst niet eens – net als Faye Dunaway heeft zij niet zozeer haar eigen gezicht laten liften alswel feitelijk een geheel nieuw gezicht aangemeten gekregen, waarbij mèt de aanduidingen van haar "gevorderde" leeftijd (56!) meteen ook alle karakter uit haar gelaat is verdwenen.