White Nights (1985)

Lang geleden gezien. Ik zoek nog een film over dissidenten in de USSR. Een Amerikaan en een Engelsman, die eerst vijanden zijn worden in het stafkamp in Siberië vrienden en besluiten met met nog iemand te vluchten. Ze komen uiteindelijk bij de Noorse grens.

Wie weet welke film dat is?

Is vandaag op tv!

De film bevat 1 geweldige scene, en dat is de opening, een ballet op de muziek vanm Bach's Passacaglia.

Voor de rest is het een simpel gewoon koude oorlogverhaaltje, alleen aantrekkelijk voor wie vooral van tapdance houdt. Acteerprestaties zijn wat onder het gemiddelde zonder echt slecht te zijn.

2,0

Tegen de verwachtingen best een aardige film. Het verhaal is simpel en niet echt relevant, en het acteren is bij sommigen toch wel onder de maat. Maar natuurlijk draait het bij deze film om het dansen. En wat dat betreft moet ik zeggen dat inderdaad alleen de opening de moeite waard is. De rest valt tegen en dan vooral in hoeveelheid. Verder gewoon voorspelbaar, clichérijk en met dezelfde stereotiepe personages als meestal het geval is.

Toch jammer deze film. Men heeft een verhaal om het dansen heen gebouwd en beiden komen uiteindelijk te weinig aan de beurt.

De film op zichzelf is niets om over naar huis te schrijven, een koud oorlogsverhaal, waar je moet van houden als je de film leuk wilt vinden.

De enige scène in deze film die ik écht goed vond en waar een enorme kracht van uitging was de openings scène.

Prachtige dans uitgevoerd door Mikhail Baryshnikov, maar van hem had ik ook niet anders verwacht dan dat hij een ongeloofelijke dansprestatie zou neerzetten, hij wordt niet voor niets de beste balletdanser van de wereld genoemd.

Wijlen Gregory Hines heeft hier ook zijn aandeel in, maar niet naar mijn zin.

Matige film, 2 op 5.

12 jaar later zou regisseur Taylor Hackford met Hellen Mirren trouwen (die hier dus ook een rol in heeft).

Fantastische film. Ik wil hem heel graag nog een keer zien.

Saaie film met suffe dialogen en inferieur acteerwerk. Een muziekdrama met wat Koude Oorlogtoestanden.

De twee hoofdpersonages, gespeeld door Baryshnikov en Hines, die ideologisch tegengesteld lijken vinden stilaan verbinding door hun liefde voor het dansen en hun dorst naar vrijheid. De vele choreografieën (ballet en tapdansen) deden me niet zoveel, op één na dan waar ze samen synchroon dansen op een modern nummer. Maar het lijkt soms teveel een script dat geschreven werd om hun artistieke carrières te promoten. De film kent een punchy soundtrack waarvan Lionel Richies "Say You Say Me" het bekendste nummer is. Enige lichtpunt in de cast is de steeds mooie Helen Mirren als ex-vlam van de Russische overloper. Erg matige film die met bijna 140 minuten écht veel te lang duurt.