Lifeboat (1944)

Lifeboat is niet Hitchcock op zijn best, hij lijkt hier wat te experimenteren met zaken die later in films als Psycho en Vertigo de perfectie zouden overstijgen.

De introductie van Tallulah Bankhead is even briljant als surrealistisch : we krijgen de beelden van de ramp te zien, en dan midden op zee zien we een boot met een vrouw die ongeïnteresseerd en onbewogen naar de gebeurtenissen zit te kijken.
Langzaamaan worden alle karakter uit de zee gevist en er worden vriendschappen, liefdesrealties maar ook spanningen en kleine drama's opgebouwd.

Hitchcock kan als geen andere regisseurs zijn publiek zo goed manipuleren : in één klap kan hij de sympathie voor een personage veranderen in haat. En in deze film laat hij dat duidelijk merken. Ook de Duitser schijnt in het begin zich maar op de achtergrond te houden en komt vooral in beeld als hij zijn goede wil wilt tonen, weer een handig trukje van Hitchcock : veel sympathie voor de Duitser maar later blijkt het toch een meedogenloze schurk te zijn. Erg verrassende wending

Zoals ik al eerder zei lijkt hij veel te experimenteren met zijn scenes en zo voelen die allemaal afzonderlijk aan, zodat er niet echt een vloeind verhaal in komt. Neem nu die scene met de biddende Joe, prachtig stukje cinema met een erg mooie belichting, een moment om er warm van te worden, maar wordt dan abrupt gestopt om plaats te maken aan wat conventionele romantiek of minder boeinde zaken. Dit houdt mij van een hoge beoordeling.

Het lijkt onmogelijk om een spannende film te maken op één lokatie, maar Hitchcock slaagt er zelfs in om er een paar spannende scenes in te weven : fantastisch is die amputatiescene alleen al het gedacht wat er allemaal zou kunnen misgaan, de golven die steeds woester worden... brrrr
Ander, minder spannend toppertje, is het moment dat de Duitser dat liedje aan het zingen is terwijl hij aan het roeien is. Perfect gefilmd zodat het gevoel van voldoening en de overmacht van de man nog sterker wordt tegenover de onmachteloosheid van de Amerikanen

3,5

Prima thriller die zich, zoals vaker bij Hitchcock, in een ruimte afspeelt. Op een bootje ditmaal. De acteerprestaties zijn uitstekend, met name Slezak, al had er soms iets dieper op de karakters kunnen worden ingegaan. Enigszins voorspelbaar maar een sterke onheilspellende sfeer en bij vlagen meesterlijk camerawerk. Deze klassieker is zeer goed.

Lifeboat

Met Lifeboat als 27e Hitchcock voor mij begint het nu toch echt wel duidelijk te worden dat de Master of Suspense echt wel één van men favoriete regisseurs is.

Hij slaagt er weer eens in om een film zeer spannend te houden terwijl het zich toch maar op één plaats afspeelt (net zoals in Rear Window en Rope)
Film begint eigenlijk met een mooie introductie van Bankhead als Connie Porter. Een zinkend schip, brokstukken overal en in het midden van de zee zit een vrouw, met al haar bagage aan boord, onbewogen te zien naar wat er rond haar gebeurt.

Langzaamaan beginnen er meerdere personages zich aan boord te heisen. De vrouw met de baby waar al snel wordt geïnsinueerd dat ze uiteindelijk is vermoord door de Duitser, Kovac, Gus, de Duitser zelf,...
Hitchcock slaagt er ook in om eigenlijk iedereen weer op het verkeerde spoor te zetten. De Duitser is eerst de goedzak, hij weet de richting, is dokter en amputeert Gus zijn been maar dan vermoordt hij Gus en blijkt dat hij hun recht naar zijn bevoorradingsschip is aan het roeien.

Wat tevens ook een prachtige scene is, is wanneer Willi dat liedje is aan het zingen terwijl hij is aan het roeien. Hij zit helemaal alleen aan de ene kant en al de Amerikanen staan aan de andere kant argwanend en machteloos. Het einde is ook wel dubbelzinnig want wat moeten ze doen wanneer er zich een nieuwe Duitser zich aan boord heist? Is hij even slecht als Willi en moeten ze hem ook, net als beesten, kapotmaken of speelt hun geweten hen toch te parten?

Trouwens ook de eerste keer dat ik Hitchcock niet in de film zag. Weet nu dat hij er inzit en volgende keer zal ik er extra op letten

4*

Aangename thriller van Hitchcock, dat zich tijdens WO II afspeelt. Overlevenden van een getorpeerde boot, komen bijeen in een klein schuitje en zoeken naar redding. Onder de overlevenden bevindt zich echter ook een Duitser. Opmerkelijk verloop van het verhaal, waarbij de Duitser een best grote rol speelt. Leuke diverse cast met de nodige spanning maken Lifeboat een prima film .

Qua idee deed het me regelmatig denken aan 12 angry men. Een groep mensen die ondanks meningsverschillen er samen uit moeten komen en dat gefilmd op slechts 1 locatie. Helaas is dit slechts een heel klein deel van de film.

Ook wordt al veel snel expliciet duidelijk dat de Duitser weinig goede bedoelingen heeft. Hierdoor verworden de morela dillema's die de film bevat al snel tot pasklare oplossingen

Erg jammer want hier had meer ingezeten. Toch een dikke 3 sterren voor anderhalf uur heel aardig vermaak.

wat een zwaar teleurstellende film

keek er al lang naar uit, bleek uiteindelijk verschrikkelijk saai te zijn

Goede Hitchcock, maar zeker niet zijn beste werk. Helemaal niet als je het vergelijkt met de soortgelijke Rope. Ook hier krijgen we een enkele locatie en een stel protagonisten die door achterdocht in een situatie van wantrouwen verkeren. Altijd een prima uitgangspunt en Lifeboat is over het algemeen ook een best spannende film. Maar naarmate het einde nadert blijft die spanning helaas niet altijd hangen en zitten we met een climax die als een emmer koud water aanvoelt. Jammer, want de cinematografie is op momenten een genot en het gevoel van isolatie is goed voelbaar. Met een sterker en intensere script had dit een waar meesterwerk kunnen zijn.

3,5*

Oef, briljante Hitchcock klassieker met een bijzondere opzet middels één locatie; een reddingssloep ergens op de Atlantische Oceaan.

Een groep overlevenden van een Duitse U-boot aanval redt een Duitse marinier van de verdrinkingsdood en vervolgens zijn de verschillende kanten van de oorlog op elkaar aangewezen. List en bedrog, achterdocht, opbloeiende romantiek en ingekapseld feminisme avant la lettre; Lifeboat heeft alles en is spannend bovendien.

Uniek project, must-see! 4,5*.

Uitstekende en ietwat onderbelichte Hitchcockfilm. Ondanks dat de gehele film zich maar op een paar vierkante meter afspeelt, weet Hichcock het geheel visueel toch zeer boeiend te houden door middel van cameravoering en montage. De cast is goed gekozen en versterken de toch al goed geschreven personages. Bovendien bevat deze film zeker de meest originele cameo van Hitchcock zelf.

Prima Hitchcock dit.

Het knappe aan de film is dat deze zowel spannend als afwisselend is en dat terwijl de gehele film zich zowat afspeelt in een reddingssloep op de oceaan.

Het script is sterk geschreven en de personages zijn stuk voor stuk kleurrijke figuren. De dialogen zijn vlot en de ontwikkelingen op de boot en tussen de personages zijn erg de moeite waard.

Ook altijd leuk om Hitchcock zelf te spotten in zijn films. Ik vroeg me vooraf al af waar hij hier zou verschijnen, maar grappig dat hij met zijn foto op een advertentie voor gewichtsverlies in een krant voorbijkomt. Dat is op zich wel leuke zelfspot van de man.

Ja ik heb me prima vermaakt met deze film en erg leuk dat ik na meer dan dertig films van hem gezien te hebben weer eens vier sterren kan uitdelen.

4,0*

Een a-typische Hitchcock, maar toch erg sterk.

Ondanks dat het zich volledig op een kleine reddingssloep op zee afspeelt, weet de film toch van begin tot eind te boeien. Er zijn veel interessante wendingen, ondanks de 'beperkte' setting gebeurt er relatief veel.

De cast speelt zeer overtuigend. Acteurs die mij trouwens niet bekend voorkomen.

Interessant dat deze film al tijdens de Tweede Wereldoorlog is gemaakt, ongetwijfeld ook juist daarom gemaakt. Je hoort o.a. verwijzingen naar de Führer en concentratiekampen.

Fantastische prent! Ik hou wel van films die zich op één locatie afspelen.. en laat Alfred Hitchcock nou net een regisseur zijn die dat zeer goed kan. Deze 'Lifeboat' blinkt echt uit in haar simpliciteit. Neem een reddingssloep, een stel acteurs, een goed script en je krijgt met Hitchcock aan het roer echt weer een heerlijk spannend, sfeervol en boeiend geheel te zien. Heb ook nog erg gelachen tussendoor.

Natuurlijk komt dat door alle leuke personages en alle gebeurtenissen die zich voordoen, maar ook de ''cameo'' van de regisseur zelf is hilarisch. Zelfs nog met de nodige zelfspot. Erg leuk. Ik blijf van deze regisseur houden en blijf ook maar doorgaan met het kijken van z'n films. Ook in deze 'Lifeboat' zat weer zoveel meer dan dat ik had verwacht. Lekker vlotte film, op naar de volgende.

Interessante film van Hitchcock.

Zeker de onderwerpen waar de film mee omgaat omtrent de Duitser en wat te doen met degene die mede verantwoordelijk is voor de drama die hen is overkomen. Fijn dat er goed gebruik wordt gemaakt van de acteerkunsten van Slezak door hem veel te gebruiken. Ook de rest van de cast doet het erg goed, met Bankhead die iedereen er met gemak uitspeelt en duidelijk de leiding neemt.

Naast de interessante vraagstukken is Lifeboat ook een avonturen film. Het overleven op zee in een reddingsboot is erg leuk gedaan en hoewel een film die zich op 1 locatie afspeelt al snel in herhaling kan vallen of langdradig en/of saai kan worden, is dat in Lifeboat niet het geval. Er gebeurt zo veel in een kleine tijd.

Erg mooi geschoten, Hitchcock wilde zoveel mogelijk variaties in de shots aangezien het zich op 1 locatie afspeelt. Ook erg knap dat het voornamelijk op een set is geschoten. Valt niet op door de manier de film je helemaal meesleept in het verhaal en je er een onderdeel van laat zijn.

" A guy can't help being a German if he's born a German, can he?"

Een Amerikaans passagiersschip wordt getroffen door een Duitse torpedo en beide schepen vergaan. Een groepje drenkelingen verzamelt zich in een reddingsloep. Onder hen bevind zich een Duitse kapitein. De drenkelingen krijgen onderling ruzie, is de Duitser te vertrouwen?

Een keer een Hitchcock zonder allerlei grote namen, hetgeen toevoegde aan het realisme van de film. De hele film speelt zich af op één locatie: de reddingssloep. De film is in chronologische volgorde opgenomen in een echte bood in een grote tank binnen in een studio. Op het begin en de scènes waar fluit wordt gespeeld na bevat de film geen muziek. De film is uitstekend opgenomen en bij vlagen ziet het er ook erg realistisch uit. Met name het schot dat Canada Lee een gebed opzegt en iedereen naar de ondergaande zon kijkt leek haast levensecht.

Omdat de film zich op een locatie afspeelt moest Hitchcock zijn cameo door middel van een krantenadvertentie doen. Ik vind het een geniaal staaltje zelfspot van hem om zichzelf als reclame voor afslankingsmiddel te gebruiken.

Ik vond het wel een beetje storend dat de personages allemaal zo onverschillig doen over wat er is gebeurd. En ik vond ook dat de film een beetje negatief tegenover Duitsers is. De moraal van het verhaal is letterlijk; vertrouw nooit een Duitser, de film komt daardoor zelfs propagandistisch over. Nu snap ik heel goed dat de personages achterdochtig zijn en Duitse soldaten zijn nou niet bepaald de meest betrouwbare personen, maar heus niet alle Duitsers zullen mensen overboord gooien en bedriegen zonder dat ze daar profijt van kunnen hebben. Grappig feitje is dat in de Duitse nasynchronisatie het personage Willi een Nederlandse vrijwilliger in het Duitse leger is, om zo de taalbarrière in stand te houden.

Wel erg goed dat ze de Duitser echt Duits hebben laten praten. Het was zelfs erg goed te verstaan. Goed gespeeld door de Oostenrijks-Hongaarse Walter Slezak.

De film trok al meteen de aandacht en bleef - ondanks dat hij zich volledig op een plek afspeelt en geen muziek heeft - de hele speelduur lang boeien. Je blijft je de hele tijd afvragen of de kapitein nou te vertrouwen is of niet en hoe de drenkelingen het nog zullen volhouden. Lifeboat is een erg bijzondere film uit Hitchcock's oeuvre en mischien wel de beste rampenfilm die ik ooit gezien heb.

Een aardige vroege Hitchcock, niet heel bijzonder qua plot maar de moeite waard door de leuke personages en gevatte dialogen. Visueel behoorlijk baanbrekend in elkaar gezet, zeker gezien de beperkte technische middelen van die tijd. Hicthcock heeft een grappige cameo, als advertentie in een krant!

“Dying together's even more personal than living together.”

Uitstekende film van Hitchcock. Lifeboat is wat kleinschaliger en grimmiger dan de rest van zijn films, maar er zitten wel weer een aantal bekende Hitchcock elementen in. De manier waarop Bankhead netjes gekleed in de reddingsboot zit, terwijl haar boot net ten onder is gegaan, is daar één voorbeeld van. Realistisch is het niet altijd, maar vermakelijk is het zeker. Alle acteurs doen het goed, maar Bankhead, Bendix, Slezak en Hodiak springen er in positieve uit. En Mary Anderson is een prachtige actrice, dat mag ook wel even gezegd worden. Lifeboat voelt soms aan als een theekransje op zee, maar dat is ook wel de charme van de film.

Ideale Hitchcock.

Zet wat mensen op een bootje en de rest schrijft zichzelf wel. Vooral omdat wat er geschreven werd ook niet zo heel origineel was. Timbo haalde 12 Angry Men al even aan, aan die film moest ik na een tijdje ook denken, maar dat zijn geen al te fijne herinneringen.

Het probleem met een film als deze is dat het acteerwerk goed moet zijn én de film dubbelzinnig genoeg om de spanning hoog te houden. In beide gevallen faalt Hitchcock. Het acteerwerk is stroef en lui, het script is vooral erg voorspelbaar, waardoor de film erg saai wordt.

Hitchcock vertelt graag, deze setting is dan ook perfect aangezien al de rest gestript kan worden en er puur om de vertelling gefocused kan worden. Maar het weet echt niet te boeien en ondanks dan de speelduur beperkt is, weet hij de film nog geen derde boeiend te houden. Daarna is het gewoon wachten op het einde, terwijl alle clichés één voor één voorbij komen.

1.0*

Acht overlevenden van een aanval door een Duitse U-boot bevinden zich in een kleine reddingsboot op de open zee. Met beperkte voorraden en zonder mogelijkheden om te vluchten. Opgefokt door de drift om te overleven en geagiteerd door pruttelende ergernissen en conficten aan boord, ontspint zich een beklemmend en intrigerend verhaal.

Het is een bont gezelschap aan personages dat de reddingsboot bevolkt. Een dwarsdoorsnede van maatschappelijke lagen en persoonlijke meningen zorgt voor spanning en vermaak. Van rijke zakenman tot eenvoudige arbeider. Van arrogante sterreporter tot Duitse U-boot kapitein.

De Duitser zorgt al meteen voor de eerste felle discussies. Een prima zet om met een vijandelijk individu de confrontatie met de overige personages aan te gaan. Daardoor wordt de diversiteit aan eigenschappen en karakters van de personages aan boord op een hele behoorlijke manier in rap tempo verduidelijkt. Een inventieve manier om de personages bij de kijker te introduceren.

De film stamt uit 1944. De oorlog tegen de Duitsers is op dat moment nog volop bezig. Uiteraard moet je de film ook enigszins in dat licht bekijken. Als een parabel. De Duitser staat model voor het kwade Nazi-regime. Een heuse rat die zich in beginsel heel deemoedig opstelt en gebruik maakt van de goedmoedigheid en de onopmerkzaamheid van de andere overlevenden om onenigheid in hun kamp te veroorzaken. De boodschap lijkt helder. De valse en gewetenloze Duitse vijand kan alleen worden overwonnen door onderlinge verschillen glad te strijken en met eendracht de strijd aan te gaan. Een tamelijk propagandistische boodschap en daar hou ik niet van.

Gelukkig is het filmplot dermate interessant dat de achterliggende boodschap bij het kijken op de achtergrond kan blijven en weinig storend aanwezig is. En wat je dan ziet is een beklemmende survivalfilm die fantastisch is geënsceneerd. Met een minimalistische setting die spanning oproept. Met personages die oprecht irriteren en amuseren in een schijnbaar uitzichtloze situatie. Lifeboat is een spannende film.

Maar Lifeboat is ook een film met een kortzichtige eendimensionale kijk op de Duitse vijand. En een film met een kortzichtige eendimensioale kijk op de geallieerde held. De film dicht daarmee een simplistische propagandistische waarde toe aan de termen goed en slecht. Die wrange aspecten van het verhaal bleven na afloop toch ook hangen.

Bij een zeeslag zinken zowel een Amerikaans schip als de Duitse onderzeeër die het schip tot zinken bracht. Een zelfingenomen journaliste [Tallulah Bankhead] heeft aanvankelijk de reddingssloep voor haarzelf, maar pikt al gauw een aantal bemanningsleden en passagiers (die een dwarsdoorsnede van de maatschappij vormen) op, alsmede de vriendelijk ogende zeeman Willy [Walter Slezak] op. Willy is zonder twijfel de beste navigator, maar in hoeverre valt hij te vertrouwen? De verdeeldheid tussen de passagiers leidt tot onderlinge spanningen in deze technisch zeer uitdagende, fascinerende en buitengewoon goed geschreven en gespeelde oorlogsthriller. De hele cast is voortreffelijk, maar Bankhead torent boven alles en iedereen uit.

En maar weer Hitchcock met deze Lifeboat, en ja, de naam Hitchcock in combinatie met de naam Steinbeck als schrijver klinkt niet alleen als een klok maar wekt ook verwachtingen. Verwachtingen die net niet helemaal uitkomen maar er moet niet vergeten worden dat de film alweer uit 1944 is.

Steinbeck is uiteraard de meester van de moralistische dilemma's zoals hij in meerdere boeken laat lezen. Goed kan fout zijn, fout hoeft niet perse fout te zijn maar kan ook goede kanten hebben, en bestaat er überhaupt goed of fout als een mens probeert te overleven? De film heeft dan ook een uitermate interessant uitgangspunt, een aantal overlevenden in een reddingsboot, met ook nog de dader van hun zinken die nog wel de meeste kaas van de zee, omgeving en overleven gegeten lijkt te hebben. Friend or foe, that's the question...

De toon laat zich in het begin toch voornamelijk vangen als luchtig en humoristische met Constance Porter als aangever. En wat is dat mens arrogant, uit de hoogte, verwend en vervelend op momenten, maar tegelijkertijd ook scherp als een mes in dialogen en discussies gedurende de hele film. Toch blijft het begin even aftasten en is het een fase, samen met de luchtige sfeer, van het nodige simpele en niet altijd even boeiende geleuter. Daar komt gelukkig vrij snel verandering in met het geval moeder en baby waarna, de ontberingen zoals verwacht niet echt losbreekt, maar wel een bepaald psychologische spel ontstaat.

What to do...met herr kapitan eenmaal aanboord is het al snel bal tussen alle aanwezigen. Interessante onenigheid, snedige discussies, verveling en onkunde zijn al snel de hoofdmoot en een interessant milieu waarin het zoeken is binnen de groep naar chemie, de rollen van iedereen, wie de baas is, en wie nu eigenlijk te vertrouwen is binnen alle besluitvorming en heibel die zo nu en dan heerst. De irritaties en ergernis stijgt dan ook behoorlijk richting het einde en is absoluut boeiend om te zien met een aparte ontknoping tot gevolg. Ik zou bijna vergeten de fraaie filmposter nog even aan te halen.

Lifeboat heeft verre van de spanning zoals we die kennen uit andere Hitchcock klassiekers. Zeg maar gerust dat het nog wel eens aan de brave kant is, toch is Lifeboat best wel een interessante film te noemen vanwege de wisselwerking tussen de karakters. Mijn interesse voor het boek is bij deze dan ook wel gewekt.

Meer psychologisch drama dan thriller is dit één van de films van Hitch die zich in één ruimte afspeelt (zij het een erg open ruimte in dit geval). Interessant concept waarin zich een doorsnede van de Amerikaanse bevolking aan boord van een reddingssloep weet te hijsen na een aanval door een Duitse U-boot. Een hoofdrol is weggelegd voor Tallulah Bankhead als persfotograaf. Ze leek me in het begin nogal een ‘typetje’ te spelen maar gaandeweg verbetert het. Naar verluidt deed ze ook naast de set ‘moeilijk’.Ook de anderen doen hun specifieke duit in het zakje van het psychodrama met elk hun rol en kenmerken. Samen moeten ze allerlei morele dilemma's en fysieke moeilijkheden zien te overwinnen.

Het bredere kader van dit drama is uiteindelijk een onmiskenbaar stukje oorlogspropaganda: de Duitse vijanden zijn echte slechteriken en het Amerikaanse volk is verenigd in de strijd, mét aandacht voor de ethische kant van de zaak. De realiteit van de concentratiekampen is intussen wereldwijd doorgesijpeld en wordt hier ook verschillende keren benoemd, om de veronderstelde goede kant van de Duitse kapitein in twijfel te trekken. Opvallend moment ook wanneer de Duitse kapitein de moord op William Bendix vergoelijkt door te wijzen naar diens kreupele toestand en slechte vooruitzichten. Een duidelijke verwijzing naar het eugenetische programma van de nazi’s.

Nog een andere opvallende aanwezige aan boord is Canada Lee in de rol van Joe. Voor zover ik mij kan herinneren de enige zwarte acteur die ik reeds aan het werk heb gezien in een Hitchcock film. Zijn rol sluit helemaal aan bij de onderdanige positie van de zwarte burger in de Amerikaanse samenleving van toen. Zijn (blanke) medeburgers geven hem de kans om mee te stemmen over het lot van de Duitse kapitein en hij is oprecht verbaasd over dat aanbod. Deze scene kan o.a. gelinkt worden aan de afwezigheid van stemrecht voor zwarten in de USA op dat moment (dat zou nog tot de jaren ‘60 duren). MAAR hij wimpelt zijn stemrecht en gelijke positie aan boord van de sloep beleefd af ‘omdat hij zich afzijdig wil houden’. Door het aanbieden van het stemrecht wordt m.i. in de film aangetoond dat ze allen letterlijk en figuurlijk in hetzelfde bootje zitten (de Afro-Amerikanen hadden uiteraard wél het ‘recht’ om zij aan zij te strijden tegen de nazi’s). De film getuigt niet van empowerment van een achtergestelde groep. Hitchcock en het scenario sluiten aan bij wat op dat moment (blanke) mainstream is met de Afro-Amerikaan in een veilige ondergeschikte positie. Toevallig of niet blijkt Joe in één van de scenes ook nog eens een ex-crimineel te zijn. Een ander markant moment. Wanneer ze niet langer beroep kunnen doen op de Duitse kapitein om te roeien is Canada Lee volgens de andere aanwezigen de eerstvolgende die in aanmerking komt om de harde fysieke arbeid te verrichten. Dat wordt niet expliciet gezegd maar getoond met de camera. En je ziet Canada Lee een keer met zijn ogen rollen.

Vanuit psychologisch, historisch en sociologisch standpunt zeker een interessante film dus, met competente acteerprestaties. Want om dat laatste draait het wel in dit soort films. Wel moet je het erbij nemen dat de film geschoten is in een studio. Een boot in een watertank met een bij momenten woelige achtergrond. Dat is een technische beperking van die tijd die hier extra hard speelt omdat het om de hele focus van de film gaat. Wel knap hoe Hitch bij de voorbereiding de hele film scene per scene heeft uitgetekend om telkens andere shots voor te bereiden en de monotonie uit de weg te gaan. Hij was een meester op vele gebieden, en voor hem was dit gewoon een extra uitdaging.