Khon Len Khong (2004)

Zo maar even de film gegevens veranderd zodat het toch de goede film is die bij het hoesje past. Aardige Thaise film die wel wat wegheeft van alle andere aziatische horrorflmpjes maar het toch weer net over een andere boeg gooit. En wel de kant van de zwarte magie en voodoo! Wat best interessant is, ware het niet dat het totaal geen verrassing is wat er aan de hand is omdat dat in het begin al aardig uit de doeken gedaan word wat er zo'n beetje gebeurd is, en dat er natuurlijk zoals in zoveel aziatische horror weer een eng kind opduikt wat we ook al menig maal hebben kunnen aanschouwen.

Al met al zeker een vermakelijk filmpje, dat toch een aantal spannende momenten bevat. En voor liefhebbers van Aziatische horror dus zeker aan te raden is. 3.5* Ik ben toch ook nu wel een beetje benieuwd naar Art of the devil 2...al verwacht ik er nog maar niet te veel van

Ik vond het maar matig.

Niet echt een heel indrukwekkend verhaal, en ik had meer horror en viezigheid verwacht.

Er zaten wel gore scene's tussen, en die waren dan ook wel goed.

Personages leken veel op elkaar, maar ik kon ze aardig uit elkaar houden.

Goed opgezet door de hoofdrolspeelster, naarmate de film vordert kreeg ik toch echt een goede hekel aan haar.

Ik moet toch zeggen dat ik er meer van verwacht had, en het dus wel een beetje tegenviel.

Toch trekt het me wel om deel 2 te zien.

Voor deze film 2,5*

Vermakelijke film. Niet verassend maar het wist me toch geboeid te houden. Niet eng, hier en daar wat spanning hoewel je toch wel weet hoe het gaat eindigen. Twee grote pluspunten waren Supaksork Chaimongkol en Arisa Will. Allebei erg knap en acteren deden ze ook goed. De daadwerkelijke moorden die werden gepleegd door middel van voodoo waren niks bijzonders dus daar had meer in gezeten. Ook lees ik hier en daar op het net dat de film erg goor is, maar goorheid kwam ik nergens tegen. Misschien alleen de scene met de palingen, of je moet over je nek gaan als iemand wat bloed op hoest... Het probleem om de acteurs uit elkaar te houden had ik trouwens totaal niet.

Ben nu wel benieuwd naar het tweede deel aangezien die positievere reacties krijgt. Heb hem op de pc staan maar zonder ondertitels. Nog even op zoek dus. Voor nu krijgt deze drie dikke sterren. ***

Lekker tussendoortje.

Niets bijzonders, al is de basis die hier word gelegd een erg toffe waar veel mee gedaan kan worden. Helaas blijft het hier op een redelijk niveau en voelt het nergens speciaal aan. Maar dat hoeft dan ook niet altijd, makkelijk wegkijkertje dat met enkele leuke ideeën je toch weer anderhalf uur weet te vermaken.

Aan de reacties bij deel 2 te zien heb ik nog wel iets om naar uit te kijken, ben erg benieuwd geworden. Dit eerst deel was iig niet slecht. 3*

Niet al te bijzonder werkje, dat buiten het basisconcept om niet heel veel biedt.

De leukste momenten waren voor mij nog de zwart-wit beelden, dat waren nog de enige stukken waar ik nog een beetje dat revenge-gevoel bij kreeg.

De 'hoofdrolspeelster' (de schoonzus) had wel iets en deed me gek genoeg soms aan een Thaise versie van Elisha Cuthbert denken (vraag me niet hoe ik bij die vergelijking kom).

Het voelt soms wat traag, maar verder best weg te kijken, en legt een goede fundering voor een topper in spe (die aan de scores van de volgende delen te zien, daar al zou kunnen zijn).

Vond het wel een vermakelijk Thais horrorfilmpje, waarin ik toch wel wat vergelijkingen zie met Final Destination. Maar dan op een Voodoo manier. Echt verhaal zit er niet in, maar de vervloekingen en de ranzigheden in de film zitten wel goed in elkaar en soms is het een pijnlijk gezicht trekken en sommige dingen zijn vrij ranzig: bv die met die palingen, dan denk je ook van WTF?? De engheid valt opzich wel mee. Het draait hier meer om de sadisme.

Prima tussendoortje.

3,5*

Zwaar tegenvallende Thaise horror en een goed voorbeeld dat niet alle Aziatische horror van goede kwaliteit is. Dit is namelijk een bijzonder matige occulte horror waarin regisseur Tanit Jitnukul teveel achteloos achter mekaar geplakte onsamenhangende beelden en plaatjes heeft gemonteerd. Het heden (in zwart-wit) wordt meerdere malen onderbroken door flashbacks (die in kleur worden vertoond) uit het verleden en in die flashbacks zitten dan weer terugblikken. Dat was nog door de vingers te zien als opgevoerde personages enig houvast gaven. Echter deze zijn even dubieus; een journalist duikt af en toe vanuit het niets op, het vriendinnenclubje van de heldin is halverwege opeens zoek of een sjamaan die te pas en onpas op bestelling zwarte magie uitspreekt? Daarnaast lijken veel scenes regelrecht uit Thaise soap te komen waar dan af en toe wat horror doorheen gegooid wordt. De cast acteert daarbij op hetzelfde niveau als soap en is dus erg matig. Afgezien van het gegeven; Zwarte magie is dit niets minder dan een wanproduct.

Niet te doen.

Het niet onaardige gemiddelde dat 't nog krijgt (hoewel onvoldoendes) vind ik simpelweg onbegrijpelijk voor zo'n goedkoop prulletje dat deze film vormt. Wellicht dat de charme een specifiek publiek nog een beetje aanspreekt. Ik wist van tevoren niet waaraan ik begon. Moest eigenlijk de hele trilogie zien, dat heb ik na deze film gestaakt.

Wat opvalt aan de film is dat er simpelweg amper doorheen te komen is. Saaiheid ten top. Er is maar weinig aan deze film dat als een beetje imponerend of indrukwekkend ervaren kan worden. Alles ziet er nogal makkelijk, simpel en droevig uit. Scenes die sentimenteel uit de hoek komen zijn te ridicuul voor woorden. Gecombineerd met acteerwerk dat echt niet in de film past bezorgde de film me al vrij vroeg een nogal ongemakkelijk gevoel.

Met het scenario is opzicht nog wel te spelen. Een kwestie van de juiste toetsen indrukken om er een vermakelijk, spookachtig geheel van te maken. Regisseur Jitnukul kiest echter eerder voor een nogal chaotische aanpak dat de film, heel direct verwoord, nogal kut maakt. Van sfeer wordt gehakt gemaakt. Een spanningsboog is volledig afwezig. Personages zijn ontzettend saai (en te sterk aangezet) en de stilering is gewoon niet vooruit te branden.

Kortom, een film waar ik moeite voor moest doen om er doorheen te komen. Omdat het verhaal nog wat te bieden heeft zal ik er niet het laagste cijfer aan geven, maar ik had het zeker overwogen. De film deed me denken aan de wat goedkopere, sterk aangezette producties van Miike maar dan zonder humor en edgy beelden. De levenloze, volstrekt kleurloze visuele invulling is echter een kenmerk dat beide films delen.

Die (actie) of horrorfilms uit pakweg Thailand, Maleisië of Indonesië kunnen soms verrassend sterk zijn, vaak doorspekt met veel bruut geweld of gore. Deze Art of the devil valt daar jammer genoeg niet onder. Deze film mist duidelijke spanning of sfeer. Een weinig interessant plot en even weinig boeiende personages doen de rest. Het komt ook allemaal zo traag op gang dat de zin al snel over is.

Het zit hem ook soms in de montage met heden en verleden, gescheiden met kleur- en zwartwitbeelden. Het voelt aan als een rommeltje. Ook de horror is ver te zoeken. Veel verder dan wat gillende (irritante) meiden komen we niet. Eentje ook gauw te vergeten. Met zwarte magie kan je veel kanten op, meestal de foute richting...