Rumble Fish (1983)

Geweldig. Uitermate herkenbaar gegeven, met een stel enorm sterke acteurs (Cage, Lane, Hopper & Penn), waar de zwijgzame en - daardoor - enorm coole Rourke de kroon spant. Schitterende rol en erg fijne acteur. En zowaar ook weer Cage op een ok rol kunnen betrappen, al is ie hier nogal gering...

4*

De sfeer die in deze prachtige film gecreerd wordt is werkelijk geniaal. Ik heb hem 20 jaar geleden in de bios gezien en later ook een paar keer op dvd en hij blijft boeien. Het verhaal is eenvoudig en laat zich lezen als een strip maar de sinistere wereld waarin je terechtkomt grijpt mij nog altijd.

Geweldige film!

Coppola, Hinton, Dillon, Lane.... Een vergelijking met The Outsiders leggen ligt wel érg voor de hand. Maar naast die vier personen en het thema (jeugdige delinquenten) hebben de films maar weinig met elkaar gemeen. Is het een vervolg? Een spin-off? Nee, Rumble Fish is een individuele film die ook zo benaderd zou moeten worden.

Eens in de zoveel tijd kom ik films tegen waarvan ik al vanaf de eerste scène weet dat het genieten geblazen is. Het is zo'n film waarbij door de prachtige cinematografie en onbeschrijfelijk geweldige soundtrack het plot er nieteens meer toe doet. Waarom heb ik nog nooit gehoord van Stewart Copeland? Na die scènes met Diane Lane (op de kast in Rusty James' klas en in de diner met Smokey) kon ik wel merken waar Newman zijn inspiratie vandaan haalde voor American Beauty.

Rumble Fish is prachtig geschoten in zwart-wit, ditmaal in ouderwetse stijl en niet zoals in Schindler's List. Het plot kon me niet bijster veel bezighouden. Het typje machoman met (stiekem) een klein hart is inmiddels al erg uitgemolken. Wat ik wél goed vond, was de manier waarop Coppola de trips van Rusty James uitbeeldde. Het gaf de film een wat extra filmhuisgehalte.

De film heeft zo zijn minpunten, maar de geweldige soundtrack, acteerprestaties en het camerawerk alleen maakt het al tot een geweldige film. Een klassieker.

Erg sfeervolle prent van Francis Ford Coppola. Gevoelsmatig heeft hij mij overigens niet heel veel meer te bieden dan sfeer. Alhoewel de film geweldige acteurs bevat weten de onderlinge verhoudingen me maar matig te boeien en kan ik barweinig met Rusty James' conflict. Het zwart-wit trucje werkt niet helemaal, maar ach het is de film vergeven. Rumble Fish is een redelijke film die het vanwege haar sfeer maakt.

buiten the sfeer heeft de film idd weinig te bieden.het is zoals DRS..DAJA zegt een leuke cast die goeie acteerprestaties afleverd.

maar ik ben(zeker bij zo'n soort film)wat meer gewoon,ofwel een goed verhaal ofwel wat meer actie.

ik had van deze film iets meer verwacht.

2,5*

Mooie sfeerschets. Visueel zijn tijd ver vooruit, boeiende karakters, goede acteerprestaties.

Het was ook de eerste film die ik met Rourke zag, vind het nog steeds een van de beste en meest charismatische acteurs. Hij was tenminste niet iemand die de makkelijkste weg koos en teerde op zijn prettyboy-uitstraling.

Goede cast en een verhaal dat met een prima sfeer in beeld gebracht. Doordat de film zwart-wit geschoten is voelt het ouder aan. Echter ben ik niet zo enthousiast als de meesten hier, ik vond de film sloom, de relaties werden niet voldoende uitgewerkt. Het enige wat je nu ziet is een boefje die alles doet wat hij zelf wilt en vooral veel op zijn broer wil lijken en dat is jammer want er had meer in gezeten. Over het algemeen blijft het te oppervlakkig.

Had hem laatst ook gezien, Mickey Rourke zag er nog redelijk uit (voor zijn facelift (en) ook speelt hij zoals gewoonlijk een kalme, excentrieke rol:)

Een doorsnee verhaal op aparte haast surrealistische wijze verfilmd wat in combinatie met de goeie cast een sterke film oplevert.

Prachtige om de toekomstige sterren nog zo jong en onbevangen te zien spelen. Vooral Rourke zet een mooie duistere rol neer als de mysterieuze Motorcycle Boy die om onduidelijke redenen een hoog aanzien heeft bij de jeugd maar door de plaatselijke autoriteiten gehaat wordt. De zwart-wit-beelden in combinatie met veelvuldig gebruik van schaduwen en rookeffecten leveren mooie beelden op die in een Lynch film haast niet zouden misstaan. Sfeervol maar met een grimmig ondertoontje wat het dunne verhaal interessant maakt.

Wat betreft verhaal heb ik er niet zo veel mee maar met boeiende acteurs erg interessant uitgewerkt.

3,5*

Werkelijk schitterende film van Francis Ford Coppola, deze 'Rumble Fish'. De 1e vechtscéne is direct zeer indrukwekkend en prachtig in beeld gebracht. Dit zorgde ervoor dat ik direct in de film zat.

Vanaf dat moment werd ik meegesleurd in een zeer sfeervolle achtbaanrit vol met prachtige zwart-wit beelden, briljant camerawerk en een meeslepend verhaal vol met fantastisch spelende acteurs en schitterende - soms - surrealistische vondsten. Diane Lane in haar lingerie op de kast, de zweefscéne van Dillon, de mysterieuze Rourke en sterk spelend met rook / mist, licht en schaduw.. echt genieten geblazen.

Mooi om zo nu en dan zo'n verrassing tegen te komen. Verder een goede soundtrack en een lading aan aparte camera standpunten die perfect bijdragen aan het sfeervolle totaalplaatje. Meesterwerk.

Eigenzinnig werkje. Opvallende fotografie en niet alleen vanwege het zwart-wit. Coppola is maar druk in de weer met schaduwen, nevel en drukke wolken. Het geeft het samen met het bonte gezelschap aan semi theatrale personages een licht dromerig en soms zelfs zweverig karakter.

De iets te driftige muziek valt hier en daar uit de toon, maar het levert alles bij elkaar best wel wat moois op. Sowieso zijn de momentjes rondom het vriendinnetje erg aardig en de mysterieuze Rourke kent een fijne entree met de motor move in de toch al fraaie confrontatie in de garage.

Zo heeft het een vrij straf eerste deel, maar wanneer de relatie tussen beide broers meer en meer wordt uitgespeeld, druppelt de fut er uit. Zo sterk en boeiend is het duo (met name Rusty James) niet en dat euvel wordt ook niet meer weggenomen door de vechtvisjes. Een nachtkaarsje.

Schoolvoorbeeld van een acteerfilm, gemaakt door een regiseur met visie.

Nog uit de tijd waar het niet ging om de kwaliteit van de computertoevoegingen, maar om belichting van de set, echt camerawerk en de kwaliteit van acteurs.

Ik heb na zoveel jaar weer genoten.

Ik ben erg visueel ingesteld en kwam hier goed aan mijn trekken. Een fijne film, al denk ik niet dat ik zo'n hoge score had gegeven als er niet van die geweldige shots in hadden gezeten.

Zwart-wit komt binnen, een beetje kleur ook. Mickey is Brando, Matt is beter dan ooit en Diane begint aan iets moois. 'The Outsiders' scoorde niet, 'Rumble Fish' des te meer. Buitencategorie Coppola, geholpen door briljant camerawerk.

Mooie (zwart-wit) beelden en een puike regie van Coppola.

Ook de cast is uitstekend, allemaal mensen die nu heel grote namen zijn in de cinemawereld.

Maar het verhaal sprak me helemaal niet aan, het kon me amper boeien, daarom van mij de lage score. Sorry...

Het meest vreemde dat ik tot nu toe van Coppola gezien heb. Nu nog even een veilige score, maar dit wordt hopelijk snel een herziening: kan beide kanten op gaan...

Cinematografie is fantastisch, de geluidsband fascinerend. Toch kon ik maar niet in de film komen totdat ik erachter kwam dat het een boekverfilming was. Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat de groteske dialogen en acteerstijl toen pas op hun plek vielen.

Deed me in vrijwel alle opzichten denken aan My Own Private Idaho van bijna tien jaar later.

De blu-ray komt 31 december (dit jaar nog, gelukkig).

Ik heb net de MoC-versie uit de UK ontvangen. Prachtige uitvoering van deze topfilm!

Een film die ik al een aantal keren heb gezien. Over jeugdbendes en de verering van helden die geen held zijn. Het magische is er inmiddels wel van af voor me, maar ik blijf het toch een uitstekende en sfeervolle film vinden met mooie zwart/wit beelden en mooie wolkenpartijen. En een uitstekende soundtrack van Stewart Copeland.

Veel meer dan het klassiek verhaal van een verlopen en naar beter verzuchtende jeugd met de gebrekkige familiale opvoeding op de achtergrond, moet deze film gewaardeerd worden om zijn cinematografische waarde : de volledige enscenering, met heel bijzondere sfeerschepping, het sober maar vaak ingenieus zwart-wit camerawerk incluis.

Eveneens te waarderen is het spel van de acteurs, waarvan enkele aan het begin stonden van een lange, succesvolle carrière.

Zojuist weer gezien. In 1990 ofzo voor het eerst gezien en vond het de beste film die ik ooit zag. Sinds die tijd regelmatig weer gezien en vond het altijd een geweldige film.

De tijd verloopt en de laatste jaren, zeg sinds 2005, niet veel meer gezien, maar zojuist weer voor een keer bekeken, en wat een geweldige film blijft dit. Kan niet anders dan de volle mep geven voor dit absolute meesterwerk.

Uitstekende film waarin de legendarische broer van een jongen uit een klein stadje na een aantal jaren terugkeert. De relatie tussen de twee broers wordt goed neergezet. Stijlvol in beeld gebracht met mooi zwart/wit camerawerk. Een sterke cast. Een soort van vervolg op het toch wel mindere The Outsiders.

Visueel en cinematografisch knap, maar inhoudelijk erg slap...

Ik dacht eigenlijk dat ze verder stonden in 1983 (meer dan 10 jaar na A clockwork orange bv.).

Rumble Fish is bij vlagen toch wel genieten geblazen. De keuze van Coppola om voor zwart-wit te kiezen pakt zeer goed uit. Visueel levert het een aantal wonderschone scenes op.

Het verhaal vond ik in eerste instantie nog niet eens zo heel interessant, maar doordat er hier en daar wat surrealisme aan toegevoegd wordt en doordat Dillon, maar vooral Rourke echt sterk spelen, pakte het me wel. De sfeer is af en toe lekker mysterieus, haast ongrijpbaar en dat verhoogt het kijkgenot.

Verder weinig op aan te merken. Leuk trouwens, om om ook nog een piepjonge Nicolas Cage te zien hier. Moet toch maar eens snel nog meer zien van Coppola.

4,0*

Weer eens gezien. Niets in woorden toe te voegen aan de nummer 1 positie in mijn toplijst. Absolute kippenvelfilm.

Als je er zo nog uit ziet op je 52e

Erg mooie coming of age film van Copola. Matt Dillon en Mickey Rourke? Een prachtduo!

Opmerkelijk is al het zwart-wit waarin de film geschoten is... op de desbetreffende vissen na. Ik had iets van een maffiafilm verwacht, maar daar komt het niet bij in de buurt. We volgen hier het leven van de opvliegerige maar onzekere Rusty James die zijn impulsiviteit voor vechtpartijen op nummer één zet boven de mooie dingen in het leven... Bijvoorbeeld zijn liefde voor Patty. Echter wil hij al te graag in de sporen van zijn broer Motorcycle Boy staan en ja... zoals de jongensdroom vaak is: even stoer zijn als je oudere broer. Maar dat loopt vaak uit op teleurstellingen en fatale gevolgen. Ondertussen spelen de familiezaken ook nog mee, waarbij we regelmatig worden getrakteerd op sterke momenten waarbij de broers zich meer bloot geven.

En dan die zweefscene... onvergetelijk!

Ook het einde was erg mooi... alleen vond ik de reactie van James op het feit dat zijn broer is neergeschoten door de politie wel een beetje te mild.

Ook de decors van de armoedige achterbuurten van Detroit zorgden voor een toepasselijke sfeer. Toch wel even heel anders dan de Bronx of Chicago...

4,0*

Lang geleden gezien en was er niet kapot van. Had verwacht dat deze me nu beter zou smaken, maar ik blijf steken op een magere 3 sterren. Hoewel de cast goed speelt vond ik de beslommeringen maar weinig boeiend.

Aparte, theatrale stijl en vervreemdende score van Copeland maken dit ook een tijdloze film, 1983 zie je er niet echt van af (al lijkt het gevecht in het begin wel verdacht veel op de clip van Beat it)

Alles draait om tijd. Die grote kerkklok. Zie de schaduw en wolken ze versnellen de tijd. Waar groei je op. Wat is je afkomst. Drankprobleem in de familie. Verleden in het heden. Vechten met jezelf., zie die vissen tegen hun spiegelbeeld een gevecht leveren..Tijd stopt nooit.

Opnieuw terug komen in je oude omgeving. Men keek tegen hem op, je zou zo willen zijn als hem. De motorfiets jongen. Ook al is het je oudere kleurenblinde onbegrijpelijke broer. Je zal hem nooit kunnen evenaren en dat weet je zelf ook al lang. Iedereen weet dat. Tijden veranderen , omgevingen ook. Vechten om te overleven.

Dat in sfeervol zwart wit.

Met een gruwelijke mooie soundtrack van Steward Copeland (The Police) Wat een spel tussen Dillon en Rourke. Dan is er nog Dennis Hopper als zatlap ,Nicolas Cage in zijn eerste rol. En Diane Lane , wat een vrouw.. Pracht film.