Ladyhawke (1985)

Bevreemdende avonturenfilm gebaseerd op de middeleeuwse legende over de betovering van Etienne van Navarre en Isabeau van Anjou, rollen gespeeld door Rutger Hauer en Michelle Pfeiffer. Met veel zin voor poëzie in beeld gebracht door Vittorio Storaro. Overdonderende muziek van Andrew Powell...

De film kent wat opstartproblemen (het 80's gepingel is heel erg wennen, bij een film als deze) en het duurt even voordat de charismatische Hauer geintroduceerd word, maar het laatste uur is uitstekend. Jammer dat Broderick hier een beetje tegenvalt.

3,5*

In het begin gaat de film al gelijk de mist in met een irriterende Broderick en discobeats van Andrew Powell. Naarmate de speelduur vordert wordt de muziek van Powell steeds meer orkestraal (alhoewel veel van underscore dat de hele film lang is), maar lijkt het er verdacht veel op dat Broderick een flinke miscasting is. De romantische verwikkelingen zijn wel uitermate geslaagd.

Beetje een tegenvaller.

Verhaaltje kon me maar matig boeien en dat kwam met name doordat de sfeer te wensen overliet. Elke keer als ik net 'in de film zat', kwam er weer een komisch bedoeld intermezzo van Broderick, dat absoluut niet in de film paste. Ook toen was het al een irritant acteur en er is in de loop der jaren weinig veranderd.

Daarnaast is de soundtrack inderdaad afschuwelijk en vreselijk gedateerd. Zware jaren '80 beats knalden elke keer uit m'n speakers. Weg sfeer, weg verhaal. Positief was het acteerwerk van Hauer en Pfeiffer, dat het gerommel van Broderick enigszins compenseerde. Ook visueel zag het er iets beter uit dan andere fantasy films uit de jaren '80. Maar verder haalt Ladyhawke het niet bij klassiekers als Labyrinth of The Neverending Story. 3***

Always together, eternally apart

Mooi middeleeuws sprookje en een ontroerende romance tussen nobele ridder Hauer en beeldschone jonkvrouwe Michelle Pfeiffer. Dat alles wordt gemengd met de nodige naiviteit uit de jaren '80 en een waanzinnig slechte soundtrack met kitscherige eighties deuntjes die hier totaal niet in passen. Verder een prima film voor jong en oud.

Synthesizers in de Middeleeuwen.

Na de misser met Pryor kwam Donner al snel weer in het succesvoller zadel terecht met Ladyhawke. Hij zou daarna de stijgende lijn voortzetten met een aantal behoorlijke hits. Deze avonturenfilm met Nederlands beste exportproduct is in ieder geval niet gek als aanloop. De synthesizerdeuntjes passen niet goed bij de middeleeuwse sfeer, maar onderstrepen nog eens dat jaren '80 gevoel dat ook van de uitwerking valt te herleiden.

Redelijk.

Ik ben misschien de enige maar ik vind het eigenlijk een geweldige soundtrack maar ben dan ook een liefhebber van de Alan Parsons Project. Maar ook Rutger Hauer speelt een van zijn beste rollen, en Michelle Pfeiffer in een van haar eerste films en ook op haar mooist. Spannend ook!

Ach gewoon een leuke avonturen film met best een aardig licht romantisch verhaaltje. De cast deed het best leuk en dan met name Rutger Hauer en de schone Michelle Pfeiffer. Film is hedendaags natuurlijk wel gedateerd maar in de jaren 80 vond ik dit best een leuke en ook wel boeiende film.

Een heel mooi en ontroerend verhaal over twee geliefden en hun onmogelijke liefde, dit door een nare vervloeking. En ook met een komische noot op zijn tijd.

Tijdens de intro denk je al dat er iets niet klopt, Alan Parsons in de Middeleeuwen, maar goed, alles went. Ik kreeg verder een beetje een hekel aan die schreeuwer, Leon McKern.
Echter Rutger Hauer en Michelle Pfeiffer schitterden in deze film en maakten alles weer goed, en jawel, Matthew Broderick (in mijn ogen) ook.
Zonder de toch wel gedateerde uitvoering zou de film bij mij nog iets hoger scoren, maar het romantische sprookje, tezamen met de mooie beelden en de avonturen zijn mij zeker een 3.5 waard.

De held van de film is als ik heel eerlijk ben toch wel Matthew Broderick, die een leuke rol goed speelt. Rutger Hauer speelt eigenlijk nauwelijks, meer dan een beetje bars kijken en harken komt er niet uit, en Michelle Pfeiffer loopt toch eigenlijk vooral mooi te zijn - hoewel daar met het lelijke kapsel waar ze mee toegetakeld is nou niet zo heel veel van terecht komt. Het verhaal is op zich aardig, de beelden zijn ook best mooi, maar het geheel wordt nogal teniet gedaan door de absurd slechte soundtrack. Dat de effecten van vooroorlogs niveau zijn is op zich niet storend - de camera draait af en toe wat weg als de transformaties plaatsvinden, maar hoe erg is dat.

Wat de film wel als groot pluspunt heeft is de fijne naieve jaren-80 sfeer. En het onvermijdelijke jeugdsentiment, natuurlijk. Want in die tijd waren we allemaal toch wel apetrots op Rutger Hauer die het toch maar even ging maken in Hollywood.

Uitstekende film waarin een ontsnapte gevangene hulp krijgt van een mysterieuze man en een adelaar. Een mooi en avontuurlijk verhaal met een vleugje fantasie. Genoeg mooie plaatjes van het landschap en de locaties zijn goed gekozen. De muziek komt in eerste instantie wat ongepast over, maar hiermee krijgt de film wel een eigen identiteit. Ditzelfde geldt eigenlijk voor de rol van Matthew Broderick. Rutger Hauer en Michelle Pfeiffer daarentegen zijn een stuk beter gecast.

Geweldige film!! Heel erg goede en sterke Fantasyfilm! Pracht verhaal, goede effecten en zeer goed geacteerd.

De nederlandse Rutger Hauer doet het heel erg goed. Op zijn Engelse uitspraak is niets aan te merken. Hier kruipt hij duidelijk weer een beetje in de rol van Floris alleen dan veel serieuzer. Andere acteurs deden het ook heel erg goed. Alleen Matthew Broderick was soms een beetje irritant als Phillipe Gaston.

Goede effecten die nergens echt nep worden. Goede Stunts. Zeer mooie opnamelocaties. Goede kostuums. De muziek van Andrew Powell is ook erg mooi en vreemd genoeg past het ook nog erg goed bij de film.

Het verhaal is heel erg mooi. Zeer ontroerend en emotioneel maar toch ook vol van actie. De film word nergens saai en er zitten geen langdradige dialogen. De dialogen die erin zitten zijn luist ook weer erg spannend want je wilt meer weten over de oorzaak van de vloek.

Zeer mooie scènes, alles is heel erg goed afgewerkt. Schitterend einde!

Helaas vond ik de rare mix tussen van alles en nog wat - dat onder begeleiding van de ietwat misplaatste synths niet zo goed werken. Had hier gezien het grootste deel van de reacties best zin in, maar ondanks dat ik het havik / wolf verhaal best goed vond, kon het geheel me minder bekoren. Leuk om Hauer te zien en de scene dat hij en Pfeiffer elkaar bijna ''raken'' in de kuil is het hoogtepunt uit deze best wel aparte film.

Kostelijke avonturenfilm die ondanks zijn leeftijd niet heel gedateerd aanvoelt. De speciale effects zijn weliswaar niet top, de soundtrack soms wel erg jaren '80, maar in mijn geval spreekt toch ook veel jeugdsentiment moet ik bekennen.

Meer dan behoorlijk fantasy verhaal komt naar voren rond een onmogelijke liefde en vervloeking. Een sprookjesachtige geheel dat ik te vergelijken vind met Stardust. Namelijk veel humor, een onwaarschijnlijke held, andere kleurrijke karakters, een mooie dame in de problemen, een snufje spanning en de boodschap dat liefde overwint. Een verhaal met veel vaart die omtrent de soundtrack wellicht in het tijdsbeeld gezien moet worden. Ja, inderdaad, het is soms niet om aan te horen maar heeft ook verschillende malen een prima en passende melodie. Iets dat toch vooral in het tijdsbeeld van '85 gezien met worden, iets dat toen waarschijnlijk erg hip was en waar wat mij betreft niet te zwaar aangetilt moet worden. Even meen ik de MacGyver tune te herkennen en elementen van The Spy Who Loved Me. Maar dat zal toeval zijn.

De film komt verder met een overtuigende mix en vooral een passende cast. Broderick en Hauer zijn uitstekend gecast en passen hun rol prima, voeg daarbij de beeldige Pfeiffer en je hebt een boeiend trio. Voeg daar nog enkele fraaie landschappen aan toe, en een sfeer met muziek die in de kerk prima omslaat naar duister, en je hebt een meer dan prima film die weliswaar cliché neigt maar goed vermaakt.

Een nostalgische inmiddels oude fantasy avonturen film.

Met onze grote trots de onvergetelijke Rutger Hauer.

Naast de zijde van de toen nog jonge Matthew Broderick en Michelle Pfeiffer.

Wel inmiddels iets verouderd,maar nog steeds een entertainende en sfeervolle film.

Iets teveel geneuzel over God en dan is het ook nog de altijd licht irritante Broderick die het meeste inbrengt. Pfeiffer acteert overtuigend als havik, zelfs in mensenvorm.

Verder is het een fijne kijkervaring met de immer innemende Hauer als gotische wolfsridder, heerlijke geluidjes van Alan Parsons en mooie, kleurige zonsondergang en zonsopgang shots.