Dark City (1998)

They call this ability... tuning!

Enorm originele SF film, waarvan ik de gewone versie heb gezien. Ik wist niks van deze film en was dan ook aangenaam verrast met de wending die de film nam wanneer Bumstead en Murdoch door de muur braken . Laatste half uur was net het beste van de film voor mij. Het verhaal klopte helemaal van begin tot eind. De film heeft een sterke visionaire uitwerking. Die permanente nacht, zwevende "Strangers" in lange zwarte jassen, film noir sfeer, het moment dat alles stilvalt en de Strangers hun experimenten verderzetten. Science-Fiction hoeft niet altijd om space battles en vreemde planeten te gaan. Proyas breidt het genre uit met een eigen knap concept waar hij een metafysisch kantje aan breit. Alleen vond ik de cast wat tegenvallen. Waar Sutherland nog net meeviel als de collaborerende psychiater, vond ik Sewell totaal geen karakter hebben en Hurt kreeg ook al geen rol waarin hij zich ten volle kon uitleven. Beetje jammer dat al die acteurs ondermaats presteren want verder is het een verrassende film.

Indrukwekkende science fiction met een ijzersterk begin. De sets zijn prachtig vormgegeven en de special effects waren voor de tijd gewoon erg sterk, afgezien misschien van de climax. Vandaag de dag is de techniek nog vele malen verbeterd, maar men lijkt er tegenwoordig vaak gewoon te weinig tijd in te steken.

Het verhaal wordt langzaam uit de doeken gedaan en ik vond het eindeloos fascinerend. Leuk dat het begon als een soort detective verhaal in een noir-setting om langzaam maar zeker te veranderen in een duistere science fiction. Misschien wilde de film een beetje een te geforceerde boodschap over brengen betreffende de menselijke geest, maar dat deerde niet.

Acteerprestaties waren erg ingetogen en de teksten van de personages hadden hier echt zo'n klassieke jaren '40-'50 film-sfeer. Dat voegde echt wat toe aan mijn belevenis. En Jennifer Connelly blijft betoverend mooi, altijd een pluspunt.

Uiterst geslaagd!

Erg matig.

Dark City begint redelijk, maar wanneer de eerste massascènes aan bod komen verliest het al direct aan impact. De witte wezens zijn leuk wanneer ze met z'n drietjes gaan "jagen", maar echt niet als ze met z'n vijftigen wat gaan jammeren.

Uiteindelijk kabbelt het allemaal tergend traag voort, kent het na een uurtje een opflakkering van een kwartier om dan te eindigen met een volledig mislukte climax.

De vaak onderschatte/ te weinig gecaste Rufus Sewell houdt hier de boel een beetje recht. Samen met een strontvervelende Kiefer Sutherland heeft hij het enige personage met wat diepgang, maar i.t.t. Sutherland kan hij er nog wat van maken.

William Hurt is een kleurloze toevoeging en ook Jennifer Connelly bakt er niet al te veel van, maar zorgt voor spannende barzangscènes. Met het geluid af, tenminste.

Het leuke aan Dark City is de geslaagde mix van film noir en sciencefiction, iets wat voor een leuke sfeer zorgt en ook gewoon mooie plaatjes oplevert. De effecten zijn ondertussen behoorlijk wel gedateerd en ook het muzikale aspect is niet bepaald top.

2

Heerlijke film was dit! Het plot was erg interessant. Wat ik ook zo waardeerde was dat de snelheid van deze film precies klopt. Ik had geen moment het gevoel dat het iets te traag of te snel ging. Omgevingen ook erg mooi gemaakt.

Zeer sterke sciencefiction thriller. Visueel gezien prachtig, een heerlijk sfeertje, leuk verhaal en behoorlijk spannend. Film die mij van het begin tot einde boeide zonder ook maar een moment in te zakken.

Wat een heerlijke film!

Een pareltje in zijn categorie.

Prima plot, meerdere sterke karakters, alleen af en toe wat falende SFX.

Deze film verdiend over 10 jaar een remake. *4.0

De scene op het eind waarbij Jennifer Connelly op een steiger staat, is overgenomen door Requiem for a Dream, ook met Jennifer Connelly.

De director's cut is wel de betere vertelling van dit verhaal.

Fantastische neo-noir. Het verhaal is geweldig en op een fantastische manier verteld door Proyas. De visuals zijn verbluffend mooi. Camerawerk is erg goed. De belichting en gebruik (of het tekort daaraan) is erg mooi.

Acteerwerk van allen is zeer sterk.

Een fantastische mix tussen film-noir en sci-fi. Een film die meer verdiende toen het voor het eerst uitkwam maar gelukkig zijn publiek uiteindelijk toch nog heeft gevonden.

Best geinig. Prachtig gemaakt ook overigens. Het begin moet je even doorkomen maar daarna wordt het een sfeervol geheel. Ondanks dat ik geen SF liefhebber ben is het einde stiekem toch wel tof. Keurige 7.

Goede film. Met name door het acteerwerk en de originaliteit beter dan bovengemiddeld. En zoals hieronder vaker aangegeven, visueel erg sterk. Het eerste half uur is erg spannend, het tweede half uur zakt wat in, maar het laatste half uur pikt de film de draad weer op.

Hier moeten de makers van deze film toch goed over nagedacht hebben.

Geweldige sf-film.

Eigenlijk nauwelijks gedateerd.

Lekker duister sfeertje. (ook dat 'duistere' wordt duidelijk in de film)

Niks op aan te merken.

Chapau !!!

John Murdoch ontwaakt in een badkuip en lijdt aan geheugenverlies. Hij wordt verdacht van een aantal mysterieuze moorden. Als hij probeert om de stad te verlaten ontdekt hij echter een duister geheim.

Rufus Sewell vertolkte een prima hoofdrol en William Hurt was ook goed als de detective. Kiefer Sutherland speelde wel goed, maar de manier waarop hij praatte (voortdurend buiten adem) werd op een gegeven moment erg irritant. Jennifer Connelly is natuurlijk altijd fijn om te zien.

Dark City is een geniaal bedachte en zeer creatieve Sciencefiction film. De film combineert op een geslaagde manier Film noir met Cyberpunk tot het zogenaamde Tech noir. Prachtige jaren '30 architectuur en mooie donkere designs. De Strangers vond ik ook erg gave figuren, zo'n beetje hoe cenobites eruit zouden zien als Terry Gilliam ze ontworpen zou hebben. Ze deden me een beetje denken aan de Nosferatu-variant van de Vampier, wat nog niet zo gek is als je bedenkt dat het dode lichamen zijn met een buitenaards ras erin.

Het verhaal zit vol symboliek en cryptische aanwijzingen. Toch is het niet echt een plottwist dat de Strangers alle de herinneringen van alle mensen inplanten, dat had op zich spannender gekund. De film is duidelijk een grote inspiratie geweest voor The Matrix; de alternatieve realiteit en de mensen van het systeem die de hoofdpersoon uit willen schakelen. Ik heb de director's cut gezien en dat is een absolute aanrader, gezien in de bioscoopversie het hele verhaal meteen al verpest wordt door de uitleg van Kiefer Sutherland's personage.

De schaalmodellen die voor de stad zijn gebruikt waren prachtig gemaakt en verder is het hele production design van zeer hoog niveau. Tijdens de finale werd de CGI aan de matige kant, maar dat zie ik makkelijk door de vingers. De film is mooi opgenomen en duidelijk goed gestoryboard. De stijl van filmen doet heel erg denken aan de Film noir, met name de belichting en camerahoeken.

Er valt nog zoveel toe te lichten over de details van het plot en de ontwerpen, maar je moet het gewoon zelf gaan zien. Dark City is een bijzonder originele en mooi opgenomen Sciencefiction-film met een production design waar je U tegen zegt.

Een goede mysterie/SF/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende jonge acteurs William Hurt, Rufus Sewell en

Kiefer Sutherland...

En ook een bekende actrice Jennifer Connelly...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Nogal van de pot gerukt.

Dat de film in medias res begint, zorgt ervoor dat de verwarring meteen de overhand neemt. Gaandeweg slaagt Proyas er niet in om zijn plot op een heldere en subtiele manier uit de doeken te doen, waardoor Dark City op het einde een typische uitlegfilm wordt. Daarnaast zijn de acteerprestaties gewoon belabberd, met Sewell en Connelly voorop, terwijl Sutherland een wel heel irritant toontje moet aanhouden.

Die elementen verpesten een (on)aangenaam donker neonoirsfeertje en enkele knappe grafische vondsten. Kortom, matig.

Matige Proyas.

Als regisseur best iemand die waardige films heeft gemaakt, ook al vind ik geen van zijn films echt baanbrekend. Dark City vind ik tot nu toe zijn minste. Qua verhaal en opzet is het 1 van zijn betere, qua uitwerking toch wel een mindere. Het verhaal biedt helaas dan ook niet genoeg houvast om de uitwerking te compenseren.

Visueel ziet het er aardig uit, de eerste scenes lopen over van sfeer. Al snel helpt regisseur Proyas echter eigenhandig een hoop sfeer om zeep. Een grote stoorzender is duidelijk de soundtrack, die tot in de eeuwigheid doorgaat. Onnodig luid, storend en niet passend. Het verhoogt op geen enkele manier de sfeer, het heeft eerder een verlagend en vertragend effect.

Qua kleurgebruik geen slechte film, zeker de grotere beelden worden aardig versierd. Het hart zit echt wel op de juiste plaats. De effecten zijn half. Er zitten zeker goede sequenties bij, maar er zitten ook erg lelijke sequenties bij. De effecten die praktisch worden gehouden zien er aardig uit, wanneer de computer erbij wordt gehaald loopt het toch allemaal wat minder vlot.

Het acteerwerk is in zijn geheel matig. De hoofdpersonages zijn inwisselbaar en de schurken missen dreiging. Bovendien vond ik die schurkenfiguren nogal idioot, niet bepaald de enge verschijningen die je in dit soort films hoopt te zien. Wanneer je ze in actie zit worden ze zelfs nog idioter, omdat Proyas te veel lompheid aan ze meegeeft. Neem nou zo'n sluiper die door de grond zakt. Toch wel behoorlijk lomp, en niet bepaald passend aan de toon. Daarnaast staat Sutherland ook te veel op standje overacting.

Er zitten zeker originele ideeën in deze film, en die worden ook best goed gebruikt hier en daar, maar gaan ten onder aan een regisseur die veel sfeer om zeep helpt en daarmee de originele ideeën en het aardige kleurgebruik af laat sterven. Uiteindelijk had ik gewoon moeite om de film uit te kijken, en dat is best een slecht teken als je de finale juist wat actievoller opzet.

Nee, ik vond dit maar een vermoeiende film. Het begint sterk, maar daalt daarna sterk af. Proyas is niet perse een slecht regisseur, maar een meesterwerk moet nog komen. Niet al zijn films zijn slecht, maar ook niet echt goed. Toch wel jammer, want van dit soort films moeten nu juist die punten komen. Ik kon ze zelf alleen niet zien, helaas.

Mooi gemaakte, duistere film. Deze prent scoort bij mij vooral goed vanwege de setting: de mix tussen een Metropolis-achtige stad (Dark City refereert duidelijk aan die klassieker) en film-noir is prachtig, en levert een bijzonder sfeervolle set op met veel duisternis.

Het verhaal is sterk, en deed me regelmatig denken aan andere klassiekers als Blade Runner en The Matrix. Die laatste kwam weliswaar een jaar later uit, maar vergelijkingen zijn er voldoende te maken tussen beide. Geen probleem voor mij, The Matrix is fantastisch en Dark City doet er weinig voor onder, hoewel het verhaal van The Matrix scherper is.

Met recht een cultklassieker die al lang op mijn lijstje stond. Richting het eind worden we geconfronteerd met erg lelijke cgi, maar ach, dat verhoogt enkel de nostalgie naar dit tijdperk van film. Een periode waarin cgi flink opmars maakte en eindelijk mogelijk maakte wat altijd onmogelijk was geweest in film.

4*

Science Fiction in een zeer mooi gestileerd neo noir jasje. Ongeveer elk frame is een visueel pareltje. De donkere stad is natuurlijk de noir locatie par excellence die zich leent voor het werpen van schaduwen, neonbelichting, obscure steegjes, sinistere straatverlichting, … De aankleding van de personages en stad is dan weer een mengeling van retro en futuristische elementen. En de retro gaat breed: de personages lijken enerzijds weggelopen uit de jaren veertig anderzijds lijken de auto’s van één tot twee decennia later te dateren. In combinatie met een Metropolis city geeft dat de film een zeer gothic uitstraling.

Het verhaal mag er ook best wezen. Ik heb het gevoel dat er eind jaren ‘90 nog wel meer films waren die graag speelden met de grenzen van de realiteit: Truman Show, The Matrix om deze maar te noemen. Het is een film vol actie zodat je in principe geen tijd hebt om je te vervelen. Voor mij leek het echter sowieso op een cartoon film à la Batman. Een afstandelijke kijkbeurt en het zijn dan vooral de visuals die zullen bijblijven. De acteerprestaties zijn zeker wel behoorlijk. Maar de bad guys … tja, ze lijken op Nosferatu maar in deze geldt less is more. Een leger van Nosferatu’s is net niet angstaanjagend maar werkt eerder wat op de lachspieren. En wanneer de bad guy niet bedreigend overkomt, verliest de film aan spankracht. Het is natuurlijk een film met diepere lagen, dus ook op dat niveau valt er wat te beleven. Globaal een verdienstelijke kijkbeurt.

Ik kon deze film nog niet, dus dit was een first time watch. Begreep wel uit online reviews dat de Director’s Cut de versie is die je moet kijken, dus deze gezien op 4K van Arrow met Dolby Vision&Atmos.

Aardige Sci-Fi Thriller met een neon noir sfeer door de rokerige beelden waar de klokken een centraal motief zijn. De Wachowskis broers hebben hier overduidelijk inspiratie uit gehaald om hun Matrix wereld te creëren, zijn veel overeenkomsten. Ook Christopher Nolan’s werk als Memento en Inception zijn te herkennen. Dus dat betreft scoort deze film al punten op originaliteit, die in beiden gevallen eerder was. Het script is vrij complex en het is dan ook het beste om er blind in te gaan en je te laten verassen. Qua cast ben ik met de hoofdpersoon Rufus Sewell niet echt bekend. De knappe Jennifer Connelly uiteraard wel, die hier zijn (ex)vrouw is en een nachtclubzangeres speelt. William Hurt leidt het politie onderzoek en Kiefer Sutherland is de mysterieuze psychiater Dr. Schreber, kenmerkend door zijn pauzes als hij praat. De setting is wel gaaf gedaan in een stad waar het altijd nacht is en een onwerkelijke sfeer heerst. Een vervreemdende duistere film die ik zeker nog wel een keer wil zien.