Wu Ji (2005)

Blijft mij toch verbazen hoe weinig animo hier is voor die "grote" Hong-Kong producties. Horden fans die zitten wachten op deze film, en hier niks. Nog geen berichtje.

Anyway, iets minder dan ik gehoopt had. Allemaal net iets te groots en dramatisch om echt goed te zijn. De film leunt sterk op CGi, en hoewel er heel wat scenes zijn waar het prachtig werkt (zoals de posterscene), komt het soms ook redelijk goedkoop over. Af en toe overstijgt het het niveau "CGi als middel" tot "CGi als esthetiek", en dat levert vaak erg knappe prentjes op. 't Is een stap in de goeie richting, maar eentje die andere films al eerder en beter gemaakt hebben.

Verder een typisch hectisch heroisch en dramatisch verhaaltje, dat meer dient als achtergrond dan als stevige basis. Maar dit soort films kijk je dan ook absoluut niet voor het verhaal. Soundtrack had ook wat ingetogener gemogen, en bengelt soms op het randje wansmaak.

Maar al bij al wel vermakelijk, met enkele prachtige scenes. Veelbelovend, maar dit is het net niet helemaal. 3.5*

Matig.

Hou altijd wel van die onzinnige grootst opgezette Chinese films. Kijk het vooral voor de mooie plaatjes.

En zo ook deze film. Maar helaas waren de plaatjes te wisselvalig, soms mooi maar ook vaak erg lelijk (Die Bizon scène in het begin was bedroevend)

Pluspunt is dat de film zich niet serieus neemt. Maar er word toch teveel aandacht besteed aan het onzinnige verhaal, waardoor het de actie te vaak werd opgehouden.

2.5 sterren. Geen film die lang zal heugen.

Dit filmpje (met Engelse subs) in China meegpikt voor het mooie bedrag van 15 yuan (= €1,50). Had er ergens wel wat van gehoord, maar wist niet zo goed wat te verwachten.

Het wil deze film wel helpen als je 'm verwachtingloos ingaat. Ik snap vergelijkingen met films als Hero en HoFD wel (allen proberen de kijker visueel te imponeren), maar toch vind ik het ergens wezenlijk andere films.

Het ligt denk ik vooral aan het haast kluchtige acteerwerk in The Promise. Het is vaak zelfs slecht te noemen, maar op vergelijkbare wijze neemt de hele film zichzelf veel minder serieus. Een vaak iets te pompeuze soundtrack, de overdaad aan (soms knullige) CGI en een sterke nadruk op fantasy/sprookjeselementen dragen bij aan de toon van de film, wisselend van luchtig naar onzinnig.

Toch biedt de film veel mooie plaatjes/scenes en zijn de gevechten, met name op het eind, fraai vormgegeven. Al met al genoeg om van te genieten, maar zoals hierboven wordt gezegd is het al vaker en beter gedaan. Beetje mosterd na de maaltijd. Misschien dat de speelduur ook wat aan de lange kant zit. 3*

Zelfs een licht teleurstellende Yimou Zhang in 'Curse of the Golden Flower' weet nog enigszins iets noemenswaardig te brengen, maar Kaige 'Concubine' Chen slaat met dit CGI voltrokken epos de bal helemaal mis.

Enige emotie en meeslependheid wordt namelijk volledig tenietgedaan door het bijzonder lelijke en ongeziene overgebruik aan CGI. Komische effecten à la 'Kung Fu Hustle' zijn dan niet veraf, en al helemaal niet op hun plaats in 'The Promise'.

Bovendien is de losbandige camera met geen enkel normaal oog bij te houden, alook het speed-up effect. Beiden maken het geheel allesbehalve weelderig en gracieus, en geven de prent eerder dat ondraaglijke karakter mee.

Nee, dit is bombastische kitsch zonder duidelijke esthetiek, waarin elk rustig en licht poëtisch moment meteen de das wordt omgedaan en het resultaat nog niet eens een schim is van wat het had kunnen zijn.

1*

Mwah. Had het idee dat ik alles al weer vaker en vooral beter had gezien. Maar enkele actie scènes zijn echt de moeite waard; veelal was het vooral erg lelijk gebruik van visual effects. Verhaal was niet heel bijzonder en nogal voorspelbaar. Mwah dus...

2,5*

Zoiets als dit zou ik vaker willen zien. Net als sommige Tsjechische sprookjes vind ik dit schitterend.

Visueel is deze film echt adembenemend qua kleuren, kleding en landschappen en het verhaal en de karakters zijn prachtig en ontroerend. Ik vind het goed weergegeven dat een mens keuzes heeft en ook dat mensen feilbaar zijn en dat maakt het herkenbaar en toegankelijk.

Een sprookje is meestal een metafoor en niet de ons bekende normale 3D realiteit, vandaar de verwarring? In de Matrix mogen mensen wel vliegen en in deze film vindt men het raar. Vreemd.

Als je Wu Chu kent en Tai Chi begrijp je (denk ik) de moves en de hele (Chinese) achtergrond beter en dat men hier de special effects niet goed genoeg vindt, soit. Ik heb ervan genoten.

Chinese actiefantasyfilm met fraaie decors vol fantasie, (dans)actie, en romantiek. De special effects waren niet super maar wel goed genoeg voor de verbeelding. Middenin de roos, een topper in z'n categorie!

Een degelijke wuxia. Haalt alleen niet het niveau van Hero of House of Flying Daggers.

Op de visuele stijl is niets aan te merken, alleen mist af en toe de pracht die ik ken uit uit bovengenoemde films. Die bizon scene aan het begin was inderdaad droevig slecht, maar met een beetje fantasie lukt het je ook wel.

Romantiek en liefde spelen ook in deze film weer een grote rol, en Cecilia Cheung, Dong-Kun Jang en Hiroyuki Sanada weten dit goed op het scherm over te brengen.

Actiescenes zijn goed in beeld gebracht, maar moet je wel een liefhebber zijn van het genre. Daarom kan ik de kritiek van sommige kijkers ook niet waarderen als zij zeggen genoeg te hebben van vlieggende personages etc. Kijk dan geen wuxia of neem het niet op in je eindoordeel.

3.5*

Met The Promise probeert regisseur Kaige Chen zijn voormalige cameraman Zhang Yimou en diens spektakelfilms Hero en House of Flying Daggers naar de kroon te steken. Dat mislukt nagenoeg op meerdere fronten. De computer geanimeerde beelden laten te wensen over (vaak te amateuristische voor woorden), de personages krijgen te laat vorm en ook de actie biedt maar weinig nieuws. Daarnaast is er hakkelige montagewerk wat ongetwijfeld komt door bemoeienissen van de Amerikaanse inbreng. Maar het is niet allemaal kommer en kwel. De cast, al waren ze niet in staat om de film beter te maken, deed het verder prima. En aangezien het een multi-Aziatische productie is, zien we opmerkelijk sterke acteurs uit verschillende oosterse landen. Korea wordt vertegenwoordigd door Dong-Kun Jang die de slaven-rol van Kunlun op zich neemt. Zijn meester, generaal Guangming, werd vertolkt door de Japanner Hiroyuki Sanada, die lekker arrogant en egoïstisch uit de hoek mag komen. De mooie Chinese Cecilia Cheung, vertolkt geloofwaardig de rol van “liefdesobject” de bevallige prinses Qingcheng die een volledig leger de wapens laat neerleggen door de belofte om haar jurk uit te doen. Daarnaast is er nog meer Chinese inbreng; van de slechterik Wuhuan, Nicolas Tse die dat met enig sadisme doet, en Ye Liu als zijn persoonlijke slaaf Sneeuwwolf (het leukste personage in de film) Ondanks dat het verhaal te weinig uitgewerkt is, bevat de film wel een handvol geslaagde vecht-scènes, gedetailleerde kostuums, aardige ideeën en soms hangt er een fijne visueel poëtische sfeer. Daarom is deze film met zijn hoge kitsch-gehalte ook geen volledige ontgoocheling maar zijn belofte weet het helaas niet waar te maken.