The Pianist (2002)

De laatste woorden die ik nog voor je overheb, want je lult maar een eind weg, iets wat o.a. Jawaddedadde ook al heeft geconstateerd. Verkeerde aannames inderdaad:

Moet je me toch even uitleggen wanneer ik dit gezegd heb.

Daarbij doel ik uiteraard niet op de film an sich. Blijft moeilijk.

@BartSimpson: Je leest volkomen over de inhoud heen, ik betrek het geenszins op jou maar ik zeg in het in zijn algemeenheid. Verder kan het je wel niet in staan hoe ik op je bericht reageer, maar als je dat liever niet hebt post dan ook niet zoiets, waar ik gewoon constructief commentaar op geef omdat het mij niet zint.

Alsof je honderden oorlogsfilms gezien moet hebben over WO - 2 om te moeten concluderen dat het allemaal zo verschrikkelijk was. Maak het hem gauw!

Je zegt zelf toch ook niets. Het enige wat ik in je posts lees is: Dat je het een slechte film vind, dat je mijn aannames verkeerd vind, en nog enkele lovende woorden voor de Duitsers, verder niets. Ja je blijft ze herhalen in een iets ander jasje.

Laat maar, het heeft geen zin zo.

Inderdaad, als je steeds hetzelfde zegt komen wij niet vooruit nee..

Lezen is moeilijk, ik begrijp het hoor, daar niet van.

Constant naast the point reageren schiet niet op.

Ik begrijp het wel, als je dit punt wilt verdedigen zijn je argumenten snel op.

Ja, daaaag.

Geweldige film! Een van mijn lievelingsfilms.

Klopt, maar aan de andere kant kan ik het ook begrijpen waarom het wel zo goed is. Als je vol emotie met een personage meeleeft, en dan blijkt ie fictief te zijn, dan kan je je soort van 'bedrogen' voelen. Klinkt stom, ik weet het, maar soms heb ik dat wel. En als het dan wel echt is, is het een soort rechtvaardiging, van: ja dit is écht goed. Als ik nu iets heel doms zit te zeggen zeg je 't maar!

Ik begrijp goed wat je bedoelt - maak je maar geen zorgen: 't is niet dom! -, maar over het algemeen ben ik daar volgens mij niet zo heel erg gevoelig voor. Ik snap wel dat het voor bepaalde mensen de film op irrationele gronden wat bevredigender maakt, maar ik ben niet van mening dat dit argument enig verschil in de uiteindelijke beoordeling zou moeten maken.

Inderdaad, het 'zou niet moeten' uitmaken, maar stiekem doet dat het dus wel...

Mooie film, de omgeving was erg mooi en het verhaal zat goed in elkaar. 1 persoonlijk minpunt vind ik dat alle mensen constant honger hebben, ik kan er gewoon niet tegen om in een film iemand de laatste restjes uit een pan te zien schrapen, maar dat zal wel aan mij liggen

Na laatst het zeer sterke Repulsion te hebben gezien was het ditmaal de beurt aan the Pianist van Polanski. Hier verfilmt hij het waargebeurde verhaal van de pianist Wladyslaw Szpilman die probeert te overleven tijdens WOII.

Het eerste uur in de ghetto's van Warshau is aangrijpend, weerzinwekkend en demoraliserend tegelijk. Alle vernederingen en executies die de joden moesten doormaken zijn zeer realistisch weergegeven door Polanski en zijn zeer shockerend. Hier gaat het niet alleen om de beelden maar ook om de verhalen eromheen. Voorbeeld hiervan is een moeder die haar eigen kind wurgt om zo niet ontdekt te worden door de Duitsers. Zoiets valt niet te bevatten net als het hele eerste uur eigenlijk.

Maar dan komt het tweede deel van de film. Intussen is de rest van de familie van Szpilman naar een concentratiekamp vervoerd en vanaf dit moment wordt het allemaal wat afstandelijker. Het gaat nu alleen nog maar over Szpilman en de film zakt een klein beetje in. De relatie met zijn familie is weg (hier wordt trouwens bewust niet bij stilgestaan) en de film wist me niet meer te raken net als het eerste uur. Weet eigenlijk niet goed hoe dit komt. Misschien werd het allemaal teveel van hetzelfde (vluchten, onderduiken enz.) Neemt niet weg dat dit een goede film is met zeer sterk acteerwerk van Adrien Brody en eentje die geweldig in beeld is gebracht door Polanski.

Wat een indrukwekkende film.

Het beeld van de oorlog wordt prachtig weergegeven.

Mensen die over andere lijken heenstappen en er niet meer van opkijken geeft wel aan hoe vreselijk deze tijd is geweest.

Ook buiten de getto krijg je een geweldig beeld van de stad, vooral nadat alles was verwoest.

Verder ook nog zeer goed camerawerk en knap acteerwerk van Adrien Brody.

Een geweldig aangrijpend verhaal, te bedenken dat dit waargebeurd is.

Deze film blijft wel even hangen. Zeer indrukwekkend!

Ik denk niet dat ik het lijden van Joden in de WO2 ooit zo shockerend en aangrijpend in beeld gebracht heb gezien. Uiteraard geen film die je met een goed gevoel achterlaat, maar een film die je even laat stilstaan bij gebeurtenissen waarbij stil gestaan moet worden.

Je hebt al snel in de gaten naar een film van formaat te kijken. De setting is spot-on, zeer authentiek. We ontmoeten die familie van de hoofdrolspeler. De leden zien er ook echt als familie van elkaar uit, qua looks en manier van omgaan. Uitstekend acteerwerk ook! De depressieve, drukkende sfeer grijpt je en blijft tot het eind aanwezig. Afwisseling zorgt ervoor dat het blijft boeien.

Persoonlijk ben ik erg blij met de vrij duidelijke 2-splitsing van de film. Het eerste deel in de getto, was erg aangrijpend, vooral door middel van shockering. (zoals de user boven mij goed opmerkte; over lijken heen stappen alsof het de normaalste zaak is)

Toch ben ik blij dat de film verschuift. Een film over enkel de getto was erg zwaar geweest. Het tweede deel dat meer over Szpilman alleen gaat, vind ik minstens net zo goed als het eerste, hectische deel. Het geeft weer een hele andere sfeer en blik op de stad. En maakt duidelijk welke offers Szpilman heeft moeten maken, wat hij achter heeft gelaten. Vooral de laatste scene's in de inmiddels verwoestte getto vond ik erg sterk.

Het grootste pluspunt van de film: cinematografisch gezien vond ik de belichting fantastisch, dit geeft de film minstens zoveel goeds als de geweldige acteerprestaties van Brody. Het geeft de film net dat extra's, en is een lust voor het oog! Zeker goed voor 1 hele ster.

Het grootste minpunt, en zeker reden voor mij om een ster aftrek te geven. De acteurs (op de Duitsters na) spreken gewoon Engels, iets waar ik echt niet tegen kan. De setting is fantastisch, en voelt erg authentiek, maar de Engelse taal doet ontzettend afbreuk op die authenticiteit. Het was echt perfect geweest, als ook de taal precies in de setting pastte.

Al met al een uitstekende film die misschien wel een meesterwerk mag worden genoemd. Indrukwekkend en aangrijpend.

Een film die wat mij betreft in het voortgezet onderwijs mag worden getoond tijdens iedere geschiedenisles. Daarnaast mag het niet ontbreken uit de collectie van menig filmfan.

4.0/5.0

Al even geleden gezien,

Echt een geweldige film, zet het beeld van de 2wo goed in neer. Daarnaast waren de acteurs ijzer sterk en met name Adrien Brody, wat een geweldenaar. De muziek wat belangrijk was in deze film, was natuurlijk prachtig evenals het camerawerk wat ook goed verzorgt was.

Ik geef hem 4 dikke *en hij is echt goed.

1 van de beste films tot nu toe, waanzinnig goed!

Ik heb deze film pas geleden op school gekeken tijdens geschiedenis. Ik vond dit een zeer aangrijpend verhaal. Ik wist dat de holocaust verschrikkelijk was, en deze film verwoordt dat zeer goed. Je leeft echt mee met de hoofdpersoon. En je zit iedere keer in spanning of hij het wel zou overleven.

Ik vond het dus een zeer goede film.

Wat ik van deze film heb geleerd: Een film maken over de holocaust is bij voorbaat een meesterwerk.

Wat een onorigineel en onaangrijpende film zeg. Door het thema en cinematografie nog wel te doen, maar de inhoud was zeer dun. En dan staat er groot op de dvd: Indrukwekkender dan Schindler's List.

Ooit een film over de getto's gezien?

Ik snap wel waar je op doelt. En ik kan er enigzins wel inkomen, maar the Pianist is echt niet de allerminste film hoor.

Daarnaast zijn er niet eens zoveel films die enkel over de holocaust gaan, ik ken er slechts drie. Deze, Shindlers list en Uprising.

Persoonlijk vond ik Uprising niet echt boeiend, Shindlers list en the Pianist vind ik van hetzelfde kaliber (SL iets beter)

Uprising is beduidend minder, absoluur geen meesterwerk.

Max, ik heb respect voor ieders mening maar hier gaat je geloofwaardigheid echt de mist in.Persoonlijk was deze film ongelooflijk top, dat er mensen zijn die tot drie of zelfs 2.5 sterren gaan kan ik ergens misschien nog begrip vor opbrengen ook al vind ik het veel te weinig voor deze schitterende prent maar 0.5/5 , heb je de film uberhaüpt wel uitgekeken?

Zeker 1 van mijn top 10 films aller tijden.

Berichten verplaatst naar Roman Polanski

Een hele mooie en ontroerende film. Heb wel tranen over me wangen voelen stromen op het einde. Ik was er een beetje stil van.

Het verhaal sleept je mee van het begin tot het einde.

Ik had er eigenlijk toch iets meer van verwacht omdat sommige vrienden van mij hem heel heel heel erg goed vonden! Ik vond het maar heel erg goed eigenlijk

Ik zou de film zelf niet gauw nog eens kijken maar het was wel een mooie film voor een keertje gezien te hebben. En ik zal hem zeker aanraden voor mensen die van dit soort onderwerp houden.

3,5*

Precies! Daar ben ik het mee eens. Films over de tweede wereldoorlog zijn natuurlijk interessant vanwege hun thema, maar eigenlijk wordt het nu wel een beetje herhalend. De boodschap is iedere keer hetzelfde, net als het type hoofdpersonages(iemand die moet vluchten voor de nazi's/jood). Begrijp me niet verkeerd, de tweede wereldoorlog blijft een interessant onderwerp om een film over te maken, maar er mag nu toch wel wat meer verschil tussen al die WO II films komen. Ze gaan eigenlijk allemaal over hetzelfde.

Een topfilm.

Enige opmerking die ik tóch wil maken is dat Hollywood nu toch écht eens áf moet van fims waarin russen en polen en jan en alleman engels praten. Een film wint aan sfeer en intensiteit waarin ieder zijn eigen taal spreekt.

interessant is om op wiki te lezen hoe het mbt de duitse officier verder gegaan is.

Wilm Hosenfeld - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

4,5

Begrijpt niet dat zoveel mensen daar problemen mee hebben, het gaat er toch juist om wat de hoofdpersoon doormaakt en niet welke taal hij/zij spreekt.

Het stoort me bijna nooit (behalve als ze met een slecht accent gaan praten) maar ik vind het altijd een pluspunt als de originele talen worden gesproken (Inglourious Basterds bijvoorbeeld).

Ik vind dat Carl daar een punt heeft.

Zeker een film zoals deze, die tot in de details boeit en imponeerd.

Maar qua taal spreekt de hele mensheid voornamelijk engels.

Dat detail vergeet men als het ware.

ja, engels spreekt bijna iedereen..

maar hollywood films die zich afspelen in het oude japan, spreken ze (te) vaak engels

>maar deze discussie wijkt wel beetje af van de film