El Laberinto del Fauno (2006)

Ik ben persoonlijk niet van de fantasy maar dit hele donkere Spaanse sprookje kon ik goed pruimen.

Het had niet zo' n goede afloop of juist wel? Het is maar hoe je het bekijkt.

Theorieën genoeg op internet, daar ga ik me nu niet mee bezig houden. ik vond het een visueel aantrekkelijke film. De Franco achtergrond maakte het allemaal nog een stukje grimmiger.

Een oorlogsdrama en een sprookje, kennelijk bedoeld als een metaforische fantasy-thriller vanuit het perspectief van een dromerige twaalfjarige.

Hoewel er natuurlijk best wel symbolische verbanden te leggen zijn tussen het één en het ander, zijn die zodanig éénduidig, dat de twee hier zo’n beetje als olie en water blijven: het mixt niet. Erg labyrintisch wil het labyrint maar niet worden; het is steeds duidelijk in welke dimensie (realiteit of fantasy) we ons bevinden. En zo te zien heeft Del Toro van beide genres weinig kaas gegeten, want ook op zichzelf zijn zowel het sprookje als het drama weinig enerverend, en behoorlijk voorspelbaar.

Je moet bereid zijn jezelf op te offeren om het kind (de toekomst van Spanje) uit het huwelijk van onderdrukker en onderdrukte (het verleden, het fascistische Spanje) te redden: zoiets?

Okee...

El Laberinto del Fauno vondt ik een harde en tegelijkertijd sfeervolle film.

Een hard sprookje. Zo laat deze film zich het beste omschrijven. We krijgen in deze film de harde realiteit van de Spaanse burgeroorlog te zien. We krijgen een paar harde scènes voorgeschoteld . Tegelijkertijd krijgen we in deze film een wat eng fantasie verhaal te zien. Een van de beste scènes van deze film vond ik dat we een mummie te zien krijgen die ogen in zijn handen had. En we krijgen in deze film nog meer gekke wezens te zien. Die wezens zijn er goed uit. De special effects bij deze film vond ik erg goed.

Het acteer werk in deze film is erg goed. Vooral Sergi López als kapitein Vida vond ik goed. Die scene dat die kapitein zijn eigen mond hecht vond ik meesterlijk. Ivana Baquero als Ofelia deed het ook erg goed. Iedereen acteerde eigenlijk naar behoorde.

Deze film kijkt lekker weg. De muziek in deze film vond ik ook goed. Lekkere sfeervolle muziek.

Al met al is El Laberinto del Fauno een harde maar sfeervolle film. Dan ben je aan het kijken naar een harde film over de Spaanse burgeroorlog, dan de kijk je een sfeervolle fantasie film. Ondanks dit geven voelt de film niet tweeslachtig aan. Dit is een erg goede film.

4 sterren voor deze film.

Ik had aanvankelijk meer fantasy verwacht, maar nadat er iemand's gezicht kapotgeslagen werd met een fles, vermoedde ik al dat het meer een oorlogsdrama zou worden, dan een fantasy. Hoewel het oorlogsdrama erg goed was, vond ik het wel jammer dat er niet zo veel fantasy in zat, want de special effect waren -naar mijn mening- erg goed. Die faun is schitterend gemaakt, en ook die menseneter was zeer geslaagd. ( Erg spannende scène, trouwens. Ook erg goed gevonden dat Ofelia de dag ervoor zonder eten naar bed moest van haar moeder omdat ze d'r jurk geruïneerd had, zodat Ofelia uitgehongerd bij die tafel vol eten kwam bij die menseneter. Hierdoor had ze een beetje excuus om twee druiven te pakken.)

Het einde vond ik erg mooi. Ik heb wel eens gehoord dat mensen het einde zware kitsch vinden, maar ik vond het wel meevallen. Ik zag natuurlijk het wel aankomen dat Ofelia de verloren Maanprinses zou zijn, maar ik wist eigenlijk de hele film niet precies wat ik van die (schitterend gemaakte) Faun moest denken. Wil hij haar oprecht helpen of wil hij haar om zeep helpen?
Onder andere Ofelia's dood maakt deze film vrij hard. Toch blijft deze film erg mooi. Goed geacteerd, schitterende special effects, mooi verhaal . . . toch jammer van de weinige fantasy . . .

4,5*

Zeker geen sprookjes film voor kinderen. De stijl van de film spreekt mij erg aan. De fantasy wereld doet me denken aan Alice in Wonderland. De fascistische kapitein wordt als een extreme sadist neergezet. Ook aan de muziek is de nodige aandacht besteed. Het is een film met een dubbele bodem die de nodige vragen oproept. Wat cinematografie betreft is het gewoon een uitstekende film.

Tim Burton's versie, neem ik aan?

Inderdaad en ook doordat ze in een andere ruimte komt door een getekende deur.

Persoonlijk vind ik deze wel een stuk beter dan "Alice in Wonderland" toch zeker op het verhalende vlak.Het verhaal in Tim Burton's Alice vond ik nogal middelmatig.

Mee eens! Dit verhaal vind ik echt schitterend, maar Burton's Alice in Wonderland moet het vooral hebben van de special effects, die ik persoonlijk absoluut niet vind passen bij Lewis Carroll's Wonderland.

Deze film is overigens prachtig gemaakt!! Minder computer animatie dan Burton's Alice in Wonderland, maar meer met pakken, zoals je hier ziet: Exclusive Pan's Labyrinth Interview - YouTube

Ik kan me voorstellen dat deze film niet bij iedereen even goed wordt ontvangen.
Ik vond de film juist helemaal niet voorspelbaar? (althans ik had geen geitachtige figuren verwacht, noch de andere fantasy elementen uit deze film, noch de harde, gruwelijkheid in de film, noch dat hoofdrolspeelster het leven zou laten, ) Ik vond de film juist behoorlijk origineel. Voor mij zijn de elementen fantasy en realiteit hier ook prima gemixt. Uiteraard kun je de fantasy van realiteit onderscheiden, maar dat lijkt me niet meer dan normaal.. Evenals dat bij Harry Potter niemand echt kan toveren en als in Avatar dat je weet dat er geen blauwe mensen bestaan (voor zover..).. Is het idee niet dat je juist je fantasie juist de vrije loop moet laten zodat je realiteit en fantasy kunt laten samen komen i.p.v. het onderscheid te maken?

Dat lukt mij in ieder geval prima in deze film.
Ik vind de vergelijking met Alice in Wonderland ook wel toepasselijk, dezelfde vaagheid, maar een totaal ander verhaal met een inhoud die niet bepaald geschikt is voor kinderen.

Ik wil me ook volledig bij de reactie van Carolaah aansluiten. Het zal wel een kwestie van smaak zijn dat Ferdydurke er zo over denkt, want ik vond de combinatie van beide dimensies wel heel geslaagd. Vaak heb je met films die fantasy en reality gaan combineren teveel van het ene en te weinig van het andere. Ik had die eerste keer meer fantasy gewild, maar bij de film enkele keren opnieuw te zien, moet ik zeggen dat ik de balans goed vind. Meer realiteit en minder fantasy maakt het einde nog veel sterker vind ik.

Ik vind Del Toro geenszins een zwakke schrijver. Zowel Pan's Labyrinth als "Don't be Afraid of the Dark" vond ik juiste heel interessante en goed uitgewerkte verhalen.

Harry Potter vind ik dan bijvoorbeeld een mix tussen magie/fantasy en echte wereld die niet goed werkt.

Mooi geschoten (beetje jammere cgi ontwerpen), misschien ook een beetje teveel stijl, maar dat hoort bij het genre (en regisseur). Vond het oorlogs-aspect wel interessanter dan het meisje en haar magische momentjes, maar was ook weer niet zo sterk. Voordeel van de twijfel!

Welke bedoel je?

Ter info:

Folklore, anybody?

Niemand die het ziet? Guillermo Del Toro is een van de weinige regisseurs met een gezonde dosis respect en interesse in ons eigen verleden. In verschillende films die hij gemaakt of aan meegewerkt heeft, zijn duidelijke invloeden uit Europese folklore terug te vinden. Ook onze Nederlands en Belgische voorouders geloofden in wezens als elfen (pas op, niet de LoTR-elven) en faunen. Tegenwoordig doen we het af als sprookjes en laten het daarbij. We geloven er niet meer en in daar laten we het bij. In principe niet erg, maar wie de moeite neemt deze bijna vergeten bijgeloof te onderzoeken, komt een schat aan verhalen tegen. Toch zonde dat een filmindustrie als Hollywood hier niets mee doet, zeker in deze schijnbaar inspiratieloze tijden.

El Laberinto Del Fauno zag ik nog in het filmhuis. De zaal nog niet voor de helft gevuld en tijdens de pauze had ik geen idee waar het allemaal naar toe zou gaan. Eerlijk gezegd was ik op dat moment ook niet echt onder de indruk. De losse verhaallijnen zijn wel goed. Enerzijds een interessant stukje over de laatste dagen van de Spaanse burgeroorlog en de andere een prachtig sprookje. Ik zal wel niet de enige zijn die zich afgevraagd heeft, hoe ze die lijnen tot één verhaal zullen vormen. Dat gaat uiteindelijk heel redelijk en dat is eigenlijk het enige minpuntje dat ik kan vinden in deze film. De rest is namelijk fantastisch. De locaties zijn prachtig, het acteerwerk is ijzersterk en de voortgang houdt je voortdurend op het puntje van je stoel. De sprookjeselementen zijn prachtig weergegeven. Grappig ook hoeveel typische sprookjeselementen je terugziet: een kind zonder vader en een zieke moeder, een avontuur ver van de bewoonde wereld, opdrachten moeten doen om jezelf te bewijzen. Dat maakt dit toch tot een veelzijdige film. El Laberinto Del Fauno is zonder twijfel het magnum opus van Guillermo del Toro. Ik hoop van harte dat hij dit nog eens gaat evenaren of overtreffen. Het verhaal van het jonge meisje Ofelia is een van de beste moderne sprookjes. Voor volwassenen weliswaar, maar ook zij mogen wel eens dromen als een kind.

Mijn complimenten met deze mooie recensie, die was heel tof om te lezen. In de eerste alinea verwoord je perfect waarom ik me zo aangetrokken voel tot dit soort films. Hollywood gebruikt het aspect sprookjes wel maar gaat het zodanig moderniseren dat het vervolgens een romantisch pulpfilmpje of pure actie wordt die vaak nog maar heel weinig te maken hebben met de sprookjes zoals we die kennen uit de boeken. Soms zijn nog maar hele vage verwijzingen naar de sprookjes.

Del Toro mag dit met recht en reden zijn paradepaardje noemen. Op die manier komen we zeker achter nog een aantal legendes die we niet of niet zo goed kennen. Hetzelfde gevoel had ik ook met "Don't be afraid of the Dark" ook omwille van de legende die eraan verbonden is. Die film is niet zo sterk als deze hier, maar wordt om de verkeerde redenen afgekraakt naar mijn mening. Ik vind dat de mensen te vaak de horror en actie zoeken in films en zo over een sterk verhaal heen kijken. Maar niet iedereen kijkt om dezelfde redenen naar film en niet iedereen kijkt op dezelfde manier.

Graag gedaan.

DBAOTD vond ik in tegenstelling tot deze film dan wel erg op kinderen gericht en is vooral cute. Ik zou die niet snel nogmaals aanzetten. El Laberinto is een stuk groffer in 'real life' en komt op mij juist een stuk volwassener over. De wezens spreken voor mij meer tot de verbeelding. Toch een wereld van verschil, vat mij betreft.

Ben wel akkoord met wat je zegt maar zal geen van beide films toch aan jonge kinderen laten zien

1 van de betere films die Del Toro gemaakt heeft, het duistere en de toch wel harde scene's die erij zitten maken de film toch nog dat tikkeltje beter als andere fantasy films! Voor mij persoonlijk 1 van de betere fantasy films ook!

De combinatie tussen een fantasie en realiteit vond ik behoorlijk origineel. Helaas is het verhaal over de burgeroorlog bijzonder vlak (haast clichématig) en wist de fantasiewereld mij ook nergens echt te betoveren. Ondanks de moeite die ik had met het uitzitten van de twee uur, toch een krappe voldoende voor de mooie beelden en het hoge afwerkingsniveau.

ik heb deze film eens gezien toen hij net uit was en was toen niet onder de indruk, maar ik besloot eergisteren hem nog een kans te geven En ik was no dus wél onder de indruk; een zwart sprookje tegen een achtergrond van de wrede oorlog tussen een legerkapitein en rebellen/vrijheidsstrijders. De film liet me achter met een dubbel gevoel; het lijden is voorbij, maar het meisje heeft er wel voor moeten sterven heeft indruk gemaakt deze keer

Het is maar hoe je het bekijkt. Ik vond het einde toch dubbelzinnig. Je kon het op verschillende manieren interpreteren. Ik ging er van uit dat ze een echte prinses was (dit wordt heel in het begin verteld) en op het einde terug naar haar eigen wereld kon door zich op te offeren in de wereld waar ze verdwaald was geraakt. Ik ben dan ook een sprookjesliefhebber

Wat een film zeg! Simpelweg een meesterwerk.

Het was even inkomen, wist dus ook totaal niet waar het heen zou gaan, en was eigenlijk bang voor een zeer goedkope plottwist. Bijv. dat Ofelia erachter kwam dat het fantasy is, en dan hupsakee klaar. Maar nee dit einde wat mijn inziens zeer sterk is, laat je gissen. Want hoe zal het zitten? Heerlijk. Dit is een sprookje, maar dan zoals hierboven al eerder vermeld, voor volwassenen. Want het geweld is niet mals.

Deze film bevat gewoon alle ingredienten voor een topper, acteerprestaties, muziek, alles ziet er tip top uit, schitterend verhaal. Kan nog vast veel meer verzinnen. Maar dit is er gewoon eentje die je rustig nog een keer kan zien, ga ik dan ook zeker doen.

Er zullen vast een paar minpunten zijn, maar ben op dit moment nog zo overdonderd daar niet over na te willen en kunnen denken. Wat is dat Netflix toch ideaal zeg ha! Had voor de maximum score kunnen gaan, alleen mn gevoel zegt dat dit zo wel genoeg is. Vooral omdat ik vind dat mijn top 10 films, als voorbeeld net even grotere meesterwerken zijn.

Geweldig, 9*

Potverdikke die Spanjolen kunnen wel films maken zeg...vergeet ook deze niet te kijken; El Espíritu de la Colmena...een symbolische film dat zich ook afspeelt in de tijd van Franco. Die is wel een stuk trager, maar voor de arthouse-liefhebbers is dit gewoon een juweeltje.....

Dan zal Cría Cuervos je vast ook goed bevallen, ook een topfilm

Ik heb 'm bij mijn watchlist gezet

Uitstekende en sfeervolle film in een post-civil war klimaat. Waar ik had verwacht dat deze film met name een sprookje zou brengen, was er in werkelijkheid zo'n beetje sprake van twee films in een. Enerzijds het plot rondom het Labyrinth en de sprookjeswereld, anderzijds een historisch plot rondom de strijd tussen de fascistische winnaars van de Burgeroorlog en de communistische rebellen. Dat tweede vond ik vooral interessant, want op dit gebied is de spoeling dun (wat bekende films betreft). Beide verhalen zijn op goede wijze met elkaar verweven: we zien hoe Ivana Baquero terecht komt op het landgoed van de afschrikwekkende Vidal (geweldige rol van Sergio Lopez), waar zij belandt in een sprookjesachtige wereld, met als spil een oud labyrint, dat zich vlakbij het landgoed bevindt. De muziek bij de beelden roept, in combinatie met de geweldige settings, een unieke sfeer op, die je geheel de film in trekt. Wat dit sprookje onderscheidt van andere sprookjes is de wijze waarop zowel geweld als 'vieze' scenes niet geschuwd worden. De scene met de 'Pale man', de scene in de grote boom; Baquero krijgt te maken met de mest gruwelijke taferelen. Een verademing, omdat dit sprookje voor de verandering eens niet expliciet is gericht op de jeugdige kijker. Het plot rondom de strijd met de rebellen bevestigt dit. Vidal is een ware tiran, en geweld en liquidatie zijn geen taboe. De combinatie van de sprookjesachtige sfeer en de harde,gewelddadige omgeving zorgen voor een unieke combinatie, al zorgt dit er wel voor dat Ofelia's wereld aan het einde toch nog wat onderbelicht blijft. Er had wel meer ingezeten, bijvoorbeeld als de speelduur nog wat verlengd was. Nu is een groot deel van het verhaal toch ook toegespitst op de strijd met de rebellen.

Dit is echter uiteindelijk geen enorm struikelpunt, omdat dit plot ook prima is uitgewerkt.

Pan's Labyrinth is een verrassende, originele film, die zeker nog eens voor herziening vatbaar is.

Ruim 4*

Mooie film waar technisch weinig op aan te merken valt: cinematografisch zelfs uitstekend, mooie sound (-editing) en vooral Ivana Baquera speelt voortreffelijk. Ondanks het mijn genre niet is vond ik het toch een verassend goede en originele film.

Een geweldige film waarbij ik werkelijk waar de hele speelduur aandachtig heb

zitten kijken.

Cast goed, acteerwerk goed, special effects goed, sfeer goed, naar mijn mening

een zeer geslaagde filmproductie.

El Laberinto del Fauno (2006) is voor mij een aangename verrassing geworden

die ik zeker een tweede bezichtiging waard vind voor in de toekomst.

Eigenlijk is het ongelofelijk dat een film over de onschuld van een kind zo angstwekkend kan zijn. Er zijn daarom maar twee woorden die ik kan zeggen over dit strak geschreven stukje kunst: afschuwwekkend mooi!

Een donker sfeertje, moord, afwijzing en dood. Dit zijn de termen die duidelijk maken dat je niet naar een kinderfillm zit te kijken. Dit terwijl het thema van de film gezien kan worden als iets kinderachtigs: een denkbeeldige wereld. Het kleine meisje als hoofdpersoon leeft in haar eigen gecreëerde wereld waar de meest bizarre wezens aan haar zijde verschijnen. In de echte wereld speelt zich de burgeroorlog van Spanje van 1944 af. Een film die geregisseerd is door Guilermo del Toro, die ons laat zien hoe een meisje probeert te ontsnappen aan alle pijnlijke taferelen van het dagelijks leven door in haar eigen fantasieën te verdrinken. Ik moet toegeven dat del Toro dit op een sublieme en boeiende manier doet!

Het hele concept van de film is eigenlijk niet zo orgineel, een kind dat ontsnapt aan de gruwelen van het echte leven door haar eigen wereld te creëren. Toch is de manier waarop del Toro dit concept tot leven brengt prima. De film is spectaculair op vele vlakken. Ten eerste, het acteerwerk in El Laberinto del Fauno is geweldig! Ivana Baquero is echt opmerkelijk als hoofdpersoon. Dit meisje kan op jonge leeftijd al complexe emoties weergeven waar veel mensen problemen mee hebben om ze daadwerkelijk te laten zien. Ook op visueel vlak valt de film niet tegen. De belichting geeft de film zeker meer kwaliteit en de digitale animaties zijn prachtig om naar te kijken.

Afschuwelijke scenes, dat is ook typerend voor El Laberinto del Fauno. Afschuwelijke scenes die zich afspelen in de echte wereld met brute moorden en bloederige scenes, maar ook verschrikkelijke scenes in de 'andere' wereld met rare wezens welke erg interessant zijn om naar te kijken. Zelf was ik erg onder de indruk van het rare bleke levende lijk met ogen in zijn handen. De manier waarom deze was vormgegeven was erg creatief. Dit griezelige monster gaf me echt kippenvel. Deze niet realistische wezens vond ik interessanter dan de bloederige oorlogsscenes, welke eigenlijk niet in een verfijnde film als deze passen. De combinatie van de burgeroorlog in Spanje en de wereld van het meisje zijn daarom niet altijd een even goede mix.

El Laberinto del Fauno is een film welke veel elementen beval die te vergelijken zijn met Alice in Wonderland en Spirited Away. Als je een liefhebber bent van de themas in deze animaties, dan is deze film zeker aan te reden. Het is een geweldig stukje film en dat is waarom ik kan zeggen: afschuwwekkend mooi!